Της καμπούρας η διάρρυξη…

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Ο δρυοκολάπτης χωρίς βιασύνη

σκάβει το δέντρο τo ισχυρό,

να βρει την τροφή που η φύση του χρωστά.

Ο κροκόδειλος δεν χορταίνει το αίμα,

που η άλογη ζέβρα με γοργοσύνη

τον ποταμό της ζωής δεν  προσπερνά.

Συνέχεια →

Η Παγκοσμιοποίηση, η Ρωσία και η Αριστερά ^*

Του Τάκη Φωτόπουλου**​

Περίληψη: Το άρθρο αυτό εξετάζει τη στάση της Αριστεράς σε σχέση με την παγκοσμιοποίηση και δείχνει γιατί ήταν η θεωρητική αποτυχία της να αντιληφθεί την πραγματική σημασία ενόςνέου συστημικού φαινόμενου, αυτού της ανόδου της Υπερεθνικής Επιχείρησης και της συνακόλουθης ανάδυσης της Νέας Διεθνούς Τάξης  της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, καθώς και η συνακόλουθη πολιτική χρεοκοπία της, που αποτέλεσαν τη βασική αιτία της ανόδουτης εθνικιστικής δεξιάς στην Ευρώπη. Αυτή η νέα εθνικιστική δεξιά αγκαλιάζεται από τα περισσότερα θύματα της παγκοσμιοποίησης σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα από την εργατική τάξη που υποστήριζε συνήθως την Αριστερά, ενώ η τελευταία έχει ουσιαστικά αγκαλιάσει όχι μόνο την οικονομική παγκοσμιοποίηση, αλλά και την πολιτική, ιδεολογική και πολιτιστική παγκοσμιοποίηση, έχοντας πλήρως ενσωματωθεί στη Νέα Διεθνή Τάξη.

Συνέχεια →

2014 ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Του Μιχάλη Βασιλάκη*

Μεθοδικά και με συγκεκριμένες στοχεύσεις και ρόλους, ίσως δύσκολα αναγνωρίσιμους αλλά καθαρούς. Στα παρασκήνια αλλά και στο προσκήνιο του συστήματος, παρασκευάζεται ένα εκρηκτικό μίγμα με πρώτη ύλη την επέτειο της ωμής δολοφονίας ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τον αγώνα ζωής του Ρωμανού.

Συνέχεια →

Ο Παπαδιαμάντης και το σχολείο μας (μέρος Α΄)

Του Λάκη Προγκίδη*

Το καλοκαίρι του 2011, καθώς διάβαζα μερικά από τα πάμπολλα αφιερώματα, περιοδικών και εφημερίδων, που κυκλοφόρησαν με την ευκαιρία των εκατό χρόνων από τον θάνατο του Παπαδιαμάντη, σταμάτησα συχνά μπροστά στους ενδοιασμούς κάποιων αρθρογράφων σχετικά με την ικανότητα των σημερινών παιδιών να προσλάβουν το έργο του.

Συνέχεια →

Διακομματική εθνική συνεννόηση: Άλλοθι ή αναγκαιότητα;

Tου Ανδρέα Ζαφείρη

Αφού ενημερώθηκε για  τα εθνικά θέματα ο Α. Τσίπρας, τη  Δευτέρα (1/12), από τον  Ευ.  Βενιζέλο, δήλωσε: «Είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ για την πορεία των ελληνοτουρκικών και για το Κυπριακό. Είναι θέση αρχής ότι τα θέματα εξωτερικής πολιτικής πρέπει να βρίσκονται έξω από το πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης».

Παράλληλα, ο Ευ. Βενιζέλος τόνιζε ότι «πρέπει να υπάρχει αρραγές εσωτερικό μέτωπο» και ότι «…θα πρέπει να έχουμε μια συναντίληψη για τα θέματα αυτά και νομίζω ότι η συνάντηση με τον κ. Τσίπρα βοήθησε στην κατεύθυνση αυτή».

Συνέχεια →

Περί Σιωπής… νηπτικά

(+) Του Μωυσή Αγιορείτη*

[Επιμέλεια: Σοφία Δ. Ντρέκου/Αέναη επΑνάσταση]

Η σιωπή συντροφεύει τις μεγάλες ώρες των αγίων, τις ιερές ώρες της περισυλλογής, της αυτοσυγκέντρωσης, της αυτομεμψίας, της μελέτης, της προσευχής.

Η σιωπή καλύπτει την έρευνα, την αγρυπνία, την ανακάλυψη του σοφού επιστήμονα.

Η σιωπή σκεπάζει το μαρτύριο του πονεμένου, του αναγκεμένου, του δυστυχισμένου.

Τις ώρες της σιωπής τελεσιουργούνται τα μεγάλα θαύματα, οι αδιαφήμιστες ηρωικές πράξεις, οι μυστικές προσωπικές επαναστάσεις, η γνωριμία με τον άγνωστο εαυτό μας. 

Συνέχεια →

 Xορεύοντας με τον θάνατο για 24 μέρες

Του Νίκου Ρωμανού*

«…απαντάω με ΑΓΩΝΑ

ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ…»

«Xορεύοντας με τον θάνατο για 24 μέρες

Προσπαθώ να αποτυπώσω σε ένα κομμάτι χαρτί τα τελευταία υπολείμματα συγκροτημένης σκέψης με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις και την εκ νέου απόρριψη του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας είχα πει στην παρέμβασή μου στη συνέλευση αλληλεγγύης που είχε γίνει στο Πολυτεχνείο ότι η απορριπτική απάντηση του Νικόπουλου ο οποίος τόσο καιρό δήλωνε αναρμόδιος είναι η αρχή μιας κρατικής στρατηγικής με στόχο την εξόντωσή μου. Αυτή η πολιτική εκτίμηση επιβεβαιώθηκε απολύτως.

Συνέχεια →