Αρχείο κατηγορίας πορεία στη Γνώση

Ο συρρικνωμένος χώρος για τους δημόσιους διανοούμενους

Ο συρρικνωμένος χώρος για τους δημόσιους διανοούμενους

Του Ramin Jahanbegloo*

Σήμερα, οι κρίσιμοι διανοούμενοι είναι ένα απειλούμενο είδος. Τι θα χρειαστεί για τους «υπερήρωες του νου» να είναι μαχητές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας;

Η συζήτηση για τον δημόσιο ρόλο των διανοουμένων στον σημερινό κόσμο, και ειδικότερα στην Ινδία, έχει μεγάλη σημασία δεδομένων των αλλαγών που συμβαίνουν στον πολιτισμό και την πολιτική. Δεν αρκεί απλώς να μιλήσουμε για το ρόλο των Ινδιάνων δημόσιων διανοουμένων στη δημιουργία και τη διατήρηση της κριτικής αντίληψης και της δημοκρατικής εμπλοκής στον ινδικό ακαδημαϊκό κόσμο. Θα πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στο ρόλο που θα μπορούσαν και πρέπει να διαδραματίσουν οι δημόσιοι διανοούμενοι στην προώθηση της ηθικής και πολιτικής υπεροχής και της φιλίας των πολιτών μεταξύ της μελλοντικής γενιάς Ινδών.

Συνέχεια

Τριάντα μέρες νύχτας, του Γιώργ. – Νεκτ. Παν.

Τριάντα μέρες νύχτας

Του Γιώργου – Νεκτάριου Παναγιωτίδη*

 

«Τριάντα μέρες νύχτας» είπες
και το βλέμμα μου πήγε ανεπαίσθητα ψηλά
ψηλά στο καμπαναριό
με το πέτρινο σκαλιστό ρολόι.
Θα δεις τώρα τους δείκτες
να αλλάζουν την ώρα αργά, σταδιακά
ο χρόνος να μην φεύγει σαν και πρώτα.
Και τη ζωή να μην πηγαίνει
με χαραγμένη ρότα.

Συνέχεια

Γνώση: ύβρις ή αρετή;

Γνώση: ύβρις ή αρετή;

Του Χάρη Ναξάκη*

«Ζω ολοένα και περισσότερο με τη συνειδητοποίηση και την αίσθηση της παρουσίας του άγνωστου μέσα στο γνωστό, του αινίγματος μέσα στο τετριμμένο, του μυστηρίου σε κάθε πράγμα και κυρίως των προόδων  μιας νέας άγνοιας σε κάθε πρόοδο της γνώσης». Εντγκάρ Μορέν.

 Γνώση, άγνοια, μυστήριο, στο βιβλίο με αυτόν τον τίτλο, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, ο Εντγκάρ Μορέν μας εισάγει σε μια συζήτηση που σχεδόν έκλεισε πριν καν ξεκινήσει ο Γκέντελ. Την ισχυρότερη διάψευση της γνωσιακής παντοδυναμίας έδωσε μια κατεξοχήν ορθολογική επιστήμη, τα μαθηματικά. Ο Γκέντελ με το θεώρημα της μη-πληρότητας απέδειξε ότι «δεν υπάρχει τέλεια και οριστική εξήγηση».

Συνέχεια

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Του Πέτρου Ζωγράφου*

Ο λόγος που με ώθησε να πραγματοποιήσω αυτή την ανάλυση είναι η βαθμιαία αλλά σταθερή ανοδική πορεία του ανορθόδοξου τρόπου, που έχει επιλεχθεί και καθιερωθεί για τη μετατροπή της χημικής ενέργειας των καυσίμων σε ηλεκτρική ενέργεια.

Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα, ότι ο πλανήτης μας ρυπαίνεται με γεωμετρική πρόοδο και αυτή η ρύπανση οφείλεται κυρίως σε ανθρωπογενή αίτια. Η συνεχώς αυξανόμενη κακή χρήση των υδρογονανθράκων (φυσικού αερίου, πετρελαίου και υποκατάστατων, όπως βενζίνης κλπ.) ως καύσιμης ύλης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και είναι συντελεί στην διαρκή υποβάθμιση του γήινου περιβάλλοντος.

Συνέχεια

Η βολική ακινησία του Κόσμου

Η βολική ακινησία του Κόσμου

Του Κώστα Κάππα*

Κύρια κατηγορία για την καταδίκη του Γαλιλαίου το 1633 ήταν η αθέτηση του “Διατάγματος του Καταλόγου Απαγορευμένων – Index Librorum Prohibitorum” το οποίο δημοσιεύθηκε στις 6 Μαρτίου του 1616. Σύμφωνα με αυτό, δόθηκε εντολή στον Γαλιλαίο να μην υποστηρίξει, ούτε να υπερασπιστεί, ούτε να διδάξει με οποιονδήποτε τρόπο την άποψη της ακινησίας του Ήλιου και της κίνησης της Γης.

Συνέχεια

Πόση ραδιενέργεια έχουν 4 τσιγάρα;

Πόση ραδιενέργεια έχουν 4 τσιγάρα;

Του Κώστα Κάππα*

Η πρόσφατη δημοσίευση των αρχείων εταιρειών παραγωγής και διάθεσης καπνού έδειξαν ότι ήδη από το 1964 ήταν σε γνώση τους η ύπαρξη ραδιενεργούς μόλυνσης του καπνού. Για παράδειγμα, εσωτερικές εκθέσεις του γίγαντα παραγωγής καπνού, της “Philip Morris” απεδείκνυαν ότι η εταιρεία ήταν σαφώς εν γνώσει της ραδιομόλυνσης του καπνού από το 1975. Η εταιρεία κατείχε, ήδη από το 1980, την τεχνογνωσία απομάκρυνσης του ραδιενεργού Πολωνίου-210 από τον καπνό. Μία από τις εκθέσεις περιέγραφε την τεχνική αυτή ως “εμπεριστατωμένη και σοβαρή πρόταση, αλλά ασύμφορη οικονομικά”.

Συνέχεια

Ραδόνιο θανάσιμα επικίνδυνο

Ραδόνιο θανάσιμα επικίνδυνο

Του Κώστα Κάππα*

Εάν θέλει κανείς να θαυμάσει στην Φύση κάτι παραπάνω από ένα ηλιοβασίλεμα ή ένα ηφαίστειο που κοχλάζει, δεν έχει παρά να παρατηρήσει τις ραδιενεργές μεταπτώσεις του Ουρανίου-238 (στερεό): Εκπέμποντας ένα σωματίδιο άλφα μεταπίπτει σε Θόριο-234 (στερεό), το οποίο μετά από συνεχείς εκπομπές α και β σωματιδίων μεταπίπτει σε Ράδιο-226 (στερεό). Το τελευταίο εκπέμποντας ένα σωματίδιο άλφα μεταπίπτει σε Ραδόνιο-222 (αέριο) και μετά από συνεχείς εκπομπές α και β, ….ξαναγίνεται στερεό, μεταξύ άλλων και ως Πολώνιο-210 και καταλήγει ως μη-ραδιενεργός, στερεός Μόλυβδος-206! Είναι πράγματι εκπληκτικό (ραδιενεργό) μέταλλο, βαρύ και επικίνδυνο, που σε κάποια φάση μεταμορφώνεται σε (ραδιενεργό) αέριο (9 φορές βαρύτερο του αέρα, αλλά αέριο…) και τελικά πάλι σε μέταλλο, εξίσου σκληρό και βαρύ!

Συνέχεια