Αρχείο κατηγορίας Εξουσιαστικά και ομιχλώδη

Κείμενα με συστημική απόληξη και αποδοχή επικοινωνιακών ιδεολογημάτων

Αριστερά: από το «Καπνισμένο τσουκάλι» στον καπνιστό σολομό

Αριστερά: από το «Καπνισμένο τσουκάλι» στον καπνιστό σολομό

Του Περικλή Κοροβέση

Η «Αυγή» είχε την καλή έμπνευση να αναπαράξει τα πρωτοσέλιδά της, τις μέρες του θανάσιμου τραυματισμού του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, από τη μέρα της δολοφονικής επίθεσης μέχρι την κηδεία του. Δηλαδή τις τελευταίες μέρες του Μάη του 1963. Τα γεγονότα αυτά τα έζησα σε κάθε τους στιγμή, ως νεαρός ακτιβιστής και μέλος της Νεολαίας της ΕΔΑ. Αρχίζοντας από μαθητής με τα συλλαλητήρια για το Κυπριακό, μέχρι την έλευση της χούντας το 1967 που αρχίζει άλλο κεφάλαιο.

Συνέχεια

Η αδιαφορία στην εξουσία

Η αδιαφορία στην εξουσία

Του Κώστα Κάππα*

Αρχές δεκαετίας του 90. Δουλεύω στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Μια μέρα λαμβάνω ένα γράμμα με επίσημη επικεφαλίδα “Πρόεδρος Ιατρών Αλβανίας”. Παρά την δύσκολη κατάσταση της φίλης χώρας, το γράμμα με φούσκωσε από υπερηφάνεια. Ποιος είμαι εγώ να μου γράφει ο ίδιος ο Πρόεδρος των ιατρών μιας χώρας;

Η εξαιρετικά εκτενής επιστολή έλεγε τελικά με δύο λέξεις: “Αγαπητέ συνάδελφε, με τα γεγονότα στην Αλβανία τα τελευταία χρόνια, εμείς οι γιατροί έχουμε σοβαρή έλλειψη διεθνούς εμπειρίας σε νεώτερες διαγνωστικές και θεραπευτικές τεχνικές. Γνωρίζουμε ότι στην Πάτρα, υπό την διεύθυνση του Καθηγητή κ. Β. Πρώιμου λειτουργεί ένα αγγλόφωνο πανευρωπαϊκό μεταπτυχιακό πρόγραμμα σε θέματα ακτινοβολιών. Θα σας παρακαλούσαμε, έστω για λίγες εβδομάδες να δεχθείτε και κάποιους αλβανούς ιατρούς και ακτινοφυσικούς ως μαθητές σας”.

Συνέχεια

Το σύνδρομο του επιλοχία

Το σύνδρομο του επιλοχία

Του Κώστα Βαξεβάνη

Δεν είναι στις προθέσεις μου να αμφισβητήσω πόσο πατριώτης είναι ο στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης, ούτε τα ηθικά κίνητρα που οδηγούν σε αυτό που εκφράζει ως πατριωτισμό. Αυτό που αμφισβητώ είναι το τι είδους πατριωτισμό εκφράζει και όχι τις προθέσεις του. Ένα πατριωτισμό βγαλμένο από τα “κόκαλα βγαλμένο των ελλήνων τα ιερά” που ανακράζει “ζήτω η Ελλάς” (ούτε καν η Ελλάδα), “ζήτω το Έθνος”, “ζήτω ο Στρατός και οι Ειδικές Δυνάμεις” για να αυτοεπιβεβαιωθεί αφού διχάσει. Έναν πατριωτισμό πιστό ίσως λεκτικά στη Δημοκρατία, που όμως ταυτίζει τη Δημοκρατία με το Στρατό για να της επιτρέπει να υπάρχει και που παίζει επικίνδυνα με τον όρο “στρατιωτική Δημοκρατία” .

Συνέχεια

Η βόμβα του ιδιωτικού δανεισμού

Η βόμβα του ιδιωτικού δανεισμού

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

Τα νοικοκυριά της Ελβετίας έχουν το υψηλότερο χρέος ως προς το ΑΕΠ παγκοσμίως, ακολουθούμενα από τη Δανία και την Ολλανδία στην Ευρώπη – γεγονός που σημαίνει ότι, τυχόν αύξηση των επιτοκίων ή μία επόμενη κρίση, θα τους δημιουργήσει τεράστια προβλήματα.

Ανάλυση

Όταν μία χώρα είναι σοβαρή, ασφαλώς δεν εξετάζει μόνο τα χρέη των διαφόρων τομέων της οικονομίας της (δημόσιο, επιχειρήσεις, νοικοκυριά) αλλά, επίσης, τα περιουσιακά τους στοιχεία – καταρτίζοντας έναν ορθολογικό Ισολογισμό, όπου τα χρέη τοποθετούνται απέναντι στα περιουσιακά στοιχεία.

Συνέχεια

Η Εκκλησία της Ελλάδος και η χούντα

Η Εκκλησία της Ελλάδος και η χούντα

Του Μητρ. Αρκαλοχωρίου, Καστελίου και Βιάννου Ανδρέα Νανάκη*

Η δικτατορία του 1967 δεν ήλεγχε την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, αρχής γενομένης από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσόστομο Β΄. Το 1967 συνεχίστηκε η προσπάθεια του Μεταξά για τη χειραγώγηση της Ιεραρχίας, με την επιβολή ως Αθηνών του από Τραπεζούντος Χρυσάνθου, το 1938. Τότε, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε την εκλογή του κανονικώς εκλεγέντος, υπό του Σώματος της Ιεραρχίας, Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Η ηρωική έξοδος του Χρυσάνθου, που αρνήθηκε να ορκίσει τη γερμανόφιλη κυβέρνηση της Κατοχής (1941), όταν χωρίς να παραιτηθεί αποχώρησε από την Αρχιεπισκοπή, επανέφερε στον Θρόνο τον από την Ιεραρχία εκλεγέντα, Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό.

Συνέχεια

Ιστορίες από το ανεπιθύμητο μέλλον ή όταν το παρελθόν βαραίνει στο παρόν

Ιστορίες από το ανεπιθύμητο μέλλον ή όταν το παρελθόν βαραίνει στο παρόν

Του Αλέκου Αναγνωστάκη*

Με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που γίνεται λόγω του θανάτου  του Κ. Μητσοτάκη ας ρίξουμε μια ερευνητική ματιά σε ορισμένα περιστατικά που φωτίζουν τη διαμόρφωση της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας.

Γερμανία 12 Οκτωβρίου 1847.

Ιδρύεται στο Βερολίνο, πρωτεύουσα του τότε Βασιλείου της Πρωσίας, η Siemens  από τον μηχανικό και εφευρέτη  Werner Siemens  (1816-1892) και τον μηχανικό Γιόχαν Χάλσκε (1814-1890).

Είκοσι δύο  χρόνια αργότερα, το 1870, ο Georg Siemens, ανιψιός του Werner Siemens, συμμετέχει στην ίδρυση της Deutsche Bank και  γίνεται ο ανώτερος διευθυντής της. Από τότε η Deutsche Bank εξελίσσεται σε κύριο τραπεζικό οίκο της Siemens.

Συνέχεια

Στις Συμπληγάδες των Μνημονίων και της εξάρτησης

Στις Συμπληγάδες των Μνημονίων και της εξάρτησης

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Το δημαγωγικό αφήγημα της κυβέρνησης για έξοδο από τα Μνημόνια και τέλος της επιτροπείας το 2018, κονιορτοποιείται. Παρά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου (=4ο Μνημόνιο, ν. 4472/2017 πλέον) με τα «προαπαιτούμενα» μέτρα για μετά το 2018, οι Ευρωπαίοι δυνάστες αρνήθηκαν το κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης» και κάθε δέσ­μευση για «ελάφρυνση» του χρέους. Ο  εφιάλτης των ασφυκτικών πιέσεων και εκβιασμών απέναντι στον ελληνικό λαό συνεχίζεται με μια κυβέρνηση υποχείριο των ιμπεριαλιστών – δανειστών:  «Εμείς το ομολογούμε. Λέμε ότι η χώρα βρίσκεται σε κηδεμονία, επιτροπεία. Ουσιαστικά στα δημοσιονομικά συγκυβερνάμε με τους θεσμούς, με την τρόικα. Πολλές φορές μας πιάνουν το χέρι και μας γράφουν το νομοσχέδιο». Κ. Ζαχαριάδης.

Συνέχεια