Αρχείο κατηγορίας Παγκοσμιότητα και τοπικότητα

Παγκοσμιοποίηση, υπέρ ή εναντίον;

Παγκοσμιοποίηση, υπέρ ή εναντίον;

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

«Παγκοσμιοποίηση: Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. «Η ζωή είναι λαχείο» ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν» (E. Galeano).

Ανάλυση

Η Ευρώπη βιώνει την τρίτη εποχή της παγκοσμιοποίησης, αυτή τη φορά με μία εντελώς καινούργια οργανωτική δομή –αφού 28 χώρες της ανήκουν στην ΕΕ, ενώ οι 19 στην Ευρωζώνη (πληθυσμός 338,5 εκ., ΑΕΠ περί τα 9,5 τρις €), από την οποία καμία χώρα δεν μπορεί να εκδιωχθεί ούτε προσωρινά ούτε μόνιμα επειδή το απαγορεύει η σύμβαση σύστασης της, ενώ μπορεί να την εγκαταλείψει μόνο με τη θέληση της.

Συνέχεια

Αντιδραστικό, μνημονιακό «τσουνάμι» στην εκπαίδευση

Αντιδραστικό, μνημονιακό «τσουνάμι» στην εκπαίδευση

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Η συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού με εξαγγελίες για αλλαγές στην εκπαίδευση, στις 9 Μαΐου, στο υπουργείο παιδείας την ώρα που κυκλοφορούσαν στη δημοσιότητα τα νέα μέτρα κοινωνικής λεηλασίας του 4ου μνημονίου, θα έμοιαζε με ανέκδοτο, αν δεν υποδήλωνε την πλήρη ταύτιση της κυβέρνησης με τις επιδιώξεις του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Ακόμη περισσότερο η δήλωση του κ Τσίπρα ότι οι εξαγγελίες γίνονται τώρα, αλλά οι λεπτομέρειες των μέτρων και τα νομοσχέδια θα περνούν μέσα στο Καλοκαίρι «για να μην διαταραχθεί η διαδικασία των πανελληνίων», πέρα από το ότι ακολουθεί την ίδια τακτική με τους προηγούμενους ΣαμαροΒενιζέλους δείχνει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όχι μόνο αποπειράται μια αντιδραστική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης που θα ξεσηκώσει αντιδράσεις αλλά και ότι φοβάται ότι της θυμίζει το μέγεθος των εκπαιδευτικών κινητοποιήσεων του 2013.

Συνέχεια

Βερσαλλίες Βαστίλλης

Βερσαλλίες Βαστίλλης

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Η Ευρωπαϊκή Ενωση κάνει ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω. Η συνάντηση των Τεσσάρων προχθές στις Βερσαλλίες είχε κάτι από το Διευθυντήριο, εκείνο που στην εποχή του Μάαστριχτ άρχισε τη μετάλλαξη της Ενωσης από Ευρώπη των Εθνών σε Ευρώπη των Τραπεζών. Η Ευρώπη των Λαών ήταν πάντα ένα καρότο.

Δυο βήματα πίσω προς το τότε Διευθυντήριο (Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία κι ολίγον από Ιταλία) σημαίνουν ένα (ακόμα) βήμα εμπρός προς την Ηγεμονία της Γερμανίας σήμερα, προς την über alles Γερμανία, προς την Ευρώπη του Δ’ Ράιχ. Μια διαδικασία δύσκολη, που αν αποτύχει θα σμπαραλιάσει την Ενωση και αν πετύχει θα τη μετατρέψει σε έναν πολύμορφο μεν χώρο, αλλά εν τω συνόλω τους υπήκοο της Γερμανίας.

Συνέχεια

Η διατροφική επάρκεια στις συνθήκες εξόδου απο το ευρώ

Η διατροφική επάρκεια στις συνθήκες εξόδου απο το ευρώ

Του Γιάννη Περάκη*

Ο διάλογος αλλά και η «πολεμική» που έχει ξεκινήσει για το θέμα της εξόδου απο τη ευρωζώνη μέσα στην πατρίδα μας δημιουργεί τις προυποθέσεις να «μιλήσουμε» επιτέλους συγκεκριμμένα και οι διαφωνίες μας ή οι συμφωνίες μας να μην εξαντλούνται σε θεωρητικά ζητήματα μόνο, χωρίς καμμιά διάθεση υποτίμησης τους. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο πρέπει η άποψη μας να είναι τεκμηριωμένη και κα-τανοητή.

Ακούμε καθημερινά ότι : «Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα» ή «Αν πάψουν οι εισαγωγές, τελειώσαμε, θα πεινάσουμε», είναι έτσι;    

Αυτάρκεια προιόντων φυτικής παραγωγής

Συνέχεια

Της Ασίας το αμπέλι, του Αλέξανδρου Σταθ.

Της Ασίας το αμπέλι 
Et si habet Asia suspicionem quandam luxuriae …

Του Αλέξανδρου Σταθακιού*

Της Ασίας το αμπέλι
ξύδι δίνει μα και μέλι
και μεθούν οι λεγεώνες
χρόνια τώρα και αιώνες.

Συνέχεια

Διδάσκοντας σε τάξη υποδοχής προσφύγων: Μια εμπειρία ζωής

Διδάσκοντας σε τάξη υποδοχής προσφύγων: Μια εμπειρία ζωής

Της Κικής Γκρεκίδου*

Πολλά έχουν ακουστεί τους τελευταίους μήνες για τα παιδιά των προσφύγων που έχουν κυριολεκτικά εγκλωβιστεί στη χώρα μας. Ζώντας τον εφιάλτη του πολέμου και καταφέρνοντας μέσα από αντίξοες συνθήκες να γλιτώσουν από το θάνατο, παραμένουν στην Ελλάδα επ’ αορίστου χρόνου, μέχρι να γίνει δεκτή η αίτηση των οικογενειών τους για άσυλο σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Αυτά τα παιδιά έχουν χάσει ό,τι δικαιούται κάθε παιδί της ηλικίας τους: την ασφάλεια του σπιτιού τους, τους συγγενείς τους, αλλά και μια φυσιολογική φοίτηση σε ένα σχολείο της πατρίδας τους. Την ίδια ώρα που οποιοδήποτε παιδί, το οποίο ζει σε μια χώρα εν καιρώ ειρήνης, έχει όλα τα εφόδια να μορφωθεί και να επιτύχει αυτό που θέλει για το μέλλον του.

Συνέχεια

Για το Τζιχάντ που κηρύσσουν οι ΗΠΑ (ή το φάρμακο για τις κατσαρίδες)

Για το Τζιχάντ που κηρύσσουν οι ΗΠΑ (ή το φάρμακο για τις κατσαρίδες)

 

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Μια  τερατομηχανή απίστευτης παραγωγικότητας σε δράση.  Σε μια κίνηση με μεγάλες συνέπειες αλλά και  τεράστιας συμβολικής αξίας ο Τράμπ με διάταγμά του απαγόρευσε την είσοδο στις ΗΠΑ πολιτών από εφτά «μουσουλμανικές» χώρες (Ιράν, Ιράκ, Υεμένη, Λιβύη, Συρία, Σομαλία, Σουδάν). Μια απόφαση που πάρθηκε στο όνομα της προστασίας των ΗΠΑ έναντι του «κινδύνου της τρομοκρατίας».

Και όμως, εδώ και 40 χρόνια καμία, ούτε μια μεμονωμένη ή ήσσονος σημασία τρομοκρατική επίθεση μέσα στις ΗΠΑ, δεν έγινε από πολίτη αυτών των χωρών! Αντιθέτως, η κορυφαία επίθεση στους Δίδυμους Πύργους έγινε από κύκλους που συνδέονταν με τυραννικές χώρες που ήταν και είναι στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ (Σαουδαβική Αραβία, Αίγυπτος, Εμιράτα κλπ).

Συνέχεια