Αρχείο κατηγορίας Τα εν Δήμω και με πράξεις

Τα εν Δήμω και με πράξεις

Φτου και απ’ την αρχή

Φτου και απ’ την αρχή

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Μια φορά κι έναν καιρό, πολλά-πολλά χρόνια πίσω, σ’ έναν τόπο μάλλον κοντινό, «βασίλευε» Λαός καλός. Κι οι «αρχόντοι», να τους πει κανείς έτσι για να συνεννοηθούμε, σύμφωνα με όσα ίσχυαν «εξ’ απ’ ανέκαθεν», δεν είχαν καμιά αρμοδιότητα για ζητήματα που θα μπορούσαν να θίξουν τα καθιερωμένα και αναγνωρισμένα προνόμια του τόπου και των ανθρώπων του.

Για τούτα μάλιστα τα ζητήματα, μόνος αρμόδιος ήταν ο ίδιος ο Λαός, προς τον οποίο οι «αρχόντοι» όφειλαν να αναφέρονται σε κάθε τέτοια περίπτωση  και να ενεργούν σύμφωνα με την έγκριση του. Κάθε μονομερής πράξη των «αρχόντων», όχι μόνο ήταν εντελώς άκυρη, αλλά οι υπεύθυνοι παύονταν αμέσως και στη θέση τους εκλέγονταν άλλοι, σύμφωνα με τα καθιερωμένα, οποιαδήποτε εποχή του χρόνου κι αν ήταν.

Συνέχεια

Αλληλεγγύη, λαϊκισμός και δημόσιες σχέσεις

Αλληλεγγύη, λαϊκισμός και δημόσιες σχέσεις

Του Σταμάτη Ρήγα*

Ένα χωρίς προηγούμενο κύμα συμπαράστασης στους μετανάστες έχει εμφανιστεί τους τελευταίους μήνες και έχει εκφραστεί με ποικίλους τρόπους. Άλλοι ετοίμασαν μερίδες φαγητού και τις πήγαν σε πλατείες ή σε μέρη όπου μένουν μετανάστες. Άλλοι οργανώθηκαν σε μικρές αυτόνομες ομάδες και συλλόγους και πήγαν εθελοντές στην Μυτιλήνη και στην Λέρο.

Άλλοι μάζεψαν ρούχα και φάρμακα με λεφτά από το υστέρημά τους και τα έδωσαν σε δομές αλληλεγγύης. Άλλοι οργάνωσαν συναυλίες, φεστιβάλ ή πάρτυ και όσα χρήματα συγκέντρωσαν τα προώθησαν κατευθείαν σε μετανάστες στο Ελληνικό ή στον Πειραιά ή όπου αλλού.

Συνέχεια

Ο εφιάλτης των σκουπιδιών στην πόλη του Πύργου

Ο εφιάλτης των σκουπιδιών στην πόλη του Πύργουe

Του Βασίλη Βασιλειάδη*

Ζούμε εδώ και σχεδόν τρία χρόνια τον εφιάλτη των σκουπιδιών στην πόλη του Πύργου με τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία να είναι ορατός. Εκατοντάδες ανεξέλεγκτες χωματερές βρίσκονται στους δρόμους του Πύργου και στα χωριά αποτελώντας ωρολογιακή βόμβα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Φέτος, μετά τα Χριστούγεννα με τα σκουπίδια να πνίγουν την πόλη, οι μαθητές ξεσηκώθηκαν και  με καταλήψεις και πορείες εξέφρασαν την αγανάκτησή τους. Το πρόβλημα όμως παραμένει και δεν μπορούμε να είμαστε απαθείς. Ο δήμαρχος (ο νυν και ο πρώην) μαζεύει τα σκουπίδια για λίγες μέρες και το πρόβλημα πολύ σύντομα επανέρχεται δριμύτερο. Οι κάδοι έχουν εξαφανιστεί από την πόλη και οι υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα.

Συνέχεια

Αναπληρωτές εκπαιδευτικοί: Ισοπέδωση εργατικών δικαιωμάτων και μόρφωσης

Ισοπέδωση εργατικών δικαιωμάτων και μόρφωσης

Συνέντευξη της Κικής Γιαννάτου [στον Κυριάκο Νασόπουλο]

Τι σημαίνει να είσαι μια ελαστικά εργαζόμενη εκπαιδευτικός;

Δουλειά για μερικούς μήνες το χρόνο με πενιχρούς μισθούς, μακριά από τον τόπο σου, χωρίς έγκαιρη καταβολή μισθοδοσίας και χωρίς πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Ο εκπαιδευτικός που βιώνει αυτό το καθεστώς εδώ και χρόνια, αισθάνεται ανασφαλής και αναλώσιμος. Περνά το καλοκαίρι πάνω από έναν υπολογιστή αναμένοντας μια εγκύκλιο και μετρώντας μόρια. Περιμένει από μια συνέντευξη ή δήλωση από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας να ψυχανεμισθεί τι μπορεί να ισχύσει για την εργασιακή του πορεία. Γυρνά όλη την Ελλάδα, χωρίς να είναι σε θέση να οργανώσει την προσωπική του ζωή. Δεν μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια, ό,τι και να κάνει είναι λίγο και δε φτάνει για να του εξασφαλίσει μόνιμη δουλειά. Γνωρίζει συναδέλφους και μαθητές για ένα διάστημα και ξέρει ότι δε θα τους ξαναδεί ίσως ποτέ. Πάντα αποχαιρετά κάποιους …Περνούν τα χρόνια και μαζί με αυτά η διάθεση και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Ελαστική εργασία σημαίνει ουσιαστικά μισή δουλειά αλλά και μισή ζωή.

Οι ελαστικά εργαζόμενοι αυξάνονται πλέον συνέχεια…

Συνέχεια

Τα κοινά αγαθά: η νέα εποχή των περιφράξεων

Τα κοινά αγαθά: η νέα εποχή των περιφράξεων

Του Χάρη Ναξάκη*

Οι ινδιάνοι Καγιαπό που ζουν στα παρθένα δάση της κοιλάδας της βροχής του Αμαζονίου, χρόνια τώρα αντιστέκονται στην αρπαγή της γης τους από τους μεγαλοκτηνοτρόφους, τις βιομηχανίες καουτσούκ, τις εταιρίες ξύλου και τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις. Τα τελευταία χρόνια παρ’ όλες τις προσπάθειες για την εξαγορά της σιωπής τους, από την κατασκευάστρια κοινοπραξία eletrobras, παλεύουν ενάντια σε ένα καταστροφικό φράγμα που θα αφανίσει τη γη τους.

Συνέχεια

Θα περάσει το νέο τραίνο από την Πάτρα;

Θα περάσει το νέο τραίνο από την Πάτρα;

Του Ανδρέα Λάζαρη*

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους το τραίνο πρέπει να «περάσει» από την Πάτρα και κανένας λόγος να μην «περάσει». Το ερώτημα είναι το πώς θα «περάσει».

Ο πρώτος λόγος για να περάσει είναι ιστορικός καθότι πάντα είχαμε σιδηροδρομική σύνδεση με Αθήνα και Καλαμάτα και αφορά στην συλλογική μνήμη των πολιτών. Υπάρχει η παλιά σιδηροδρομική γραμμή «Τρικούπη» πάνω στην οποία κινείται, ο επιτυχημένος κατά γενική ομολογία προαστιακός και η οποία πρέπει να διατηρηθεί για ιστορικούς λόγους , αλλά και για πρακτικούς όπως η ελάφρυνση του κυκλοφοριακού προβλήματος.(σκεφτείτε να έρχονταν στην πόλη άλλα 3.000 αυτοκίνητα ημερησίως). Άρα  το νέο τραίνο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εξαφανίσει την υπάρχουσα σιδηροδρομική γραμμή.

Συνέχεια

Το Παράρτημα της Πάτρας ανήκει σε όλους κυρίως ανήκει στο λαό και στο σύνολο της νεολαίας

Το Παράρτημα της Πάτρας ανήκει σε όλους κυρίως ανήκει στο λαό και στο σύνολο της νεολαίας

Του Χρήστου Πατούχα*

Patouchas-Xr

(Θυμίζουμε παρενθετικά, ότι ακόμα από την Δημοτική θητεία 2006- 2010, διατυπώσαμε θέση με πληρότητα και σαφήνεια  για την διαχείριση και την χρήση του Παραρτήματος)

Για να μην κουράζουμε με αναδημοσιεύσεις,  θα υπενθυμίσουμε τα βασικά σημεία:

Συνέχεια

Μισός αιώνας Σπήλαιο ″Των Λιμνών″

Μισός αιώνας  Σπήλαιο ″Των Λιμνών″

 Καστριά Καλαβρύτων  – Aπό το μύθο στην πραγματικότητα!

Του Γιώργου Β. Γκλαβά*

 Στη συνέχεια του αφιερώματος που κοινοποιήσαμε, στις 5 Νοεμβρίου 2014, με τη συμπλήρωση 50 χρόνων, από την ανακάλυψη του μυθικού Σπηλαίου ″Των Λιμνών″, παραθέτουμε εδώ το δεύτερο μέρος αυτού, που αφορά το οδοιπορικό της αξιοποίησής και τους συντελεστές της. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το Σπήλαιο ″Των Λιμνών″ Καστριών είναι ένα σπάνιο μνημείο της φύσης, που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει το μεγαλείο του και την ασύλληπτη ομορφιά του. Η ανακάλυψή του, το 1964, προκάλεσε συγκίνηση στα Καστριά, στην πρώην επαρχία Καλαβρύτων, στην Αχαΐα και όχι μόνο. Η τουριστική αξιοποίησή του αποτέλεσε καθολικό αίτημα όλων των Καλαβρυτινών, για την ανάπτυξη της περιοχής, η οποία χαρακτηριζόταν, τότε, ως προβληματική. Καθυστέρησε όμως η αξιοποίηση του μαγευτικού Σπηλαίου! Η ανθρώπινη επέμβαση στο μοναδικό αυτό και ιδιόρρυθμο μνημείο της φύσης δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκαν είκοσι έξη ολόκληρα χρόνια, αγώνων και αγωνιών, με πολλές επιπλοκές, αναβολές και καθυστερήσεις, για να ολοκληρωθούν οι έρευνες οι εξειδικευμένες μελέτες, να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες χρηματοδοτήσεις και να εκτελεστούν τα αναγκαία έργα,  ώστε να ανοίξουν οι πύλες του και ″να ανάψουν τα φώτα″!

Συνέχεια

Δικαιοσύνη και ελεημοσύνη…

Δικαιοσύνη και ελεημοσύνη…

Του παπα Ηλία Υφαντή

​Επικρατεί η αντίληψη ότι πολλές απ’ τις περιπέτειες της ζωής μας ή της ιστορίας μας οφείλονται στα αμαρτήματά μας. Πράγμα που ίσχυσε, για παράδειγμα,  στην περίπτωση της αρχαίας Ελλάδας. Όπως και για τους διαδόχους του Μ. Αλεξάνδρου. Και ασφαλώς για την, κατά τεκμήριο, χριστιανική βυζαντινή αυτοκρατορία. Αλλά εκείνο, που δεν έχει τονιστεί ιδιαίτερα είναι ότι, με βάση την ευαγγελική δεοντολογία, το μέγιστο μεταξύ των αμαρτημάτων, και για τις ιστορικές αλλά και για τις προσωπικές μας περιπέτειες, είναι η αδικία. Η οποία είναι, σε μεγάλο βαθμό και η γενεσιουργός αιτία όλων των άλλων αμαρτημάτων και εγκλημάτων.

Συνέχεια

Πάτρα-Νέα δημοτική περίοδος: παλιές μέθοδοι, παλιά αδιέξοδα!

Πάτρα-Νέα δημοτική περίοδος: παλιές μέθοδοι, παλιά αδιέξοδα!

Mpirmpa-Ourania-1

Της Ουρανίας Μπίρμπα*

Καιρός η κοινωνία μας να ξυπνήσει από τον λήθαργο, τα σκουπίδια είναι διογκούμενο κεντρικό πρόβλημα με σοβαρές κοινωνικές και οικολογικές επιπτώσεις. Ο σύγχρονος πολιτισμός της κατανάλωσης δεν παράγει μόνο ατομισμό και ωχαδερφισμό αλλά κι ένα απέραντο σκουπιδαριό που στα χέρια των επιχειρηματικών και εργολαβικών συμφερόντων γίνεται χρυσός.

Συνέχεια