Το έσοπτρο…
Του παπα Ηλία Υφαντή
Ο Παύλος ανήκε στην εχθρική προς το Χριστό θρησκευτική κάστα των φαρισαίων. Αλλά και ο ίδιος μισούσε και καταδίωκε θανάσιμα τους Χριστιανούς. Κι όμως αγαπήθηκε απ’ το Χριστό, ο οποίος στο δρόμο προς τη Δαμασκό τον κεραυνοβόλησε με τη θεϊκή του αγάπη. Με αποτέλεσμα να γίνει, από άσπονδος εχθρός του χριστιανισμού, ο μεγαλύτερος απόστολός του. Κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα στην ιστορία του παγκοσμίου πνεύματος.
Α΄ Λυκείου: Εκπαιδευτική Ηρωδιάδα
Του Χρήστου Κάτσικα
«Έκοψαν» μαζικά και συνειδητά τους μαθητές-πειραματόζωα στις προαγωγικές εξετάσεις και τώρα πασχίζουν να το κρύψουν με δικαιολογίες για «λάθη» στον αλγόριθμο της βαθμολόγησης και με την αμέριστη συμπαράσταση των φιλικών ΜΜΕ.
Όλα τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι το 2014 στην Α΄ Λυκείου θα έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό μετεξεταστέων μαθητών τα τελευταία 25 χρόνια. Στην ιστορία της εκπαίδευσης, οι φετινοί 80.000 μαθητές θα καταγραφούν, αφενός ως σχολικά πειραματόζωα, αφετέρου ως θύματα της εκπαιδευτικής Ηρωδιάδας που επινόησαν και υλοποίησαν οι επιτελείς του υπουργείου Παιδείας.
Η ΔΕΗ ΘΝΗΣΚΟΥΣΑ
Του Απόστολου Παπαδημητρίου
Ο θάνατος της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης, της ΔΕΗ, είχε προαναγγελθεί, απλά εμείς, ο λαός δηλαδή και όχι οι κρατούντες, δεν είχαμε αναγνώσει την αγγελία. Βέβαια δεν ήταν αρκετά σαφής, καθώς δεν έγραφε περί θανάτου η σχετική οδηγία της ΕΕ (1992), αλλά περί απελευθέρωσης, είδος μετάβασης από τον «μίζερο» βίο υπό τον κρατικό εναγκαλισμό στην «ευδαιμονία» της δράσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ήταν η εποχή κατά την οποία κατέρρεε ο υπαρκτός λεγόμενος σοσιαλισμός και ο μονοκράτωρ καπιταλισμός της νέας τάξης πραγμάτων ενεργούσε ως ενάγων κατά του κράτους, το οποίο θεωρούσε κακό επιχειρηματία.
Α΄ Λυκείου: Η αλήθεια για τη διόρθωση του αλγόριθμου
Του Στέλιου Μαρίνη
Χαίρε ω χαίρε τσαπατσουλιά
Στάλθηκε στα σχολεία στις 26 Ιουνίου η εξής ανακοίνωση:
«Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι στο ΠΣ myschool εφαρμόστηκε το ΠΔ 68/2014 για Α’ ΓΕΛ, Α’ εσπερινό ΓΕΛ, Β’ εσπερινό ΓΕΛ.
Μέχρι τώρα, στις Φυσικές Επιστήμες, αν ο μαθητής σε ένα από τα κλαδικά μαθήματα (Φυσική, Χημεία, Βιολογία) είχε βαθμό κάτω από τη βάση, τότε παραπεμπόταν στο μάθημα.
Πλέον, αν σε ένα από τα κλαδικά μαθήματα (Φυσική, Χημεία, Βιολογία) έχει βαθμό κάτω από τη βάση, αλλά ο βαθμός του μαθήματος «Φυσικές Επιστήμες» (που προκύπτει από τα 3 κλαδικά μαθήματα) είναι πάνω από τη βάση, τότε ο μαθητής προάγεται.
Παρακαλείστε να προβείτε σε νέα έκδοση αποτελεσμάτων».
Συμπόρευση της Αριστεράς και Αναδιάταξη δυνάμεων στο Πολιτικό Σύστημα
Του Ανδρέα Ζαφείρη*
Ποτέ άλλοτε η λέξη «κίνημα», σε όλες τις πτώσεις, δεν εμφανιζόταν σε τόσα πολλά άρθρα ή κομματικά ντοκουμέντα και ποτέ άλλοτε η πραγματικότητα δεν ήταν σε τέτοια αναντιστοιχία με τα σχέδια, την αγωνία, τις ανάγκες και τις επιθυμίες.
Τα ερμηνευτικά εργαλεία ξεκινούν από τις θεωρίες της ανωριμότητας και καταλήγουν στις θεωρίες της ανάθεσης. Κοινός παρανομαστής; Το μη υπεύθυνο πολιτικό υποκείμενο. Λεπτομέρειες:
Interns: Οι σύγχρονοι δούλοι
Oι νεαροί εκπαιδευόμενοι που δεν αμείβονται, άλλη μια μάστιγα της νέας κατάστασης
Του Γιάννη Βαρουφάκη
Το μηδέν είναι τόσο ριζοσπαστικός αριθμός, που ο άνθρωπος άργησε πολύ να το ανακαλύψει. Είναι ο μόνος που εξαφανίζει οποιονδήποτε άλλον αριθμό πολλαπλασιάζεται μαζί του. Και όταν πολλαπλασιαστεί με τον μισθό του εργαζομένου, κάνει την εμφάνισή της η σύγχρονη μορφή δουλείας, γνωστή και ως internship. Οι μαθητευόμενοι τεχνίτες, οι εκπαιδευόμενοι εργαζόμενοι, ακόμα και «μπακαλόγατοι» των ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών, πληρώνονταν. Λίγο, αρκετά λιγότερο από τους εκπαιδευμένους υπαλλήλους, αλλά πάντως πληρώνονταν. Είτε στο φημισμένο γερμανικό σύστημα, που συνδυάζει το επαγγελματικό λύκειο και την εργασία σε συμβεβλημένες εταιρείες, είτε σε λογιστικές εταιρείες του Λονδίνου, οι μαθητευόμενοι, στο τέλος της εβδομάδας, λάμβαναν ένα μικρό κομπόδεμα, ικανό να τους καλύψει τα βασικά τους έξοδα.
Στις γωνίες του τετραγώνου,
της μάθησης κοινόβιο,
γραφείου, έντονων αναλύσεων
των τεκταινόμενων.
Ο πολιτισμός των ομοιωμάτων (δικαιωμάτων)
Του Χάρη Ναξάκη*
Το 2001 στη Γερμανία, όπως αναφέρει ο καθηγητής Μ. Σαντέλ, ο Α. Μέιβες, ένας σαραντάχρονος τεχνικός υπολογιστών, σκοτώνει, τεμαχίζει, μαγειρεύει και τρώει ένα σαραντατριάχρονο προγραμματιστή, τον Γ. Μπράντες, ο οποίος οικειοθελώς προσφέρθηκε γι’ αυτό το γεύμα, απαντώντας σε αγγελία που ο Μέιβες είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο. Η υπερασπιστική γραμμή του Μέιβες στο δικαστήριο ήταν ότι στις δυτικές δημοκρατίες τα ατομικά δικαιώματα είναι ιερά, ο κάθε ενήλικας έχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός του, ο ίδιος ο Μπράντες προσφέρθηκε να φαγωθεί και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Το δικαστήριο καταδίκασε πρωτόδικα τον Μέιβες σε οκτώμισι χρόνια, αλλά οι δικαστές θεωρώντας επιεική την ποινή του άσκησαν έφεση και τον καταδίκασαν σε ισόβια. Έκριναν με βάση την ηθική, το αναπαλλοτρίωτο της ανθρώπινης φύσης και όχι με γνώμονα τα σαθρά θεμέλια της ρητορικής περί ελευθερίας της επιλογής και των ατομικών δικαιωμάτων.
Γκόοοολ!
του Νίκου Μπογιόπουλου
Από το διάβασμα και μόνο του τίτλου, είμαστε βέβαιοι ότι οι «δυσκοίλιοι» ξεκίνησαν ήδη να ψιθυρίζουν όλο… ευφυΐα: «Μα δεν βλέπετε στη Βραζιλία τις διαδηλώσεις;». Τις βλέπουμε άνθρωπέ μου. Αυτό που εσύ δεν βλέπεις είναι ότι στη Βραζιλία δεν διαδηλώνουν ενάντια στο ποδόσφαιρο. Δεν διαδηλώνουν ενάντια στο παιχνίδι. Διαδηλώνουν ενάντια στη ληστεία της FIFA και στην ενδοτικότητα της εκεί κυβέρνησης απέναντί της.
«Και τι έγινε που ο Σαμαράς (σ.σ.: ο Γιώργος, εννοείται…) έβαλε το πέναλτι, μήπως σωθήκαμε… από το Μνημόνιο;» – επιμένει ο «δυσκοίλιος». Όχι άνθρωπέ μου, δεν σωθήκαμε από τα Μνημόνια. Ούτε η πρόκριση ήταν προαπαιτούμενο για καμιά δόση από την… τρόικα. Τίποτα δεν άλλαξε. Όπως δεν άλλαξε και η τύχη των Φόκλαντ που ποτέ δεν πέρασαν στην Αργεντινή επειδή ο Μαραντόνα ντρίμπλαρε όλη την εθνική Αγγλίας και της τo «κάρφωσε». Αλλά αυτό δεν μας απαγορεύει να φωνάξουμε: «Γκόοοολ»!
Ποιήματα φόρμας λιτής, τα τρίστιχα χαϊκού (πέντε, επτά και πέντε συλλαβές σε κάθε στίχο αντίστοιχα) προσφέρονται από τη φύση τους για ακαριαίες διατυπώσεις και διαπιστώσεις. Τη δυνατότητά τους αυτή εκμεταλλεύεται ο Σπύρος Θεριανός στην ποιητική του συλλογή «Το εισόδημα στο Μόλυβο», για να καταγράψει σκέψεις και συναισθήματα προκαλούμενα από την επαφή με τον τόπο και τους ανθρώπους του.