Αρχείο κατηγορίας Δηκτικά και φαρμακώδη

Δηκτικά και φαρμακώδη

Καζαμίας για την Παιδεία 2018 (αστρολογικές προβλέψεις)

Καζαμίας για την Παιδεία 2018 (αστρολογικές προβλέψεις)

Του Δημήτρη Τσιριγώτη*

Στο κείμενο αυτό αναφέρονται οι προβλέψεις για την Παιδεία για το έτος 2018 με βάση τις εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας, έτσι όμως όπως αυτές γίνονται αντιληπτές από έναν παγκοσμίου φήμης αστρολόγο.

ΓΕΝΑΡΗΣ: Καθηγητές άνευ ειδικότητας (ΠΕ0.0)

Με την περίφημη συνένωση – ενοποίηση ειδικοτήτων και τομέων ο κάθε καθηγητής θα μπορεί να διδάσκει αρκετά αντικείμενα και να μην περιορίζεται μόνο σε αυτά που σπούδασε. Τα γατόνια του υπουργείου έχουν καταλάβει ότι για να διδάξεις ένα αντικείμενο δεν είναι απαραίτητο η γνώση αλλά η μεταγνώση δηλαδή να έχεις μάθει πώς να μαθαίνεις. Και εμείς οι καθηγητές δεν χρειάζεται παρά να θυσιάσουμε το πολύ 5-6  φουρνιές μαθητών μέχρι να μάθουμε τα νέα αντικείμενα. Στο τέλος όμως θα μάθουμε. Θυσίες χρειάζεται η εκπαίδευση όχι επιμορφώσεις και αηδίες.

Συνέχεια

ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΤΟΥ ΦΕΡΜΟΥΑΡ

ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΤΟΥ ΦΕΡΜΟΥΑΡ

Του Μανώλη Μ. Μηλιαράκη

Το φερμουάρ, όπως είναι γνωστό, είναι ένας χρήσιμος και αναγκαίος υλικός μηχανισμός για να γίνουν κατάλληλα προς ένδυση ορισμένα μέρη του ρουχισμού μας. Υπάρχει όμως και το άυλο φερμουάρ, που χρησιμοποιείται για να κλείνουν το στόμα τους, σε κρίσιμες στιγμές και περιόδους για τον Άνθρωπο και την Κοινωνία, εκείνοι που λόγω της θέσης τους και κυρίως του αυτοπροσδιορισμού τους, ως διανοουμένων, φιλοσόφων και ανθρώπων του Πνεύματος, έπρεπε να έχουν στόμα ελεύθερο και ανυπότακτο και με θάρρος να παίρνουν ξεκάθαρη θέση, με την προσωπική τους στάση ζωής, απέναντι στα δρώμενα της εποχής, για να γίνονται φως και οδοδείκτες για τον λαό.

Συνέχεια

H θρησκεία ως κρατική υπηρεσία

H θρησκεία ως κρατική υπηρεσία

Του Περικλή Κοροβέση*

Ολα τα παιδιά, σε κάποιο στάδιο της ανάπτυξής τους, θέτουν στους γονείς τους αλλεπάλληλα ερωτήματα. Αλλα μπορούν να απαντηθούν και άλλα όχι. Και σε κάποια στιγμή μπαίνει το ερώτημα, συνήθως στον μπαμπά -παραδοσιακά αυτός είναι ο σοφός αρχηγός-, για το ποιος έφτιαξε τον κόσμο. Και η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι: ο Θεός.

Συνέχεια

Ανάπτυξη, του Χρήστου Σκανδ.

Ανάπτυξη

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Οι καλοί μας οι εταίροι,

Σόιμπλε και συνεταίροι,

τραπεζών οι στυλοβάτες

και των αγορών προστάτες,

Συνέχεια

Φήμες

Φήμες

Της Ανδριανής Στράνη

Ήταν μια κανονική Μαγιάτικη μέρα, όπως όλες οι άλλες. Τα σύγνεφα στον ανοιξιάτικο ουρανό πάνω από το σχολείο μαζεύονταν από καιρό… σιγά, σιγά… κι όταν ξέσπασε η μπόρα αποφασίστηκε να παιχτεί το «σχολικό συμβούλιο». Ήταν ένα ωραίο θεατρικό – παρωδία γραμμένο και σκηνοθετημένο από το ίδιο το σχολείο. Παίχτηκε βιαστικά, αφού ήταν η κατάλληλη εποχή για το μάζεμα και  το ξέπλυμα των χαλιών. Εποχή δύσκολη για θέατρο, αφού τα σκουπίδια φανερώνονται στο γυμνό πάτωμα και χρειάζεται μεθοδική δουλειά να τρίψεις, να γυαλίσεις και να εξαφανίσεις τους ρύπους.

Συνέχεια

Πουτάνες όλου του Νότου, ενωθείτε

Πουτάνες όλου του Νότου, ενωθείτε

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Αν ο κ. Ντάισελμπλουμ εκφράσθηκε σε άθλιο επίπεδο, εμείς που είμαστε καλύτεροι, μπορούμε να εκφρασθούμε σε ένα αθλιότερο.

Το έργο ανέλαβε η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία με έναν αριμάνειο ελιγμό πέρασε μέσα από τις «διεμφυλικές ταυτότητες»(;!) και αναβάθμισε την εθνική Ελλάδος, Μπουμπουλίνα και  Μαυρογέννους, σε ένα πουταναριό που δεν χαρίζει κάστανα. Ορθώθηκε ως άλλη Μελίνα Μερκούρη η κυρία Αναγνωστοπούλου, ως άλλη Αθηνά Πρόμαχος, κι έβαλε τους σεξιστές στη θέση τους – δηλαδή στην Κομαντατούρ που θα αρμέγει την Ελλάδα τα επόμενα 99 χρόνια.

Συνέχεια

Eθνικός αυτο-ανασκολοπισμός

Eθνικός αυτο-ανασκολοπισμός

Του Περικλή Κοροβέση

Ενας πανέμορφος νέος με βαθιά καλλιέργεια, που είχε σπουδάσει μουσική, μαθηματικά, φιλοσοφία και είχε μελετήσει σε βάθος όλες τις θρησκείες, αποφασίζει να γίνει μοναχός. Η διαρκής και συμπαγής βλακεία του κόσμου τον είχε κουράσει αφόρητα. Καταφεύγει σε ένα μοναστήρι που ήταν ξακουστό για τη σοφία των καλογέρων του. Ηγούμενος ήταν ένας άγιος γέροντας.

Ο νεαρός ενθουσιάζεται από την όμορφη γαλήνη που επικρατούσε στον χώρο, καταμεσής ενός παραδεισένιου τοπίου. Στην ερώτηση του ηγούμενου για ποιο λόγο θέλει να κλειστεί σε μοναστήρι, ο νέος απαντά με ένα αφοπλιστικό χαμόγελο: «Γιατί, άγιε πάτερ μου, θέλω να εγκαταλείψω τα εγκόσμια, με πληγώνουν».

Ο ηγούμενος ταράχτηκε λίγο, αλλά το έκρυψε. Και του απάντησε ήρεμα, σαν Βούδας: «Αγόρι μου, δεν κάνεις για μοναστήρι. Πρέπει πρώτα να εγκαταλείψεις τα εγκόσμια έξω και μετά να έρθεις εδώ. Αλλιώτικα θα φέρεις τα εγκόσμια στη μοναχική ζωή και θα καταστρέψεις και μας».

Συνέχεια