Ομιλία εις την Κυριακή Θ΄ Λουκά – Άφρονος πλουσίου, ΛΚ.ιβ΄, 16-21,  20-11-2011

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

«Άφρον ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού ά δε ητοίμασας τίνι έσται;»,  

Λκ., ΙΒ΄, 20.**

«Είπε δε τις εκ του όχλου: διδάσκαλε, ειπέ τώ αδελφώ μου μερίσασθαι την κληρονομίαν μετ΄εμού, ο δε είπεν αυτώ  άνθρωπε τις με κατέστησεν δικαστήν ή μεριστήν εφ’ ημάς; είπε δε προς αυτούς οράτε και φυλάσεσθε από πάσης πλεονεξίας ότι ουκ εν τώ περισσεύειν τινι η ζωή αυτού εκ  των υπαρχόντων αυτού».

Αιτία πού διέκοψε τον λόγο του ο Ιησούς, ήταν η παρέμβασις του ανθρώπου για να του λύση τα κληρονομικά προβλήματα πού είχε με τον αδελφό του, και είχαν οδηγήσει σε μίσος. Και είναι κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα και έχει γίνει παροιμιώδες: Αγαπιούνται σαν αδέλφια ή Μισούνται σαν αδέλφια. Και αιτία του μίσους είναι η πλεονεξία.

Συνέχεια →

Η προοπτική ανανέωσης της σχολικής θρησκευτικής εκπαίδευσης και τα νέα Προγράμματα Σπουδών

Τα μέλη των Επιτροπών Εμπειρογνωμόνων*

Η εκπόνηση Προγραμμάτων Σπουδών είναι μια σύνθετη και επίπονη επιστημονική εργασία, η οποία απαιτεί πολυεπίπεδη θεωρητική γνώση και παιδαγωγική εμπειρία. Η αποτίμηση του περιεχομένου και της δυναμικής ενός Προγράμματος Σπουδών είναι απαιτητική διαδικασία, η οποία γίνεται με επιστημονικά κριτήρια, κυρίως μέσα από την πειραματική εφαρμογή του. Οι απλουστευτικές κρίσεις με ιδεολογικό υπόβαθρο, όσο και εάν είναι χρήσιμες για την καταγραφή των τάσεων που διαμορφώνονται στο κοινωνικό πεδίο, μάλλον συσκοτίζουν τα πράγματα και δεν προάγουν τον επιστημονικό διάλογο.

Τα μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου, το οποίο ολοκληρώθηκε ήδη από το 2011, δοκιμάστηκε πιλοτικά και αναθεωρήθηκε σε αρκετά σημεία του το 2014, καθώς και τα μέλη της Επιτροπής του αντίστοιχου Προγράμματος του Λυκείου, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τόσο τον ευρύτερο διάλογο στην κοινωνία, για το μάθημα των Θρησκευτικών, όσο και ειδικότερα τον διάλογο στον εκπαιδευτικό κόσμο, για τα νέα Προγράμματα Σπουδών. Ως επιστήμονες, μάχιμοι εκπαιδευτικοί – θεολόγοι της σχολικής τάξης και του πανεπιστημίου, ενδιαφερόμαστε για την ανανέωση του μαθήματός μας και λαμβάνουμε υπόψη κάθε θετική πρόταση, η οποία κατατίθεται και φυσικά είναι τεκμηριωμένη. Στο πλαίσιο αυτό, άλλοτε συλλογικά και άλλοτε ατομικά, τα μέλη των Επιτροπών έχουμε εκφράσει τις απόψεις μας υπεύθυνα και με επιχειρήματα, όποτε αυτό κρίθηκε αναγκαίο.

Συνέχεια →

Ομιλία εις τα Εισόδια της Θεοτόκου, Κυριακή, 21-11-2010om

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

Στις 21 Νοεμβρίου η Ορθόδοξος Χριστιανική Εκκλησία μας γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου.

Όλοι γνωρίζομε το συμπαθέστατο βιβλικό ζευγάρι του Ιωακείμ και της Άννας. Ζευγάρι πιστό στον ένα και αληθινό Θεό των πατέρων τους. Ήταν και οι δύο τους άνθρωποι  καλόγνωμοι και ειρηνικοί και η συμβίωσή τους κυλούσε ήρεμα.

Ωστόσο μια μελαγχολία βάραινε τις ψυχές τους. Και στων δύο τις καρδιές φώλιαζε η ίδια λαχτάρα. Να γίνουν γονείς, να αποκτήσουν έστω καί ένα παιδί. Η Άννα με τις θερμές προσευχές που καθημερινά έστελνε στον Θεό  της, είχε τάξει να προσφέρει, να αφιερώσει το παιδί που θα της χάριζε ο Κύριος στην υπηρεσία την  δική  του.

Συνέχεια →

Ανανεωμένος μυστικισμός*

Του Γιάννη Στρούμπα

Αποξένωση. Μαραμένο συναίσθημα. Ψυχικές πληγές. Άνθρωποι «Πιο ξένοι κι απ’ τις στάλες της βροχής στην έρημο./ Πιο ξένοι όμως κι απ’ το μεγάλο πέσιμο/ στην καρδιά που μας πληγώνει παντοτινά». Σ’ αυτήν τη βαρυχειμωνιά, «Ο κήπος που άφησες φεύγοντας από δω/ θέλει πολλή δουλειά για να γίνει σαν πρώτα», διαπιστώνει ο Βασίλης Ζηλάκος στην ποιητική του συλλογή «Το κελαηδιστό πουκάμισο». Την απαιτητική δουλειά, τη μαρτυρική ανηφορική πορεία, τη σύγκρουση με ό,τι σαθρό καταδυναστεύει τον κόσμο ο Ζηλάκος τις αναθέτει στους ποιητές: «οι ποιητές ανέβαιναν στο βουνό κι έθαβαν τη χελώνα». Οπλισμένοι με πείσμα, αφοσίωση, προσωπικό μεράκι, λεπτουργήματα των χεριών τους, μακριά από τις χοντροκοπιές των μηχανών, οι ποιητές επιβάλλεται να τα καταφέρουν, παλεύοντας με του κόσμου τα δαιμόνια και υπερασπίζοντας τη «χελώνα», κάθε αδύναμο κι αναγκεμένο.

Συνέχεια →

Πλειστηριασμοί: Ο κ. Τσίπρας το ‘’τερμάτισε”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου*

Ο κ.Τσίπρας, προεκλογικά, έλεγε αυτά:

Ο ΣΥΡΙΖΑ, προεκλογικά, έλεγε αυτά:

Συνέχεια →

Η κατάρριψη του Ρωσικού αεροπλάνου και η στρατιωτική επέμβαση στη Συρία

Του Τάκη Φωτόπουλου*

Περίληψη: Στο άρθρο αυτό αναλύεται η σημασία της κατάρριψης του ρωσικού αεροπλάνου–πιθανότατα από τρομοκρατική ενέργεια,– και της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, σε σχέση με το σχέδιο της Υπερεθνικής Ελίτ για την ενσωμάτωση ολόκληρης της Μέσης Ανατολής στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της πιθανής διαίρεσης στο εσωτερικό της ρωσικής ελίτ μεταξύ «παγκοσμιοποιητών» και «πατριωτών/ εθνικιστών».

Η κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου: τρομοκρατική ενέργεια;

Συνέχεια →

Παρίσι 2015: Το σύνορο πέφτει, οι «νεοβάρβαροι» εφορμούν

Του Δημήτρη Μπελαντή

Η Ευρώπη έζησε τους Δίδυμους Πύργους της, σε μια έκταση πολύ σημαντικότερη από τα χτυπήματα της Αλ Κάιντα στην Μαδρίτη και το Λονδίνο το 2004. Η 14η Νοεμβρίου 2015 ήταν μια ιστορική ημέρα. Ιδίως, το Παρίσι, η μητρόπολη των αξιών της δυτικής Ευρώπης και της Δύσης συνολικότερα, η πόλη των Φώτων, της μάθησης, του φιλελευθερισμού, της διανοητικής και ερωτικής ελευθερίας, της διανοητικής ανοχής και της διανοητικής πρόκλησης, η πόλη της Libération και του Charlie Hebdo, ήταν η πόλη που δέχτηκε το πλήγμα. Όλη η πόλη αυτή έχει υπάρξει ένα κεντρικό Σημαίνον για τον Διαφωτισμό και για την όποια φιλελεύθερη συνέχισή του στην ύστερη νεοτερικότητα και την μετανεοτερικότητα.

Συνέχεια →

ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΕΔΩΣΕΣ, ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΘΑ ΛΑΒΗΣ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Αποσβολωμένη έμεινε η Ευρώπη από το τετραπλό τρομοκρατικό κτύπημα φανατικών ισλαμιστών στο Παρίσι! Τα μέσα ενημέρωσης επί μακρόν είχαν αναμεταδόσεις ειδήσεων, από τις οποίες οι νεότερες γνωστοποιούσαν αυξημένο αριθμό θυμάτων. Η Γαλλία ευθύς έκλεισε τα σύνορά της και κάποιοι «θερμόαιμοι» πυρπόλησαν καταυλισμούς προσφύγων στο έδαφός της. Αρκετοί δικοί μας πολιτικοί, με την αμετροέπεια που τους χαρακτηρίζει, καυτηρίασαν τις τρομοκρατικές δράσεις υπερτονίζοντας ότι αυτές συνιστούν ενέργειες κατά του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Μάλιστα κάποιοι υπερφίαλα δήλωσαν ότι δεν φοβούνται τους εχθρούς της ελευθερίας, σαν να ήθελαν να προκαλέσουν και να προσκαλέσουν στη χώρα μας τους τρομοκράτες.

Συνέχεια →