Τελικώς πάλι «μηδέν εις το πηλίκιον» (sic);

Του Νικήτα Χιωτίνη*

Τελικώς φαίνεται πως αυτή η παλαιά ρήση του αγράμματου πρωθυπουργού χαρακτηρίζει το πολιτικό μας παρόν, πολύ φοβούμαι και το πολιτικό μας μέλλον. Στο πολιτικό προσκήνιο εξακολουθεί η συζήτηση να περιστρέφεται γύρω από θέματα που δεν έχουν νόημα, αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά ζητήματα, δεν γίνεται καμιά ουσιαστική πολιτική συζήτηση, ούτε και καμιά σοβαρή πολιτική διεργασία που να αφορά στο μέλλον αυτού του τόπου. Καμιά σοβαρή πολιτική σκέψη, πρόταση, κατά τα φαινόμενα και πρόθεση, από κανέναν.

Συνέχεια →

Οι πολιτικοί εκτέλεσαν τους συνταξιούχους

 Οι συντάξεις θα κοπούν γιατί δεν θα χρειάζονται οι ψήφοι

Θέμα χρόνου και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων

Των Κατερίνας Γκαράνη – Μαρίας Τσολακίδη

Προκαλεί έκπληξη η μεγάλη δημοσιότητα που πήρε το θέμα των συντάξεων τα τελευταία 24ωρα. Το ότι οι συντάξεις θα ξεκινούν από τα 250 ευρώ και θα ανέρχονται με ταβάνι τα 600 είναι ένα μέτρο που έχει συμφωνηθεί από την εποχή του Μνημονίου 1. Αυτό όμως που δεν προκαλεί έκπληξη είναι ο λόγος που το έκαναν… πρώτο θέμα τώρα και όχι όταν επί 5 χρόνια κλωθογύριζε μέσα στα χαρτιά όλων των βουλευτών και ήταν γνωστό τοις πάσι ότι οι συντάξεις στην Ελλάδα θα είναι ανάλογες του δείκτη φτώχειας της χώρας.

Συνέχεια →

(Εκλογική) Μελαγχολία του Σεπτέμβρη

Του Χρήστου Σκανδάμη****

Ο Γιώργος ο μακρύτερος,

ο Γ(άμα) Παπανδρέου,

στο πρώτο αυτός μας έβαλε

με τον αέρα ωραίου.

  Συνέχεια →

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;

Του  Απόστολου Παπαδημητρίου

Χρόνια τώρα οι ισχυροί της Δύσης αποσταθεροποιούν με πολεμικές συγκρούσεις και άγρια εκμετάλλευση τις κοινωνίες των φτωχών και καταφρονεμένων λαών. Οι λίγοι εκεί έχοντες και αρκετοί από τους απόκληρους στην απόγνωσή τους παίρνουν την απόφαση να εξέλθουν, για αναζήτηση καλύτερης τύχης. Προορισμός κάποια χώρα της Δυτικής Ευρώπης. Όμως οι πύλες εισόδου στον, κατ’ αυτούς, παράδεισο βρίσκονται στον Νότο. Επί σειρά ετών κάτι ψέλλιζαν οι κυβερνήσεις των χωρών πρώτης υποδοχής προσφύγων, όμως οι οικονομικά και πολιτικά ισχυροί του Βορρά «σφύριζαν» αδιάφορα! Μάλιστα, γνωρίζοντας ότι τελικός προορισμός των προσφύγων είναι οι χώρες τους, είχαν επιβάλλει (συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ) τη μη αναγνώριση του ευρωπαϊκού κεκτημένου στους πρόσφυγες.

Συνέχεια →

Οι κληρονόμοι του Σατανά…

Του παπα-Ηλία Υφαντή*

Καυτή και αποπνικτική ένιωθε, στις παραμονές της σύλληψης και της σταύρωσής του, ο Χριστός τη φονική ανάσα των γραμματέων και των φαρισαίων. Και, για ν’ αναπνεύσει έστω και λίγη απ’ τη δροσιά της θεϊκής τουελευθερίας, είπε την παραβολή, που ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπής της περασμένης Κυριακής (Ματθαίου: ΚΑ: 33-42):

Συνέχεια →

Οι προβιομηχανικές βιοτεχνίες-οικοτεχνίες της Κέρτεζης και τρεις μεταβιομηχανικές απόπειρες

Σιδεράδικα (σιδηρουργεία) και γανωματζίδικο στην Κέρτεζη – Μέρος ΙΙΙ

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Συνέχεια από το Μέρος ΙΙ (Καμίνια κλπ)

ΙΧ) Τα σιδεράδικα (σιδηρουργεία)

Τα σιδεράδικα ή σιδηρουργεία πριν δημιουργηθούν οι βιομηχανίες παραγωγής εργαλείων ίσως να ήταν εξίσου χρήσιμα με τα ξυλουργεία λόγω των πολλών χρήσιμων και κυρίως σφυρήλατων εργαλείων ή κατασκευών πάσης φύσεως. Ας δούμε στην αρχή μερικά απ’ αυτά για να κατανοήσουμε μέρος της αξίας και της αναγκαιότητάς τους. Μια γεύση αρχική με σφυρήλατη εξώπορτα σχετικά πρώην πλούσιου κερτεζίτικου σπιτιού στα ανατολικά του χωριού:

Συνέχεια →

Το Θερμοκήπιο της Ήττας

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη*

Είναι, πραγματικά, δραματικό το γεγονός ότι αυτό που δεν τόλμησε ένας δικτάτορας, ο Μεταξάς, επικαλούμενος τον εύλογο «εκβιασμό» των ισχυρών ομοϊδεατών του και την επικινδυνότητα ενός καταστροφικού «Ζαλλόγου», είχε το θράσος να πράξει ένας εκλεγμένος Αριστερός πρωθυπουργός.

«Η υψηλότερη τέχνη του πολέμου είναι να μην πολεμάς καθόλου! Αλλά, αντίθετα, να υπονομεύσεις οτιδήποτε έχει αξία στην χώρα του εχθρού σου, ώστε η αντίληψη της πραγματικότητας στο μυαλό του εχθρού σου να διαστρεβλωθεί σε τέτοιο βαθμό που να μην σε θεωρεί καν εχθρό. Και αντίθετα να πιστέψει ότι το δικό σου σύστημα, ο δικός σου πολιτισμός και τα δικά σου ήθη αποτελούν εναλλακτικές, που όχι μόνο δεν τις απεχθάνεται, αλλά τις επιθυμεί και τις προτιμά από το να πεθάνει για τις δικές του».

Συνέχεια →

Αριστερά και κυβερνητισμός

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Στην Ελλάδα είσαι ό, τι δηλώσεις, έλεγε παλαιότερα ο Γ. Τσαρούχης και είναι αλήθεια ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Η Αριστερά, πάντα, ως έννοια ήταν ελκυστική κουβαλώντας το φορτίο των ανθρωπιστικών αξιών με αναφορά στους «κοινωνικά αδύνατους» που παράγουν τον πλούτο και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Για αυτό και ουκ ολίγοι χρησιμοποιούν ασυστόλως τον τίτλο της διαστρεβλώνοντας τις ιδέες της.

Συνέχεια →

Οι προβιομηχανικές βιοτεχνίες-οικοτεχνίες της Κέρτεζης και τρεις μεταβιομηχανικές απόπειρες

 Kεραμιδοκάμινα, Ασβεστοκάμινα, Εργαστήρι Κεραμεικής και Ξυλόφουρνοι στην Κέρτεζη – (Μέρος ΙΙ)

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Συνέχεια από το Μέρος Α

V) Τα κεραμιδοκάμινα

Η λειτουργία τους ήταν απλή, αλλά πάντως είχε μια σειρά αλυσιδωτών ενεργειών: Στην αρχή έβγαινε από το χωράφι η άργιλος. Έσκαβαν δηλαδή μεγάλες γούβες και έβγαζαν το αργιλώδες χώμα που αποτελούσε την 1^η ύλη για τα κεραμίδια. Καθαριζόταν, κοσκινιζόταν ώστε να μη μείνει ούτε ένα χαλικάκι μέσα σ’ αυτήν. Η ξερή κοπριά γαϊδάρων και αλόγων, που είχε μαζευτεί από τα χωράφια, ανακατεύονταν με την καθαρή άργιλο για να «δέσει»..

Εν τω μεταξύ η άργιλος, αφού πρώτα κοβόταν και είχε ξεραθεί κάπως από τον αέρα, έμπαινε σε ειδικά καλούπια. Μετά τοποθετούνταν όρθια τα καλούπια μέχρι να φορτωθεί πλήρως το καμίνι (περίπου έφταναν τα 5000 κομάτια).

Συνέχεια →