Νίκο, 35 χρόνια μετά: Σχολεία, πρωτογενής παραγωγή και Οικουμένη στενάζουν

Ομιλία του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Νίκο ζεις, εσύ μας οδηγείς!

Νίκο, τριάντα πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία σου, η εκπαιδευτική κοινότητα, οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν ξεχνούν ότι  δεν έπεσες τυχαία. Δολοφονήθηκες υπερασπιζόμενος τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, το δικαίωμα μιας κοινωνίας να μορφώνεται. Δολοφονήθηκες υπερασπιζόμενος τους μαθητές μας από την παρακρατική επίθεση που εξαπολύθηκε για να σπάσουν οι μαθητικές καταλήψεις τότε, μεταξύ 1990 και 1991.

Νίκο, η θυσία σου δεν είναι μνημείο του παρελθόντος, γιατί ζει μέσα στους αγώνες. Είναι εργαλείο του παρόντος και πυξίδα του μέλλοντος. Είναι η απόδειξη ότι η δημόσια παιδεία δε χαρίζεται, η δημοκρατία δεν παραχωρείται, η αξιοπρέπεια δεν διαπραγματεύεται. Είναι οι απόδειξη ότι οι κοινωνικοί αγώνες γράφουν ιστορία.

Νίκο, από το 1991 έως σήμερα, η ίδια απειλή παρουσιάζεται με άλλο πρόσωπο. Η  επίθεση στα δημόσια αγαθά συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Η μάθηση, η υγεία, η πρόνοια, η κοινωνική ασφάλιση, το ρεύμα, το νερό και η κοινωνική συνοχή βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο, όπως επίσης και ο πρωτογενής τομέας της παραγωγής.

Νίκο, 35 χρόνια τώρα, χιλιάδες συμμετείχαν και συμμετέχουν στην εκδήλωση μνήμης και τιμής σου και χιλιάδες έχουμε περπατήσει την αντίστροφη πορεία μέχρι το Παράρτημα, από’που ξεκινήσατε τα μέλη της Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας εκείνο το βράδι.

Δεκάδες επίσης ομιλητές που τιμούν τη θυσία σου πέρασαν απ’ αυτό το μνημείο και τόνισαν όψεις, ερμηνείες, σκέψεις και προτάσεις για το παρόν και το μέλλον. Μιλάμε, τιμούμε και περπατάμε, σύμβολα των νεότερων αναγκών που βιώνουμε, όχι μόνο ως νεολαία, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και πολίτες αυτής της χώρας, αλλά και ως συγκάτοικοι όλης της ταλαίπωρης ανθρωπότητας, όπου γης.

Νίκο, 35 χρόνια τώρα οι βόμβες των πολέμων δεν έχουν σταματήσει ούτε εδώ κοντά μας, ούτε στ’ άλλο άκρο της γης. Η παγκόσμια αυτοκρατορία των ΗΠΑ με την ισχύ των νέων τύπου όπλων, την κυριαρχία στις αγορές με το πετρο-δολάριο, αλλά και στις συνειδήσεις με το θέαμα και του νέου τύπου εκπαίδευση, συνεχίζει ακάθεκτη. Δεν υπήρξε πολεμική επιχείρηση που να μην έγινε σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Αμερική που να μην έπαιξε άμεσα ή έμμεσα πρωταγωνιστικό ρόλο.

Νίκο, τα τελευταία γεγονότα στη Βενεζουέλα, οι πιέσεις σε Κούβα και Μεξικό, αλλά και η στοχοποίηση της Γροιλανδίας, όχι μόνο ανοίγουν τους ασκούς του Παγκόσμιου Αιόλου, αλλά δημιουργούν, χωρίς κάν «φύλο συκής», ακόμα και των όποιων εσωτερικών στις ΗΠΑ αλλά και διεθνών οργανισμών, υποτίθεται της  ειρήνης και των αρχών του έντιμου πολέμου, αν πλέον υπάρχει τέτοιος…. Μια νέου τύπου Απολυταρχία εγκαινιάζεται, λες και θέλει να ζηλέψει αυτής της σύγχρονης Ρωσίας και να στριμώξει και την ανερχόμενη Κίνα.

Νίκο, τα πράγματα παγκόσμια δεν πάνε καθόλου καλά… Μα δεν έχουμε ακόμα μοιάσει σε σένα, που άοπλος στο κορμί, και οπλισμένος στο πνεύμα και στην ψυχή, μπήκες μπροστά…

Νίκο τέλος, επέτρεψέ μου τώρα, να απευθυνθώ και στους σημερινούς ανθρώπους, που νοιάζονται και μάχονται, στους ανθρώπους κάθε ηλικίας που τιμούν έμπρακτα τη μνήμη σου και σε τιμούν συχνά στους αγώνες, γι αυτούς, που ενώ νοιάζονται και διαμαρτύρονται για τα όπου γης τεράστια ιδιοτελή εγκλήματα των ισχυρών, νοιάζονται ιδιαίτερα και παλεύουν στη χώρα μας, όπως εσύ.

     Φίλες, και φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Τα τελευταία χρόνια, βιώνουμε δύο συγκλονιστικά κινήματα που δεν πηγάζουν μόνο από την οργή:

-Το κίνημα των Τεμπών δεν είναι απλώς μια κραυγή για ευθύνες. Είναι η συλλογική απαίτηση για αλήθεια και δικαιοσύνη, για ένα κράτος που δεν συγκαλύπτει, δεν αδιαφορεί, δεν ξεχνά. Είναι η φωνή των νεκρών που ζητούν να μη χαθούν στη λήθη, και

-Το αγροτικό κίνημα, που δεν είναι απλώς μια διεκδίκηση εισοδήματος. Είναι η ανάγκη για οριστική διάσωση της πρωτογενούς παραγωγής. Όχι ως πεδίο κρατικής διαχείρισης, βοσκοτοπίων του Βορίδη-Μητσοτάκη και «οπεκεπο-λαμογίας», αλλά ως κοινό αγαθό υπό τον έλεγχο των ίδιων των αγροτών. Είναι η διεκδίκηση της γης, της τροφής και της αυτάρκειας που θα οδηγήσουν σε φθηνότερα και ποιοτικότερα αγροτικά προϊόντα για όλο το λαό

Δε γνωρίζουμε ακόμα που θα φτάσει το κίνημα των Τεμπών, την ώρα που έχει χαράξει αποτελεσματικά τη συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται ανεπανόρθωτα. Πλησιάζουν τρία χρόνια από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών και τα «μπαζώματα» συνεχίζονται από μια κυβέρνηση που δεν ορρωδεί προ ουδενός, προκειμένου να μην αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες της.

Το αγροτικό κίνημα είναι ακόμα σε εξέλιξη, όμως αυτή τη φορά έχει πιο οργανωμένη και εκτεταμένη μορφή, αλλά και έχει καταφέρει να μην έχει κοινωνικούς αντιπάλους, παρά μόνο την ίδια την κυβέρνηση. Την κυβέρνηση της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη! Θυμίζει αρκετά αυτό των μαθητών και φοιτητών την περίοδο 1990-91, με κυβέρνηση πάλι της ΝΔ και πάλι ενός Μητσοτάκη, του πατέρα Κωνσταντίνου. Οι φετινές αγροτικές κινητοποιήσεις στα μπλόκα όλης της χώρας έχουν μεν άγνωστο ακόμα το αποτέλεσμα, αλλά είναι βέβαιο ότι τα πράγματα θα είναι τελείως διαφορετικά αύριο.

Και τα δύο αντέχουν μέσα στο κρύο, παρότι έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Έχουν όμως στο βάθος κοινή αιτία, παρότι απέχουν 35 ολόκληρα χρόνια. Την πλήρη καθυπόταξη της εκπαίδευσης τότε και της πρωτογενούς παραγωγής τώρα στα μεγάλα συμφέροντα, σε εταιρείες και στο θεό των καπιταΛΗΣΤΩΝ που είναι το αθέμιτο κέρδος. Όλα αυτά σε βάρος των δημόσιων αγαθών (όπως, π.χ., η παιδεία) και -εν κατακλείδι- σε βάρος της ίδιας της χώρας (όπως, π.χ., η πρωτογενής παραγωγή).  Εμείς, οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, όλος ο λαός καλούμαστε  να παλέψουμε μαζί με τους αγρότες για να μην είναι υπέρ των μεγάλων εταιρειών ο όποιος πρωτογενής τομέας.

Σήμερα επίσης, η δημόσια εκπαίδευση βρίσκεται μπροστά σε μια νέα, βαθιά απειλή: είσοδος μεγάλων χορηγών και ιδρυμάτων στα σχολεία, υποκατάσταση μόνιμων εκπαιδευτικών από δεκάδες χιλιάδες ελαστικά εργαζόμενους, μετατροπή της παιδαγωγικής σε «καριέρα» και ανταγωνισμό, διώξεις, πειθαρχικές απειλές, ποινικοποίηση των απεργιών και των συλλογικών αγώνων, υποκατάσταση της γνώσης από «δεξιότητες», υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας, υποβάθμιση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και προώθηση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ένα περιβάλλον δηλαδή ευθεία απειλή για το δημόσιο σχολείο και τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο Νίκο θα στεκόσουν σίγουρα και ως συνταξιούχος εκπαιδευτικός ξανά μπροστά, όπως στάθηκε τότε στα Ψηλά Αλώνια. Και αυτό το περιβάλλον είμαστε υποχρεωμένοι να το ανατρέψουμε συλλογικά.

Το αγροτικό κίνημα και το κίνημα των Τεμπών, όπως επίσης οι αγώνες των εκπαιδευτικών αλλά και  οι αντιστάσεις σε κάθε χώρο δουλειάς,  δείχνουν ότι η κοινωνία δε σκύβει το κεφάλι: απαντά με αντοχή, οργάνωση και συλλογικότητα απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, με πρωθυπουργό ένα άλλο Μητσοτάκη∙ τον υιό Κυριάκο, που επιλέγει ξανά το δρόμο της καταστολής, της συγκάλυψης, της απαξίωσης των κοινωνικών αναγκών, του ξεπουλήματος  των δικαιωμάτων μας και της ζωής μας.

Ως Συνταξιούχοι Εκπαιδευτικοί της ΠΕΣΕΚ, κεντρικά και με τα Παραρτήματά μας, πατάμε βήμα το βήμα στα χνάρια σου Νίκο Τεμπονέρα και υπερασπιζόμαστε τη μόρφωση του λαού,  τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας για να υπάρχει ελπίδα, δηλώνουμε ότι

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ!

• Με κοινούς βηματισμούς και κοινά αιτήματα συνταξιούχοι, εργαζόμενοι και νεολαία θα αντιπαρατεθούμε στα γενικότερα ζητήματα.   
• Με κοινούς βηματισμούς των συνταξιούχων εκπαιδευτικών με κοινά αιτήματα με τους ενεργούς εκπαιδευτικούς, με όλους τους εργαζομένους και τη νεολαία θα αντιπαρατεθούμε για το δημόσιο σχολείο και το περιεχόμενο της γνώσης τα κοινωνικά αγαθά, τη Δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

ΝΙΚΟ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ!

* Εκφωνήθηκε από τον Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα, εκ μέρους της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) και ως Συντονιστή του Παραρτήματος Αχαΐας της ΠΕΣΕΚ, στην εκδήλωση μνήμης και τιμής, στο μάρτυρα της Παιδείας, καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα (09.01.2026, 6.00 μμ, Συγκρότημα σχολείων Νίκος Τεμπονέρας, Βουδ, Ψηλά Αλώνια, Πάτρα).

Να παραιτηθεί ο Χρήστος Πατούχας!

Ανακοίνωση 50 μελών Ανυπότακτης Πολιτείας

Εμείς οι υποψήφιοι και μέλη της Ανυπότακτης Πολιτείας θέλουμε με αυτή τη δημόσια ανακοίνωσή μας να διαχωρίσουμε τη στάση μας από τις επιλογές και τη στάση του επικεφαλής και εκπροσώπου της Ανυπότακτης Πολιτείας στο Δημοτικό Συμβούλιο, συντρόφου Χρήστου Πατούχα. Ο σ. Χρήστος Πατούχας έκανε την επιλογή να συμπορευτεί με το ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές, θέτοντας υποψηφιότητα μαζί του.

Μεγάλο μέρος, πιθανά πλειοψηφικό, των υποψηφίων και μελών της Ανυπότακτης Πολιτείας, με την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του σ. Χρήστου Πατούχα, ζήτησε στις συλλογικές διαδικασίες την παραίτησή του από επικεφαλής και από το δημοτικό συμβούλιο. Θεωρεί δε ότι αυτές οι ενέργειες έπρεπε να γίνουν πριν από την κατάθεση υποψηφιότητας. Έστω όμως και κατόπιν της κατάθεσης υποψηφιότητας, η παραίτηση ήταν και παραμένει επιβεβλημένη. Και αυτό γιατί θεωρεί:

Συνέχεια →

Για το θεανθρωπολογικό δοκίμι του Παναγιώτη Μπούρδαλα

Του Νεκτάριου Στελλάκη*

Διάβασα πρόσφατα: «Διαβάζοντας ένα βιβλίο δεν μπορείς να κλείσεις τα μάτια, ούτε να κρυφτείς.»

Νομίζω πως αυτό δεν ισχύει για όλα τα βιβλία. Ισχύει, ωστόσο, για το βιβλίο που μας «κερνά» ο αγαπητός Παναγιώτης και οι εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Εξηγούμαι: Το βιβλίο αυτό δεν μας αφήνει να «κλείσουμε τα μάτια» και με τις δύο έννοιες της φράσης: μας κρατά αφενός «ξύπνιους», δηλαδή σε εγρήγορση, αλλά και μας αποκαλύπτει αλήθειες από τον εκκλησιαστικό χώρο που πολλές φορές δεν θέλουμε να δούμε ή κάποιες άλλες φορές αισθανόμαστε ότι δεν έχουμε λόγο να δούμε – κυρίως εμείς οι λαϊκοί -, κι αυτό μάλλον είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε όσους από εμάς έχουμε αποδεχτεί την κλήση και θέλουμε να γίνουμε Σώμα Χριστού, δηλαδή Εκκλησία, αφού «διότι το όλο νόημα της Εκκλησίας είναι η κοινωνία των προσώπων μεταξύ τους» (π. Βασίλειος Θερμός).

Ο συγγραφέας χαρακτηρίζει το βιβλίο ως «θεανθρωπολογικό δοκίμιο».

Συνέχεια →

Πρόλογος για: «Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα»

[Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα, εκδόσεις Αρμός 2022]

Του Θανάσης Ν. Παπαθανασίου*

   Διαβάζουμε μερικές φορές σε βιβλιοπαρουσιάσεις και βιβλιοκρισίες, ότι κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο συντίθεται από κείμενα «άνισα». «Άνισα», υπό την έννοια ότι έχουν ποικιλία θεμάτων και ποικιλία χαρακτήρα, όπως π.χ. αφηγήσεις μαζί με μελετήματα. Το βιβλίο αυτό του Παναγιώτη Μπούρδαλα σίγουρα αξίζει στο έπακρο αυτόν τον χαρακτηρισμό. Είναι κυριολεκτικά πολυαξονικό.

   Μα τότε, υπάρχει άραγε κάτι που δένει αυτά τα κείμενα;

   Η απάντησή μου είναι πως ναι. Τα κείμενα τα τόσο ποικίλα τα δένει μια πολύτιμη οπτική: Η κατανόηση του τοπικού ως υποστασιοποίησης του οικουμενικού. Δίχως την τοπική, ενσώματη, ιδιαίτερη πραγμάτωση, το οικουμενικό γίνεται φάντασμα. Χωρίς την ανοιχτωσιά στο οικουμενικό, το τοπικό γίνεται φυλακή. Ο τόπος σου λοιπόν και οι άνθρωποί σου αληθεύουν ως ο τρόπος δεξίωσης του πανανθρώπινου. Σπουδαίοι τόποι και σπουδαίοι άνθρωποι είναι εκείνοι, στων οποίων την ταυτότητα οι αεραγωγοί για το πανανθρώπινο είναι δομικά στοιχεία˙ όχι ενδεχόμενες, κατοπινές προσθήκες.

Συνέχεια →

ΠΑΤΡΩΝ ΠΥΡΓΟΥ-ΨΕΜΑΤΑ ΜΕ ΟΥΡΑ, ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΕ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ

Του Χρήστου Πατούχα*

Πανηγύρια έχουν στηθεί τις τελευταίες μέρες από την Κυβέρνηση, τα στελέχη της, από πρόθυμους υποταγμένους υποστηρικτές τους, με αφορμή το πράσινο φως από την Ευρωπαϊκή επιτροπή ανταγωνισμού και την κύρωση από την Βουλή της Σύμβασης παραχώρησης της κατασκευής στην εταιρεία της Ολυμπίας Οδού.

Ας θυμίσουμε μερικές από τις κραυγαλέες αλήθειες:

1. Το τμήμα Πάτρα-Πύργος-Τσακώνα, ήταν μέρος της Σύμβασης Παραχώρησης του ενιαίου οδικού άξονα Αθήνα-Κόρινθος-Πάτρα-Πύργος-Τσακώνα. Με προθεσμία περαίωσης και παράδοσης το 2012!
2. Το 2013, η Ολυμπία Οδός, εγκατέλειψε το τμήμα Πάτρα-Πύργος-Τσακώνα, δηλαδή το μισό έργο, χωρίς βεβαίως να επιστρέψει μέρος του αρχικού συνολικού οικονομικού τιμήματος. Αντίθετα διαπραγματεύτηκε και πέτυχε επιπλέον αμοιβή για το μισό έργο. Χωρίς την οποιαδήποτε συνέπεια για την κατάφωρη παραβίαση των όρων της σύμβασης.

Ένα πρώτο συμπέρασμα:

Ανοικτή επιστολή στο Νίκο Τεμπονέρα 2020

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Συνάδελφε Νίκο Τεμπονέρα, αγαπητέ μας Νίκο

Νάμαστε πάλι απόψε εδώ στο χώρο που σημάδεψες πριν τρεις περίπου δεκαετίες, στις 9 Γενάρη 1991, ενώνοντας σχολείο και εκπαιδευτικό κίνημα, καθηγητές και μαθητές σε άλλου είδους μάθημα: Αυτό της κοινωνικής γνώσης στο πεδίο των συλλογικών αγώνων. Δεν ήθελες να γίνεις «λαϊκός ήρωας», αλλά να συνεχίσεις να είσαι εκπαιδευτικός μαζί με το σωματείο σου, την Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας, κι ας μην ήσουν εκλεγμένος στο ΔΣ της. Έτρεξες μαζί με τα περισσότερα μέλη του κι έφτασες άοπλος από το Παράρτημα, την τότε έδρα του σωματείου, μέχρις εδώ να στηρίξεις τους αγωνιζόμενους μαθητές απέναντι σε οργανωμένους τραμπούκους που επιτίθονταν με λοστάρια και όχι μόνο.

Έπεσες νεκρός κτυπημένος με λοστό στο κεφάλι από το στέλεχος της τότε ΟΝΝΕΔ Γ. Καλαμπόκα, μετά από εισβολή ομάδας ροπαλοφόρων τραμπούκων μέσα σ’ αυτό το σχολικό συγκρότημα -τότε 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας-, που τελούσε υπό μαθητική κατάληψη, όπως εκατοντάδες σχολεία στην επικράτεια. Ναι καταλήψεις πολύ μεγάλης κλίμακας και χρόνου, κι όχι «δυσλειτουργίες» όπως προσπαθούν να τις ονομάσουν οι εκσυγχρονιστές των τελευταίων ετών με τις αλλαγές όρων. 

Το όνομά σου Νίκο μας έγινε σύμβολο του λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα των καθηγητών, των μαθητών, των φοιτητών, της σπουδάζουσας νεολαίας. Γιατί εσύ, όχι μόνο στάθηκες στη πρώτη γραμμή του αγώνα συνεπής με τη πολιτική-συνδικαλιστική σου αντίληψη, σταθερός στο συλλογικό σου αξιακό σύστημα, αλλά και άοπλος αιματοβαμμένος μάρτυρας της παιδείας και του ευρύτερου εκπαιδευτικού κινήματος.

Νίκο μας,

Ο 21^ος αι., όπως και τα τελευταία χρόνια του 20^ου, διαπνέεται από μία παγκόσμια προσπάθεια να καθιερωθεί ένας «νέος τύπος ανθρώπου». Για όσους βλέπουν χωρίς μυωπικά γιαλιά, ο «νέος τύπος ανθρώπου» που προβάλλεται από της δυνάμεις της αγοράς, τους «δυνατούς» της εποχής μας, είναι ο «εξατομικευμένος άνθρωπος». 

Η ζωή στην σχολική τάξη – Οι εντάσεις και η ανθεκτικότητα των εκπαιδευτικών

Μαγνητοσκοπημένη εκπομπή (Άλλη Άποψη για το Ionian TV )

με συνεντεύξεις – συζητήσεις στην δημοσιογράφο Εύα Στρατή δύο δασκάλων και ενός καθηγητή της Πάτρας*.

Η εκπομπή σε πρώτη μετάδοση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 19 Νοέμβρη και ώρα 11.μμ έως 12.00 τα μεσάνυχτα. Δείτε ολόκληρη την εκπομπή:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΟΥΡΔΑΛΑ «ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ  ΑΝΘΡΩΠΟΥ»: Παρουσίαση στο βιβλιοπωλείο «Πρωτοπορία» Πάτρα 03.10.2019

Του Νίκου Προσκεφαλά*

«Στα ίχνη του συλλογικού ανθρώπου» ο τίτλος, «55 σημαδούρες κοινωνικής και υπαρκτικής θεανθρωπολογίας» ο υπότιτλος, προδιαθέτουν τον αναγνώστη εξ αρχής για ό,τι πρόκειται να συναντήσει στις σελίδες του βιβλίου. Γίνεται λοιπόν εξ αρχής απόλυτα σαφές πως, παρόλο που το βιβλίο αποτελεί ένα συμπίλημα άρθρων, παρεμβάσεων και συνολικότερα δημοσιεύσεων του συγγραφέα με κοινωνικό, πολιτικό, ή πολιτιστικό περιεχόμενο, η αφετηριακή του βάση αλλά και ο βασικός συνεκτικός άξονας όλων τούτων των άρθρων είναι ξεκάθαρα θεολογικός με την ευρύτητα των σημειολογικών και οντολογικών σημάνσεων  που η γνήσια θεολογία εξ ορισμού διαθέτει.

Κυματισμοί

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Τι χαρά σήμερα, στο τέλος της ώρας

της διδακτικής,

όταν το  υπουργείο χάθηκε

με σκέψη, κορμί, ψυχή αλλού.

Το μυστικό στα παιδιά μας κρύφτηκε,

με κουδούνι άχρηστο να στέκει.

 

Συνέχεια →