Αρχείο κατηγορίας Σχολείο και Πανεπιστήμιο των ΕΕ- ΔΝΤ- Καλλικράτη

Που έρχονται από τη … Λισαβώνα και φτάνουν στην Αθήνα των τοκογλύφων,χορηγών και πατρώνων τους

Η εντατικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών και η συζήτηση για τον εργασιακό τους χρόνο

Η εντατικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών και η συζήτηση για τον εργασιακό τους χρόνο

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου*

Η ψήφιση στις 15 Γενάρη της διάταξης για το 30ωρο των εκπαιδευτικών στο νόμο με τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης και η εγκύκλιος που ακολούθησε δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Η συζήτηση για το χρόνο εργασίας των εκπαιδευτικών ήταν ένα  από τα κεντρικά ζητήματα που άνοιξε για μια ακόμα φορά  στα πλαίσια του «εθνικού διαλόγου για την Παιδεία» του 2015. Οι τότε δηλώσεις του κ. Λιάκου «να μην συμπίπτουν ο χρόνος διδασκαλίας και ο εργασιακός χρόνος των εκπαιδευτικών», «ο εργασιακός χρόνος να περιλαμβάνει  τις παιδαγωγικές συναντήσεις των δασκάλων και των καθηγητών οι οποίοι κάθε βδομάδα θα χαράζουν την εκπαιδευτική πολιτική»(!), αλλά και προηγούμενες δηλώσεις του για «επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών στα κενά τους» δεν ήταν τυχαίες. Πέρα από τον τρόπο με τον οποίο φαίνεται να προσανατολίζεται το Υπουργείο Παιδείας να «λύσει» το πρόβλημα της λειτουργίας των σχολείων χωρίς διορισμούς, οφείλουμε να δούμε τη γενικότερη πολιτική στόχευση σε σχέση με τον εργασιακό χρόνο των εκπαιδευτικών, έτσι όπως εκπορεύεται και από τη συνολική εκπαιδευτική πολιτική που διαμορφώνουν και τα υπερεθνικά κέντρα.

Συνέχεια

Χρονοσχολείο, του Παν. Α. Μπ.

 Χρονοσχολείο

Του Παναγιώτης Α. Μπούρδαλα

Μάζεψαν χρυσάφι κι ασημικά,

ομόλογα και καταθέσεις

οι άνθρωποι της Δύσης,

σ’ ανατολή και δύση.

Στα όρη της τεχνιτής νοημοσύνης η επιστήμη τους,

κι η τεχνολογία τους στ’ άστρα φτάνει.

Συνέχεια

Η σύλληψη της δασκάλας, το μέγεθος της σανίδας και ο αμερικάνικος εκπαιδευτικός μεσαίωνας

Η σύλληψη της δασκάλας, το μέγεθος της σανίδας και ο αμερικάνικος εκπαιδευτικός μεσαίωνας

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου*

Το γύρο του κόσμου έκανε μέσω του διαδικτύου η εικόνα της σύλληψης της Deyshia Hargrave, δασκάλας στην κομητεία Vermillion της πολιτείας της Λουιζιάνας των ΗΠΑ στις 8 Ιανουαρίου, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Σχολικού Συμβουλίου της περιοχής. Οι κατηγορίες ήταν «η παραμονή της σε συγκέντρωση μετά από απαγόρευση» και «αντίσταση κατά της αρχής». Το «έγκλημά» της ήταν ότι διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση του Συμβουλίου να αυξήσει το μισθό του υπεύθυνου των σχολείων της εν λόγω περιοχής (superintendent)  Jerome Puyau κατά 38.000 δολάρια ετησίως, φτάνοντας έτσι τα 148.00 δολάρια!

«Όταν παίρνει αύξηση ένα υπεύθυνος σχολείων ή οποιοσδήποτε άλλος σε ηγετική θέση, αυτό είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο όλων των εκπαιδευτικών, των εργαζόμενων στις καντίνες των σχολείων μας και όλου του βοηθητικού προσωπικού, τη στιγμή που όλοι εμείς δεν έχουμε πάρει αύξηση τα τελευταία δέκα χρόνια. Που θα τα βρείτε όλα αυτά τα χρήματα; Στην πραγματικότητα θα τα πάρετε από τις τσέπες των εκπαιδευτικών».

Συνέχεια

Σχολική αυτονομία, κουπόνια και οι άγνωστες ιστορίες του εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού

Σχολική αυτονομία, κουπόνια και οι άγνωστες ιστορίες του εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού

Του Γιώργου Καλημερίδη*

Το τελευταίο διάστημα, παρουσιάζονται ως πανάκεια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του ελληνικού σχολείου,  η σχολική αυτονομία, με την έννοια της εκχώρησης του δημόσιου σχολείου σε ιδιωτικούς φορείς και η  καθιέρωση εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησής του διαμέσου κουπονιών (vouchers).  Το πολιτικό πλαίσιο αυτών των εκπαιδευτικών θέσεων στην Ελλάδα είναι τα πορίσματα του εθνικού διαλόγου για την παιδεία (πόρισμα Λιάκου – πόρισμα Γαβρόγλου), η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό σχολείο, αλλά και η επιθετική  υποστήριξη του κ. Μητσοτάκη στο σχολείο της αγοράς.

Συνέχεια

Καζαμίας για την Παιδεία 2018 (αστρολογικές προβλέψεις)

Καζαμίας για την Παιδεία 2018 (αστρολογικές προβλέψεις)

Του Δημήτρη Τσιριγώτη*

Στο κείμενο αυτό αναφέρονται οι προβλέψεις για την Παιδεία για το έτος 2018 με βάση τις εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας, έτσι όμως όπως αυτές γίνονται αντιληπτές από έναν παγκοσμίου φήμης αστρολόγο.

ΓΕΝΑΡΗΣ: Καθηγητές άνευ ειδικότητας (ΠΕ0.0)

Με την περίφημη συνένωση – ενοποίηση ειδικοτήτων και τομέων ο κάθε καθηγητής θα μπορεί να διδάσκει αρκετά αντικείμενα και να μην περιορίζεται μόνο σε αυτά που σπούδασε. Τα γατόνια του υπουργείου έχουν καταλάβει ότι για να διδάξεις ένα αντικείμενο δεν είναι απαραίτητο η γνώση αλλά η μεταγνώση δηλαδή να έχεις μάθει πώς να μαθαίνεις. Και εμείς οι καθηγητές δεν χρειάζεται παρά να θυσιάσουμε το πολύ 5-6  φουρνιές μαθητών μέχρι να μάθουμε τα νέα αντικείμενα. Στο τέλος όμως θα μάθουμε. Θυσίες χρειάζεται η εκπαίδευση όχι επιμορφώσεις και αηδίες.

Συνέχεια

Για τις πολυήμερες εκδρομές και τον ρόλο τους

Για τις πολυήμερες εκδρομές και τον ρόλο τους

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Το «μεγάλο όνειρο» στο βωμό του κέρδους!

Συνήθως η συζήτηση για το ρόλο και τον χαρακτήρα των μαθητικών εκδρομών γίνεται μετά από δυσάρεστα γεγονότα και «εκπαιδευτικά παρατράγουδα». Όμως το θέμα είναι πάντα επίκαιρο, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που η πλειονότητα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου  πραγματοποιεί το «μεγάλο όνειρο». Αυτές οι εκδρομές για την πλειονότητα των μαθητών αποτελούν τη «μεγάλη έξοδο», μια μυθοποιημένη λειτουργία «ελευθερίας» που συνδέεται, χωρίς όμως να το διακηρύσσει, με παράγοντες ξένους προς τους σκοπούς για τους οποίους διοργανώνεται.

Συνέχεια

Η «καλή» αξιολόγηση και άλλες φαντασιώσεις

Η «καλή» αξιολόγηση και άλλες φαντασιώσεις

Του Λευτέρη Παπαθανάση*

Παρακολουθήσαμε χθες την κοινή συνέντευξη των προέδρων της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων και του ΣΕΠΕ Ιωαννίνων σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό για τις εξελίξεις στην Εκπαίδευση μπροστά στη νέα σχολική χρονιά. Το να κάνουμε μια πλήρη παρουσίαση και κριτική των όσων είπαν οι δύο συνάδελφοι θα ήταν υπερβολικό για τούτο το μικρό σημείωμα. Επιβάλλεται όμως να σταθούμε σε ένα κρίσιμο -και επικίνδυνο συνάμα- ζήτημα, στο οποίο μια σημαντική μερίδα του συνδικαλισμού μας φαίνεται να πατά και να ξαναπατά τη μπανανόφλουδα που αφήνει η κυρίαρχη προπαγάνδα.

Αναφερόμενοι στο μεγάλο ζήτημα της Αξιολόγησης, και οι δύο συνάδελφοι εξέθεσαν την άποψη ότι στην Εκπαίδευση χρειαζόμαστε κάποιας μορφής αξιολόγηση, αρκεί αυτή να έχει πρώτα συζητηθεί πλατιά, να μην είναι τιμωρητικού χαρακτήρα, να μην είναι εργαλείο χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και κατηγοριοποίησης των σχολείων. Θέτοντας εδώ από την αρχή το σημείο της διαφωνίας μου, σημειώνω ότι αυτή ακριβώς η άποψη, που δέχεται την “αξιολόγηση υπό όρους” είναι το καταλληλότερο λιπαντικό για την εφαρμογή της αξιολόγησης χωρίς κανέναν όρο. Η “καλή” αξιολόγηση που ονειρεύονται οι συνάδελφοι είναι ίδια κι απαράλλαχτη με την “κακή”, τουλάχιστον στα μεσο-μακροπρόθεσμα αποτελέσματά της.

Συνέχεια