Αρχείο κατηγορίας Ποίηση Ιχνηλατούντες

Ποίηση Ιχνηλατούντων ερασιτεχνών φίλων στο κοινό αλώνι της αγωνίας της βιοτής και της Ζωής

Κυματισμοί, του Π. Α. Μ.

Κυματισμοί

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Τι χαρά σήμερα, στο τέλος της ώρας

της διδακτικής,

όταν το  υπουργείο χάθηκε

με σκέψη, κορμί, ψυχή αλλού.

Το μυστικό στα παιδιά μας κρύφτηκε,

με κουδούνι άχρηστο να στέκει.

 

Συνέχεια

Διπλή γλώσσα, του Παναγιώτη Α. Μπ.

Διπλή γλώσσα

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

O Χαμαιλέων ό,τι πολλά ζώα πράττει,

όταν αμύνονται στο βασίλειο της φύσης.

Η γλώσσα του εκτελεί όμως πάντα

το ίδιο έργο, της εκτίναξης και σύλληψης.

Συνέχεια

Αντίστροφη σεισάχθεια, του Παν. Α. Μπ.

Αντίστροφη σεισάχθεια

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Τηλέφωνο το μεσημέρι ξαπλωμένος

ο άνθρωπος τότε του μόχθου δέχτηκε ως φως.

Ξυλοστεκούμενη παντού προβάλλονταν ευημερία

στης ζωής τον κινηματογράφο και στις πλατείες του χωριού.

Συνέχεια

Συναντήσεις, του Παν. Α. Μπ.

Συναντήσεις

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Θρηνώ και οδύρομαι,

όταν εννοήσω το σκότος το ισχυρό,

που κείται κάτω από χαλιά, χιλιοπατημένα,

αγορασμένα των πολλών, των δήθεν κανονικών.

Συνέχεια

Τραγούδι του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη του Ομολογητή

Τραγούδι του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη του Ομολογητή*

Στου Πόντου Αργυρούπολη, μητρόπολη Χαλδίας

Γεννήθηκε ο Γεώργιος, άνθος της εκκλησίας

Χίλια εννιακόσια ήτανε συν ένα κι εβαπτίσθη

Στο όνομα Αθανάσιος και χριστιανός εχρίσθη

Μες σε μια μέρα ορφανός κι από τους δυο γονείς του

Μένει ο Αθανάσιος κι αρχίζει της ζωής του

Ο δρόμος ο ξεχωριστός που διάλεξε να πάρει

Συνέχεια

Η παγίδα, του Παναγιώτη Α. Μπ.

Η παγίδα

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Άνθρωποι και πίθηκοι

βρέθηκαν μαζί κι απέναντι,

σ’ έργο σύμβολο, κινηματογραφικό,

που είδα για δεύτερη φορά.

 

Συνέχεια

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, του Χρήστου Σκανδ.

Το  τερπνόν  μετά  του  ωφελίμου

(μια άλλη ερμηνεία)

Του Χρήστoυ Σκανδάμη*

                                                              Τας ηδονάς θήρευε τας μετά δόξης˙

                                                              τέρψις γαρ συν τω καλώ μεν άριστον,

                                                              άνευ δε τούτου  κάκιστον.**

                                                                                                 Ισοκράτης

Ό, τι λάμπει δεν είναι βέβαια  χρυσός˙

όμοια  η  κάθε ηδονή  δεν είναι και ωφέλιμη˙

αντίθετα πάμπολλες φορές μπορεί να είναι βλαβερή˙

και  κάθε τι ωφέλιμο  δεν είναι  πάντοτε  ευχάριστο  κι  ωραίο˙

πιθανόν  να είναι κι άσχημο, ακόμη  και δυσάρεστο,  πικρό.

Συνέχεια