Οι προβιομηχανικές βιοτεχνίες-οικοτεχνίες της Κέρτεζης και τρεις μεταβιομηχανικές απόπειρες

Νερόμυλοι, Νεροτριβές, Νεροξυλουργείο και Μαγγανοπήγαδα στην Κέρτεζη  (Μέρος Ι)

[Βελτιωμένο και Επαυξημένο]

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι) Εισαγωγικά

Η μελέτη που ακολουθεί δεν φιλοδοξεί ούτε μόνο να αναδείξει με ένα τοπικιστικό πνεύμα σπουδαίες πρωτοβουλίες μεταποίησης στο χωριό μου. Δεν φιλοδοξεί επίσης ούτε να αποτελέσει μια λαογραφική μόνο προσπάθεια που έλλειπε, και μάλιστα μουσιακού τύπου.

Έχει ως σκοπό να αναδείξει ένα υπόδειγμα προβημιοχανικών κυρίως  βιοτεχνιών και οικοτεχνιών σε μία μεγάλη αγροτοκτηνοτροφική κωμόπολη το οποίο υπόδειγμα κορυφώθηκε στα μέσα του εικοστού αιώνα. Το πρότυπο αυτό ερχόταν σε ορισμένους τομείς από το απώτατο παρελθόν, είτε από στην περίοδο της τουρκοκρατίας, είτε από στα μεταεπαναστατικά χρόνια (π. χ. νερόμυλοι, κεραμιδοκάμινα, σαγματοποιεία, μοδίστρες, κλπ).

Συνέχεια →

Οι 19+2 εκκλησιές της Κέρτεζης και τα 11 κερτεζίτικα αγιωνύμια

[Επαυξημένη, βελτιωμένη δημοσίευση και με πλήρες φωτογραφικό υλικό]

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Μπορεί νάναι απίστευτο, αλλά η παλιά Καλαβρυτινή κωμόπολη και σημερινό μεγαλοχώρι Κέρτεζη θα μπορούσε και να κατέχει πανελλήνιο ρεκόρ αριθμού εκκλησιών και αγιωνυμίων στη χώρα μας. Σίγουρα πάντως ανήκει στις εξαιρέσεις.

Οι 16 από τις 19 εκκλησιές λειτουργούνται κάθε χρόνο, ενώ 2 ξωκκλήσια έχουν κάμποσα χρόνια να λειτουργηθούν. Παλαιότερα γινόταν και Θεία Λειτουργία στα 2 Παρεκκλήσια του κεντρικού Ναού. Η παράδοση αυτή έχει επανέλθει και τα τελευταία χρόνια. Τα τελευταία 15 χρόνια δυστυχώς δεν λειτουργεί και ο περιώνυμος βυζαντινός ναός στο Κοιμητήριο της «Κοίμησης της Θεοτόκου».

Οι οκτώ συν δύο (Παρεκκλήσια του κεντρικού) ναοί βρίσκονται μέσα στα όρια του χωριού και αντιστοιχούσαν σε συνοικίες, όπου στις αρχές του 20^ου αιώνα είχαν δικό τους παπά, την οικογένεια του οποίου συντηρούσε το εκκλησίασμα και οι εργασίες του. Οι υπόλοιποι είναι διάσπαρτοι σε όλα τα σημεία του ορίζοντα των 27 τετρ. χιλιομέτρων των ορίων της Κέρτεζης και αποτελούν δωρεές πιστών. Έχουν χτιστεί κάποιοι και πριν από τον 20^ο αιώνα, οι περισσότεροι κατά τον 20^ο και δύο τον 21^ο αιώνα.

Συνέχεια →

Προς Ανατολάς

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Τελικά τ’ αποφάσισες οριστικά.

Κουράστηκες κι απελπίστηκες.

Η σκάλα ήταν βουνό.

Το κρεβάτι φυλακή.

Ο κήπος σου γεμάτος πλέον ξεράδια.

Η κληματαριά ανερμάτιστη.

Συνέχεια →

«Θερινή κατοικία» στο βουνό

Του Νίκου Χρ. Παπακωνσταντόπουλου*

Η ζωή στα βουνά του τόπου μας ξεκίναγε/ξεκινάει λίγο μετά το Πάσχα, που ανέβαιναν/ανεβαίνουν οι τσοπάνηδες με τα κοπάδια να ξεκαλοκαιριάσουν, μέχρι και το τέλος Σεπτέμβρη, που ξανακατεβαίνουν στα χωριά για το χειμώνα.

Συνέχεια →

ΟΔΟΝΤΩΤΟΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ – ΔΙΑΚΟΠΤΟ  [Βίντεο]

Ρεπορτάζ του Σπύρου Χαριτάτου

Αγαπάει πολύ τα Καλάβρυτα και το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία. Ο λόγος για τον αιγιώτη δημοσιογράφο Σπύρο Χαριτάτο και την εκπομπή του «Πρωινή ενημέρωση» στο αλφα» που προβάλλεται κάθε σαββατοκύριακο..

Συνέχεια →

«Μένουμε Ελλάδα» πάμε Καστριά Καλαβρύτων-Βίντεο

Το ρεπορτάζ της ΝΕΡΙΤ

Το «Μένουμε Ελλάδα»,  η εξαιρετική  καθημερινή ζωντανή εκπομπή της ΝΕΡΙΤ που προβάλλει τον τουρισμό, τον πολιτισμό και στηρίζει την Περιφέρεια, βρέθηκε στα Καλάβρυτα.

Από τον Οδοντωτό, έως το Πλανητέρου και από το Σπήλαιο των Λιμνών στην Πλατανιώτισσα, κατέγραψε τις μοναδικές εικόνες που προσφέρει ο τόπος μας.

Σήμερα 6/5/15 έπαιξε το τέταρτο μέρος με το μοναδικό Σπήλαιο Λιμνών στα Κστριά Καλαβρύτων.

Συνέχεια →

ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ – ΟΔΟΝΤΩΤΟΣ – ΕΚΠΟΜΠΗ: «ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ» – ΝΕΡΙΤ

Το «Μένουμε Ελλάδα»,  η εξαιρετική  καθημερινή ζωντανή εκπομπή της ΝΕΡΙΤ που προβάλλει τον τουρισμό, τον πολιτισμό και στηρίζει την Περιφέρεια, βρέθηκε στα Καλάβρυτα.

Από τον Οδοντωτό, έως το Πλανητέρου και από το Σπήλαιο των Λιμνών στην Πλατανιώτισσα, κατέγραψε τις μοναδικές εικόνες που προσφέρει ο τόπος μας.

Συνοδοιπόρος στο πολυήμερο ρεπορτάζ των συντελεστών ηταν ο καλός φίλος και συνεργάτης, Αλεξης Λεχουρίτης…

Συνέχεια →

Μη λησμονάμε…

Του Χρίστου Φωτεινόπουλου*

«Αν αφήσουμε τη μνήμη να ξεθωριάσει, θα γίνουμε ένοχοι ενός άλλου εγκλήματος. Γιατί η δολοφονία της μνήμης είναι ο βεβαιότερος δρόμος για την επανάληψη των ίδιων λαθών…»Solomon Passy

Η 27η Ιανουαρίου ήταν Διεθνής  Ημέρα Μνήμης  των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, γιατί, την ημέρα αυτή πριν εβδομήντα (70) χρόνια, τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία.

Συνέχεια →

Μισός αιώνας  Σπήλαιο ″Των Λιμνών″

 Καστριά Καλαβρύτων  – Aπό το μύθο στην πραγματικότητα!

Του Γιώργου Β. Γκλαβά*

 Στη συνέχεια του αφιερώματος που κοινοποιήσαμε, στις 5 Νοεμβρίου 2014, με τη συμπλήρωση 50 χρόνων, από την ανακάλυψη του μυθικού Σπηλαίου ″Των Λιμνών″, παραθέτουμε εδώ το δεύτερο μέρος αυτού, που αφορά το οδοιπορικό της αξιοποίησής και τους συντελεστές της. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το Σπήλαιο ″Των Λιμνών″ Καστριών είναι ένα σπάνιο μνημείο της φύσης, που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει το μεγαλείο του και την ασύλληπτη ομορφιά του. Η ανακάλυψή του, το 1964, προκάλεσε συγκίνηση στα Καστριά, στην πρώην επαρχία Καλαβρύτων, στην Αχαΐα και όχι μόνο. Η τουριστική αξιοποίησή του αποτέλεσε καθολικό αίτημα όλων των Καλαβρυτινών, για την ανάπτυξη της περιοχής, η οποία χαρακτηριζόταν, τότε, ως προβληματική. Καθυστέρησε όμως η αξιοποίηση του μαγευτικού Σπηλαίου! Η ανθρώπινη επέμβαση στο μοναδικό αυτό και ιδιόρρυθμο μνημείο της φύσης δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκαν είκοσι έξη ολόκληρα χρόνια, αγώνων και αγωνιών, με πολλές επιπλοκές, αναβολές και καθυστερήσεις, για να ολοκληρωθούν οι έρευνες οι εξειδικευμένες μελέτες, να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες χρηματοδοτήσεις και να εκτελεστούν τα αναγκαία έργα,  ώστε να ανοίξουν οι πύλες του και ″να ανάψουν τα φώτα″!

Συνέχεια →

Στο κατώι του Χρόνου: Κουδούνια και τσοκάνια

Του  Νίκου Χρ. Παπακωνσταντόπουλου*

Τα κουδούνια και τα τσοκάνια είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης και της ζωής του βουνού. Μα είναι αναπόσπαστο κομμάτι και της ζωής όλων όσων προερχόμαστε από ορεινές και κτηνοτροφικές περιοχές, αφού από τα πρώτα μας ακούσματα, σαν αντικρίσαμε τον ήλιο, ήταν και οι μελωδίες τους, γι’ αυτό και ηχούν πάντα στ’ αυτιά μας!

Συνέχεια →