To α- της στέρησης των ιερών…
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όμορφα τα θετικά προτάγματα.
Πάντα ζωή θλιμμένη
ζωογονούν
με ρόδα εύμορφα και φωτεινά.
Ελπίδες με τρόπους τραχείς, άφοβα
αποζητούν,
μ’ αγκάθια άοσμα και μυτερά.
To α- της στέρησης των ιερών…
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όμορφα τα θετικά προτάγματα.
Πάντα ζωή θλιμμένη
ζωογονούν
με ρόδα εύμορφα και φωτεινά.
Ελπίδες με τρόπους τραχείς, άφοβα
αποζητούν,
μ’ αγκάθια άοσμα και μυτερά.
Περί κράτους και δη Ελλαδικού…
(Ιδιόμορφη δοκιμή βιβλιοπαρουσίασης)
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Πολλοί σήμερα (Σ. Σ. η συγγραφή έγινε το 1985) μιλάμε για τη μεγάλη κρίση του τέλους του αιώνα μας. Έτσι τολμάμε πολλοί να εκτιμήσουμε την πιο πιθανή εκδοχή της έκβασης αυτής της κρίσης. Και άλλοι πιο ριψοκίνδυνοι να προβλέψουμε…
Άντε από ‘δω λογάδες… (Άγε νυν οι λέγοντες..)
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Μετά από ένα απρόσμενο στους πολλούς άγριο ξέσπασμα – νέα μορφή εξέγερσης – της ελληνικής νεολαίας αυτή τη φορά πολλά ακούγονται ακόμα, ένθεν κακείθεν. Ο θυμός εκφράστηκε βίαια απέναντι στο κυρίαρχο «Λόγο» του ευρωπαϊκού και όχι μόνο συστήματος.
Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Η μοίρα του πετρελαίου,
άνθους παπαρούνας,
σύγχρονη ορδή πολέμου
λάθρας πυγμής,
ξεσπιτώνει αγόρια μελαψά.
Ωδή στο μικρό αφγανόπουλο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Μη κλαις μικρό παιδί της ξενιτιάς
στις γραμμές του τραίνου.
Έτσι μπράβο,
τάϊσε τα πολλά περιστέρια,
που σε κύκλωσαν
μόλις έμαθαν το ταξίδι
του μεγάλου σου αδελφού.
Σταυροφορίες εξ Αμερικής…

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Φορέσαν φόρμες εκστρατείας
οι νέοι σταυροφόροι,
της Αμερικής.
Στο διάστημα τριγυρίζουν
τεχνοκράτες
ελέγχοντες.
Λιτανεία στη πρωτομαγιά…
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Ιδού ο μισθός των εργατών,
ο αποστερημένος,
κράζει.
Και η βουή της προσευχής
περνά τα σύννεφα
της ακηδίας μας.
Συνέχεια
Σιωπή ….., ίχνος του Πνεύματος
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όταν τα νερά
του ξέχειλου ποταμού,
στερεύουν χορεύοντας,
τα σύννεφα φταίνε,
που λειψά ταξιδεύουν.
Εσώτοιχα των βράχων …
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Αγναντεύω θολά,
όταν σκεπάζω το χώρο
με σύννεφα δικαιολογιών.
Διαφεντεύω κομψά,
όταν ελέγχω στο χρόνο
συνειδήσεις γαμψές.
Συλλογικότητες…, στ’ άκτιστο αγναντεύουμε;

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Δρομίσκος βαστά
ηγέτη εμαυτού.
Λαλεί τρανταχτά,
χαροποιός αντίλαλος,
τ’ άτομο βασιλεύει.