Αρχείο συντάκτη Το Μανιτάρι του Βουνού

Μπορεί η Θεολογία να εμπνεύσει τις Φυσικές Επιστήμες σήμερα;

Μπορεί η Θεολογία να εμπνεύσει τις Φυσικές Επιστήμες σήμερα;

Του Βασίλειου Κωνσταντούδη*

 

Σε αυτή την ομιλία, θα επιχειρήσουμε να δούμε τον διάλογο Επιστήμης και Θρησκείας στην προοπτική του μέλλοντος, εμπνεόμενοι από τη δυναμική της Ορθόδοξης Θεολογίας και Παράδοσης αλλά και τις προκλήσεις της σύγχρονης επιστημονικής γνώσης και πρακτικής. Πιο συγκεκριμένα θα ξεκινήσουμε από μία, σύντομη, επιλεκτική περιγραφή των βασικών χαρακτηριστικών των Φυσικών Επιστημών και της Θεολογίας και θα προχωρήσουμε στη σκιαγράφηση των βασικών προτύπων για τις σχέσεις Επιστήμης και Θρησκείας, όπως αυτά έχουν καταγραφεί στη διεθνή βιβλιογραφία.

Συνέχεια

«Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Τι εννοούν οι φασίστες;

«Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Τι εννοούν οι φασίστες;

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

«Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Το παραπάνω σύνθημα εμφανίστηκε σε εθνικιστική μαθητική «κατάληψη» σε σχολείο της Θεσσαλονίκης. Φυσικά προδίδει τη φασιστική (και όχι μόνο ακραία εθνικιστική) προέλευση και υποκίνηση της όλης δραστηριότητας. Ας δούμε όμως την ουσία. Τι εννοούν οι φασίστες;

Βιάζονται να μπουν στο ψητό! Η Μακεδονία είναι το πρόσχημα. Εκείνο που είναι το ζητούμενο είναι το συμπέρασμα που θέλουν να σφηνώσουν στα μυαλά των μαθητών (και όχι μόνο): Αυτή η «εθνική απώλεια» ήρθε επειδή έχουμε.. δημοκρατία! Συνεπώς πρέπει να τελειώνουμε με δαύτη καταργώντας την. Εχει σημασία ότι δε λένε πχ «η κυβέρνηση ή η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ πούλησε τη Μακεδονία».

Συνέχεια

Οι μεγάλοι χαμένοι από τη συμφωνία

Οι μεγάλοι χαμένοι από τη συμφωνία

Του Παντελή Καλαϊτζίδη*

 

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου, που αφορά την αλλαγή του ισχύοντος καθεστώτος μισθοδοσίας του κλήρου και θέματα αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, φαίνεται ότι άνοιξε τον ασκό του Αιόλου τόσο στο εσωτερικό της Εκκλησίας όσο και στη σχέση της με την Πολιτεία. Πρόκειται για μια συμφωνία από την οποία επρόκειτο να βγουν κερδισμένοι ο Πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος και χαμένοι η Εκκλησία ως κοινότητα πιστών (κληρικών και λαϊκών) και το δημοκρατικό αίτημα εκκοσμίκευσης των θεσμών και νέας ρύθμισης των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας.

Ο Πρωθυπουργός υπολόγιζε να «πουλήσει» στο αριστερόστροφο ακροατήριό του μια τολμηρή απόφαση στο συμβολικό επίπεδο (καθώς στα οικονομικά εξακολουθούν να ισχύουν οι δεσμεύσεις έναντι των δανειστών), πετώντας έξω από το μισθολόγιο του Δημοσίου τον κλήρο και ελευθερώνοντας την ίδια στιγμή 10.000 θέσεις δημοσίων υπαλλήλων, υποσχόμενος ισάριθμους διορισμούς και προσλήψεις.

Συνέχεια

Η ειρκτή, του Γιάννη Ποτ.

Η ειρκτή

Του Γιάννη Ποταμιάνου

Είναι φαίνεται η άτεγκτη δικαιοσύνη

έσχατη μεταμόρφωση της αδικίας,

το σιδηρούν προσωπείο της

έχει περιορισμένο οπτικό πεδίο

κι οι σιδερόφρακτοι της τάξης ιππότες της

καλπάζουν με παρωπίδες στο μονόδρομο

που τους χαράχτηκε

Συνέχεια

Ταξικές διεκδικήσεις, κοινωνική δικαιοσύνη και προσωπική αγάπη

Ταξικές διεκδικήσεις, κοινωνική δικαιοσύνη και προσωπική αγάπη

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Βιβλιοπαρουσίαση του «Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟΣ ή ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ; Από το συμφέρον στην αγάπη» του Γεώργιου – Νεκτάριου Παναγιωτίδη, εκδ. « ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ», ΑΘΗΝΑ 2018.

1. Εισαγωγικά

Σήμερα και πριν μισή ώρα εδώ κοντά μας ξεκίνησε μια παρόμοια εκδήλωση και αποτελεί όντως σύμπτωση με βάση τ’ ανθρώπινα δεδομένα! Ο ιστορικός ερευνητής και αναλυτής της Πάτρας Βασίλης Λάζαρης ομιλεί με ελεύθερη είσοδο για την «Χριστιανοσοσιαλιστική κίνηση στην Πάτρα στα τέλη του 19ου αιώνα»[1]. Την κίνηση αυτή θ’ αναφέρουμε κριτικά προς το τέλος της παρουσίασης. Επομένως το ζήτημα που ανοίγει ο συγγραφέας είναι και πάλι επίκαιρο.

Έτσι στο σημείο αυτό θα ευχαριστήσω και δημόσια για την απεύθυνση σε μένα, ο οποίος τυχαίνει να έχω δύο διακριτές θεωρητικές και πρακτικές στάσεις στον λεγόμενο ευρύτερο «χριστιανοσοσιαλιστικό χώρο». Μία στη νεανική μου δεκάχρονη φάση και μία πολύχρονη στην επόμενη τριαντάχρονη, δηλαδή μέχρι σήμερα. Επομένως θα μου ήταν αδύνατον να αποφύγω και σημεία κριτικής, στην κατεύθυνση όμως που ανοίγει ο συγγραφέας.

2. Μια θεολογική θεμελίωση της κριτικής παρουσίασης

Συνέχεια

Αίθουσα προβολών, του Νίκου Προσκ.

Αίθουσα προβολών

 

Του Νίκου Προσκεφαλά*

 

Ακούγεται
απ’ το παράθυρο
το γκάπα γκούπα των χτιστάδων
το μονότονο,
έτσι καθώς καρφώνουν
με ατσαλένιες πρόκες
τα σανίδια.

Συνέχεια

Υπόθεση καθαρίστριας: Πλαστικά κόκκινα γάντια

Πλαστικά κόκκινα γάντια

Της Νίνας Γεωργιάδου

Ο κόσμος των αρίστων έχει μαλακά κι ευαίσθητα χέρια. Τα χέρια του κόσμου των αρίστων είναι συνήθως άφυλα καθώς έχουν τα ίδια λεπτά δάχτυλα, το ίδιο ροζέ δέρμα, τα ίδια περιποιημένα, καθαρά νύχια, ανεξάρτητα απ’ το φύλο και την ηλικία. Σα χεράκια μικρού παιδιού.

Δεν σηκώνουν βαριά αντικείμενα. Ένα στυλό, το τηλέφωνο, ένα κομψό μπρελόκ, ένα ποτήρι σαμπάνια. Το πιο βαρύ πράγμα στα ντελικάτα χέρια του κόσμου των αρίστων, είναι συνήθως το πορτοφόλι. Και πάλι, η συναλλαγή με κάρτα, το μπλοκ επιταγών, η συναλλαγή με άυλους τίτλους. η συναλλαγή γενικά με τίτλους, έχει απαλύνει κι αυτό το βάρος.

Συνέχεια