Αρχείο ετικέτας Φιλαλήθης/philalethe00

Μοσκώφ περί οπίου του λαού … και το αφιόνι των αστών

Το όπιο του λαού… και το αφιόνι των αστών:

Κωστής Μοσκώφ για αντιθρησκευτικά citata του Κ. Μαρξ

Του φιλαλήθη/philalethe00

Το έχουμε πη πολλάκις από διάφορα “μετερίζια”, ότι δεν είναι ό λ ο ι οι μαρξιστές αυτοί οι άτεγκτοι δογματιστές –δεισιδαιμονέστατοι(Χρυσόστομος για Λιβάνιο) μίας άλλης κατηγορίας. Προσωπικά μέσα στους εκατοντάδες ανθρώπους της ιδεολογικής κατηγορίας, έχω γνωρίση έως και ορισμένους αδάμαντες στην κριτική σκέψη που προσέκειντο κριτικά στην  ιδεολογία τους.

 Χάριν παραδείγματος, εντός του Φοιτητικού Κινήματος, είχαμε συζητήση με φίλο θαυμάζοντα την μαοϊκή σκέψη, επιφανή του κινήματος και της επαναστατικής μαρξιστικής αριστεράς (σχήματα ΕΑΑΚ) για αυτά τα θέματα, και είχα εντυπωσιαστή από το ότι είχε την άποψη, ότι, αν ο Μαρξ ήταν άθεος, δεν σημαίνει, ότι και ο μαρξισμός είναι άθεος. Δεύτερον δε, ότι τα ορθόδοξα χριστιανικά μοναστήρια είναι “κομμούνες” από άποψη κοινωνικοοικονομική. Αμφότερα αβιάστως λεχθέντα. Και σωστότατα.
Συνέχεια

Σχολιασμός άρθρων Ο.Τ. περί κομμουνισμού

Σχολιασμός & κριτική άρθρων εφ. Ο. (ρθόδοξου) Τ. (ύπου)-ιστορικού Δ. Βαρβιτσιώτη περί χριστιανισμού, κομμουνισμού, «πατριωτισμού» και αίρεσης, άλλως περί Χριστιανισμού και κομμουνισμού 

Του φιλαλήθη/philalethe00

Θα σχολιάσουμε σχετικά με τον όρο του κομμουνισμού, και θα δούμε εν άκρα συνόψει κάποια στοιχεία εδώ. Η αφορμή έρχεται από κάποια σειρά άρθρων της συγγραφέως Δ. Βαρβιτσιώτη στον Ορθόδοξο Τύπο, τα 3 τελευταία τεύχη περίπου, που ετιτλοφορείτο «Χριστιανός και κομμουνιστής ή πατριώτης και αιρετικός;» (!).

Η εν λόγω συγγραφεύς, λοιπόν (και ελπίζω, ότι έχει καταστή σαφές, ότι «ου λαμβάνομεν πρόσωπον ανθρώπου», δηλαδή δεν προσωποληπτούμε, αλλά «κρίνουμε» τα γραφόμενα) αναφέρει τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β’ και τον ακαδημαϊκό πρ. π. Μεταλληνό να αυτοπροσδιορίζονται ως (χριστιανοί) κομμουνιστές ή ενίοτε κομμουνιστές και έτσι απορεί και εξίσταται.

Συνέχεια

Κάποιες θρησκευτικές ασοφίες……

 

Του Φιλαλήθη/philalethe00  

 

Ως γνωστόν, “πάντως άρα φιλοσοφητέον”. Δηλαδή δεν μπορεί να απορρίψη κάποιος κατά τον Αριστοτέλη το χώρο της φιλοσοφίας αβρόχοις ποσί.  Τα πόδια του θα βραχούν, διότι “ει δε μη φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον”, δηλαδή, για να βρούμε, αν πρέπει να φιλοσοφούμε, πρέπει να φιλοσοφηθή, να το φιλοσοφήσουμε. Άρα: πάντως φιλοσοφητέον.

Το ίδιο ισχύει και με την θεογνωσία ή την θεολογία, τον λόγο περί του Θεού. Εάν πρόκειται να απορρίψουμε τον Θεό, αν υποθέσουμε, ότι μπορούμε, κάνουμε άθεη θεο-λογία, που πολύ συχνά είναι μία ορισμένη (ή/και ξεπερασμένη εν πολλοίς, όπως ο… αεί βουρβουλακιάζων και πολυειδής Υλισμός) φιλοσοφία των επιστημών

Οι Μέγιστοι διαφωτιστάδες μας

Οι Μέγιστοι διαφωτιστάδες μας οι των τηλεπαραθύρων

Του Φιλαλήθη/philalethe00 

Με αφορμή μίαν εκπομπή πρόσφατη της εν Θεσσαλονίκη κρατικής τηλοψίας, διαπιστώνω πόσο μη-σχετιζόμενοι με τίποτα σε κάποιο ικανό βάθος, αστοιχείωτοι ίσως, είναι πολλοί βουλευτές, μεγαλοπολιτευτάδες, δημοσιογράφοι μας, όπου ήσαν «συνδαιτυμόνες».