Οι προβιομηχανικές βιοτεχνίες-οικοτεχνίες της Κέρτεζης και τρεις μεταβιομηχανικές απόπειρες

Σκουποποιεΐα, καλαθοπλεκτική και σαρωματοποιεΐα στην Κέρτεζη – Μέρος V

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Συνέχεια από το Μέρος IV

ΧIΙΙ) Η σκουποποιεΐα

1. Εισαγωγικά

Ο κάμπος της Κέρτεζης πριν από τη δεκαετία του 1990 είχε πλούσια πολυκαλλιέργεια. Ανάμεσα στις καλλιέργειες ήταν και εκείνες πού έδιναν τροφές για τα ζώα. Τέτοιες ήταν βέβαια τα δημητριακά (βρώμη, κριθάρι), αλλά και ο αραβόσιτος (αραποσίτι) και το καλαμπόκι με τα μικροσκοπικά βυσινί σπόρια στην ωριμότητά τους. Μια οικοτεχνία ακόμα λοιπόν στηρίζεται στην 1^η ύλη που κατ’ αρχήν η ίδια παράγει και ήταν -και είναι σε λίγους ακόμα- η κατασκευή οικολογικών σκουπών.

Συνέχεια →

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Η τρίτη εκλογική αναμέτρηση εντός του έτους αποτελεί παρελθόν. Ο ελληνικός λαός ενώπιον των προβλημάτων του δεν έδειξε αυτή τη φορά να δονείται από τα κομματικά πάθη του παρελθόντος, έχοντας εν μέρει συνειδητοποιήσει ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, θα ξημερώσουν γι’ αυτόν δυσκολότερες ημέρες. Παρ’ αυτά όμως τα ισχυρά κόμματα πέτυχαν να στήσουν προεκλογικές συγκεντρώσεις χωρίς να εκτεθούν από το ολιγάριθμο των συγκεντρωμένων. Το φαινόμενο πρέπει να αναλυθεί. Είναι ακόμη αρκετοί οι φανατικοί ή έχουν απομείνει κοντά στα κόμματα εξουσίας ιδιοτελείς, που ελπίζουν να διασωθούν από τον επερχόμενο κατακλυσμό κλεισμένοι στην κομματική κιβωτό;

Συνέχεια →

Της Κίρκης μαγικό ραβδί

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Μοιάζουν με Κίρκη οι εκλογές

κι οι κάλπες το ραβδί της

που μας μεταμορφώνει.

Συνέχεια →

Μετά την υποχώρηση στο χαράκωμα, εκ βαθέων

Του Αλέξανδρου Σταθακιού*

Βρέθηκα το 2011 σε αυτό που ο πολύς κόσμος λέει «πολιτική», δηλαδή την προς τα έξω εκφορά συγκεκριμένου (κομματικού) πολιτικού λόγου, γιατί στην Πολιτική ήμουν πάντα από μαθητής λυκείου στρατευμένος ιδεολογικά πάντα στην Αριστερά συμμετέχοντας σε επί μέρους κοινωνικούς αγώνες, όπως και στον συνδικαλισμό.

Συνέχεια →

Ασυμβίβαστοι συμβιβασμοί*

Του Γιάννη Στρούμπα

            «Εν αρχή/ ην η αναρχία/ και στο τέλος/ μάντεψέ το.» Με μία «Μαντεία» –ο τίτλος του ποιήματος– τοποθετημένη όχι στην αρχή, ούτε στο τέλος, μα περίπου στο μέσον της ποιητικής του συλλογής «Το ψάρι βρομάει από το… κεφάλαιο», ο Θωμάς Βουγιουκλής αντικαθιστά τον ένθεο λόγο, τη δύναμη της λογικής που συνέχει το σύμπαν, από τη δίσημη αναρχία, προκαλώντας τους αναγνώστες του να προβλέψουν το μέλλον και το τέλος. Μεταξύ της αναρχίας, δηλαδή της ανώμαλης πολιτικής κατάστασης, και της ανυπαρξίας ξεκινήματος (αναρχία < α στερητικό + αρχή), που υπονομεύει την ίδια την έναρξη του «Εν αρχή», ο Βουγιουκλής θεμελιώνει τη σκωπτική κι ανατρεπτική του διάθεση, η οποία εκτείνεται από την αμφισβήτηση του συνολικού κοσμικού οικοδομήματος μέχρι του εαυτού του και της ποίησής του, ακυρώνοντας τις βεβαιότητες.

Συνέχεια →

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ  ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝομ

Του παπα Νίκου Φαναριώτη*

ΜΡΚ. Η 34-Θ1,

ΟΜΙΛΙΑ στο Ι.Μ. Του Οσίου Λουκά, Πάτρα: 16-9-12

Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν

αυτού (Μρκ. Η. 34)

Ολόκληρη η ανθρωπότης είναι άρρωστη, σωματικά και πνευματικά, και αυτό δεν είναι καινούργιο. Είναι δυστυχώς το περιεχόμενο της Ιστορίας ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ και ο Χριστός ήλθε στη γη για να θεραπεύσει όποιον θέλει να θεραπευθεί και υπάρχουν πολλοί που δεν θέλουν να θεραπευτούν.

Εν πάση περιπτώσει εμείς οι σημερινοί χριστιανοί δεν έχουμε τόσο ανάγκη διδασκαλίας, όσο θεραπείας. Είναι γενικά γνωστό ότι το πρόβλημα μας δεν είναι η άγνοια των εντολών αλλά η αδράνεια. Ιδίως τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει τόσες πολλές διδασκαλίες και κηρύγματα με γνώσεις θεολογικές, που όμως για εμάς, δεν είναι και θεραπευτικές το μέν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής, (Μτθ. ΚΣτ, 41). Χρειάζεται θεραπευτική αγωγή και αυτήν παρουσιάζει σήμερα ο Κύριος σε δύο φάσεις: Την αυταπάρνησιν του πιστού και την σταύρωσιν εαυτού.

Συνέχεια →

Οι στημένες εκλογές για την… πάνδημη έγκριση των μνημονίων μετά το ΟΧΙ του 61%

Του Τάκη Φωτόπουλου*

Το συστηματικό και έντεχνα προετοιμασμένο μακρόπνοο σχέδιο των ξένων ελίτ (Υπερεθνική Ελίτ και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της), σε αγαστή σύμπνοια με τη ντόπια ελίτ, για τη Μεξικανοποίηση της χώρας και την πλήρη υποταγή του Ελληνικού λαού (που τόλμησε πάλι πρόσφατα ν’ αντισταθεί στα σχέδια τους ―όπως φάνηκε με το 61% του «ΟΧΙ» στα μνημόνια του Ιούλη) είχε αρχίσει να υλοποιείται πολύ νωρίτερα. Η γενική επίθεση των ελίτ εκδηλώθηκε ήδη από την αρχή της πρώτης δεκαετίας αυτού του αιώνα, όταν εξαπατήθηκε ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ του «εκσυγχρονιστή» Σημιτούλη.

Συνέχεια →

Εκλογές του εφικτού

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Με λαμογιές και με κλεψιές

μ’ εκβιασμούς και  απειλές

με ύπουλα χτυπήματα

(πρώτη φορά άλλωστε;)

οι άρχοντες και οι δανειστές

εσπείρανε τον πανικό

και έτσι μας μαντρώσανε

στη στρούγκα με τους λύκους˙

Συνέχεια →