Απολογισμός φρίκης

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Καθημερινά το ένα πολύνεκρο ναυάγιο διαδέχεται το άλλο στο πέρασμα των προσφύγων από την κόλαση της φτώχειας και του πολέμου. Στο βυθό της Μεσογείου που μετατρέπεται σε απέραντο υγρό νεκροταφείο μαζί με τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες βυθίζονται καθημερινά οι αγιογραφικές διακηρύξεις και οι δήθεν ανθρωπιστικές αξίες της ΕΕ. Απολογισμός φρίκης: πάνω από 3.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν χαθεί μέχρι στιγμής στα νερά του αρχιπελάγους, που συνεχώς αυξάνονται, ενώ αμείωτες συνεχίζουν οι ροές προσφύγων και μεταναστών. Το 2016 η Ευρώπη πρόκειται να γνωρίσει το μεγαλύτερο «κύμα» προσφύγων από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότεροι και από τους ένα εκατομμύριο ανθρώπους και πλέον που ήδη επιχείρησαν τον διάπλου της Μεσογείου από τα τουρκικά παράλια και τη Λιβύη προς την Ευρώπη.

Συνέχεια →

ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

            Η γαλλική επανάσταση σηματοδότησε το πέρασμα σε νέα εποχή για τον δυτικό κόσμο, την εποχή της νεωτερικότητας. Η ανατροπή της φεουδαρχίας και η κατάπτωση της από καιρό σαθρής τάξης των «ευγενών» έφερε στην εξουσία την άπληστη για οικονομικά «αγαθά» αστική τάξη των, αναμφισβήτητα, τόσο ικανών όσο και αδιστάκτων. Παρά τις παλινωδίες, τις διαφορετικότητες και τις ισχυρές αντιθέσεις στα πλαίσια του αναδυομένου κατά τον 19^ο αιώνα εθνικισμού, η αστική τάξη πορεύτηκε με βάση κοινά «ιδανικά» και κοινούς στόχους τόσο εντός, όσο και εκτός του χώρου των λαών, τους οποίους υπετίθετο ότι αντιπροσώπευε: Άγρια εκμετάλλευση και συσσώρευση του πλούτου της γης στα χέρια των ολίγων.

Συνέχεια →

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ 10 ΛΕΠΡΩΝ, ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ,

15-01-2012, ΛΚ., ΙΖ, 12-19

Του (+) π..Νικόλαου Φαναριώτη*

Και εγένετο εν τω υπάγειν αυτούς εκαθαρίσθησαν, ΛΚ., ΙΖ, 4**

Πριν μπούμε στο θέμα, για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε, θα δεχθούμε:

1) Ότι η σωματική λέπρα ήταν αρρώστια χειρότερη από το ΕΙΤΖ. Αθεράπευτη μέχρι το 1941 που ανακαλύφθηκαν οι σουλφαμίδες και

2) Η ψυχική λέπρα που είναι η αμαρτία, έχει αναβαθμιστεί εντυπωσιακά, και ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ψυχικά λεπροί σε διάφορα στάδια, από το πρώτο που είναι η καταλαλιά, μέχρι το τελευταίο, που είναι η αχαριστία.

Αν δεν δεχθούμε αυτό δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε στο θέμα μας, μια και δεν υπάρχει πρόβλημα, αφού η σωματική λέπρα έχει εξαφανισθεί από το 1941. Γιατί όμως με τόση επιμονή να παρουσιάζει η εκκλησία το θέμα της λέπρας; Γιατί πρέπει να φθάσουμε στο Πάσχα καθαροί. Γι αυτό και η εκκλησία μας προσαρμόζει έτσι την σειράν των Κυριακοδρομίων, ώστε αμέσως μετά τα Φώτα μπαίνει η Κυριακή των δέκα Λεπρών (ΙΒ΄ Λουκά).

Συνέχεια →

ΕΧΩ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

Του Κώστα Υψηλάντη

Θέλω να σας μιλήσω για μένα και το  όνειρό μου που δεν σκέπτομαι ποτέ ότι θα  γίνει αληθινό. Δεν έμαθα πολλά γράμματα, γιατί δεν είχα καμιά διάθεση να κουραστώ, αφού οι γονείς μου ήταν πλούσιοι και θα τους κληρονομούσα σαν μοναχογιός που ήμουνα. Γρήγορα μου αγόρασαν ωραίο αυτοκίνητο και μου έδωσαν και χρυσές πιστωτικές κάρτες για να μην στερηθώ τίποτε, όπως λέγανε.

Συνέχεια →

Iδεολογική μετάλλαξη της «κυβερνώσας Αριστεράς»;

Του Γιώργου Μαυρογιώργου*

Εχουμε μπει σε περίοδο μακροχρόνιας γενικευμένης κρίσης ενός «αρπακτικού» καπιταλισμού.

Τα μνημόνια συγκροτούν προγράμματα νεοφιλελεύθερης πειθάρχησης κοινωνίας και εργασίας: διάλυση εργασιακών σχέσεων, ευελιξία, συμβόλαια περιορισμένης διάρκειας (αναπληρωτές εκπαιδευτικοί: «νομάδες»), κινητικότητα, άρση μονιμότητας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, απολύσεις κ.ά.

Πρόκειται για δραστικό συντηρητικό επαναπροσδιορισμό στις σχέσεις εργασίας, δημοκρατίας και κοινωνικού κράτους. Η εκπαίδευση έχει επηρεαστεί δραματικά από αυτές τις πολιτικές «εξουσίας του χρέους».

Οι προεκλογικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ για πολιτική «ανατροπή», κατάργηση των μνημονίων και διεκδίκηση «μιας Ευρώπης του σοσιαλισμού» καλλιέργησαν ελπίδες.

Συμπληρώνουμε έναν χρόνο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Ο πολιτικός χρόνος ήταν πυκνός σε πολιτικές εξελίξεις.

Συνέχεια →

Οφειλόμενη απάντηση σ’ έναν κλασικό αριβίστα

Του Θανάση Τσιριγώτη*

– Τ’ είχες Γιάννη;  – Τ’ είχα πάντα

Εμφανίστηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της Αυγής (13-01-2016) ένα κακορίζικο πόνημα με υπογραφή του Γ. Μπερνιδάκη και  το οποίο –με κακοτράχαλα ελληνικά– προσπαθεί να απαντήσει σ’ όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ της 12^ης Γενάρη στο αμφιθέατρο «Παστέρ». Εκεί όπου η εσπερίδα για το διάλογο με πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας (Φίλης– Αναγνωστοπούλου – Θεοτοκάς – Λιάκος) ματαιώθηκε από δεκάδες εκπαιδευτικούς και φοιτητές οι οποίοι ζητούσαν τα αυτονόητα: Χρηματοδότηση της Παιδείας – Μαζικούς διορισμούς – Δημοκρατία.

Το πρόσχημα του διαλόγου κατέρρευσε και οι υπηρέτες του νέου κυβερνητισμού απέμειναν σύξυλοι, έκπληκτοι, κεχηνότες (μ’ ανοιχτό το στόμα) διότι δεν εννόησαν οι άθλιοι ότι ο χρόνος χάρητος τελείωσε.

Συνέχεια →

Το  νέο Μισθολόγιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέναντι στους ελαστικά εργαζόμενους-Αναπληρωτές στο Δημόσιο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Για τους ελαστικά εργαζόμενους – Αναπληρωτές, κλπ, η πρόκληση και με αυτό το μισθολόγιο συνεχίζεται. Και όχι μόνο συνεχίζεται αλλά οδηγεί σύντομα και σε ονομαστικές μειώσεις, ενώ αυξάνει την απόσταση απέναντι σε μας τους μόνιμους σκόπιμα. Επομένως δεν είναι ότι η σημερινή εξουσία ξανασκέπτεται να κάνει τα πανεπιστήμια και τα σχολεία Mall, δεν είναι ότι οι μόνιμοι διορισμοί λέγονται μόνο ως ανέκδοτο, αλλά και οι  μισθοί των αναπληρωτών κλπ γίνονται «ανέκδοτο»…

Συνέχεια →

Ειρήνη ο μέγας πόθος

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Στα συντρίμμια η απόγνωση

γίνεται αγανάκτηση

έκρηξη ή φυγή

Πώς να μην διψάς για λίγο ουρανό ειρήνης

Συνέχεια →

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ, 08-01-2012, ΜΤΘ, Δ΄, 12-17

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

                         «Και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου,  Φως ανέτειλεν αυτοίς». 

Μτθ., Δ΄, 16.**

Μιλάει για μια χώρα που την πλακώνει η σκιά του θανάτου από τη μια μεριά και από την άλλη για ένα φως Μέγα, που ανέτειλε επάνω από αυτήν, Ησαϊας, ΜΒ΄, 7. Χώρα θανάτου είναι μια χώρα που προσεβλήθη από θανατερή επιδημία (πνεύμα Εϊτζ), για την οποία δεν υπάρχει φάρμακο, ούτε εμβόλιο. Η χώρα αυτή είναι ολόκληρη η πρώην Χριστιανική ανθρωπότης, και όχι μόνο, και ο θανάσιμος ιός είναι η ειδωλολατρία. Και Φως μέγα είναι ο Χριστός. Με την δημόσια ανάδειξη του Χριστού, φωτίστηκε ο κόσμος.

Συνέχεια →

O Τσαρλατάνος, τα ανδρείκελα, ο διάλογος για την Παιδεία και το παράδειγμα των διορισμών και της 2χρονης προσχολικής αγωγής

Του Κώστα Τουλγαρίδη*

“τσαρλατάνος ο [tsarlatános] Ο18 :1. αυτός που ισχυρίζεται ότι έχει θαυματουργικές ικανότητες και εξαπατά τους αφελείς: Στο μεσαίωνα τσαρλατάνοι και αγύρτες έκαναν τους αστρολόγους. Tσαρλατάνοι που πουλούν μαγικά βότανα για όλες τις αρρώστιες, κομπογιαννίτες… συνώνυμα:αγύρτης, κομπογιαννίτης, απατεώνας

Λεξικό της κοινής νεοελληνικής”

….Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

28/12/15  Ο υπ. Φίλης εξαγγέλλει χιλιάδες διορισμούς για την επόμενη σχ. χρονιά στην εναρκτήρια ομιλία του για τον Εθνικό διάλογο για την Παιδεία: «Γι΄ αυτό η μεταρρύθμιση δεν εξαντλείται σε ένα-δύο χρόνια, ούτε σε μία τετραετία. Είναι έργο πνοής. Ως πρώτο βήμα για την αξιοποίηση του νέου επιστημονικού δυναμικού, από την σχολική χρονιά 2016-2017, θα προχωρήσουμε σε μόνιμους διορισμούς χιλιάδων εκπαιδευτικών, μετά από μία πενταετία κατά την οποία αποχώρησαν 30.000 εκπαιδευτικοί και έγιναν ουσιαστικά μηδενικοί διορισμοί. Η κυβέρνηση, θα επιδιώξει να αναστρέψει το καθοδικό σπιράλ της δημόσιας χρηματοδότησης, με στόχο τη σύγκλιση των εκπαιδευτικών δαπανών με τον ευρωπαϊκό μέσον όρο.»

Συνέχεια →