Αρχείο κατηγορίας Ποίηση Ιχνηλατούντες

Ποίηση Ιχνηλατούντων ερασιτεχνών φίλων στο κοινό αλώνι της αγωνίας της βιοτής και της Ζωής

Τριάντα μέρες νύχτας, του Γιώργ. – Νεκτ. Παν.

Τριάντα μέρες νύχτας

Του Γιώργου – Νεκτάριου Παναγιωτίδη*

 

«Τριάντα μέρες νύχτας» είπες
και το βλέμμα μου πήγε ανεπαίσθητα ψηλά
ψηλά στο καμπαναριό
με το πέτρινο σκαλιστό ρολόι.
Θα δεις τώρα τους δείκτες
να αλλάζουν την ώρα αργά, σταδιακά
ο χρόνος να μην φεύγει σαν και πρώτα.
Και τη ζωή να μην πηγαίνει
με χαραγμένη ρότα.

Συνέχεια

Eμείς οι σπόροι, τα βουνά, τα ποτάμια, του Πάνου Τότσ.

Eμείς οι σπόροι, τα βουνά, τα ποτάμια


Tου Πάνου Τότσικα

 

Εμείς το χώμα, εμείς τα χωράφια, εμείς οι αγροί
εμείς τα αμπέλια, εμείς, τα λιόδεντρα, εμείς οι σπόροι
δεν διαπραγματευόμαστε, δεν συμβιβαζόμαστε
δεν υποκύπτουμε, δεν υποτασσόμαστε.
Εμείς, η ζωή, επιμένουμε να υπάρχουμε.

Συνέχεια

Η ειρκτή, του Γιάννη Ποτ.

Η ειρκτή

Του Γιάννη Ποταμιάνου

Είναι φαίνεται η άτεγκτη δικαιοσύνη

έσχατη μεταμόρφωση της αδικίας,

το σιδηρούν προσωπείο της

έχει περιορισμένο οπτικό πεδίο

κι οι σιδερόφρακτοι της τάξης ιππότες της

καλπάζουν με παρωπίδες στο μονόδρομο

που τους χαράχτηκε

Συνέχεια

Αίθουσα προβολών, του Νίκου Προσκ.

Αίθουσα προβολών

 

Του Νίκου Προσκεφαλά*

 

Ακούγεται
απ’ το παράθυρο
το γκάπα γκούπα των χτιστάδων
το μονότονο,
έτσι καθώς καρφώνουν
με ατσαλένιες πρόκες
τα σανίδια.

Συνέχεια

Ιουλιανά σπαράγματα, του Γιάννη Ποτ.

Ιουλιανά σπαράγματα

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Τι να συμβαίνει άραγε

στο γέρμα του Ιούλη

Μήπως είναι η κάψα του μεσημεριού

ή μπας κι είναι του τζίτζικα

η μουσική ανάσα

Πιθανόν και να φταίει

ο πυρπολημένος άνεμος

που πυρώνει τις κεραμιδένιες στέγες

 

Συνέχεια

Προσδοκίες, της Σέβης Κωνστ.

Προσδοκίες

Της Σέβης Κωνσταντινίδου

Κάθε βράδυ κοιτούσαμε το φεγγάρι
μέσα από τα φύλλα του δέντρου της αυλής
τα λόγια όστρακα σκόρπια στην άκρη στο τραπέζι
ισορροπούσαν αλύγιστα σε σιωπή επικίνδυνη.

Συνέχεια

Ο επιθεωρητής από κοινού, του Παναγ. Μπ.

Ο επιθεωρητής από κοινού

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Κατάμεστο τ’ αμφιθέατρο του σχολείου,

που φιλοξενεί χρόνια τώρα

τον φίλο σκηνοθέτη καθηγητή.

Το σωματείο «από κοινού»

στηρίζει πολιτισμό θεατρικό

υπέρβασης.

Συνέχεια