Αρχείο κατηγορίας Βία, αντιβία, μη βία, νήψη

Η συλλογική βία είναι μαμή της ιστορίας, αλλά ποτέ μητέρα… Μιλάμε για τη βία των δυνατών, την αντιβία των αδυνάτων και την εσωτερική των νηπτικών…

Παρουσίαση σχολικής γιορτής 17 Νοέμβρη 2017

Παρουσίαση σχολικής γιορτής 17 Νοέμβρη 2017

στο Γυμνάσιο – ΛΤ Χαλανδρίτσας (17-11-2017)

Υπεύθυνος ομάδας καθηγητών και μαθητών:

Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας*

 ***

1) Εισαγωγή: Διεθνή γεγονότα της περιόδου

Χ.Ρ.: «Η στρατιωτική δικτατορία των συνταγματαρχών που κηρύχτηκε στις 21 Απριλίου 1976, ξεμερώνοντας το Σάββατο του Λαζάρου, κράτησε τελικά μέχρι τις 24 Ιουλίου του 1974. Αφορμή ήταν η κήρυξη πολέμου 4 μέρες πριν από τους τούρκους στη Μεγαλόνησο της Κύπρου με ευθύνες και της ίδιας της χούντας. Ακολούθησε μια επιστράτευση – παρωδία και στην Ελλάδα.

Κορυφαία εκδήλωση, πριν τη πτώση της, υπήρξε η εξέγερση του Πολυτεχνείου μεταξύ 15 και 17 Νοέμβρη του 1973 σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Γιάννενα.

Συνέχεια

Τρεις επικίνδυνες αυταπάτες για την Βόρεια Κορέα

Τρεις επικίνδυνες αυταπάτες για την Βόρεια Κορέα

Του  James George Jatras*

Λένε πως οι περισσότεροι από τους πραγματικούς κινδύνους για τον κόσμο προκύπτουν όχι από αυτά που οι άνθρωποι δεν ξέρουν, αλλά από αυτά που ξέρουν αλλά δεν είναι σωστά.

Σαν παράδειγμα, δείτε τρία πράγματα για την Κορέα για τα οποία το κατεστημένο της δικομματικής Ουάσιγκτων είναι απολύτως βέβαιο αλλά που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα:

Αυταπάτη 1η: Όλες οι επιλογές, περιλαμβανομένης της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης, είναι «στο τραπέζι».

Συνέχεια

Επίθεση στο Μάντσεστερ: Πρώτες εκτιμήσεις

Επίθεση στο Μάντσεστερ: Πρώτες εκτιμήσεις

Της Δρ Μαρίας Χρ. Αλβανού*

Τη Δευτέρα το βράδυ το Μάντσεστερ βίωσε ένα αιματηρό τρομοκρατικό γεγονός που ως δράση του ισλαμιστικού δικτύου στην Ευρώπη δείχνει την επικίνδυνη δυναμική του σε σχέση με την ασφάλεια των πολιτών.

Οι βρετανικές αρχές αντιμετώπισαν το συμβάν από την πρώτη στιγμή ως τρομοκρατικό. Ήταν αναπόφευκτοι οι συνειρμοί που είχαν να κάνουν με την ισλαμιστική τρομοκρατία και επιβεβαιώθηκαν. Ο κίνδυνος για μια τρομοκρατική επίθεση άλλωστε σε ευρωπαϊκό έδαφος είναι διαρκής εδώ και καιρό και δεν αποτελεί πλέον έκπληξη η πραγματοποίηση του. Το στοιχείο που έχει να κάνει με τη χρονική εγγύτητα προς τις βρετανικές εκλογές θυμίζει πάντως αρκετά τις γαλλικές εκλογές, πολιτικό γεγονός που το ισλαμιστικό δίκτυο εκμεταλλεύτηκε δεόντως επιχειρησιακά, αλλά και για την προπαγάνδα του.

Συνέχεια

Ταινία ο μαρτυρικός θάνατος του ΕΑΜίτη ιερέα

Ταινία ο μαρτυρικός θάνατος του ΕΑΜίτη ιερέα

Ο ιερέας Νικόλαος Αποστολάκης

Της Νόρας Ράλλη*

Κρήτη, 1947. Ενώ στα Χανιά μαίνεται ο Εμφύλιος, τα μεσάνυχτα της 1ης Αυγούστου, παρακρατικοί της ομάδας Παύλου Γύπαρη (Μάυδες του Γύπαρη) απήγαγαν με δόλο από το σπίτι του τον αγωνιστή ιερέα του ΕΑΜ, Νικόλαο Αποστολάκη.

Τον βασάνισαν απάνθρωπα, του έβγαλαν τα μάτια, τα δόντια, του έκοψαν τα γεννητικά όργανα και μετά τον σκότωσαν, τον διαμέλισαν και τον πέταξαν στον «Κόκκινο Γκρεμό», κοντά στις φυλακές Καλαμίου.

Η σύζυγός του εκτοπίστηκε από το Νεροχώρι Αποκορώνου όπου διέμεναν, ενώ τα πέντε παιδιά τους συνέχισαν να διώκονται μέχρι τις πανεπιστημιακές σπουδές τους.

Τα γεγονότα ξαναζωντανεύουν 70 χρόνια μετά, μέσα από την κάμερα του σκηνοθέτη/ντοκιμαντεριστή Κώστα Νταντινάκη, στο φιλμ με τίτλο «Ο Ελκόμενος επί κρημνού».

Συνέχεια

Bullying σε μικρούς και μεγάλους

Bullying σε μικρούς και μεγάλους

Της Ανδριανής Στράνη

6 ΜΑΡΤΗ- ΘΥΜΑΜΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ

1. Bullying σε μικρούς – Σχολικός εκφοβισμός (Η περίπτωση Δ.)

Ο θύτης (Bully)

Ο Δ. ήταν ένα ταλαιπωρημένο παιδί. Καρπός τυχαίων συνευρέσεων από πολύ νέους γονείς. Μάλλον ήταν ανεπιθύμητος στον ερχομό του στον κόσμο και φάνηκε πως συνέχισε να είναι και μετά. Στα πρώτα παιδικά χρόνια έζησε μέσα σε σύγχυση και φωνές. Το πρώτο συναίσθημα που γνώρισε ήταν ο φόβος. Έγινε νευρικός και υπερκινητικός με έντονα τα σημάδια της κακοποίησης στο σώμα και στην ψυχή. Στον ύπνο του προσπαθούσε να γλιτώσει αλλά κι αυτό χωρίς αποτέλεσμα. Άργησε πολύ να ελέγξει την ανάγκη του και σαν μεγάλος βρεχόταν συχνά. Τη βία που έζησε θέλησε να την επιστρέψει με το παραπάνω και οι ευκαιρίες ήταν πολλές στη σχολική ζωή. Από τις πρώτες μέρες στο Γυμνάσιο έβαζε στόχους. Ο πρώτος ήταν να γίνει αρχηγός και ο δεύτερος να κυνηγάει τον Μ.

Συνέχεια

Αντίδοτο στον φόβο και τη ντροπή

Αντίδοτο στον φόβο και τη ντροπή

Της Κατερίνας Μάτσα*

Στην κοινωνία της κρίσης που ζούμε, τα τραυματικά βιώματα που γεννούν οι καταστροφικές συνέπειες της στη ζωή των ανθρώπων τείνουν να γίνουν στοιχεία της καθημερινότητας.

Σ’ αυτά τα βιώματα της απώλειας του στοιχειώδους αισθήματος βεβαιότητας που δίνει η καθημερινή εξασφάλιση των αναγκαίων υλικών και πνευματικών όρων ύπαρξης, έχουν τη ρίζα τους πολύπλοκα και οδυνηρά συναισθήματα, με κυρίαρχα ανάμεσά τους τον φόβο και τη ντροπή. Ο φόβος ενσταλάζεται συστηματικά από τους μηχανισμούς της βιοεξουσίας στον ψυχισμό των ανθρώπων και τον διαβρώνει, τον δηλητηριάζει, πολλαπλασιάζοντας τα καταστροφικά αποτελέσματά του. Κυριαρχεί ο φόβος για το αύριο που είναι απρόβλεπτο, για το σήμερα που σφραγίζεται από μια απόλυση απ’ τη δουλειά, μια κατάσχεση του σπιτιού, τη φτώχεια και τη δυστυχία.

Συνέχεια

Μια δασκάλα με περισσότερο κουράγιο από 20 τραμπούκους

Μια δασκάλα με περισσότερο κουράγιο από 20 τραμπούκους

Κείμενο της Ελένης Καραγιάννη *

Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής. Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτο θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.
Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”

Συνέχεια

Η πρωτοποριακή θέση του Ρήγα Βελεστινλή το 1797 εναντίον της θανατικής ποινής

Η πρωτοποριακή θέση του Ρήγα Βελεστινλή το 1797 εναντίον της θανατικής ποινής

Του Δρ. Δημήτριου Καραμπερόπουλου*

Karamperopoulos-Dimitr-iatros

Ο Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798) στην προετοιμασία του στρατηγικού σχεδίου της επανάστασής του για την απελευθέρωση από την πολύχρονη σκλαβιά, ενδιαφέρθηκε εκτός από την προετοιμασία της εξέγερσης και τον εν συνεχεία ένοπλο αγώνα, και για το δημοκρατικό πολίτευμα διακυβέρνησης των ελευθερωμένων μετά την επανάσταση του Βαλκανικού χώρου[1]. Για το σκοπό αυτό ετοίμασε το 1797 το σχετικό σχέδιο Συντάγματος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Μετέφρασε το Γαλλικό Σύνταγμα του 1793, στο οποίο, ωστόσο, πρόσθεσε αρκετά δικά του στοιχεία, τα οποία δείχνουν το πρωτοπόρο πολιτικοκοινωνικό πνεύμα του Ρήγα[2]. Ενδεικτικά αναφέρουμε την εκπαίδευση των κοριτσιών (άρθρο 22, «Τα Δίκαια του Ανθρώπου»), τα δικαιώματα στις ομάδες, τις μειονότητες (άρθρο 7 του Συντάγματος), την προστασία των πολιτών από την τοκογλυφία (άρθρο 35, «Τα Δίκαια του Ανθρώπου»), τα φυσικά δίκαια του ανθρώπου είναι «θεόθεν δοσμένα» («Επαναστατική Προκήρυξη») κ.ά.

Συνέχεια

Ο Αλιέντε στου Μαξίμου

Ο Αλιέντε στου Μαξίμου

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Στο εξής τα ΜΑΤ δεν θα βαράνε τους συνταξιούχους με γκλομπ, αλλά με μαγκούρες (συνταξιούχων). Στεναχωρήθηκε πάρα πολύ ο Πρόεδρος Αλέξης. Και αμέσως πήρε τηλέφωνο τον Κατεπάνω Τόσκα και τον διέταξε να στεναχωρηθεί κι εκείνος.

Στο εξής τα ΜΑΤ δεν θα ψεκάζουν συνταξιούχους. Θα ψεκάζουν τους ΑΝΕΛ. Επίσης, θα ψεκάζουν λιμενεργάτες. Λιμενεργάτης ψεκασμένος, ποτέ νικημένος. Στεναχωρήθηκε πολύ ο Πρόεδρος Αλέξης που τα ΜΑΤ του ΣΥΡΙΖΑ βάραγαν αλύπητα τους συνταξιούχους, όπως τους βάραγαν τα ΜΑΤ του Σημίτη. Περίεργον! Οι υπόλοιποι Σημιτάνθρωποι (απ’ τον κ. Σπίρτζη έως την κυρία Τζάκρη) που έχουν μπει στην κυβέρνηση και στο κόμμα δεν ανοίγουν τα κεφάλια των συνταξιούχων, παρά μόνον τα πορτοφόλια.

Συνέχεια

ΒΑΝΔΑΛΟΙ;

ΒΑΝΔΑΛΟΙ;

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Τη νύχτα της 25ης Σεπτεμβρίου άγνωστοι απέσπασαν την κεφαλή της προτομής της Λέλας Καραγιάννη στην οδό Τοσίτσα στην Αθήνα και προκάλεσαν φθορές σ’ αυτήν. Το συμβάν μεταδόθηκε από κάποιες πηγές χωρίς σχόλια ούτε καν μνεία στο ποια υπήρξε η Καραγιάννη. Κάποιες άλλες πηγές έκριναν καλό να γράψουν λίγα λόγια για την ηρωίδα. Τέλος, άλλες χαρακτήρισαν τους δράστες, ως συνήθως, βανδάλους. Η πληθώρα των ειδήσεων, καθώς έχουμε πνιγεί στον ωκεανό της πληροφορίας σύντομα λησμονήθηκε.

Συνέχεια