ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ, ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ – θεραπεία τυφλού στην Ιεριχώ, 23-01-2011

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

 «Και εβόησεν λέγων. Ιησού υιέ Δαυίδ, ελέησόν με. Και οι προάγοντες επετίμων αυτώ ίνα σιωπήσει. Αυτός δε πολλώ μάλλον έκραζεν. Υιέ Δαυίδ ελέησόν με», Λκ ιδ΄, 38-39.

Τυφλός λοιπόν και ο Βαρτίμαιος, όπως όλοι μας, μόνο που αυτός είχε την σωματική και όχι την πνευματική τύφλωση. Δεν έβλεπε με τα μάτια του σώματος, αλλά έβλεπε με τα μάτια της ψυχής.  (Το όνομά του το αναφέρει ο  Μάρκος).

Πολλοί νομίζουμε ότι το κυριότερο είναι τα μάτια του σώματος, αλλά  όταν είσαι πνευματικά τυφλός τα σωματικά μάτια δεν πρόκειται να σε ωφελήσουν. Μπορεί και να σε καταστρέψουν! Είδε λοιπόν τον Χριστό και κατάλαβε ότι ήταν η  ευκαιρία της ζωής  του, γι αυτό και το πέτυχε, (την άρπαξε από τα μαλλιά). Τι πέτυχε; Ό,τι ζητούσε, το έλαβε ο Βαρτίμαιος. Ήθελε το φως του, γιατί είχε γιαυτόν μεγάλη σημασία (δεν ήταν εκ γενετής τυφλός).

Συνέχεια →

Οι σωτήρες (και η ανακύκλωση)

Του Χρήστου Σκανδάμη*

Από την αρχή της κρίσης

έξη χρόνια μέχρι τώρα ®

τρεις μεγάλοι εθνοσωτήρες

την εθάβουνε τη χώρα.

  Συνέχεια →

Η πολιτική απάτη περί «Κέντρου»

Του Νικήτα Χιωτίνη*

Ένας από τους πιο ταλαιπωρημένους όρους της τρέχουσας πολιτικής ορολογίας είναι το «Κέντρο». Χρησιμοποιήθηκε με τρόπο ψευδεπίγραφο και δημαγωγικό, συμμετέχοντας και αυτό στους τρόπους που οι «πολιτικοί» χειραγωγούν τους λαούς, οδηγώντας τους σε εκούσια αποχή από τις πραγματικές πολιτικές διεργασίες. Συχνά λέγεται πως η «πολιτική» απαξιώνεται στα μάτια των πολιτών, δεν είναι όμως ακριβώς έτσι: δεν απαξιώνεται η πολιτική, είναι οι λαοί, είναι οι πολίτες οι οποίοι απαξιώνουν τους εαυτούς τους, οδηγούμενοι στην απόλυτη χειραγώγησή τους από επιτηδείους.

Συνέχεια →

Ακόμη ένας προσχηματικός διάλογος για την Παιδεία!

Της Τίνας Ζορμπαλά*

Αλλος ένας «εθνικός διάλογος» για την Παιδεία, άλλη μια «μεταρρύθμιση», αυτήν τη φορά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., την ίδια στιγμή που έχει περάσει στην ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση υλοποιώντας το 3ο Μνημόνιο.

Προηγήθηκαν ο «διάλογος» της Μ. Γιαννάκου, για να περάσει η συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 και το νομοσχέδιό της για τα Πανεπιστήμια, και ο «διάλογος» της Α. Διαμαντοπούλου για να «αλλάξει το DNA του ελληνικού Πανεπιστημίου».

Ολες αυτές οι «μεταρρυθμίσεις» είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: στόχευαν στη μετάλλαξη του δημόσιου Πανεπιστημίου σε ένα αυταρχικό εκπαιδευτήριο προσαρμοσμένο πλήρως στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων.

Συνέχεια →

Απολογισμός φρίκης

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Καθημερινά το ένα πολύνεκρο ναυάγιο διαδέχεται το άλλο στο πέρασμα των προσφύγων από την κόλαση της φτώχειας και του πολέμου. Στο βυθό της Μεσογείου που μετατρέπεται σε απέραντο υγρό νεκροταφείο μαζί με τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες βυθίζονται καθημερινά οι αγιογραφικές διακηρύξεις και οι δήθεν ανθρωπιστικές αξίες της ΕΕ. Απολογισμός φρίκης: πάνω από 3.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν χαθεί μέχρι στιγμής στα νερά του αρχιπελάγους, που συνεχώς αυξάνονται, ενώ αμείωτες συνεχίζουν οι ροές προσφύγων και μεταναστών. Το 2016 η Ευρώπη πρόκειται να γνωρίσει το μεγαλύτερο «κύμα» προσφύγων από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότεροι και από τους ένα εκατομμύριο ανθρώπους και πλέον που ήδη επιχείρησαν τον διάπλου της Μεσογείου από τα τουρκικά παράλια και τη Λιβύη προς την Ευρώπη.

Συνέχεια →

ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

            Η γαλλική επανάσταση σηματοδότησε το πέρασμα σε νέα εποχή για τον δυτικό κόσμο, την εποχή της νεωτερικότητας. Η ανατροπή της φεουδαρχίας και η κατάπτωση της από καιρό σαθρής τάξης των «ευγενών» έφερε στην εξουσία την άπληστη για οικονομικά «αγαθά» αστική τάξη των, αναμφισβήτητα, τόσο ικανών όσο και αδιστάκτων. Παρά τις παλινωδίες, τις διαφορετικότητες και τις ισχυρές αντιθέσεις στα πλαίσια του αναδυομένου κατά τον 19^ο αιώνα εθνικισμού, η αστική τάξη πορεύτηκε με βάση κοινά «ιδανικά» και κοινούς στόχους τόσο εντός, όσο και εκτός του χώρου των λαών, τους οποίους υπετίθετο ότι αντιπροσώπευε: Άγρια εκμετάλλευση και συσσώρευση του πλούτου της γης στα χέρια των ολίγων.

Συνέχεια →

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ 10 ΛΕΠΡΩΝ, ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ,

15-01-2012, ΛΚ., ΙΖ, 12-19

Του (+) π..Νικόλαου Φαναριώτη*

Και εγένετο εν τω υπάγειν αυτούς εκαθαρίσθησαν, ΛΚ., ΙΖ, 4**

Πριν μπούμε στο θέμα, για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε, θα δεχθούμε:

1) Ότι η σωματική λέπρα ήταν αρρώστια χειρότερη από το ΕΙΤΖ. Αθεράπευτη μέχρι το 1941 που ανακαλύφθηκαν οι σουλφαμίδες και

2) Η ψυχική λέπρα που είναι η αμαρτία, έχει αναβαθμιστεί εντυπωσιακά, και ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ψυχικά λεπροί σε διάφορα στάδια, από το πρώτο που είναι η καταλαλιά, μέχρι το τελευταίο, που είναι η αχαριστία.

Αν δεν δεχθούμε αυτό δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε στο θέμα μας, μια και δεν υπάρχει πρόβλημα, αφού η σωματική λέπρα έχει εξαφανισθεί από το 1941. Γιατί όμως με τόση επιμονή να παρουσιάζει η εκκλησία το θέμα της λέπρας; Γιατί πρέπει να φθάσουμε στο Πάσχα καθαροί. Γι αυτό και η εκκλησία μας προσαρμόζει έτσι την σειράν των Κυριακοδρομίων, ώστε αμέσως μετά τα Φώτα μπαίνει η Κυριακή των δέκα Λεπρών (ΙΒ΄ Λουκά).

Συνέχεια →