Αρχείο ετικέτας Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας

Αποσχηματισμοί – σχολιασμός του ποιήματος

Αποσχηματισμοί – σχολιασμός του ποιήματος

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Το ποίημα

Αποσχηματισμοί, [2020]

Ο Παράδεισος ελευθερίας χώρος

και δοκιμής απύθμενης

αναδείχτηκε στους πρώτους ανθρώπους,

τους μύστες του μεγάλου δρόμου

και των απρόσμενων εμποδίων.

*****

Η ιστορία ανταγωνισμών πόνος,

και ποταμών των ιδρώτων,

μ’ αίμα το κατακόκκινο γράφτηκε,

εθνών, φυλών και των ηγετών,

που ‘κράζαν σε νερά και λαγκαδιές.

*****

Ο Ιησούς, με μαχαίρια τα δίστομα,

έσπασε χώρο και χρόνο,

κι ανήσυχους  γύρω του συνέλεξε,

για θυσία και προδοσία,

ενθουσιώδεις και πανέτοιμους.

*****

Στο δρόμο του ανοικτού πλοίου μπλέχτηκαν

οι μούτσοι κι οι καπετάνιοι,

γιατροί και ασθενείς, εραστές τυφλοί,

ωραίου, ψευδούς, φανταχτερού.

Ξάφνου, νάτοι σ’ αχαρτογράφητα….

ΙΙ. Μικρός σχολιασμός του συγγραφέα

1. Το ιστορικό του ποιήματος

Το παραπάτω ποίημα είναι ένα από τα πιο θεολογικά στην 1η ποιητική συλλογή μου (3η συγγραφή) «Αποστάξεις σε καιρούς δυστοπίας»– «77 νύξεις άλλης βιωτής και πολιτείας», εκδόσεις Αρμός 2020.

Το ποίημα αυτό είναι ένα από τα 4-5 τελευταία, πριν κλείσει η συλλογή και πάει προς το «Τυπωθείτω». Γράφτηκε στην Κέρτεζη (έμεινα εκεί αρκετούς μήνες το περσινό Καλοκαίρι) στις 04.09.2020.

Ήδη κάποιοι γνωστοί μου άνθρωποι (κληρικοί ή μοναχοί) είχαν από μόνοι τους «αποσχηματιστεί». Ένα θέμα που με λύπησε, με έβαλε σε αναστοχασμό και με έκανε να μεταφέρω την τελική μου «κρίση» στον έναν και μοναδικό Κριτή. Προς τα τέλη του περσινού Αυγούστου μία φίρμα του διαδικτύου, με χιλιάδες ακόλουθους νεοέλληνες, αγόρια και κορίτσια μικρότερης και μεγαλύτερης ηλικίας, με διαδικτυακό τρόπο ανακοίνωσε λιτά ότι «βγάζει τα ράσα». Και το έκανε χωρίς βαθύτερες αναλύσεις. Πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου, αλλά δεν έγραψα τίποτα δημόσια. Μια μέρα όμως, όπως και στα υπόλοιπα ποιήματα, είχα την διάθεση και την έμπνευση για το ποίημα αυτό.

Το ποίημα είναι πολύ διακριτικό και δεν φωτογραφίζει τις διαφορετικές περιπτώσεις. Βεβαίως όμως το έτος (2020) περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή. Τόσο στον πρόλογο, όσο και στην τηλεπαρουσίαση, με 1800 ζωντανές συμμετοχές ή μαγνητοσκοπημένες προβολές μέχρι σήμερα, το ποίημα αυτό δεν τόλμησε κανένας από τους «πέντε» παρουσιαστές να το ακουμπήσει. Ούτε στα περί τα εκατό σχόλια που έλαβα μετά την δημοσίευση… Μάλλον πρόκειται για δύσκολο ζήτημα…, παρότι το ποίημα είναι σαφώς θε-ανθρωπολογικό.

Ας δούμε στροφή τη στροφή μερικές νύξεις συνοπτικά, ως βάση για μια συζήτηση. Τα ερωτήματα που βάζω ας συζητηθούν.

2. Στροφή 1η

Αναφέρεται στον (χριστιανικό) «Παράδεισο» ως χώρο «Ελευθερίας». Τι μπορεί όμως να σημαίνει Ελευθερία στον Παράδεισο; Ποιος είναι ο Παράδεισος; Θέτει το ζήτημα της «Δοκιμής», δηλαδή Δοκιμασίας, Πειράματος. Τι είναι αυτή; Πως συνδυάζεται Ελευθερία και Δοκιμασία;

Οι «πρώτοι άνθρωποι», οι οποίοι συνειδητά δεν αναφέρονται, ονομάζονται «μύστες». Σε τι είναι οι μυημένοι όμως; Τίθεται επίσης η έννοια του «μεγάλου δρόμου». Ποιος όμως είναι αυτός; Τίθενται παράλληλα τα «μεγάλα εμπόδιά του». Ποια είναι αυτά και τι σχέση έχουν όλα τα ζητήματα της 1ης στροφής μεταξύ τους;

2. Στροφή 2η

Αφήνουμε απότομα τον «Παράδεισο» και βρισκόμαστε στην ιστορία. Δεν τίθεται το γιατί, αλλά αφήνεται στον αναγνώστη. Για μένα υπάρχει λόγος (αρχικό ερώτημα). Στην ιστορία θέτω τα μεγάλα ζητήματα των «ανταγωνισμών», τον «πόνο», τους «ιδρώτες» των ανθρώπων, τα ποτάμια «αίματος» που χύθηκαν με πολλούς τρόπους στα διάφορα μέρη της φύσης. Οφείλω να σημειώσω ότι με τα «αίματα» ξεκινά και το 1ο ποίημα της συλλογής («Αίματα και ρεύματα», που χωρίς να αναφέρεται ρητά, ο συγγραφέας γνωρίζει ότι είχε αφορμή το αίμα του Παύλου Φύσσα, Πάτρα, 04.11.2013). Για την στροφή αυτή θέτω και ένα δεύτερο ερώτημα – ζήτημα: Γιατί χύνεται το αίμα των ανθρώπων; Ποια σχέση έχουν και με το Τίμιο Αίμα στο Σταυρό του Θε-ανθρώπου;

3. Στροφή 3η

Στη στροφή αυτή παίρνουν σειρά οι «δίστομες μάχαιρες» του Ιησού Χριστού, αφορμή παίρνοντας από διάφορα σημεία της Καινής Διαθήκης, κυρίως όμως από τους «Υιούς Ζεβεδαίου» οι οποίοι Του έδειξαν: «Ιδού μάχαιραι δύο». Τόσο αυτοί, όσο και ο Ιστορικός Γιάννης Κορδάτος δεν κατενόησαν πλήρως ποιες είναι αυτές οι μάχαιρες, ενώ συχνά πολλοί ασκητές έδωσαν μόνο νηπτική διάσταση σ’ αυτές. Ο συγγραφέας τολμά να δώσει και μια χωροχρονικού επιπέδου νοηματοδότηση, ίσως επειδή έχει σπουδάσει και τη φυσική, την οποία εργάστηκε επί 50 έτη ποικιλότροπα…

Παράλληλα και με αφορμή το γεγονός των δύο μαχαιρών, αλλά  και άλλα γεγονότα (ο εθνικισμός των μαθητών στα μέρη της Τύρου και Σιδώνας και η απάντηση του Ιησού, η υπνηλία στο όρος των Ελαιών, τα ψέματα του Πέτρου κατά την Σύλληψη, ο φόβος των δέκα μαθητών πλην του Ιωάννη κατά την Σταύρωση, αλλά και μετά την Ανάσταση) και φυσικά πάνω απ’ όλα η προδοσία του Ιούδα Ισκαριώτη. Η Τύρος και η Σιδώνα αναφέρονται και στο ποίημα «Παλαιστίνη», 74ο , γραμμένο στις 02.09.2021, κι αυτό στην Κέρτεζη. Γιατί όμως ονομάζω τους μαθητές «ενθουσιώδεις και πανέτοιμους» και για ποιο ζήτημα;

 4. Στροφή 4η και τελευταία

Φεύγω από την εποχή του Θε-ανθρώπου και πηγαίνω στην 7η ημέρα της Εκκλησίας, στην ονομαζόμενη χριστιανική εποχή της ιστορίας. Η εκκλησία ταξιδεύει στο πέλαγος της ανθρωπότητας, των ιστορικών, επιστημονικών, τεχνολογικών, εκπαιδευτικών, θρησκευτικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών  καταστάσεων και εκρήξεων.

Ταυτόχρονα σημειώνω ότι εντός της ιστορικής Εκκλησίας συμμετέχουν «οι μούτσοι κι οι καπετάνιοι». Νομίζω ότι αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση… Χρησιμοποιώ όμως το ρήμα «μπλέχτηκαν» κι αυτό όχι τυχαία. Όχι μόνο γιατί η εικόνα που είχα ήταν από τα δίχτυα των ψαράδων μαθητών και την εξήγηση του Ιησού στο κάλεσμά Του, αλλά γιατί με πολλούς τρόπους «μπλεκόμαστε» στα δίχτυα της Εκκλησίας. Ποιοι μπορεί να είναι αυτοί; Έρχεται αυτό σε αντίθεση με την Ελευθερία, που βάλαμε στην πρώτη στροφή;

Οι αντιθέσεις μέσα στα «δίχτυα» σχετίζονται και με το «γιατροί και ασθενείς». Μπορεί και σε αυτό να γίνει μια συζήτηση, αν και πολλές φορές έχει συζητηθεί. Αυτό που αποφεύγεται συχνά και θέτει πολλά ερωτήματα και απαντήσεις είναι το «εραστές τυφλοί, ωραίου, ψευδούς, φανταχτερού». Τι σημαίνει «τυφλοί εραστές» στην ιστορική εκκλησία; Ποιο είναι το ωραίο; Ποιο το ψευδές και ποιο το φανταχτερό;

Η στροφή κλείνει με μεγάλη διακριτικότητα με αυτό που υπονοεί ο τίτλος, δηλαδή με τους «αποσχηματιστισμούς», αλλά δεν το λέει για δεύτερη φορά ευθέως. Το αφήνει στον αναγνώστη. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιά είναι τα «αχαρτογράφητα νερά»;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ποίημα και ο σχολιασμός θα αποτελέσουν σήμερα Δευτέρα 08.03.2021 εισήγηση σε μια διαδικτυακή εκκλησιαστική παρέα.

Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας, Πάτρα, 26.02.2021/08.03.2021

Βασίλης Μάγγος, 2020, του Παναγ. Α. Μπ.

Βασίλης Μάγγος, [2020]

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Κοίταξες το άδικο χωρίς λογισμό,

κατάματα.

Δεν φοβήθηκες, κι άφησες την καρδιά σου

να εκραγεί.

Οι άνανδροι όμως τους όρκους και σκοπούς

παράτησαν.

*****

Για το Δημόσιο σχολείο των αναγκών του 21ου αιώνα – Ι και ΙΙ

Για το Δημόσιο σχολείο των αναγκών του 21ου αιώνα

Δημόσια Εκπαίδευση και covid – 19

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Το δημόσιο σχολείο προ πανδημίας

Η διαχείριση της Πανδημίας κτύπησε ισχυρά τους δύο μεγάλους πυλώνες της δημόσιας ζωής: την υγεία και την εκπαίδευση. Τα δύο αυτά δημόσια αγαθά βρέθηκαν λοιπόν ανάμεσα στη Σκύλα της ιδιόμορφης πανδημίας και τη Χάρυβδη της νεοφιλελεύθερης αντίληψης περί συρρίκνωσης των δημόσιων αγαθών. Η ευκαιρία λοιπόν για μια τέτοια πολιτική ήταν η πιο κατάλληλη. Η μεγάλη επίθεση στη δημόσια περίθαλψη αναβλήθηκε, ενώ η δημόσια εκπαίδευση ήταν ιδανική γι’ αυτό. Το τοπίο κατάλληλο για μια εφ’ όλης της ύλης επίθεση, ώστε βγαίνοντας από την πανδημία το τοπίο από τα νηπιαγωγεία έως το Πανεπιστήμιο να είναι βομβαρδισμένο.

Στο πρώτο μέρος των σκέψεών μου δεν θα ασχοληθώ με τη σειρά των νόμων που πέρασαν από τον περσινό Απρίλη μέχρι σήμερα ή αυτών που ετοιμάζονται για τους μήνες της Άνοιξης του 2021. Αυτό θα γίνει σε επόμενα άρθρα. Στο πρώτο μέρος θα δείξω ότι η εγκατάλειψη της ζωντανής εκπαίδευσης με κάποια διαλλείματα εκτόνωσης δεν έχει να κάνει με τον κορωνοϊό, αλλά με την προγραμματισμένη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Φυλακές και covid-19: Ερωτήματα γενικά και σχόλια ειδικά

Φυλακές και covid-19: Ερωτήματα γενικά και σχόλια ειδικά

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Οι «ληστές»

Μιας και ανοίξαμε το ζήτημα των κλειστών δομών  (χρόνιων πασχόντων και προσφυγικής ανοικτής δομής στα Καλάβρυτα) σε σχέση με τον κορωνοϊό, ας συνεχίσουμε και μια πολύ κλειστή δομή. Φυλακές και covid-19 λοιπόν σήμερα. Να μοιράσουμε κι εδώ αγάπη μακρινή στους στιγματισμένους «ληστές». Ας επισκεφτούμε τους φυλακισμένους και πολλές φορές βασανισμένους με σύγχρονες και παλιές μεθόδους.  Γι’ αυτούς η δημοσιότητα είναι σπάνια, αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει με τα ιδρύματα.

Πολλοί έχουμε την εντύπωση ότι εκεί τα πράγματα βαίνουν ομαλά σε σχέση με την πανδημία, επειδή δεν έχουμε πολλές δημοσιεύσεις. Όμως την απλή λογική την είδα σ’ ένα κείμενο φυλακισμένων γυναικών.

ΣΑΝ ΠΡΟΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ

«ΣΑΝ ΠΡΟΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ»*

(Μια κριτική ματιά στο βιβλίο του Παναγιώτη Μπούρδαλα «Αποστάξεις σε καιρούς δυστοπίας»)

Του Νίκου Προσκεφαλά**

Ο Παναγιώτης Μπούρδαλας είναι ένας ανήσυχος άνθρωπος. Προβληματίζεται, δημοσιεύει, γράφει, κοινωνεί κι επικοινωνεί με τους ανθρώπους, συλλογίζεται αδιάκοπα, διαλέγεται, δεν δογματίζει, δεν απορρίπτει, συνομιλεί με ρεύματα, ιδέες και τάσεις.

Στο τρίτο του αυτό βιβλίο, καταθέτει τις αγωνίες του με διαφορετικό εκφραστικό τρόπο, διαφορετικό από αυτούς που ως τώρα μας είχε συνηθίσει, αυτόν του ποιητικού λόγου έχοντας προφανώς αποκομίσει την αίσθηση πως η πολυσημία , ή ο υπαινικτικός και κρυπτικός λόγος της ποίησης συχνά μπορεί καλύτερα να εκφράσει αυτό που δονεί το προσωπικό και υπαρξιακό του σύμπαν.

Ερανίσματα λόγων από τους Τρεις Ιεράρχες και άξονες της σύγχρονης εκπαίδευσης

Ερανίσματα λόγων από τους Τρεις Ιεράρχες και άξονες της σύγχρονης εκπαίδευσης

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Πρωτολογία

Καλησπέρα. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες, από όποιον τρόπο κι αν συμμετέχουν σ’ αυτή την τηλε-συζήτηση. Θα ήθελα να ξεκινήσω από δύο εκφράσεις της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης (Κολυμπάρι 2016), πριν από πέντε περίπου χρόνια, που αφορούν το θέμα μας.

Η μία έκφραση βρίσκεται στην εγκύκλιο της Συνόδου, που αναφέρεται στο κυρίαρχο εκπαιδευτικό σύστημα και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο το δυτικό κόσμο κυρίως. Αυτό, λοιπόν, είναι «εκκοσμικευμένο» και «ατομοκεντρικό», με ό,τι μπορεί να σημαίνουν και οι δύο αυτοί επιθετικοί προσδιορισμοί. Το σύστημα αυτό ταλανίζει τις νέες γενιές και προβληματίζει βέβαια και την Μεγάλη Σύνοδο[1].

Το δεύτερο σημείο, το οποίο θέλω να σημειώσω, είναι το γεγονός ότι η Μεγάλη Σύνοδος θεωρεί ότι τα μεγάλα ζητήματα: τα εκκλησιαστικά, τα θεολογικά, οι επιπτώσεις τους σε διάφορες όψεις της κοινωνίας και της ζωής, στο βίο και στην πολιτεία των ανθρώπων χρειάζονται, για να είναι προφητική η μαρτυρία της Εκκλησίας, επαναδιατύπωση[2].

Ας πάμε να επαναδιατυπώσουμε στη σημερινή εποχή ζητήματα, που έθεσαν πριν από 1600 χρόνια, από την ώριμη ηλικία των Τριών Ιεραρχών μέχρι σήμερα[3]. Για να δούμε δυο -τρία σημεία σε αυτά τα 1600 χρόνια.

Μανιτάρια Κοκκινομανίταρα Κερτέζης στιφάδο

Μανιτάρια Κοκκινομανίταρα Κερτέζης στιφάδο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Υπάρχει μια ποικιλία μανιταριών του γένους Lactarious και της ευρύτερης τάξης Russulales τα οποία αναφύονται κάτω από κωνοφόρα δέντρα, κυρίως πεύκα. Συμβιώνουν μαζί τους. Στην Κέρτεζη τα έχουμε βρει μερικά από αυτά τα είδη κάτω από τα κωνοφόρα έλατα σε μια ευρεία ακτίνα -μέχρι και πάνω από τα 500 μέτρα- γύρω από το παλιό μοναστήρι / μετόχι της Αγίας Λαύρας (Αγίου Νικολάου του εν Μύροις) και του σημερινού εξωκκλησιού Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Αγιά Σωτήρω στην ντόπια γλωσσολαλιά). Πολλά από αυτά είναι εδώδιμα και ένα τοξικό.

Ένα από αυτά το κοκκινομανίταρο και πιο επιστημονικά Lactarious deliciosus (ή συνήθως Λακτάριος ο νόστιμος) συναντάται στα έλατα λοιπόν της Κέρτεζης. Αποτελεί ένα «…κοινό, θερμόφιλο…» και «…είναι ένα νόστιμο φαγώσιμο μανιτάρι, καρποφορεί σε μεγάλες ομάδες το φθινόπωρο και στις αρχές του χειμώνα, σε διαφόρων ειδών πεύκης (Pinus), κυρίως σε πευκοδάση…».

ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του βιβλίου ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του βιβλίου ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Από τις εκδόσεις Αρμός

Την Πέμπτη 17 Δεκέμβρη 2020 και ώρα 5.30μμ ακριβώς οι εκδόσεις Αρμός τηλεπαρουσιάζουν το 2ο βιβλίο του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα (έκδοση 2019) σε πανελλαδική δηλαδή εμβέλεια. Όλοι οι παρουσιαστές έχουν συμμετάσχει πριςν τους εγκλεισμούς σε ζωντανές παρουσιάσεις σε Κόρινθο, Ναύπλιο, Αθήνα και Λάρισα μαζί με τον συγγραφέα βεβαίως.

Το βιβλίο με τον τίτλο «ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» και με υπότιτλο «55 σημαδούρες υπαρκτικής και κοινωνικής θεανθρωπολογίας» απαντά προφητικώ τω τρόπω τόσο στην πρόκριση της ατομικής ευθύνης και του ατομικού εργαζόμενου που προωθείται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, όσο και στον θεολογικό διχασμό της εκκλησιολογικής θεανθρωπολογίας με τις μερίδες των φανατικών συντηρητικών από τη μία μεριά και των φωτισμένων προοδευτικών, όταν δεν μπορούν όλοι να δουν ολιστικά τον άνθρωπο.

Συντονίζει και ομιλεί ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας, θεολόγος, κριτικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος και διευθυντής της εφημερίδας «Χριστιανική».

Θα μιλήσουν σχετικά:

Στο θεολόγο Σωκράτη Νίκα, αντί επικήδειου

Στο θεολόγο Σωκράτη Νίκα, αντί επικήδειου

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Έφυγε χθες 23 Νοέμβρη 2020 σε βαθιά γεράματα ένας φίλος των νιάτων μου στην Πάτρα, ένας βαθύς δημοκράτης, ένας αγωνιστής συνάδελφος, ένας αληθινός ορθόδοξος θεολόγος, ένας γλυκύς άνθρωπος.

Με την γυναίκα του Ευτυχία απέκτησαν και μεγάλωσαν τρία παιδιά: Την Ευαγγελία τον Μιλτιάδη (Μίλτο) και τον Στέφανο. Μια πολύ δεμένη οικογένεια. Το σπιτικό τους βρίσκεται στην Εγλυκάδα Πατρών, το οποίο γνώρισα με μια φοιτητική παρέα περί το 1980. Εκεί ένοιωσα και την οικογενειακή ζεστασιά ενός αγαπημένου ζευγαριού.

Τον γνώρισα λοιπόν τη δεκαετία του 1970 ως φοιτητής φυσικής, αλλά για τα μεγάλα ζητήματα χριστιανισμού και σοσιαλισμού. Προς το τέλος της δεκαετίας μας βοήθησε ως νεανική παρέα όταν προσπαθήσαμε να έχουμε ενοριακή στήριξη τόσο στον Ι. Ν. της  Αγίας Βαρβάρας Πατρών όσο και στον Ι. Ν. της Μεταμορφώσεως Σκαγιοπουλείου στην Πάτρα. Στον πόλεμο από τρις θρησκευτικές οργανώσεις αντέξαμε, στον οποίο αυτός διακριτικά μας στήριξε με τον τρόπο του.

Αργότερα τον συνάντησα ως συνάδελφο και σχολικό σύμβουλο θεολόγων, αυτός στα τελευταία της επαγγελματικής καριέρας του κι εγώ στις αρχές. Δεν προλάβαμε για συναδελφικές ωσμώσεις. Τον παρακολουθούσα με διάκριση στις πάμπολλες ομιλίες του με κάθε ευκαιρία στην Πάτρα, τις οποίες πραγματοποιούσε κάθε φορά που τον καλούσαν μέχρι τα βαθιά του γεράματα.

Η Κέρτεζη 1940-1944: Κάποια σημαντικά ιστορικά στοιχεία

Η Κέρτεζη 1940-1944: Κάποια σημαντικά ιστορικά στοιχεία

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Πριν λίγες ημέρες έδωσα μια μελέτη με τα σημαντικότερα ιστορικά στοιχεία που αφορούν την περιοχή περί την Κέρτεζη, από την αρχαία Κύναιθα μέχρι και τις ημέρες μας. Η μελέτη έχει γραφεί για τον Γ΄ τόμο της σειρά των μελετών μου, ενώ η έρευνα για τον οποίο βεβαίως συνεχίζεται. Τα στοιχεία αυτά δια του προέδρου της Κοινότητας Παναγιώτη Χρ. Κούρτη προορίζονται για τουριστικούς λόγους και θα προωθηθούν διαδικτυακά από το Δήμο Καλαβρύτων μαζί με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Η παρουσίαση σήμερα γίνεται προς τιμήν όσων αγωνίστηκαν σ’ αυτή την περίοδο εκφράζοντας το πολλαπλό ΟΧΙ του ελληνικού λαού.

……………………….

Δ. Ελληνοϊταλικός πόλεμος 1940 – 1941

“…Στο μέτωπο της Αλβανίας, που κράτησε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τα μέσα Απριλίου του 1941, έπεσαν οι παρακάτω Κερτεζίτες.