Αρχείο κατηγορίας Άθλα και αθλιότητες

Άθλα και αθλιότητες

Ο Πετσίτης, της Παπακώστα, ω Καιρίδη

Ο Πετσίτης, της Παπακώστα, ω Καιρίδη

Του Στάθη Σ.(ταυρόπουλου)*

Καλημέρα σας, από καιρό η στήλη υποσημειώνει ότι κάθε μέρα που ξημερώνει, κάποιος απ’ τους προβεβλημένους Συριζαίους λέει ή κάνει κάποια μαλακία. Η κυρία Παπακώστα (αριστίνδην Συριζαία) διαπίστωσε ότι τα Εξάρχεια είναι Μονμάρτη και η λογική διαπίστωσε (για μιαν ακόμη φορά) ότι η βλακεία είναι αήττητη.

Συνέχεια

Παράταιρη καρναβαλική πραγματικότητα – Ὅλα ἀνάποδα

Παράταιρη καρναβαλική πραγματικότητα – λα νάποδα

 

Του Κώστα Καμαριάρη*

Πρόσφατα, μιὰ κυριακάτικη ἐφημερίδα στὸ κύριο ἄρθρο της ἔγραφε ὅτι «λα πνε καλά, χειρότερα δν μποροσαν ν πνε» καὶ παρουσίαζε στατιστικὲς γιὰ τὸ 85% τῶν Ἑλλήνων, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποταμιεύσει, καὶ τὸ 60% τῶν συμπολιτῶν μας, ποὺ ὁριακὰ καλύπτουν τὶς ὑποχρεώσεις καὶ τὶς ἀνάγκες τους.

Μέσα σ’ αὐτὴν τὴν «αἰσιόδοξη» προοπτικὴ ἡ Χώρα μας βγῆκε στὶς Ἀγορὲς καὶ κάλυψε ἕνα νέο δεκαετὲς ὁμόλογο μὲ ἐπιτυχία. Ὁ Τσακαλώτος, περιχαρὴς ποὺ δανειζόμαστε πάλι μὲ ἄγρια ἐπιτόκια, ὅπως αὐτὰ ποὺ μᾶς πῆγαν στὴν κρίση, ὑπερηφανεύεται ὡσὰν καπιταλιστὴς νεοφιλελεύθερος, ἐνῶ ἡ Ν.Δ. κάνει τὴν πάπια.

Συνέχεια

Η εκπαίδευση στην Εύβοια: «Σαν να ‘μουνα υπόδικος και περιμένω δίκη»

Η εκπαίδευση στην Εύβοια: «Σαν να ‘μουνα υπόδικος και περιμένω δίκη»

Του Χρήστου Κάτσικα*

Σε πρωτοφανείς αντιεκπαιδευτικές μεθοδεύσεις καταφεύγει τελευταία ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ν. Εύβοιας σε βάρος της Πρόεδρου της ΕΛΜΕ Εύβοιας, Χαράς Νίκα, στην ουσία εναντίον συνολικά του εκπαιδευτικού κινήματος. Συγκεκριμένα η Πρόεδρος της ΕΛΜΕ καλείται σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) μετά από αναφορά-καταγγελία του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κ. Δ. Κυριτσόπουλου, “για κακόβουλη (sic) άσκηση κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής”.

Συνέχεια

Σφαλτσοσφυρίγματα καὶ ἐξαχρείωση

Σφαλτσοσφυρίγματα καὶ ἐξαχρείωση

Τοῦ Κώστα Καμαριάρη*

Θὰ φανεῖ παράξενο, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ διαιτησία δείκτης κοινωνικῆς καὶ πολιτισμικῆς χρεωκοπίας. Μπορεῖ τὰ μνημόνια νὰ «ἔφυγαν», ὅπως λένε οἱ Συριζαῖοι, ἀλλὰ ἡ ἐξαχρείωση τῶν πάντων παραμένει. Στὸ «προϊστορικὸ» καὶ δικτατορικότατο 1970, τὸ ἑλληνικὸ ποδόσφαιρο «θεωροῦσε» φυσιολογικὸ νὰ ἔχει ξένους διαιτητὲς στοὺς ἀγῶνες του. Πέρασε μισὸς αἰώνας καὶ πάλι εἴμαστε στὴν ἴδια κατάσταση. Τυχαῖο; Ὅμως καὶ στὸ ἄλλο αθλημα ποὺ ὅλοι θεωροῦν «Ἐθνικὸ Κεφάλαιο», τὸ μπάσκετ, ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο ὁμάδες, (ὁ Ὀλυμπιακὸς τῶν Ἀγγελόπουλων τῆς Χαλυβουργικῆς), ἀπειλεῖ νὰ φύγει ἀπὸ τὸ Πρωτάθλημα ἂν δὲν ἔρθουν ξένοι διαιτητές.

Συνέχεια

Ψυχικό τραύμα και ψυχική ανθεκτικότητα της Καλαβρυτινής μάνας μετά από την εκτέλεση της

Ψυχικό τραύμα και ψυχική ανθεκτικότητα της Καλαβρυτινής μάνας μετά από την εκτέλεση της*

Της Χρύσας Λεχουρίτη**

Την 13/12/43 όλα άλλαξαν στα Καλάβρυτα. O πληθυσμός της πόλης, η ροή, η κανονικότητα της ζωής άλλαξαν δραματικά διότι τα φονικά χέρια των γερμανών κατακτητών σκότωσαν τους αμάχους. Χάθηκε ο γιός, ο σύζυγος, ο αδερφός, ο πατέρας. Πίσω έμεινε εκείνη, να φροντίσει τα πάντα. H Καλαβρυτινή γυναίκα και μάνα. Για πολλούς από εμάς η ηρωίδα. Και αυτό γιατί η λέξη ηρωίδα χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποια που κατέχει ικανότητες και δυνάμεις μεγαλύτερες από εκείνες που κατέχει η μέση γυναίκα και αυτές δεν είναι μόνον σωματικές αλλά και διανοητικές ή ψυχικές.

Συνέχεια

Η αυτοδικία προσβάλλει το νομικό μας πολιτισμό

Η αυτοδικία προσβάλλει το νομικό μας πολιτισμό


Του Δημήτρη Καλτσά*

Η ελληνική κοινωνία βίωσε τελευταία έναν άδικο και ανατριχιαστικό θάνατο. Ενα νεαρό κορίτσι είχε την «ατυχία» να γεννηθεί κορίτσι σε μια κοινωνία που τα στερεότυπα θέλουν τον άνδρα «δυνατό και κυρίαρχο» στο επίπεδο των διαπροσωπικών αλλά και των γενικότερων κοινωνικών σχέσεων. Σε κάθε περίπτωση η αφαίρεση της ζωής, που είναι το υπέρτατο αγαθό, είναι πράξη που προκαλεί την απέχθεια.

Συνέχεια

H υποκρισία είναι ελληνική

H υποκρισία είναι ελληνική

Για τις κινητοποιήσεις των μαθητών εντός και εκτός Λήμνου

Του Αθανάσιου Φατή*

Με το κείμενο που ακολουθεί θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις, προβληματισμούς αλλά και συμπεράσματα σχετικά με τις κινητοποιήσεις των μαθητών της περασμένης εβδομάδας τόσο εντός, όσο και εκτός νησιού.

Ένα πρώτο συμπέρασμα, θετικό κατά τη γνώμη μου, είναι πως τελικά οι πολίτες του νησιού μας δεν έχουν πρόβλημα με τις καταλήψεις, αλλά με το περιεχόμενο και τα αιτήματά τους. Είδαμε ανθρώπους που τα προηγούμενα χρόνια καταδίκαζαν τις καταλήψεις ως παράνομες, να εκθειάζουν τώρα τους μαθητές για την αγωνιστικότητά τους. Αυτή τη φορά ούτε αγανακτισμένοι γονείς φάνηκαν στις εξώπορτες των σχολείων να παραπονιούνται για τις χαμένες διδακτικές ώρες, ούτε απειλές για εισαγγελείς και αστυνόμους υπήρξαν, ούτε κλήθηκε η πυροσβεστική να σπάσει αλυσίδες, όπως συνέβη πριν τρία χρόνια σε σχολείο του νησιού. Οι μάσκες της νομιμοφροσύνης έπεσαν, έστω και αργά, και  αν φορεθούνε πάλι  θα είναι μόνο ως αποκριάτικο αξεσουάρ. Από τα προηγούμενα βέβαια εξαιρούνται όσοι δήλωναν και δηλώνουν αντίθετοι με τις καταλήψεις ανεξαρτήτως αιτημάτων.

Συνέχεια