Αρχείο κατηγορίας Ποίηση Ιχνηλατούντες

Ποίηση Ιχνηλατούντων ερασιτεχνών φίλων στο κοινό αλώνι της αγωνίας της βιοτής και της Ζωής

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, του Χρήστου Σκανδ.

Το  τερπνόν  μετά  του  ωφελίμου

(μια άλλη ερμηνεία)

Του Χρήστoυ Σκανδάμη*

                                                              Τας ηδονάς θήρευε τας μετά δόξης˙

                                                              τέρψις γαρ συν τω καλώ μεν άριστον,

                                                              άνευ δε τούτου  κάκιστον.**

                                                                                                 Ισοκράτης

Ό, τι λάμπει δεν είναι βέβαια  χρυσός˙

όμοια  η  κάθε ηδονή  δεν είναι και ωφέλιμη˙

αντίθετα πάμπολλες φορές μπορεί να είναι βλαβερή˙

και  κάθε τι ωφέλιμο  δεν είναι  πάντοτε  ευχάριστο  κι  ωραίο˙

πιθανόν  να είναι κι άσχημο, ακόμη  και δυσάρεστο,  πικρό.

Συνέχεια

Νέοι καιροί, του Γιάννη Ποτ.

Νέοι καιροί

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Τι φωνάζει αυτός ο θεματοφύλακας

από το βήμα, ωρυόμενος

καθαρότητα κι ορθοδοξία;

Συνέχεια

Αποφάσεις, της Σέβης Κωνστ.

Αποφάσεις

Της Σέβης Κωνσταντινίδου*

Ξυπόλητος και με κοντό το παντελόνι  τρέχει στην τελευταία την στροφή,
εκεί,  ανάσες παίρνει  καθώς το στήθος το μικρό φουσκώνει  ξεφουσκώνει …
αυτή την πεταλούδα ποτέ δεν θα την φτάσει,
ατέλειωτο κυνηγητό και πάντα τον νικάει
στο ίδιο το σημείο, εδώ, σαν φτάσει πάντα χάνει.

Συνέχεια

Τυφλός δίκης οφθαλμός, του Γιάννη Ποτ.

Τυφλός δίκης οφθαλμός

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Αγκομαχάει η ζωή

καθώς τραβάει την ανηφόρα

Θρυμματίζονται τα όνειρά μας

στις συμπληγάδες της ματαίωσης

Συνέχεια

Βαδίζω και παραμιλώ, του Χρήστου Σκανδ.

Βαδίζω και παραμιλώ

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Πάνω στους στίχους και τη μουσική του Γιάννη Παπαϊωάννου.

Βαδίζω και παραμιλώ

μ’ όσα μας έχουν κάνει

μας καταστρέφουν τη ζωή

μας έχουνε τρελάνει.

Συνέχεια

Ανάπτυξη, του Χρήστου Σκανδ.

Ανάπτυξη

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Οι καλοί μας οι εταίροι,

Σόιμπλε και συνεταίροι,

τραπεζών οι στυλοβάτες

και των αγορών προστάτες,

Συνέχεια

Πρωί Πρωί, της Σέβης Κωνστ.

Πρωί Πρωί

Της Σέβης Κωνσταντινίδου*

f-b.jpg

Μες το μακρύ το νυχτικό και τη λευκή δαντέλα
πρωί πρωί κατέβαινες τις σκάλες όλο χάρη∙
τα δυο φλιτζάνια του καφέ το χέρι σου θα πάρει
και θα τ΄αφήσει δίπλα μου∙ θα με φωνάξεις, «έλα».

Συνέχεια