Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Η μοίρα του πετρελαίου,

άνθους παπαρούνας,

σύγχρονη ορδή πολέμου

λάθρας πυγμής,

ξεσπιτώνει αγόρια μελαψά.

Συνέχεια →

Ωδή στο μικρό αφγανόπουλο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Μη κλαις μικρό παιδί της ξενιτιάς

στις γραμμές του τραίνου.

Έτσι μπράβο,

τάϊσε τα πολλά περιστέρια,

 που σε κύκλωσαν

μόλις έμαθαν το ταξίδι

του μεγάλου σου αδελφού.

Συνέχεια →

Σταυροφορίες  εξ Αμερικής…

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Φορέσαν φόρμες εκστρατείας

οι νέοι σταυροφόροι,

της Αμερικής.

Στο διάστημα τριγυρίζουν

 τεχνοκράτες

ελέγχοντες.

Συνέχεια →

Λιτανεία στη πρωτομαγιά…

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Ιδού ο μισθός των εργατών,

ο αποστερημένος,

κράζει.

Και η βουή της προσευχής

περνά τα σύννεφα

της ακηδίας μας.
Συνέχεια →

Σιωπή ….., ίχνος του Πνεύματος

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όταν τα νερά

του ξέχειλου ποταμού,

στερεύουν χορεύοντας,

τα σύννεφα φταίνε,

που λειψά ταξιδεύουν.

Συνέχεια →

  Εσώτοιχα των βράχων …

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Αγναντεύω  θολά,

όταν σκεπάζω το χώρο

με σύννεφα δικαιολογιών.

Διαφεντεύω κομψά,

όταν ελέγχω στο χρόνο

συνειδήσεις γαμψές.

Συνέχεια →

Συλλογικότητες…, στ’ άκτιστο αγναντεύουμε;

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

 Δρομίσκος βαστά

ηγέτη εμαυτού.

Λαλεί τρανταχτά,

 χαροποιός αντίλαλος,

τ’ άτομο βασιλεύει.

Συνέχεια →

Ναΐσκος  της πέτρας

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όταν περπάταγα στη σταδίου,

μαζί με φίλους κι αγνώστους,

της μάζας το συρφετό,

τα μάτια μου σταμάτησαν

στο άνθρωπο της φωνής…

Συνέχεια →

Αναδρομολόγηση

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Έρχομαι ταχύ

στα τρίσβαθα μέρη

απύθμενης αβύσσου.

Συνέχεια →

Σίδερο και ξύλο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Κρεβατοκάμαρας

οι καμπύλες, σμίγουν καρδιές

με χέρια μελανηφόρα,

καρφωμένα στο χαρτί.

Συνέχεια →