Οι αναμνήσεις και το «Σχέδιο Β»
Του Αλέκου Αλαβάνου
Πρέπει να ήταν ένα βράδυ, τέλη Γενάρη του 1973. Ακριβώς 40 χρόνια πριν. Πρέπει να ήταν στην Καισαριανή. Δύο μέρες πριν είχαν κοπεί τα πόδια πολλών από μας, όταν η χούντα ανακοίνωσε τη διακοπή της «αναβολής» και την άμεση παρουσία στα κέντρα εκπαίδευσης πεζικού για εκατό και πάνω φοιτητές. Δύο μέρες μετά δοκιμάσαμε την ταπείνωση του κουρέματος με την ψιλή μηχανή, του καψωνιού, της βίας, που για πολλούς κατέληξε στα κέντρα βασανισμών της ΕΣΑ.
Η ΜΙΑ ΔΕΝ ΕΔΙΝΕ ΒΙΒΛΙΑ! Ο ΑΛΛΟΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΖΕΙ!
Του Νίκου Μπέκη
Η Διαμαντοπούλεια λογική συνεχίζεται, με πλήρη συνέπεια, και ολοκληρώνεται απ’ τον κ. Αρβανιτόπουλο. Έτσι, μετά τον πλήρη μηδενισμό των διορισμών και τις έρημες από καθηγητές τάξεις, μετά τις κατ’ εξακολούθηση συγχωνεύσεις και συμπτύξεις τμημάτων, μετά την καθιέρωση των γυρολόγων καθηγητών, ήρθε και η σειρά της κατάργησης της δωρεάν παροχής σχολικών βιβλίων στους μαθητές.
Τορπίλη Σαμαρά στις σχέσεις Ελλάδας – Ρωσίας
Η εντυπωσιακή κωλυσιεργία της κυβέρνησης γύρω από τη ΔΕΠΑ και τον ΔΕΣΦΑ ενισχύει την υποψία ότι ο πρωθυπουργός δεν θέλει Ρώσους επενδυτές
Του Γιώργου Δελαστίκ
Τυπικά, η σεμνή τελετή που θα λάβει χώρα στην Αθήνα την Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου, θα αφορά στην υπογραφή μιας ασήμαντης διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία – προσωρινά τουλάχιστον – θα είναι και… άνευ αντικειμένου!
Οι τρεις χώρες θα δηλώσουν την πολιτική τους υποστήριξη στην κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος θα μεταφέρει αζερινό φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και από εκεί υποθαλάσσια στην Ιταλία. Ο αγωγός αυτός ονομάζεται TAP.
Τ’ άλογα δεν πετούν
Του Γιάννη Ποταμιάνου
Τ’ άλογα σήμερα δεν πετούν
απλώς καλπάζουν
δε έχουν πλέον φτερά στην πλάτη τους
ούτε ένα κέρατο στο μέτωπο
Τρομοκράτες, από τρομοκράτες
Του Θύμιου Καλαμούκη
Πίστευα και πιστεύω ότι ο ένοπλος αγώνας μικρών ομάδων, το περίφημο αντάρτικο πόλεων, τα χτυπήματα μεμονωμένων στόχων, όχι μόνο δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αλλά αρκετές φορές ισχυροποιούν τους μηχανισμούς του κράτους και οδηγούν τις κοινωνίες σε πιο συντηρητικές θέσεις και επιλογές.
Περί χωρητικότητας…
Του Δημήτρη Τόκα*
Αγαπητοί αναγνώστες,
Είμαι δάσκαλος και έχω τη θέση διευθυντή σχολείου. Παράλληλα έχω την τύχη να βρίσκομαι στα θρανία για 40 περίπου χρόνια. Πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου και πότε και με τις δυο παράλληλα. Έχω διδάξει και διδαχθεί σε όλων των ειδών τα σχολικά κτήρια.
Και σε αυτά τα υπέροχα νεοκλασικά που κατασκευάστηκαν ενάμιση αιώνες πριν, και σε κτήρια της δεκαετίας του 60, και σε άλλα της δεκαετίας του 90, που μάλιστα λόγω κακοτεχνιών των εργολάβων δεν κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα με το σεισμό, αλλά και στου τελευταίου τύπου εκπαιδευτικά διδακτήρια, τις περίφημες προκατασκευασμένες, μεταλλικές κατασκευές που ονομάζουμε «προκάτ» και που αποδείχτηκαν ως το πιο «διαδεδομένο», «σύγχρονο», «επίτευγμα» της σημερινής ελληνικής εκπαίδευσης.
ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
«Αλλάζουμε αλλάζοντας τον κόσμο»,
Μαρξ, τρίτη θέση για τον Φόυερμπαχ
Πρώτη φορά μετά το 1949, η αριστερά βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορικής εξέλιξης. Από τον τρόπο που η ηγεσία της, και ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ, θα διαχειρισθούν την κατάσταση, εξαρτάται το μέλλον, ενδεχομένως η ίδια της η ύπαρξη. Θα επηρεασθεί, ίσως καθοριστικά, η τύχη της δημοκρατίας και της χώρας.
Make Love … Συμπλήρωμα
Συμπληρωματικά πάνω στην προηγούμενη ανάρτηση-ομιλία για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών*:
«Make Love not Lesson: ΚΑΝΤΕ ΕΡΩΤΑ, ΟΧΙ ΜΑΘΗΜΑ»
Του Διονύση Παπαχριστοδούλου
1. Ερωτολογίας συνέχεια …
Σύμφωνα με τα συνήθη ερμηνευτικά στερεότυπα για τους Τρεις Ιεράρχες, ο Γρηγόριος θεωρείται ευαίσθητος ποιητής, ενώ ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούνται της κοινωνικής δράσης, όμως κι αυτοί δεν υστερούν στην «ερωτολογία»:
Δεν κρυβόμουν από κανέναν!
Του Γιώργου Κιμούλη
«Αγαπητοί μου φίλοι,
Mετά από αυτήν την προσπάθεια «δημόσιου εξευτελισμού» μου, που δεν αποκλείεται να έδωσε χαρά σε αρκετούς, αναγκάζομαι με τη σειρά μου να δώσω κι εγώ μία απάντηση.
Οι κατασταλτικές δυνάμεις δεν εμποδίζουν πλέον τους ανθρώπους να εκφραστούν, αλλά αντιθέτως τους αναγκάζουν να εκφράζονται. Παρόλο που είναι αναξιοπρεπές, να μιλάς για τον εαυτό σου, πιστεύω πως πρέπει να το κάνω, γιατί και η προβοκάτσια έχει τα όρια της.
Του Γιάννη Στρούμπα
Μνήμη Παύλου Μάτεσι
Μια θανατηφόρος μεταδοτική ασθένεια ενσκήπτει στην πρωτεύουσα του Έθνους. Εκδηλώνεται για πρώτη φορά στην Κρατική Βουλή. Έκτοτε εξαπλώνεται ραγδαία και σπέρνει τον θάνατο σ’ όποιον συναντά στο διάβα της. Η μετάδοση της νόσου συνοδεύεται από φυσικά κι αφύσικα συμβάντα που υπάγονται στη διασάλευση της καθεστηκυίας τάξης.
* α΄ δημοσίευση: εφημ. «Αντιφωνητής», αρ. φύλλου 292, 1/4/2010.
