Αρχείο κατηγορίας Σχόλια

Μια ανάγνωση “Ο Ντοστογιέφσκυ και η Ηθική”

Μια ανάγνωση “Ο Ντοστογιέφσκυ και η Ηθική”

Του Σωτήρη Γουνελά

Υπάρχει, ωστόσο και ένα άλλο μελέτημα του μητρ. Ιωάννη και μάλιστα πρόσφατο, που μου δίνει την ευκαιρία να διατυπώσω μερικές ακόμη κρίσεις σχετικά με το ζήτημα της Ηθικής. Πρόκειται για το κείμενο με θέμα του ‘Ο Ντοστογιέφσκυ και η Ηθική’ (νέα Ευθύνη τ.3, Ιαν-Φεβρ. 2011, σ. 1-9). Μελετώντας λοιπόν τον Ντ. ο μητρ. Περγάμου φτάνει να πει ότι: «Για τον Ντ. το πρόβλημα δεν είναι ηθικό, αλλά βαθύτατα υπαρξιακό» και τούτο γιατί, λέει πιο κάτω «Ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, είναι ένα μείγμα πανουργίας και απλότητας, αγνότητας και φιληδονίας, καλοσύνης και κακότητας».

Συνέχεια

Σώμα εσωτερικών αξιολογητών και σώμα εξωτερικών κριτών… και ο μύθος του Συλλόγου διδασκόντων

Σώμα εσωτερικών αξιολογητών και σώμα εξωτερικών κριτών… και ο μύθος του Συλλόγου διδασκόντων

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

…με αφορμή την επιλογή Διευθυντών στα σχολεία φέτος.

 α) Εισαγωγικά: Υπουργείο, ΟΛΜΕ και 33 ΕΛΜΕ

Ο πρωτόγνωρος μνημονιακός πειραματισμός (περιέχεται στο χρονοδιάγραμμα του 4ου μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) στα σχολεία α/βάθμιας και β/βάθμιας εκπαίδευσης αύριο Τρίτη 20-06-2017) έχει πολύ περισότερα να μας διδάξει απ’ ό,τι η Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας εκτίμησε: «Ειδικά για το φύλλο αποτίμησης που προτείνεται έχουμε να παρατηρήσουμε ότι αναδεικνύεται περισσότερο η δολιότητα της πολιτικής του υπουργείου παρά μια εμφανής προχειρότητα στην αποτύπωση των δεικτών».

Συνέχεια

Ἡ αὐτονόμηση της «ἐπιστήμης»

ατονόμηση της «πιστήμης»

Του (+) Κορνήλιου Καστοριάδη*

Αγνοώντας πρὸς τὸ παρὸν ὅτι ὁ Θεὸς πέθανε καὶ οὔτε κἂν ὑπῆρξε, ἡ ‘ἐπιστήμη’ κατόρθωσε νὰ ἀποδείξει ὅτι “ Ατοκρατορία το Παραδείσου… βρίσκεται σ πόσταση 1.799.955.500 μιλίων π μς”, ἐνῶ “ Κόλαση βρίσκεται σ πόσταση 3.758 ¼ μιλίων π μς” καὶ “ἔχει εὖρος 2.505 ½ μιλίων”![85] Ὁ ἴδιος ὁ Νεύτων, ἀπὸ τοὺς κύριους θεμελιωτὲς τῆς νεώτερης ‘ἐπιστημονικῆς’ μεθόδου, “δν γραψε μόνο τ Principia λλ κα μι πραγματεία περ τς τοπογραφίας τς Κολάσεως”.[86]

Συνέχεια

Επίθεση στο Μάντσεστερ: Πρώτες εκτιμήσεις

Επίθεση στο Μάντσεστερ: Πρώτες εκτιμήσεις

Της Δρ Μαρίας Χρ. Αλβανού*

Τη Δευτέρα το βράδυ το Μάντσεστερ βίωσε ένα αιματηρό τρομοκρατικό γεγονός που ως δράση του ισλαμιστικού δικτύου στην Ευρώπη δείχνει την επικίνδυνη δυναμική του σε σχέση με την ασφάλεια των πολιτών.

Οι βρετανικές αρχές αντιμετώπισαν το συμβάν από την πρώτη στιγμή ως τρομοκρατικό. Ήταν αναπόφευκτοι οι συνειρμοί που είχαν να κάνουν με την ισλαμιστική τρομοκρατία και επιβεβαιώθηκαν. Ο κίνδυνος για μια τρομοκρατική επίθεση άλλωστε σε ευρωπαϊκό έδαφος είναι διαρκής εδώ και καιρό και δεν αποτελεί πλέον έκπληξη η πραγματοποίηση του. Το στοιχείο που έχει να κάνει με τη χρονική εγγύτητα προς τις βρετανικές εκλογές θυμίζει πάντως αρκετά τις γαλλικές εκλογές, πολιτικό γεγονός που το ισλαμιστικό δίκτυο εκμεταλλεύτηκε δεόντως επιχειρησιακά, αλλά και για την προπαγάνδα του.

Συνέχεια

Πού πήγαν βρε γυναίκα τα παιδιά;

Πού πήγαν βρε γυναίκα τα παιδιά;

Του Αλέκου Καπακτσή

Έχουμε περάσει σε αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων τα τελευταία χρόνια και το 2017 αναμένεται να κινηθούμε στις 70.000 γεννήσεις, λέει ο Δρ. Στέφανος Χανδακάς MD MBA PhD, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Χειρουργός, διδάκτωρ γυναικολογίας και μαιευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συνέχεια

‘’Το Μακρόν και χάριν έχει’’ (ή πως κατασκευάζονται νίκες και ήττες)

‘’Το Μακρόν και χάριν έχει’’ (ή πως κατασκευάζονται νίκες και ήττες)

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Εξελέγη λοιπόν ο Μακρόν στη Γαλλία, καθώς επικράτησε της Λεπέν στο δεύτερο γύρο.

Μυριάδες οι εραστές της νίκης. Στην Ελλάδα ευτυχισμένοι δηλώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι! Και εννοείται χαίρονται η Μέρκελ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα άλλα τα παιδιά.

Ποιος κέρδισε λοιπόν και ποιος έχασε;

Νίκησε, λένε, η Ευρώπη και έχασε ο λαϊκισμός. Ωστόσο, και ο νικητής και ο ηττημένος είναι εκ των υστέρων κατασκευασμένοι.

Αλήθεια ποιος νίκησε;

Συνέχεια

Η δημιουργική συνέχεια

Η δημιουργική συνέχεια

Του Άγγελου Καλογερόπουλου

Ἤτανε μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ ἡ δεκαετία το ’80 καὶ οἱ νέοι τῆς ἐποχῆς ποὺ τότε ἐνηλικιώνονταν εχαν δη γευτε τν γκρίζα ποχ τς χούντας κα τος πρώτους καρπος τς μεταπολιτευτικς δημοκρατίας. Ἄκουγαν ρὸκ καὶ ρεμπέτικα. Τὰ δημοτικὰ τραγουδια τὰ εἶχαν ταυτίσει μὲ τὶς ἐθνικιστικὲς τελετὲς τῆς δικτατορίας, ἡ λεγόμενη βυζαντινὴ μουσικὴ ἦταν ἀπούσα μαζὶ μὲ τὴν διοικούσα ἐκκλησία  κι εἶχαν ἀρχίσει πιὰ νὰ βαριοῦνται τὸ πολιτικὸ τραγούδι καὶ νὰ νυστάζουν μὲ τὸ νέο κῦμα.

Συνέχεια