Αρχείο κατηγορίας Δημόσια αγαθά

Sisco – Webex ως Δούρειος ίππος πελατείας

Sisco / Webex ως Δούρειος ίππος πελατείας

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Α΄ ΜΕΡΟΣ: Και οι μαθητές – φοιτητές ως μαύρος χρυσός

«Η Audrey Watters, κορυφαία ανεξάρτητη συγγραφέας στον τομέα της εκπαίδευσης και συγγραφέας του ιστολογίου Hack Education, έδωσε μια ομιλία[1] σχετικά με το «(Φοιτητής) Τα δεδομένα είναι το νέο πετρέλαιο: MOOCs, μεταφορά και χρήματα». Εξέτασε τα «δεδομένα των μαθητών ως το νέο πετρέλαιο» – τη μεταφορά και τα χρήματα πίσω από τα δεδομένα εκπαίδευσης και τα μαθησιακά αναλυτικά στοιχεία που γίνονται διαδεδομένα στις συζητήσεις γύρω από τα MOOCs και την ηλεκτρονική μάθηση. Ο Α. Μορίς Ματίζ, Διευθυντής της CCNMTL, παρουσίασε την ομιλία».

Με άλλα λόγια η μείωση του ποσοστού κέρδους ανοίγει την όρεξη για νέες αγορές. Θεωρείται ότι δεκατρία τρισεκατομμύρια δολάρια είναι η περιουσία 2800 μεγιστάνων του πλανήτη στις μέρες μας. Η διατήρηση και η αύξηση όμως του πλούτου τους λειτουργεί όπως η καταβόθρα. Τα καταπίνει όλα, εάν δεν υπάρξει σχέδιο αντιμετώπισης. Εκτός από τις καταστροφές στους πολέμους, στις ιμπεριαλιστικές επιδρομές, στις φυσικές καταστροφές, στα οργανωμένα χρέη των χωρών και των πολιτών ήλθε τώρα και η συνδημία. Η πανδημία, κατά άλλους, επιτάχυνε τα κέρδη των ολίγων αυτών με την επιτάχυνση της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.

Τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία δεν μπορούσαν να μείνουν μακριά από αυτή την αδηφαγία. Το νεοφιλελεύθερο πείραμα στην Αγγλία και στις Η.Π.Α., παρά τα αρνητικά εκπαιδευτικά αποτελέσματα, έφερε και μεγάλα κέρδη στους λίγους. Γιατί; Γιατί οι γονείς των μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών θεωρήθηκαν «πελάτες». Μάλιστα πελάτες και όχι η νέα γενιά κάθε Χώρας. Το «νέο πετρέλαιο», ο νέος «μαύρος χρυσός» για εξόρυξη κερδών. Γι’ αυτό οι δήθεν μεταρρυθμίσεις για «το καλό της εκπαίδευσης». Η συνδημία, ως πανδημία, ήταν η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία μετά την κρίση των δημόσιων, τραπεζιτικών και ιδιωτικών χρεών που για τους πολλούς «έσκασε» ξαφνικά το 2008 στις Η.Π.Α..

Σε όλες τις χώρες προωθήθηκε ραγδαία, και συχνά με «λάθος μίγμα» πολιτικής, η κοινωνική αποστασιοποίηση με διάφορες κλίμακες, η τηλεργασία, η αστυνομοκρατία και ο τηλε-έλεγχος. Οι νομοθετικές οπισθοδρομήσεις στα εργασιακά, στα συνταξιοδοτικά, στα μισθολογικά είναι στα σχέδιά τους. Εκεί όμως που έγινε τελείως εμφανής η στρατηγική τους είναι στο ζήτημα της δημόσιας υγείας και της εκπαίδευσης.

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση των Κυρ. Μητσοτάκη / Νικ. Κεραμέως, έδωσαν στα εκπαιδευτικά ζητήματα όχι μόνο προτεραιότητα, αλλά έτρεξαν και τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, πριν προλάβει ο λαός να «κουραστεί» και να σταματήσει να «χάφτει» την εξειδικευμένη προπαγάνδα των μεγάλων ΜΜΕ. Κατάργησαν κοινωνικές ειδικότητες, έβαλαν στητούς ΔΔΕ, απαξίωσαν τους αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, νομοθέτησαν την μεταγυμνασιακή εκπαίδευση μαζί με ισχυρά φίλτρα για ΓΕΛ και ΕΠΑΛ και από εκεί σε ΑΕΙ. Στα δε ΑΕΙ έφτασαν να σχεδιάσουν ειδική αστυνομία για «γύψο» στη ευρύτερη γνώση εκεί, με μόνιμους μάλιστα διορισμούς, την ώρα που ενώ το «έγκλημα» των θανάτων πλησιάζει τους 10.000, απαξιώνεται το ΕΣΥ, σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται και όσα καταγγέλλονται από τα συνδικαλιστικά όργανα γιατρών και άλλων υγειονομικών. Την ίδια στιγμή τα μεσαία και βαριά περιστατικά υγείας, όσων ακόμα έχουν «πουγκί», οδηγούνται στα ιδιωτικά νοσοκομεία, την ώρα που η ασφάλισή τους έχει υποβαθμιστεί ή δεν υπάρχει λόγω μεγάλης ανεργίας… Να οι νέοι υγειονομικοί πελάτες!

Σχεδιάζουν ακόμα την οικονομική «αυτονομία» των σχολικών μονάδων και των ΑΕΙ, για νέους πελάτες μαθητές και φοιτητές. Ταυτόχρονα απαξίωσαν μορφωτικά μια γενιά μαθητών με την ψευδώνυμη τηλε-εκπαίδευση.

Δεν σταμάτησαν όμως μέχρι εκεί. Παράτησαν το δημόσιο σχολικό ηλεκτρονικό δίκτυο. Έφεραν μια αμερικανική εταιρεία και της έδωσαν μια τεράστια ευκαιρία, την ώρα  που έψαχνε για πελάτες σε όλες τις δυτικές χώρες: την Webex/Sisco. Και τους δημιουργούν, τη συνεργεία της κυβερνητικής στρατηγικής. Για το πως όμως την έστησαν, πως επικοινώνησαν με την αντιπολίτευση, τα συνδικάτα, τους εκπαιδευτικούς, τις οικογένειες των μαθητών και τους φοιτητές θα το δούμε στο επόμενοι άρθρο μας.

Το Α΄ ΜΕΡΟΣ δημοσιεύτηκε την Τρίτη 13.04.2021 στο ένθετο «ΟΔΟΝΤΩΤΟΣ-ΧΕΛΜΟΣ» της πατρινή εφημερίδας «Η ΓΝΩΜΗ», σελ. 16.

Β΄ ΜΕΡΟΣ: Sisco – Webex – Ν. Κεραμέως ως τρίγωνο πελατείας

Η «Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας» σε Δελτίο Τύπου[2]: Επισημάνσεις σχετικά με τη σύμβαση Cisco-Webex με το υπουργείο Παιδείας, που είδε το φως της δημοσιότητας, αναφέρει  μεταξύ πολλών: «…Το νομοθετικό πλαίσιο που θέτει η ευρωπαϊκή οδηγία GDPR, που έχει ενσωματωθεί στο εθνικό Δίκαιο, είναι σαφέστατο και εξαιρετικά αυστηρό ως προς τις ποινές παραβίασής του. Στη σύμβαση του υπουργείου Παιδείας για το Webex, ειδικότερα στο άρθρο 8, έχουν παραβιαστεί βασικές αρχές και προβλέψεις της σχετικής νομοθεσίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε…».

Έτσι, κάνει αναφορά στα «Οικονομικά στοιχεία» και τονίζει: «…Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.3861/2010, είναι υποχρεωτική η ανάρτηση στο διαδίκτυο πράξεων αποδοχής δωρεών από το Δημόσιο, καθώς φυσικά και συμβάσεων με συγκεκριμένο κόστος, τόσο σε προκηρύξεις-διαγωνισμούς όσο και σε απευθείας αναθέσεις. Τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί στη συγκεκριμένη περίπτωση».

Συνεχίζει με αναφορά «Προσωπικά δεδομένα» και υπογραμμίζει: «…Το νομοθετικό πλαίσιο που θέτει η ευρωπαϊκή οδηγία GDPR, που έχει ενσωματωθεί στο εθνικό Δίκαιο, είναι σαφέστατο και εξαιρετικά αυστηρό ως προς τις ποινές παραβίασής του. Στη σύμβαση του υπουργείου Παιδείας για το Webex, ειδικότερα στο άρθρο 8, έχουν παραβιαστεί βασικές αρχές και προβλέψεις της σχετικής νομοθεσίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε…».

Τέλος κάνει εκτενή αναφορά στην «Κοινωνική-ηθική διάσταση»: «…Όταν λοιπόν αυτά τα δεδομένα συνδυαστούν, τα δεδομένα από το Webex “ερμηνεύουν” πολλά άλλα δεδομένα traffic, ή και το αντίστροφο. Με παρόμοιο τρόπο μπορεί κάποιος να ανακαλύψει για συγκεκριμένη IP σε συγκεκριμένη ώρα, δηλαδή για κάποιο μαθητή/οικογένεια, την περιοχή διαμονής, την οικογενειακή κατάσταση (αν έχει αδέλφια στην ίδια ηλικία), την οικονομική κατάσταση (αν συνδέονται με ένα Η/Υ και με καλή/κακή σύνδεση ISP), κτλ. Τα παραπάνω οδηγούν σε συγκεκριμένα προφίλ συμπεριφοράς, όχι μόνο για λόγους μάρκετινγκ όπως νομίζει ο περισσότερος κόσμος…».

Σε εξαίρετο άρθρο του σε μεγάλη εφημερίδα ο σημειώνει ανάμεσα σε πολλά ο κ.Παναγιώτης Γεωργουδής: «…Ήδη ο Φιλόσοφος, Λυοτάρ, από τη δεκαετία του 1970, τόνιζε, πως η διείσδυση της τεχνικής και της τεχνολογίας στην ζωή μας, λειτουργεί ως κριτήριο Αλήθειας. Αντικαθιστά δηλαδή τις αξίες. Τώρα έχουμε ολοκληρωτική αιχμαλωσία των ανθρώπων στις επιστημονικές τεχνικές υποταγής του ψυχισμού τους.

Η Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Σοσάνα Ζούμποφ, η οποία έχει εξετάσει σε βάθος το όλο ζήτημα για τις εταιρείες του Διαδικτύου και τη χρήση των προσωπικών δεδομένων, αναφέρει: ‘’Σήμερα τα δικαιώματα που απορρέουν από τον προσωπικό βίο, από τη γνώση και τη διαχείρισή της έχουν υφαρπαχτεί από μια προκλητικά αυθαίρετη επιχειρηματική τακτική, αρχή λειτουργίας της οποίας είναι η μονόπλευρη απομύζηση των προσωπικών δεδομένων και της παρελκόμενης γνώσης. Τι σημαίνουν, όμως αυτές οι δραματικές αλλαγές για μας, για τα παιδιά μας, για τις δημοκρατίες μας και για την ίδια την προοπτική της ανθρώπινης φύσης σε ένα ψηφιακό μέλλον;…. Ο κατασκοπευτικός καπιταλισμός εγείρει μονομερείς αξιώσεις στην ανθρώπινη εμπειρία, την οποία μεταχειρίζεται ως ανέξοδη πρώτη ύλη προορισμένη να αναχθεί σε συμπεριφορικά δεδομένα. Ασχέτως αν μέρος αυτών των δεδομένων όντως αξιοποιείται στη βελτίωση υπηρεσιών και προιόντων, τα υπόλοιπα χαρακτηρίζονται συμπεριφορικό πλεόνασμα το οποίο περιέχεται στην κυριότητα της εκάστοτε εταιρείας και τροφοδοτείται σε προηγμένες διαδικασίες παραγωγής γνωστές ως ‘’μηχανική νοημοσύνη’’…’’»[3].

Έτσι, ο ίδιος σημειώνει: «…Η τηλεκπαίδευση η οποία είναι ενταγμένη πλήρως στον κατασκοπευτικό καπιταλισμό, αποσπά τα προσωπικά δεδομένα των μαθητών από το νηπιαγωγείο, δηλαδή από 4 ετών, του Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου, Πανεπιστημίου, των δασκάλων, καθηγητών και τεχνικών πληροφορικής που ασχολούνται δήθεν σε ένα τεχνολογικό ψηφιακό σύστημα ουδετερότητας και αιχμαλωτίζουν το ανθρώπινο μυαλό για πάντα στην εξουσία με επιστημονικό τρόπο…».

Πολλές ΕΛΜΕ, ΣΥΛΛΟΓΟΙ Δασκάλων/Νηπιαγωγών, η ΟΛΜΕ και λοιπά κατήγγειλαν πολλές πλευρές της σύμβασης της εταιρείαςSisco για την πλατφόρμα της Webex, που δήθεν παραχωρήθηκε δωρεάν και χωρίς κανένα πρόβλημα. Ας δούμε μερικά σημεία της ΟΛΜΕ.

ΔΣ ΟΛΜΕ: «…Μετά την δημοσιοποίηση της σύμβασης με τη Cisco, την οποία η κ. Κεραμέως απέκρυπτε σαν επτασφράγιστο μυστικό επί μήνες, αποκαλύφθηκε ότι δεν επρόκειτο μόνο για αδιαφορία και ανικανότητα, αλλά και για σκοπιμότητα… Παρότι η υπουργός  όλο το προηγούμενο διάστημα τόσο στα ΜΜΕ όσο και επίσημα στη Βουλή, ισχυριζόταν πως «πρόκειται για δωρεά της Cisco»  και ότι «το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει ξοδέψει ούτε ευρώ», αποδεικνύεται ότι μετά τις τροποποιήσεις της σύμβασης το κόστος για το δημόσιο ανέρχεται στα 2.156.000 ευρώ και μάλιστα η εταιρεία τα εισέπραξε με απευθείας ανάθεση…  

Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των συμμετεχόντων στην τηλεκπαίδευση, όχι μόνο δόθηκαν στην Cisco χωρίς τη συναίνεση ή έστω την ενημέρωση των υποκειμένων (εκπαιδευτικών και μαθητών), αλλά δίνεται στην εταιρεία η δυνατότητα να τα εκμεταλλευτεί για εμπορικούς σκοπούς ή ακόμα και να τα μεταπωλήσει σε τρίτους. Πρόκειται για ένα ακόμα πολύ μεγάλο «δώρο» του ΥΠΑΙΘ προς την εταιρία, η οποία μπορεί να αποκομίσει τεράστιο κέρδος από τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, και ιδιαίτερα από τα μεταδεδομένα. Με τα μεταδεδομένα (Telemetry, Support και Administrative Data), την ψηφιακή διεύθυνση κατοικίας και τη ψηφιακή ταυτότητα της συσκευής που παραχωρούνται στη Cisco , η εταιρεία μπορεί να έχει πρόσβαση στις ενέργειες που αναπτύσσουν τα φυσικά πρόσωπα στο διαδίκτυο και μετά από συμπεριφορική ανάλυση, να τα χρησιμοποιήσει ώστε, μελετώντας συμπεριφορές και προτιμήσεις των χρηστών, να τους χειραγωγήσει για εμπορικούς και όχι μόνο σκοπούς…»[4].

Κλείνοντας λοιπόν, θεωρούμε ότι δεν ξέχασε η ηγεσία του Υπ. Παιδείας να δημοσιοποιήσει εγκαίρως, ως όφειλε, τη σύμβαση, γιατί έκρυβε πολλά «μυστικά». Η ΟΛΜΕ όμως καταγγέλλει και το δήθεν δωρεάν της σύμβασης, αλλά και με την μέθοδο της επεξεργασίας των δεδομένων, δηλαδή τα μεταδεδομένα, το πάνω από 1,5 εκατομμύριο εκπαιδευτικοί και μαθητές μετατρέπονται με τον υποχρεωτικό τρόπο της ψευδώνυμης τηλε-«εκπαίδευσης» σε πελάτες ενός παγκόσμιου συστήματος.

Δικαιώνεται επομένως ο ισχυρισμός μας ότι σύνολη  η εκπαιδευτική κοινότητα ωθείται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική στην μετατροπή σε αναγκαστική πελατεία. Η κατάσταση μετά την συνδημία δεν θα είναι ίδια με πριν, αλλά οι ισχυροί ετοιμάζουν το έδαφος για την εμπορευματοποίηση του δημόσιου αγαθού της εκπαίδευσης.

* Ο Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός (φυσικός), πτ. θεολογίας, συγγραφέας και πρώην συνδικαλιστής.

Παραπομπές

[1]2013 ΣΥΝΕΝΤΕΎΞΕΙΣ, Τα δεδομένα είναι το νέο πετρέλαιο: MOOCs, μεταφορά και χρήματα:

[2] 27.04.2021, foititikanea.gr.

[3] Παναγιώτης Γεωργουδής, 26.03.2021, Η Εφημερίδα των Συντακτών (efsyn.gr).

[4] 25.03.2021, olme.gr.

ΓΜΥΤ στην Κέρτεζη, αντισταθμιστικά μέτρα και η …ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ

ΓΜΥΤ στην Κέρτεζη, αντισταθμιστικά μέτρα και η …ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Γράφαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, ότι καλώς οι καλόγριες της Ι. Μ. Αγ. Θεοδώρων έκαναν ασφαλιστικά μέτρα κατά της ΑΔΜΗΕ, αφού τα σχέδιά της δεν λαμβάνουν υπόψιν ούτε παλαιά, ούτε ζώντα μνημεία. Στην Κέρτεζη οι Γραμμές Μεταφοράς της Υπερυψηλής Τάσης των 400.000 Volt πέρασαν «ξυστά» από το προχριστιανικό Οχυρό της αρχαίας Κύναιθας επί της «Ράχης Ρουμάνη»[1]. Στη δημοσιότητα μάλιστα δεν έδωσαν κανένα σχέδιο ότι δεν το πλήγωσαν, αλλά ούτε τους ζητήθηκε από τους τοπικούς θεσμούς. Όμως πέρασαν ξυστά και στους βράχους της χριστιανικής Παναγιάς, αλλά και στα όρια της περιοχής των ξακουστών Αλωνιών της Κέρτεζης.

ΙΙ. Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ στην αντεπίθεση για τους πυλώνες

Διαβάσαμε σε πατρινή εφημερίδα[2] μια ακατανόητη ανακοίνωση για την ιστορία της γνωστής συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. Μια Ομοσπονδία που «κατέβαζε τους διακόπτες» για συνδικαλιστικά και μισθολογικά ζητήματα -πιθανά δικαίως- βγάζει μια εργοδοτικού τύπου ανακοίνωση, όπου λίγο έως πολύ «ζητά τα ρέστα» για τα ασφαλιστικά μέτρα. Ας έχει χάρη που το προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, οι κατά τόπους Κοινότητες και κάποιοι τοπικοί Σύλλογοι βρέθηκαν «πολύ λίγοι», όχι βεβαίως για να σταματήσουν το έργο, αλλά για να ανοίξουν ζητήματα του διαδρόμου, των εναλλακτικών λύσεων και των αντισταθμιστικών μέτρων. Εμείς, με αφορμή τη δίκαιη και όντως μοναδική ουσιαστική αντίσταση των μοναχών, ανοίγουμε το ζήτημα και στην περιοχή της Κέρτεζης.

Το Δημόσιο σχολείο στη μέγγενη της σαπίλας και του Ο.Ο.ΣΑ.

Δημόσια Εκπαίδευση και covid – 19

Το Δημόσιο σχολείο στη μέγγενη της σαπίλας και του Ο.Ο.ΣΑ.

Γ΄ ΜΕΡΟΣ: Τα πρώτα αποτελέσματα της ψευδώνυμης «τηλε-εκπαίδευσης»

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Η εκπαίδευση είναι εκπαίδευση εφόσον και για όσο είναι κατά βάση διδασκαλία και με παιδαγωγικές σχέσεις. Πως όμως προοδεύει η διδασκαλία, ποιος είναι ο ρόλος της σχολικής τάξης (μικρότερης ή μεγαλύτερης σε μέγεθος), ποια η σχέση πρακτικών εφαρμογών (εργαστηριακές ασκήσεις), ποιος ο ρόλος της ομαδοκεντρικής συμμετοχής των μαθητών και μαθητριών, ποιος ο ρόλος των συναισθημάτων, ποιος ο ρόλος της σχολικής κοινότητας, της τοπικής κοινωνίας του σχολείου, ποιος ο ρόλος του όλου σχολικού εκπαιδευτικού συστήματος; Και στις μέρες μας, ποιος είναι ο ρόλος της τηλε-επιρροής (ραδιόφωνο, τηλε-όραση, διαδίκτυο, τηλε-κάμερες, τηλε-συζητήσεις);

Ο πρόσφατα υφυπουργός παιδείας κος Άγγ. Συρίγος στις 24.02.2021, δήλωσε: «Επειδή έκανα μαθήματα με τηλεκπαίδευση κατά το εαρινό εξάμηνο του 2020, πιστέψτε με, είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνεις. Είναι σαν να μιλάς σε έναν τοίχο, σε μια οθόνη. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Το κάνουμε εξ ανάγκης. Ούτε οι καθηγητές το θέλουν. Χάνεις τη ζωντάνια του μαθήματος, χάνεις τα πάντα…».

Όμως η φετινή υποχρεωτικότητα της «τηλε-εκπαίδευσης» στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή προς ανηλίκους και μεγάλης οικονομικής και γνωστικής διαστρωμάτωσης, στην περίοδο μάλιστα της αποστασιοποίησης από το ζωντανό σχολείο, της «καραντίνας», οδήγησε την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών σε μια τηλε-επικοινωνία, που κυρίως στις πόλεις οι εκπαιδευτικοί μπήκαν στα σπίτια των μαθητών.

Ποιον συμφέρει ο θάνατος του Κουφοντίνα;

Ποιον συμφέρει ο θάνατος του Κουφοντίνα;

Του Κώστα Παπαδάκη*

Από ώρα σε ώρα κρίνεται πια η εξέλιξη της απεργίας πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα, που σήμερα μπήκε στην 50ή μέρα και παράλληλα στην 5η ημέρα απεργίας δίψας. Σύμφωνα με όσα χθες ο γιατρός Θοδωρής Σδούκος, που τον επισκέφθηκε στην ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας: «Η υπογλυκαιμία, συνοδευόμενη από επικίνδυνες ηλεκτρολυτικές διαταραχές, μπορεί να αποβεί ανά πάσα στιγμή μοιραία για το μυοκάρδιο και τον εγκέφαλο».

Συνεπώς, τα επόμενα δύο εικοσιτετράωρα θεωρούνται κρίσιμα για το αν θα ζήσει. Παρά τα όσα είχαν διαφανεί τις προηγούμενες εβδομάδες, τόσο με τις διαδοχικές δηλώσεις στήριξης του απεργού πείνας από τα κόμματα της Αριστεράς, όσο και από την ογκούμενη και διαρκώς εκδηλούμενη με χιλιάδες υπογραφές και κινητοποιήσεις συμπαράστασης στον Δημήτρη Κουφοντίνα, που έφτασε στο σημείο να προκαλέσει ακόμα και ρωγμές στο κυβερνητικό στρατόπεδο, με δειλές έστω δηλώσεις στελεχών του που καλούσαν την κυβέρνηση να ανταποκριθεί στις επιταγές του κράτους δικαίου, φαίνεται ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει.

Θεοφάνεια, κράτος και εκκλησία στα όρια των παρεπομένων της ευπείθειας

Θεοφάνεια, κράτος και εκκλησία στα όρια των παρεπομένων της ευπείθειας

Ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος παρουσία του Αρχιμανδρίτη Αμβροσίου Γκουρβέλου ρίχνουν μόνοι και μυστικά πλην του φωτογράφου τον τίμιο Σταυρό στην αποβάθρα του Ρίου στα χθεσινά Θεοφάνεια

Του Σωτήρη Μητραλέξη*

Στον απόκρημνο κόσμο της μελέτης των σχέσεων εκκλησίας-κράτους, πολλοί Έλληνες μελετητές αρέσκονται στο να λένε πως ειδικά στην Ελλάδα, και στις ορθόδοξες μεταβυζαντινές χώρες εν γένει, υφίσταται μια «συναλληλία εκκλησίας και κράτους», ένα μοντέλο που δεν συναντάται στη Δύση αλλά σχετίζεται με τη βυζαντινή κληρονομιά. Σπανίως διατυπώνεται σαφώς το ότι κάτι τέτοιο δε μοιάζει (να) ισχύει με κανέναν τρόπο: καμία απολύτως ιδιαιτερότητα του ελληνικού μοντέλου εν συγκρίσει με την μεγάλη ποικιλία δυνητικών σχέσεων εκκλησίας και κράτους φαίνεται δεν υφίσταται (άλλωστε, σε συγκεκριμένα ευρωπαϊκά πρότυπα δομήθηκαν οι σχέσεις Ορθόδοξων εκκλησιών και νεωτερικών εθνικών κρατών, με πρώτη την Ελλάδα). Το μύθευμα αναπαράγεται στο πλαίσιο μιας ελπιζόμενης, φαντασιώδους γενεαλογίας. Αυτό όμως που σίγουρα υπάρχει στην Ελλάδα είναι μια σχέση υπαλληλίας, όχι συναλληλίας, της εκκλησίας στο κράτος. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πάσχισε για χρόνια να διαγράψει μια εναλλακτική, μια διέξοδο και μια απελευθέρωση από αυτό το μοντέλο για το μέλλον της εκκλησίας στην Ελλάδα, αλλά εις μάτην, πολλές φορές συναντώντας την σθεναρή αντίσταση και μήνη της Συνόδου.

Και πλάι απ’ το νερό που στάζει συλλαβίζοντας … το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία

Και πλάι απ’ το νερό που στάζει συλλαβίζοντας … το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία

Του Παναγιώτη Σωτηρόπουλου*

Επιτρέψτε μου, ποιητική αδεία, την αυθαίρετη σύνθεση των στίχων του τίτλου. Μπορεί ο λόγος τους να φαντάζει αδύναμος ως ανάχωμα στην επέλαση που μεθοδικά προετοιμάζουν οι οιηματίες της εξουσίας, αλλά διατηρεί την εσωτερική δύναμη που επίμονα χαράζει το βράχο κι ανοίγει μυστικές διαδρομές. Μοιάζει με την Ομηρική μισγάγκεια, το αντάμωμα από ρυάκια που σμίγουν για να γίνουν ορμητικός ποταμός. Κρύβει το θαύμα της ζωής που δυναμικά ανανεώνεται ως ευλογία εξ ουρανού με τις πρώτες σταγόνες της βροχής. Την άφατη στιγμή που ο διψασμένος νομάδας φέρνει με την παλάμη του νερό στα χείλη για να νοτισθούν. Όταν νιώθει τη λυτρωτική επίδραση μέσα του πως μαζί με τη δίψα φεύγουν κι όσα ανομήματα κουβαλούσε: ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ. Αμφίδρομη στην ανάγνωση της η καρκινική γραφή, δίσημη κι η ερμηνεία της, ένα παράδοξο: «Του σκοτωμένου το παγούρι έχει νερὸ και φως ακόμα». Τα ορμητικά νερά του Αχέροντα έπρεπε να διασχίσει ο ψυχοπομπός Ερμής, για να παραδώσει τις ψυχές στον Άδη. Πόσοι νοιάζονται άραγε σήμερα για τη την παράλειψη που συνοψίζει τα ουσιώδη του ανθρωπισμού; ‘’εδίψησα, και ουκ εποτίσατέ με’’.

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΟΔΡΑ στο ΕΣΥ

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΟΔΡΑ στο ΕΣΥ (στοιχεία από την αποχαιρετιστήρια ομιλία του)

Του Βασίλειου Χριστόπουλου*

Ο κ. Τσιόδρας, εκπρόσωπος  της  επιστημονικής επιτροπής του ΕΟΔΥ και  του Υπουργείου Υγείας  για τον κορωνοϊό,  είναι ένα δημόσιο πρόσωπο. Με τη βοήθεια του μεγεθυντικού φακού των ΜΜΕ  για τρεις μήνες  αποθεώθηκε και  προβλήθηκε ως το πλέον αναγνωρίσιμο  πρόσωπο της συγκυρίας. Έτσι που σήμερα μπορούμε να μιλούμε για φαινόμενο Τσιόδρα.

Την Τρίτη 26/5/2020 ώρα 6 μμ ο κ. Τσιόδρας πραγματοποίησε την τελευταία, δηλαδή   την αποχαιρετιστήρια,  ομιλία του ως εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας.

Η ομιλία ήταν γεμάτη με τις γνωστές,  σε όσους τον παρακολουθούν, συναισθηματικές εξάρσεις (για ανθρώπινες ζωές, για  παππούδες και γιαγιάδες). Συγκίνησαν και, ως συνήθως,  τονίστηκαν και υπερ-προβλήθηκαν από όλα τα ΜΜΕ.

Ας δούμε κάποια αποσπάσματα που  με προσοχή  απομαγνητοφωνήσαμε από τα βίντεο που κυκλοφορούν με την  ομιλία του.

Στο πρώτο απόσπασμα (ως  εκπρόσωπος της επιστημονικής επιτροπής) μιλά για το ΕΣΥ:

Απάντηση του Φορέα Διαχείρισης Χελμού – Βουραϊκού σε δημοσιεύματα περί κατάργησής του

Απάντηση του Φορέα Διαχείρισης Χελμού – Βουραϊκού σε δημοσιεύματα περί κατάργησής του

Με αφορμή διάφορα δημοσιεύματα στον Τύπο περί κατάργησης του Φορέα Διαχείρισης Χελμού Βουραϊκού σε συνέχεια του νέου Νόμου 4685/2020 «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην Ελληνική Νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις», θα θέλαμε να ενημερώσουμε τα εξής:

Ο Φορέας Διαχείρισης Χελμού Βουραϊκού συνεχίζει να λειτουργεί ως έχει (με τον ίδιο Πρόεδρο και τα ίδια μέλη του Δ.Σ., καθώς και με το υφιστάμενο προσωπικό του). Σύμφωνα με τις Μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 43, παρ. 2 του ανωτέρω Νόμου, μέχρι την έκδοση διαπιστωτικής Απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος & Ενέργειας για την έναρξη άσκησης των αρμοδιοτήτων του ΟΦΥΠΕΚΑ (Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος & Κλιματικής Αλλαγής), τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου «Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών» εξακολουθούν να ασκούν τις αρμοδιότητες του Νόμου 4519/2018 (Α΄25). Στη συνέχεια, ο ΟΦΥΠΕΚΑ καθίσταται καθοδικός διάδοχος των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και ο Φορέας Διαχείρισης Χελμού Βουραϊκού συστήνεται σε Μονάδα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Χελμού-Βουραϊκού & Προστατευόμενων Περιοχών Βόρειας Πελοποννήσου, με τις αρμοδιότητες και τη χωρική έκταση που ορίζεται στον ανωτέρω νόμο.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΔ ΧΕΛΜΟΥ-ΒΟΥΡΑΪΚΟΥ ΣΤΑ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ

Καμεραμέως!

Καμεραμέως!

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Καλημέρα! Η τάξη υποδέχεται

το δάσκαλο στη μικρή είσοδο.

Μαθητές ακόμα συζητούν

νεανικά ζητήματα

στα θρανία: μεστά, ανυπόμονα κι ανήσυχα…

COVID-19: Το τέρας προ των πυλών

COVID-19: Το τέρας προ των πυλών

Του Mike Davis* Μετάφραση: Άλκηστη Πρέπη και Κώστας Γούσης

Ο COVID-19 είναι τελικά το τέρας προ των πυλών. Οι ερευνητές δουλεύουν νυχθημερόν για να κατανοήσουν την επιδημία αλλά έρχονται αντιμέτωποι με τρεις τεράστιες προκλήσεις.

Πρώτον, η συνεχής έλλειψη ή μη διαθεσιμότητα των κιτ για ιατρικές εξετάσεις σβήνει κάθε ελπίδα περιορισμού της εξάπλωσης του ιού. Επιπλέον, εμποδίζει την ακριβή εκτίμηση βασικών παραμέτρων, όπως το ρυθμό αναπαραγωγής του, το μέγεθος του μολυνσμένου πληθυσμού και τον αριθμό των “ορφανών” περιστατικών. Το αποτέλεσμα είναι μια χαοτική παράθεση αριθμών.

Ωστόσο, ορισμένες χώρες εμφανίζουν πιο αξιόπιστα στοιχεία [από τις ΗΠΑ] σχετικά με τις επιπτώσεις του ιού σε συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού. Και είναι πολύ τρομακτικά. Η Ιταλία, για παράδειγμα, αναφέρει το φρικτό ποσοστό θνητότητας του 23% στις ηλικίες άνω των 65. Στη Βρετανία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει τώρα στο 18%. Η “γρίπη Κορώνα” (“corona flu”) την οποία ο Τραμπ ξορκίζει αποτελεί έναν άνευ προηγουμένου κίνδυνο για τον ηλικιωμένο πληθυσμό, με δυνητικό αριθμό θανάτων που να αγγίζει τα εκατομμύρια.

Δεύτερον, όπως και οι ετήσιες εποχιακές γρίπες, ο ιός μεταλλάσσεται όσο ταξιδεύει σε πληθυσμούς με διαφορετική ηλικιακή σύνθεση και επίπεδο ανοσίας. Η μορφή [του ιού] από την οποία οι Αμερικανοί πιθανόν να νοσήσουν είναι ήδη ελαφρώς διαφορετική από αυτή της αρχικής επιδημίας στο Γιουχάν. Η περαιτέρω μετάλλαξη μπορεί να είναι ασήμαντη αλλά μπορεί και να τροποποιήσει την διασπορά της επικινδυνότητας που προς το παρόν αυξάνεται με την ηλικία, με τα βρέφη και μικρά παιδιά να εμφανίζουν μικρό ρίσκο σοβαρής λοίμωξης ενώ οι άνω των ογδόντα αντιμετωπίζουν θανάσιμο κίνδυνο από ιογενή πνευμονία.