Αρχείο κατηγορίας Ταξικό ταπί και ξερό ψωμί

Ταξικό ταπί και ξερό ψωμί

Η εκπαίδευση στην Εύβοια: «Σαν να ‘μουνα υπόδικος και περιμένω δίκη»

Η εκπαίδευση στην Εύβοια: «Σαν να ‘μουνα υπόδικος και περιμένω δίκη»

Του Χρήστου Κάτσικα*

Σε πρωτοφανείς αντιεκπαιδευτικές μεθοδεύσεις καταφεύγει τελευταία ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ν. Εύβοιας σε βάρος της Πρόεδρου της ΕΛΜΕ Εύβοιας, Χαράς Νίκα, στην ουσία εναντίον συνολικά του εκπαιδευτικού κινήματος. Συγκεκριμένα η Πρόεδρος της ΕΛΜΕ καλείται σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) μετά από αναφορά-καταγγελία του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κ. Δ. Κυριτσόπουλου, “για κακόβουλη (sic) άσκηση κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής”.

Συνέχεια

Ο συνδικαλισμός της καλτσοδέτας

Ο συνδικαλισμός της καλτσοδέτας

Της Nίνας Γεωργιάδου*

Για να μην αναρωτιέται κανείς αν ο τίτλος αποτελεί άστοχο ευφυολόγημα, να δώσουμε από την αρχή την ιστορική και γλωσσολογική του ερμηνεία.

Στη δεκαετία του ’80 και στις μεγάλες απεργίες των ναυτεργατών και λεμενεργατών του Λίβερπουλ, εμφανίστηκαν αρκετοί εργατοπατέρες, «συνδικαλιστές» κομψών αναδιπλώσεων ή άκομψων συναλλαγών, που επεχείρησαν με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι ­αυτή την παγκοσμίως γνωστή και δοκιμασμένη μέθοδο­ να αποδυναμώσουν, να «συνετίσουν» και εν τέλει να εκφυλίσουν ένα απεργιακό κίνημα πολλών μηνών, που αφορούσε κυριολεκτικά στην επιβίωση χιλιάδων ανθρώπων. Aνάμεσα σ’ αυτό το κονκλάβιο των κατ’ ευφημισμό συνδικαλιστών κι ένα πρωτοπαλλήκαρο, ονόματι Garter (garter=καλτσοδέτα) που κατά δυστυχή σύμπτωση, ταύτισε την ελαστικότητα του ονόματός του με την ελαστική συνείδηση, κληροδοτώντας μας ένα συνδικαλιστικό νεολογισμό.

Aπό τότε, όσοι μασκαρεύονται συνδικαλιστές, φορώντας την εσθήτα του εργατοπατέρα πάνω από το κουστούμι του εκκολαπτόμενου πολιτικάντη και του κομματικού φερέφωνου, ταξινομούνται δικαιωματικά στη Συνομοταξία των συνδικαλιστών της καλτσοδέτας.

Συνέχεια

Κίτρινα Γιλέκα: Η εξέγερση που έρχεται από μακριά και υπόσχεται να πάει ακόμα μακρύτερα!

Κίτρινα Γιλέκα: Η εξέγερση που έρχεται από μακριά και υπόσχεται να πάει ακόμα μακρύτερα!

Του Γιώργου Μητραλιά

Τοιχογραφία του «street artist» Pascal Boyart (PBOY) σε μαντρότοιχο του 19ου διαμερίσματος του Παρισιού. Ο διάσημος πίνακας «Η Ελευθερία που οδηγεί το λαό» του Ντελακρουά «επικαιροποιείται» εδώ με την Ελευθερία να περιστοιχίζεται από Κίτρινα Γιλέκα με αντιασφυξιογόνες μάσκες και λοστάρια στη θέση των πιστολιών.

Παρά τις 6.000 προσαγωγές, τις 4.000 συλλήψεις και τους 1.600 τραυματίες του. Παρά τη μαζική χρήση εναντίον του δεκάδων χιλιάδων δακρυγόνων και πλαστικών σφαιρών, και την εξαγγελία νέων δρακόντιων κατασταλτικών και αντιδημοκρατικών μέτρων. Παρά την πρωτοφανή εκστρατεία τρομοκράτησης και δυσφήμισής του από τα τηλεοπτικά κανάλια και τα περισσότερα ΜΜΕ, και παρά την έντονη ψυχική και σωματική κούραση μετά από δυο μήνες σκληρών αγώνων και μπλόκων σε πάνω από 2.500 κυκλικούς κόμβους και άλλα σημεία της χώρας. Παρόλα αυτά και πολλά άλλα, το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων όχι μόνο συνεχίζει και απλώνει βαθειές ρίζες αλλά και ριζοσπαστικοποιεί το λόγο, τα αιτήματά και τις μορφές δράσης του, έχοντας πάντα την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των Γάλλων πολιτών! (1)

Συνέχεια

Ο μύθος της φιλολαϊκής κυβερνητικής πορείας προς τις εκλογές

Ο μύθος της φιλολαϊκής κυβερνητικής πορείας προς τις εκλογές

Του Αλέξανδρου Καπακτσή*

Με τις επιστολικές ψήφους -από τη μακρινή Σαγκάη- της Έλενας Κουντουρά και του Βασίλη  Κόκκαλη, τις ψήφους της υπουργού Κατερίνας Παπακώστα και των βουλευτών των ΑΝΕΛ Θανάση Παπαχριστόπουλου και Κώστα Ζουράρι, καθώς και του ανεξάρτητου βουλευτή Σπύρου Δανέλλη, η  κυβέρνηση πήρε την πολυπόθητη ψήφο εμπιστοσύνης με 151 ψήφους. Τα όχι ήταν 148, καθώς απουσίαζε ο βουλευτής της ΝΔ Γ. Κασαπίδης.

Έτσι λοιπόν ανοίγει ο δρόμος για την εφαρμογή τόσων «θετικών μέτρων» που έχει στο πρόγραμμα της η κυβέρνηση και η καταψήφιση της θα εμπόδιζε να εφαρμοσθούν επιμένουν να θριαμβολογούν τα κυβερνητικά στελέχη.

Ουδέν ψευδέστερο!

Συνέχεια

Το φράγμα Πείρου – Παραπείρου και οι «φίλοι» της Ανάπτυξης

Το φράγμα Πείρου – Παραπείρου και οι «φίλοι» της Ανάπτυξης

Του Χρήστου Κορδά*

Με επτά ολόκληρα χρόνια καθυστέρηση και κόστος της τάξεως  των 150 εκατομμυρίων ευρώ, φαίνεται πως ολοκληρώνεται η κατασκευή του μεγάλου και τόσο χρήσιμου για όλη την περιοχή και την πόλη έργου.

Με την έναρξη της Δημοτικής μας θητείας, άρχισε μια γλυκύτατη πολιορκία να αποδεχτεί η τότε νέα Δημοτική αρχή την δημιουργία εταιρίας ή φορέα, Διαδημοτικού ή άλλου, που θα αναλάβει τη διαχείρισή του. Τόσο απλά, τόσο αθώα.

Συνέχεια

Υπόθεση καθαρίστριας: Πλαστικά κόκκινα γάντια

Πλαστικά κόκκινα γάντια

Της Νίνας Γεωργιάδου

Ο κόσμος των αρίστων έχει μαλακά κι ευαίσθητα χέρια. Τα χέρια του κόσμου των αρίστων είναι συνήθως άφυλα καθώς έχουν τα ίδια λεπτά δάχτυλα, το ίδιο ροζέ δέρμα, τα ίδια περιποιημένα, καθαρά νύχια, ανεξάρτητα απ’ το φύλο και την ηλικία. Σα χεράκια μικρού παιδιού.

Δεν σηκώνουν βαριά αντικείμενα. Ένα στυλό, το τηλέφωνο, ένα κομψό μπρελόκ, ένα ποτήρι σαμπάνια. Το πιο βαρύ πράγμα στα ντελικάτα χέρια του κόσμου των αρίστων, είναι συνήθως το πορτοφόλι. Και πάλι, η συναλλαγή με κάρτα, το μπλοκ επιταγών, η συναλλαγή με άυλους τίτλους. η συναλλαγή γενικά με τίτλους, έχει απαλύνει κι αυτό το βάρος.

Συνέχεια

Σκληρός ο «πάγκος» για τη νέα γενιά

Σκληρός ο «πάγκος» για τη νέα γενιά

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Πριν 20-30 χρόνια οι μεγάλοι έλεγαν ότι τα παιδιά θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς. Όμως εκείνα τα παιδιά του ‘90 είναι οι σημερινοί ενήλικες που προβλέπουν ένα παρόμοιο μέλλον για τα δικά τους παιδιά.

Πάντα μου έφερνε αμηχανία η γνώριμη ευχή του Σεπτέμβρη «Άντε και καλό χειμώνα», όπως και οι κοινοτοπίες «και τώρα τα κεφάλια μέσα» και «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του».

Κατεργαριά είναι να χαίρονται οι άνθρωποι το καλοκαίρι (τουλάχιστον όσοι και όσο μπορούν να το χαρούν); Κατεργαριά είναι να κρατά κανείς το κεφάλι όρθιο και ψηλά;

Συνέχεια