ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (13-09-2009)

ΙΩ. Γ΄ 13-17… 13-09-2009

Του (+) παπα Νίκου Φαναριώτη*

Και καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον υιόν του ανθρώπου.

Όπου χάνεται ο σταυρός χάνεται και η ελπίδα. Τα πάντα σκοτεινιάζουν από τά αδιέξοδα, οι άνθρωποι γίνονται νυκτόβιοι στα κακόφημα ξενυχτάδικα, και μόνη απατηλή διεξοδος θεωρούνται (οι ουσίες), τα δηλητηριασμένα ποτά, τα ναρκωτικά…

Έτσι η σημερινή Κυριακή προσφέρεται για προβληματισμούς μπροστά στον τίμιο Σταυρό. Λανθασμένοι προβληματισμοί απέναντι στον Σταυρό οδηγούν σε συρράξεις, σε λεηλασίες, σφαγές, κατασροφές, σταυροφορίες, Ιερά  εξέταση,  νύχτες Αγίου Βαρθολομαίου…

Στο Ευαγγέλιο προβάλλονται οι προβληματισμοί του Νικοδήμου του νυκτερινού μαθητού του Χριστού, στη συνομιλία που είχε την νύκτα μετά το φραγγέλιο  στο ναό του Σολομώντος.

Συνέχεια →

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Ο σταυρός αποτελούσε κατά την αρχαιότητα μέσο βασανιστικής εκτέλεσης των θανατοποινιτών. Οι Ρωμαίοι, μάλιστα, κυρίαρχοι του χώρου περί την λεκάνη της Μεσογείου είχαν επιλέξει τον σταυρό ως μέσο εκτέλεσης εκείνων που αμφισβητώντας την εξουσία τους επιχειρούσαν εξέγερση ή επανάσταση. Αυτόν τον τρόπο θανάτωσης επέλεξε ο Πιλάτος και για τον Ιησού Χριστό, παρά τις επιφυλάξεις του για την ενοχή Του. Οι κατήγοροί του ενείχαν Αυτόν για υπεξαίρεση τίτλου βασιλείας και μπροστά στον Πιλάτο, που του υπενθύμισε ότι έχει εξουσία να τον αφήσει ελεύθερο, Εκείνος παρέμεινε απαθής!

Συνέχεια →

Κάλεσμα στήριξης της Λαϊκής Ενότητας

Του Χρήστου Πατούχα*

Στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, ψηφίζω, στηρίζω την Λαϊκή Ενότητα! Με επιφυλάξεις πολλές, με διαφωνίες αρκετές. Αλλά, αναγνωρίζω στην ηγετική ομάδα της Λαϊκής Ενότητας, την τόλμη, το θάρρος, να πουν όχι με δύναμη ψυχής, με πολιτική περίσκεψη, με την διάθεση να διαφυλάξουν την τιμή και την αξιοπρέπεια της Αριστεράς και των ανθρώπων του μόχθου, της βιοπάλης, της φτώχιας, την προστασία της ανεξαρτησίας και του πλούτου της χώρας.

Δεν είχα ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη του 15. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά, κάθε μέρα μετατρεπόταν σε χυλό, δεν στήριζε αλλά υπονόμευε τους λαϊκούς αγώνες, μετατρεπόταν σε δύναμη διαχείρισης του αστικού συστήματος και της οικονομικής εξουσίας του.

Συνέχεια →

Ερωτική απογοήτευση

Της Ανδριανής Στράνη

Συναντηθήκαμε σούρουπο, Σόλωνος και Θεμιστοκλέους γωνία, στο φανάρι. Αργοπερπατούσε μ’ ένα ιδιαίτερο βάδισμα που με υποψίασε να την αναγνωρίσω. Ήταν η Μαρία παλιά συντρόφισσα. Την πρόλαβα πριν στρίψει στη Σόλωνος προς τα κάτω. Μετά από τις χαιρετούρες και τα φιλιά, καθώς είχα καιρό να τη δω, παρατήρησα σημάδια θλίψης στο όμορφα μαυρισμένο πρόσωπο. Η επιλογή κοντινού καφέ ήταν ανάγκη για κουβέντα και επικοινωνία ώστε να καλύψουμε τον χαμένο χρόνο.

Συνέχεια →

Η αυτοδυναμία του Μνημονίου και το σπασμένο χέρι της «Αριστεράς»

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Δε χρειάζονται αναλύσεις για το πώς οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται ως μέσο χειραγώγησης των πολιτών. Ειδικότερα όσον αφορά τα εκλογικά ποσοστά των δύο μονομάχων και τα στερεότυπα περί «ντέρμπι». Αν ρίξει κανείς μια ματιά στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις των τελευταίων τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνων θα διαπιστώσει ότι στη συντριπτική πλειονότητα προέβλεπαν ντέρμπι, ενώ το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν με διαφορά υπέρ του πρώτου κόμματος. Αυτή η δημοσκοπολογία περί ντέρμπι εξυπηρετεί τα σχέδια των εκάστοτε μονομάχων διαμορφώνοντας κλίμα πόλωσης και ψυχολογικού εκβιασμού των ψηφοφόρων.

Συνέχεια →

«Κοινά επωφελής»…*

Του Γιάννη Στρούμπα

Η συμφωνία της 12/7/2015 μεταξύ της Ελλάδας και του ευρωιερατείου αποτέλεσε, δυστυχώς, τη διολίσθηση μιας κυβέρνησης με αντιμνημονιακά χαρακτηριστικά, εκείνης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και των ΑΝ.ΕΛ., στην υπογραφή ενός ακόμη μνημονίου, με επιμονή σε υφεσιακά μέτρα και τις ίδιες προοπτικές εξέλιξης, δηλαδή την περαιτέρω επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και τον αέναο εγκλωβισμό της χώρας σ’ ένα διαρκώς διογκούμενο χρέος. Σημειώναμε την άνοιξη («Υπόθεση “κατεργαραίων”…», εφημ. «Αντιφωνητής», αρ. φύλλου 414, 1/5/2015), κι ενώ οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη: «Μια διαπραγμάτευση με “κατεργάρηδες”, δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση “κατεργαραίων”. Προφανώς χωρίς ειλικρίνεια καί από την ελληνική πλευρά. Οπωσδήποτε με “plan b”».

Συνέχεια →

Οι προβιομηχανικές βιοτεχνίες-οικοτεχνίες της Κέρτεζης και τρεις μεταβιομηχανικές απόπειρες

Ξυλουργεία και Σαμαράδικα της Κέρτεζης– Μέρος ΙV

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Συνέχεια από το Μέρος ΙΙΙ

ΧΙ) Τα ξυλουργεία

Ήταν αδύνατον η Κέρτεζη ανάμεσα στα πολλά και πολλών ειδών δάση (Καστανιές, έλατα, πλατάνια, βελανιδιές, δέντρα, ιτιές, πλατάνια, καρυδιές, κλπ) να μην αναπτύξει και επαγγελματίες και ερασιτέχνες ξυλουργούς. Εξάλλου οι ανάγκες μιας μεγάλης κωμόπολης στο παρελθόν, που πέρασε και τους 1500 κατοίκους και υπήρξε Δήμος, με τεράστια αγροτική, αμπελουργική, κτηνοτροφική παραγωγή και μεγάλες οικιστικές ανάγκες να μη το έκανε.

Ερασιτέχνες ξυλουργοί ήταν οι περισσότεροι των αγροτών, γι αυτό και είχαν αρκετά εργαλεία. Όμως υπήρχαν και τεχνικές που δεν μπορούσαν όλοι να τις κατέχουν. Έτσι αναδύθηκαν οι επαγγελματίες του είδους.

Συνέχεια →

ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΕΙΘΕΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ

Του Παναγιώτη Θέμελη

Η εξάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και το τραγικό της τέλος με την επαίσχυντη και αντιλαϊκή συμφωνία – μνημόνιο, εμπλούτισε την λαϊκή πείρα με δυο πολύ σημαντικά συμπεράσματα.

Συνέχεια →

Τελικώς πάλι «μηδέν εις το πηλίκιον» (sic);

Του Νικήτα Χιωτίνη*

Τελικώς φαίνεται πως αυτή η παλαιά ρήση του αγράμματου πρωθυπουργού χαρακτηρίζει το πολιτικό μας παρόν, πολύ φοβούμαι και το πολιτικό μας μέλλον. Στο πολιτικό προσκήνιο εξακολουθεί η συζήτηση να περιστρέφεται γύρω από θέματα που δεν έχουν νόημα, αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά ζητήματα, δεν γίνεται καμιά ουσιαστική πολιτική συζήτηση, ούτε και καμιά σοβαρή πολιτική διεργασία που να αφορά στο μέλλον αυτού του τόπου. Καμιά σοβαρή πολιτική σκέψη, πρόταση, κατά τα φαινόμενα και πρόθεση, από κανέναν.

Συνέχεια →