Αρχείο κατηγορίας Μέσα Μαζικής Εποπτείας

Ποτέ δεν είσαι ήσυχος

Ποτέ δεν είσαι ήσυχος

Της Σέβης Κωνσταντινίδου*

– Διάολοι, ε, διάολοι, είπε κι άφησε  το δεύτερο κουταλάκι στον νεροχύτη πλαταγίζοντας τα χείλη.

Με την ξύλινη κουτάλα ανακάτεψε ακόμη μια φορά το φαγητό και σιγούρεψε την ένταση της κουζίνας στο μισό. «Είναι σχεδόν έτοιμο», σκέφτηκε και μετά ξανάπιασε τους διαόλους από κει που τους είχε αφήσει.

– Διάολοι, ε, διάολοι, ξανάκανε  κι άρχισε να πλησιάζει τις φωνές και τις εικόνες.

Συνέχεια

Οίκοι μεταβαλλόμενης ανοχής

Οίκοι μεταβαλλόμενης ανοχής

Του  Άρη Χατζηστεφάνου

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την παταγώδη αποτυχία των αμερικανικών οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης να προβλέψουν την παρ’ ολίγον ολοκληρωτική κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Μια δεκαετία που αποδείχτηκε αρκετή ώστε οι επικριτές να μετατραπούν σε υμνητές τους.

Με τα δεδομένα ενός υγιούς καπιταλισμού (με την επιφύλαξη ο όρος να αποτελεί αντίφαση εν τοις όροις) oι Moody’s, Standard & Poor’s και Fitch θα έπρεπε να είχαν κατεβάσει ρολά στις 13 Σεπτεμβρίου του 2008 – την ημέρα που έγινε γνωστή η επερχόμενη κατάρρευση της Lehman Brothers.

Συνέχεια

Η σπηλιά του FACEBOOK

Η σπηλιά του FACEBOOK

Του Χάρη Ναξάκη*

Σε μια από τις διασημότερες αλληγορίες από καταβολής κόσμου, της σπηλιάς του Πλάτωνα, οι άνθρωποι ζουν φυλακισμένοι και αλυσοδεμένοι σε μια σπηλιά και το μόνο που βλέπουν είναι οι σκιές των αντικειμένων, που από το φως μιας φωτιάς που σιγοκαίει πίσω τους προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς. Οι σκιές είναι ο πραγματικός κόσμος των δεσμωτών. Σε όλη τη ζωή τους βλέπουν τις σκιές των πραγμάτων, ο πραγματικός κόσμος γι’ αυτούς είναι εικονικός, μια αναπαράσταση της πραγματικότητας. Αν κάποιοι δεσμώτες απελευθερωθούν από τις ψευδαισθήσεις τους, σπάσουν τα εικονικά δεσμά τους και εξέλθουν από τη σπηλιά, θα γνωρίσουν τον πραγματικό κόσμο και όχι τα αντίγραφά του.

Συνέχεια

Οι αμυντικές και επιθετικές μίζες

Οι αμυντικές και επιθετικές μίζες

Του Περικλή Κοροβέση

Συχνά η τρέχουσα δημοσιογραφία, τόσο η έντυπη και ακόμα περισσότερο η ηλεκτρονική, όση έκταση και να δώσει σε ένα σκάνδαλο, όσες αποκλειστικές πληροφορίες και αν πλασάρει, πραγματικές ή πλαστές, κατά κανόνα αποφεύγει μια ανάλυση βάθους. Συνήθως μετατρέπει το σκάνδαλο σε ένα θέαμα-σίριαλ και κατά κανόνα επιδιώκει άλλους σκοπούς. Αν είναι έντυπο θα κοιτάξει να αυξήσει την κυκλοφορία του. Αν είναι κόμμα θα χρησιμοποιήσει το σκάνδαλο εναντίον των αντιπάλων του ή ακόμα για να ξεκαθαρίσει εσωτερικούς λογαριασμούς. Αλλά στο βάθος θα υποστηρίξουν το υπάρχον οικονομικό και πολιτικό σύστημα, μια και είναι τα ιδεολογικά και προπαγανδιστικά του όργανα.

Συνέχεια

Λίγα σχόλια για την «Κυριακή στο χωριό – Κέρτεζη Καλαβρύτων: ΕΡΤ3 28 Ιαν. 2018»

Λίγα σχόλια για την «Κυριακή στο χωριό – Κέρτεζη Καλαβρύτων: ΕΡΤ3 28 Ιαν. 2018»

 

Η εξαίρετη παρουσιάστρια  Θάλεια Καμπουροπούλου εισάγει στην εκπομπή από τους νοτιοανατολικούς πρόποδες στο Κοκκινάδι. Μπροστά μας το μεγαλύτερο μέρος της Κέρτεζης.

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

ΙΙ. Εισαγωγικά

Είδα χθες την εκπομπή σε δημόσιο χώρο στην τοπική μου πατρίδα, την Κέρτεζη. Η αλήθεια είναι ότι είχα μια κάποια αγωνία για το τι θα δείξει μιάμιση ώρα εκπομπή, τι όχι και τι θα μοντάρει-κοπεί. Η τηλεόραση είναι δίκοπο μαχαίρι. Μπορεί «να πας για μαλλί και να βγεις κουρεμένος».

Μετά από λίγες κουβέντες με κοντινούς μου ανθρώπους, που γνωρίζουν την Κέρτεζη ή ζουν μόνιμα εκεί, δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη. Προκαταβολικά θα πω ότι, κατά τη γνώμη μου, δεν ήταν αρνητική, αλλά είχε σημαντικές ελλείψεις. Σήμερα θα κάνω λίγα σχόλια συνοπτικά και θα αναρτήσω και όλη την εκπομπή για όσες ή όσους δεν τα κατάφεραν να την δούν ή θέλουν να την δούν κι άλλη φορά από ενδιαφέρον.

ΙΙ. Ποικιλία – θετικά

Συνέχεια

Τζιμάκος, του Παναγ. Α. Μπ.

Τζιμάκος

 

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Εχθρός της ψευδώνυμης ηθικής

ο Τζιμάκος.

Τραγουδοποιός ολκής

και χείμαρος ιδεών.

Συνέχεια

Η Ηριάννα στην εποχή της εικόνας

Η Ηριάννα στην εποχή της εικόνας

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Συχνά λέμε ότι ζούμε στην εποχή της εικόνας και των σόσιαλ μίντια, ότι χωρίς εικόνα δεν υπάρχει είδηση ή ότι αν δεν σε ξέρουν στα σόσιαλ μίντια, δεν σε ξέρουν πουθενά.

Να όμως που ένα μικρό όνομα, το Ηριάννα, λέει πολλά σε πολλούς, όχι τόσο για ό,τι η ίδια έκανε, δηλαδή για τις εντυπωσιακές ακαδημαϊκές της επιδόσεις, αλλά για ό,τι «της» έκαναν, για την παράλογη στέρηση της ελευθερίας της. Μια 29χρονη γυναίκα γίνεται σύμβολο μιας κραυγαλέας «νόμιμης» αδικίας.

Συνέχεια