Δημιουργούν έρημο και την αποκαλούν ειρήνη…

Του Δημήτρη Καζάκη

Δεν μας έφταναν τα βάσανά μας, έχουμε και όλους τους επίδοξους αντιμνημονιακούς να μας πρίζουν με το λάθος του ΔΝΤ. Μέχρι και ο κ. Στουρνάρας με τ' όνομα, ξέρετε αυτόν που όλοι οι διαλεχτοί διανοούμενοι των σαλονιών μόδας νομίζουν ως μέγα οικονομολόγο, απαίτησε σχετική δήλωση από την ΕΕ. Τελικά είτε παίζει κανείς το γνωστό χαρτοπαίγνιο ο «παπάς», είτε μιλά για τον δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή, είναι το ίδιο πράγμα.

Εδώ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής, εκεί δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής, που πήγε ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής; Όποιος δεν θέλει να καταλάβει τι συμβαίνει και σε τι κατάσταση έχει οδηγηθεί η χώρα και η ελληνική κοινωνία, δεν έχει παρά να φλυαρεί περί δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή. Κατά τα άλλα μια από τα ίδια.

Εδώ έφτασε το έτερον ήμισυ του κ. Στουρνάρα – για να μην παρεξηγηθώ, έτερον ήμισυ ως προς το απύθμενο βάθος της οικονομικής του μόρφωσης – ο λεγόμενος αντιμνημονιακός κ. Βαρουφάκης ανεφώνισε τρις: Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων, τώρα που το ΔΝΤ βρήκε το λάθος και μπήκε στον σωστό δρόμο! Κατά τ' άλλα ο κ. Βαρουφάκης, με το γνωστό από την εποχή της πλατείας Συντάγματος πολύ ταιριαστό υποκοριστικό, μας διαβεβαιώνει ότι πάμε καλύτερα γιατί, λέει, ο προϋπολογισμός παρουσιάζει πρωτογενές ισοζύγιο και έτσι, λέει, το κράτος μαθαίνει να δαπανά εξ ιδίων πόρων χωρίς να δανείζεται. Βέβαια δανείζεται για να ξεχρεώνει τα παλιότερα χρέη του, αλλά αυτό δεν συνιστά πρόβλημα, αρκεί να πετυχαίνει ευνοϊκούς όρους δανεισμού. Τάδε έφη ο κ. Βαρουφάκης στον κ. Παπαδάκη και μας άφησε σύξιλους. Το μόνο που μένει είναι να πειστεί η «Ευρώπη» να λασκάρει τα δεσμά, για να πεθαίνουμε πιο λάσκα ρε παιδιά και να μας δανείζει με ευνοϊκότερους όρους. Τι καλύτερο;

Κατά τ' άλλα έτσι και φύγουμε από το ευρώ, ουαί και αλλοίμονό μας. Μέχρι και το γαϊδούρι του Χότζα θα ψοφήσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας γιατί του στερούν το υπέρτατο δικαίωμα να ψοφολογήσει με το ευρώ και το κουφάρι του να γίνει λεία για τα μεγάλα αρπακτικά της ευρωζώνης! Αιδώς Αργείοι! Ούτε το γαϊδούρι του Χότζα δεν σέβεται το γνωστό λόμπι της δραχμής. Και μετά σου το παίζουν φιλόζωοι. Άμα φύγει η Ελλάδα από το ευρώ και σωθεί, ποιος σταματά μετά τα άλλα θύματα της ευρωζώνης από το να κάνουν το ίδιο; Κι αν όλοι αυτοί σωθούν, τότε πώς θα επιβιώσουν τα μεγάλα αρπακτικά της ευρωζώνης;

Έτσι με την αμέριστη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, ο διάλογος του παραλόγου συνεχίζεται. Πρέπει πάσει θυσία να κυριαρχήσει ένας τεχνητός εφησυχασμός έτσι ώστε να νομίζει ο απλός κόσμος πώς ότι του συμβαίνει, ακόμη και το πλήθος των θανάτων από απόγνωση και εξαθλίωση είναι κάτι το παροδικό, όπως περίπου έχει καταντήσει και η ζωή του μέσου Έλληνα. Αφού έφτασαν στο σημείο οι επιτελείς του ΔΝΤ να αναγνωρίζουν το λάθος του δημοσιονομικού παρονομαστή, γιατί να μην πειστούν και οι αξιωματούχοι της Ένωσης να μας λυπηθούν;

Άλλωστε έχουμε τόσα φωτεινά μυαλά και τόσο υπέροχους άνδρες που μπορούν να πείσουν ακόμη και την κ. Μέρκελ να σταματήσει τα πείσματα. Εδώ μέχρι και ο μέχρι το 2010 προσωπικός σύμβουλος του κ. Παπανδρέου, Νίκος Κοτζιάς, μας εξηγεί: «Η νομισματική αυτονομία και δύναμη, συνδέεται με την ισχύ ενός κράτους, αλλά και με την πολιτική που αυτό ακολουθεί. Ευρώ έχει η Γερμανία, ευρώ έχει και η Ελλάδα. Άλλες οι επιπτώσεις στην πρώτη, άλλη στη δεύτερη. Η Αιτία; Η πολιτική και οικονομική ισχύς που διαθέτει η πρώτη, η αδυναμία και ο νεοραγιαδισμός που χαρακτηρίζουν τη δεύτερη. Συνολικά, τα νομίσματα έχουν σημαντικό ρόλο στην οικονομική ζωή μιας χώρας, αλλά δεν είναι αυτά που την καθορίζουν. Αντίθετα, αυτά ορίζονται και αξιοποιούνται ως εργαλείο από εκείνους που μπορούν να τα ορίζουν, να καθορίζουν την οικονομική και πολιτική εξουσία. Η αντιστροφή αυτής της σχέσης είναι λάθος».

Καταλάβατε τι λέει; Δεν φταίει για την κατάντια μας το ευρώ και η ευρωζώνη, ούτε το γεγονός ότι το κοινό νόμισμα υπηρετεί την ισχύ των μεγάλων οικονομιών, αλλά η αδυναμία και ο νεοραγιαδισμός της Ελλάδας που δεν την αφήνει να απολαύσει τα ευεργετήματα της ΟΝΕ. Και που οφείλεται η αδυναμία και ο νεοραγιαδισμός; Όχι βέβαια στις σχέσεις εξάρτησης και υποτέλειας που επιβάλλουν οι μεγάλοι διαμέσου του ευρώ και της ευρωζώνης προκειμένου να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την ισχύ τους. Προς θεού! Μην τυχόν και σας περάσει από το μυαλό ότι η αδυναμία και ο ραγιαδισμός της Ελλάδας υπάρχει για να μπορεί η Γερμανία και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις να ασκούν παγκόσμια ηγεμονία και ευρωπαϊκή ισχύ. Όχι βέβαια. Η αδυναμία και ο νεοραγιαδισμός της Ελλάδας οφείλεται στο DNA του Έλληνα. Είναι αποκλειστικά ίδιον των ελληνικών κυβερνήσεων και δεν έχει σε τίποτε να κάνει με το καθεστώς προτεκτοράτου που επιδιώκουν συστηματικά να επιβάλουν οι μεγάλες δυνάμεις στην χώρα μας από την εποχή της βαυαροκρατίας. Οπότε αντί να τα βάζουμε με τα εργαλεία επικυριαρχίας των ισχυρών σε βάρος της χώρας και του λαού μας, όπως είναι το ευρώ και η ευρωζώνη, ας ασχοληθούμε με αυτοψυχανάλυση. Ας εκδιώξουμε τον νεοραγιαδισμό και ας κρατήσουμε το καθεστώς υποταγής στους αφέντες. Ζήτω! Αυτό θα πει προοδευτική αντιμνημονιακή λογική.

Την θέση για πιστή εφαρμογή του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής που συμφωνήθηκε πρόσφατα επανέλαβε ο επίτροπος Οικονομικών Όλι Ρεν, τονίζοντας πως δεν υπάρχει λόγος αναθεώρησής του. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες (22/2) με θέμα τις οικονομικές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις χώρες της ΕΕ, την περίοδο 2012-2014, ερωτηθείς για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, απέδωσε τη βαθύτερη από το αναμενόμενο ύφεση της οικονομίας και την υψηλή ανεργία στην πολιτική αβεβαιότητα που επικρατούσε στη χώρα καθώς και στα μειονεκτήματα εφαρμογής του προγράμματος, σχετικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Με άλλα λόγια, για την ύφεση φταίει η ίδια η Ελλάδα γιατί δεν δρομολόγησε νωρίτερα την γενική εκποίησή της.

Αυτή η κατάσταση, σύμφωνα με την επίτροπο οικονομίας, συνέβαλε στο αίσθημα φόβου για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και οδήγησε σε εκροή κεφαλαίων από τη χώρα. Πρόσθεσε πως η μείωση της ανάπτυξης στην ΕΕ είχε αρνητικές επιπτώσεις στις ελληνικές εξαγωγές. Στην εκτίμηση ότι τα σημάδια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει να αναμένονται περί τα τέλη του 2013 καταγράφοντας οριακή ανάπτυξη το 2014, καταλήγει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις οικονομικές προβλέψεις της περιόδου 2012-2014 που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες. «Το κλειδί της εξόδου από την ελληνική κρίση συνεχίζει να το έχει η Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Επίτροπος Οικονομίας και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση, η Βουλή, η διοίκηση και οι αρχές της χώρας πρέπει να εφαρμόσουν πλήρως το πρόγραμμα, όπως ακριβώς συμφωνήθηκε πριν από μερικούς μήνες.

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που το λέει αυτό. Ο επίτροπος της ΕΕ για τις οικονομικές υποθέσεις μας φέρνει κάθε φορά που μιλά ή γράφει καλά νέα: «Από την περασμένη άνοιξη, η Ελλάδα έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτη δέσμευση για τη σταθεροποίηση της οικονομίας της – τέτοια που είναι βέβαιο ότι θα αποφέρει διαρκή απόδοση. Η Ισπανία επιδιώκει, επίσης τώρα, ένα ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.» Πράγματι, «η ανάκαμψη της Ευρώπης στην πραγματική οικονομία έχει επικρατήσει και γίνεται αυτοτροφοδοτούμενη.» Επομένως, η στρατηγική της Επιτροπής φαίνεται να λειτουργεί. Ξέρετε πότε τα έγραφε αυτά ο Όλι Ρεν; Στους Financial Times στις 11/1/2011! Στις 11/12/2012 ο Όλι Ρεν ξανάγραψε στους Financial Times και επανέλαβε τα ίδια. Σχεδόν αυτολεξεί. Έτσι ή αλλιώς δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα από τα θύματα του ευρώ και της προσαρμογής που προωθεί.   

Σε ερώτηση αν το ελληνικό πρόγραμμα χρειάζεται αναθεώρηση, ο Όλι Ρεν απάντησε ότι το ελληνικό πρόγραμμα έχει αναθεωρηθεί, βάσει των εξελίξεων, κυρίως σε ό,τι αφορά την ύφεση και υπενθύμισε ότι το χρονοδιάγραμμα για δημοσιονομική προσαρμογή επιμηκύνθηκε κατά δύο επιπλέον χρόνια. Σε ό,τι αφορά τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, ο επίτροπος Ρεν παρέπεμψε στην επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών της ΕΕ. Στην επιστολή αυτή ο κ. Ρεν σημείωνε μεταξύ άλλων πως η συζήτηση για τους πολλαπλασιαστές «δεν βοηθά», επισημαίνοντας μάλιστα πως υπάρχει κίνδυνος «να διαβρώσει την εμπιστοσύνη που με τόσο κόπο δημιουργήσαμε τα τελευταία χρόνια με πολλαπλές ολονύχτιες συζητήσεις».

Καταλάβατε τι λέει ο Όλι Ρεν; Αφού τα έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας σε ολονύχτιες συζητήσεις, τι θέλετε και ανοίγετε ζητήματα με λάθος δημοσιονομικούς παρανομαστές; Το πρόβλημά του Όλι Ρεν δεν είναι οι λάθος εκτιμήσεις και προβλέψεις, αλλά η συζήτηση γύρω από αυτές. «Δεν βοηθά», σου λέει ο Επίτροπος και αντιπρόεδρος της Κομισιόν, να αμφισβητείται το ιερατείο και έτσι που το πάτε όλοι εσείς οι εξυπνάκηδες που μιλάτε για λάθη, θα ξυπνήσουν τα βόδια στην Ελλάδα και αλλού που νομίζουν ότι είναι ακόμη πολίτες και θα χάσουν την εμπιστοσύνη που τους έχουμε ενσταλάξει στους μακελάρηδες των χωρών τους.

Και δεν έχει άδικο. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς γύρω του την μαζική εξόντωση που συντελείται πρώτα στην Ελλάδα και έπειτα σ' ολόκληρη την ευρωένωση για να φρίξει. Μάλιστα, έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις το γενικό ξεπούλημα της χώρας που δεν είναι εύκολο πια κανείς να αντιληφθεί το μέγεθος της εθνικής μειοδοσίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι απαντώντας ο φερόμενος ως υπουργός οικονομικών κ. Στουρνάρας σε επερώτηση του κ. Τσίπρα στην «ώρα του πρωθυπουργού» στην Βουλή (15/2), είπε εκ μέρους του φερόμενου ως πρωθυπουργού: «Εγώ, βέβαια, έθεσα το θέμα στο Eurogroup, όπως και η Κυβέρνηση και θα σας πω ότι το έθεσα πολύ πιο πριν από την παραδοχή του κ. Μπλανσάρντ, ήδη από το καλοκαίρι, όταν συζητούσαμε με την τρόικα εδώ. Όμως, δεν μπορώ να παρακολουθήσω το νοητικό άλμα που εσείς κάνετε στο ότι δηλαδή επειδή μία παράμετρος που χρησιμοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις προβλέψεις του είναι λάθος, σημαίνει ότι πρέπει να ακυρώσουμε όλο το πρόγραμμα, να βγούμε από το μνημόνιο, να ζητήσουμε επαναδιαπραγμάτευση. Με ποια λεφτά; Ποιος θα μας δώσει άλλα χρήματα, εάν βγούμε από το μνημόνιο; Έχετε εσείς κάποια πρόταση; Σας έχω προκαλέσει εδώ και μήνες. Πείτε μου ποια είναι η πρότασή σας. Πηγαίνετε σε ξένες χώρες, ζητάτε, μιλάτε. Πρόταση συγκεκριμένη για το τι θα κάνουμε, εάν βγούμε από το μνημόνιο, ποιος θα μας δώσει αυτά τα 550 δισεκατομμύρια που έχουμε πάρει, δεν έχω ακούσει. Δεν έχω πάρει απάντηση.»

Τι έθεσε ο κ. Στουρνάρας και η κυβέρνηση στο Eurogroup; Τίποτε το σοβαρό, απλά ζήτησε από την Κομισιόν να πει στο ΔΝΤ και στα στελέχη του να σταματήσουν να μιλάνε για λάθη. Λάθος, ξελάθος, εσείς καθάρσιο και κλύσμα, όπως διδάσκει ο Άγιος Οράτιος της Ανοιχτής Παλάμης, προστάτης του Τάγματος των Αγιογδυτών όπου ανήκει ο κ. Στουρνάρας και οι όμοιοί του. Κι όντως όπως είδαμε ο αδελφός Όλι Ρεν ανταποκρίθηκε δεόντως.

Όμως η τρομακτική αλητεία δεν βρίσκεται σ' αυτό. Προσέξτε τι είπε ο Στουρνάρας ζητώντας να πάρει απάντηση από τον Τσίπρα: «Πρόταση συγκεκριμένη για το τι θα κάνουμε, εάν βγούμε από το μνημόνιο, ποιος θα μας δώσει αυτά τα 550 δισεκατομμύρια που έχουμε πάρει, δεν έχω ακούσει.» Πόσα έχουμε πάρει από το ευρωσύστημα; 550 δις ευρώ! Από πού κι ως πού; Πότε τα πήραμε όλα αυτά και που πήγαν; Εδώ δεν μιλάμε για τρίχες, αλλά για 550 δις ευρώ! Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Η ελληνική οικονομία είχε δημόσιο χρέος στα τέλη του 2009 της τάξης των 300 δις ευρώ περίπου και οι εγχώριες τράπεζες είχαν δανειακές ανάγκες της τάξης των 50 δις ευρώ που τις άντλησαν από το ευρωσύστημα. Την περίοδο 2007-2009 το ελληνικό δημόσιο προσέφυγε σε νέο δανεισμό της τάξης των 248 δις ευρώ για να εξυπηρετήσει κατά 90% παλιότερα δάνεια και το δημοσιονομικό έλλειμμα. Την ίδια περίοδο οι τράπεζες χρειάστηκαν ρευστότητα της τάξης των 103 δις ευρώ που άντλησαν κυρίως από το ευρωσύστημα. Συνολικές δανειακές ανάγκες τριετίας, 351 δις ευρώ. Έτσι πέσαμε έξω σαν χώρα και η ευρωζώνη μας έθεσε υπό καθεστώς κηδεμονίας.

Μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, απελπιστικής λιτότητας και πρωτοφανούς συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας και οι δανειακές ανάγκες αντί να μειώνονται, αυξάνονται και μάλιστα σε τρομακτικό βαθμό. Σε λιγότερο από τρία χρόνια το ελληνικό κράτος χρειάστηκε να αντλήσει 550 δις ευρώ, σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα. Κι αυτά είναι τα δάνεια που άντλησαν από το ευρωσύστημα. Σ' αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται τα έντοκα γραμμάτια που μόνο τα τελευταία δύο χρόνια ξεπερνούν τα 35 δις ευρώ. Μα καλά που πήγαν όλα αυτά τα 550 δις ευρώ που αντλήθηκαν από το ευρωσύστημα, όπως λέει ο Στουρνάρας.

Μέχρι στιγμής από τον μηχανισμό στήριξης η Ελλάδα έχει αντλήσει περί τα 190 δις ευρώ από την εποχή του πρώτου μνημονίου. Τα υπόλοιπα 360 δις ευρώ που πήγαν; Μα στις τράπεζες, που αλλού; Το 2010 οι τράπεζες άντλησαν με εγγυήσεις και ομόλογα του ελληνικού δημοσίου κοντά στα 99 δις ευρώ. Το 2011 άντλησαν 130 δις ευρώ και το 2012 κοντά στα 131 δις ευρώ. Σύνολο 360 δις ευρώ!

Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει; Η χώρα έχει τεθεί υπό κατοχή για να μπορέσουν οι τράπεζες να μην χρεοκοπήσουν. Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις των δωσίλογων εξασφαλίζουν τον δανεισμό τους με εγγυήσεις του ελληνικού κράτους. Οι τράπεζες έφτασαν να έχουν ανάγκη ρευστότητας που ισοδυναμεί σχεδόν με το ύψος της καταθετικής τους βάσης (155 δις ευρώ για το 2012), δηλαδή των καταθέσεων από επιχειρήσεις και νοικοκυριά που φαίνεται λογιστικά ότι διαθέτουν.

Με άλλα λόγια οι τράπεζες δανείζονται όσα υποτίθεται ότι διαθέτουν ως καταθέσεις. Και που πάνε όλα αυτά τα ποσά ρευστότητας; Χρηματοδοτούν το αλλησβερίσι της κίνησης κεφαλαίων από και προς την Ελλάδα προκειμένου οι κερδοσκόποι να συνεχίσουν να κερδίζουν. Ας δούμε για παράδειγμα το Ισοζύγιο Χρηματοοικονομικών Συναλλαγών με βάση τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος.

Το 2012 οι άμεσες επενδύσεις εμφάνισαν καθαρή εισροή ύψους 2,3 δις ευρώ, έναντι καθαρής εκροής 453 εκατ. ευρώ το 2011 και 927 εκατ. ευρώ το 2010. Ειδικότερα, οι άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα από το εξωτερικό εμφάνισαν καθαρή εισροή 2,3 δις ευρώ, η οποία κατά κύριο λόγο αφορούσε την αύξηση της συμμετοχής της Crédit Agricole στο μετοχικό κεφάλαιο της Εμπορικής Τράπεζας, ενώ οι άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό από κατοίκους Ελλάδος εμφάνισαν καθαρή εισροή 30,4 εκατ. ευρώ (αποεπένδυση).

Επίσης, το 2012 στην κατηγορία των επενδύσεων χαρτοφυλακίου σημειώθηκε καθαρή εκροή ύψους 100,5 δις ευρώ, έναντι καθαρής εκροής 19,8 δις ευρώ το 2011 και 20,9 δις ευρώ το 2010. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την εκροή κεφαλαίων αφενός λόγω της αύξησης των τοποθετήσεων κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια έκδοσης του εξωτερικού (περιλαμβανομένων και ομολόγων του EFSF) κατά 57,7 δις ευρώ και αφετέρου λόγω της μείωσης των τοποθετήσεων ξένων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια που έχουν εκδοθεί από κατοίκους Ελλάδος κατά 41,8 δις ευρώ. Επιπλέον, εκροή κεφαλαίων καταγράφηκε και λόγω της αύξησης των τοποθετήσεων κατοίκων σε χρηματοοικονομικά παράγωγα του εξωτερικού κατά 831 εκατ. ευρώ και σε μετοχές εξωτερικού κατά 129 εκατ. ευρώ. Εκροή καταγράφηκε επίσης λόγω της μείωσης των τοποθετήσεων µη κατοίκων σε μετοχές εσωτερικού κατά 52 εκατ. ευρώ.

Τέλος, στην κατηγορία των "λοιπών'' επενδύσεων η καθαρή εισροή ύψους 101,7 δις ευρώ (έναντι καθαρής εισροής 38,05 δις ευρώ το 2011) οφείλεται κυρίως στην αύξηση των καθαρών δανειακών υποχρεώσεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προς το εξωτερικό κατά 111,2 δις ευρώ (εισροή) και στη μείωση κατά 15,3 δις ευρώ των τοποθετήσεων των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων και θεσμικών επενδυτών σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό (εισροή). Ειδικότερα, ο καθαρός δανεισμός του τομέα της γενικής κυβέρνησης ανήλθε σε 109,1 δισεκ. ευρώ και αντανακλά τον ακαθάριστο δανεισμό του δημόσιου τομέα από το EFSF και το ΔΝΤ συνολικού ύψους 109,9 δις ευρώ. Οι εξελίξεις αυτές αντισταθμίστηκαν εν μέρει από τη μείωση των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα κατά 23,4 δις ευρώ (εκροή).

Αν λοιπόν προσθέσουμε την εξαγωγή κεφαλαίου με την μορφή χαρτοφυλακίων που έκαναν κατά κύριο λόγο οι τράπεζες την τριετία 2010-2012, τότε μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι τα 360 δις ευρώ χρηματοδότησαν τουλάχιστον 141 δις ευρώ εξαγωγή κεφαλαίου στο εξωτερικό. Τα υπόλοιπα 219 δις ευρώ αναχρηματοδότησαν το τρέχων χρέος προς το ευρωσύστημα των τραπεζών και έχουν αφήσει οφειλές προς αυτό της τάξης των 113 δις ευρώ, για το οποίο εκκρεμούν κρατικές εγγυήσεις.

Το τι θα γίνει μ' αυτό και με τα άλλα κρυμμένα μαύρα κατάστιχα των ιδιωτικών τραπεζών θα το δούμε πολύ σύντομα καθώς μάλλον ετοιμάζονται οι επίτροποι της τρόικας να ιδρύσουν και στην Ελλάδα BadBank, δηλαδή μια τράπεζα που θα συσταθεί για να αγοράσει τα επισφαλή δάνεια των τραπεζών με σημαντικά μη εξυπηρετούμενα περιουσιακά στοιχεία, σε τιμή αγοράς. Με τη μεταφορά των επισφαλών περιουσιακών στοιχείων του ιδρύματος στην κακή τράπεζα, οι τράπεζες καθαρίζουν τον ισολογισμό τους από τα «τοξικά» περιουσιακά στοιχεία. Η κακή τράπεζα θα λειτουργεί υπό την εγγύηση του κράτους, το οποίο και θα φροντίσει να χρηματοδοτήσει την όλη διαδικασία απαλλαγής των τραπεζών από τα «τοξικά» περιουσιακά στοιχεία. Με τον τρόπο αυτό περνάνε στο κράτος οι οφειλές των μη εξυπηρετούμενων δανείων των τραπεζών και το πιθανότερο είναι να περάσουν ως ανοιχτές οφειλές προς την εφορία. Οι τράπεζες θα έχουν απαλλαγεί από χρέη και «τοξικά», προκειμένου να αλλάξουν χέρια, να ανακεφαλαιοποιηθούν, ή να τεθούν σε εκκαθάριση υπό καθεστώς απόλυτης ασφάλειας για τους τραπεζίτες. Έτσι τα εναπομείναντα χρέη των τραπεζών προς το ευρωσύστημα θα φορτωθούν στις πλάτες των φορολογουμένων διαμέσου του κράτους. Γι' αυτό άλλωστε και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στην Ελλάδα που είναι αρμόδιο για την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος και παίρνει τις αποφάσεις για το τι θα γίνει μ' αυτό, έχει εγκατασταθεί Ολλανδός πρόεδρος και βρίσκεται υπό τον έλεγχο της τρόικας.

Ας ξαναγυρίσουμε στην ομολογία Στουρνάρα: 550 δις ευρώ αντλήθηκαν από το ευρωσύστημα σε μια περίοδο όπου το άθροισμα των ΑΕΠ της τριετίας 2010-2012 δεν ξεπερνά τα 624 δις ευρώ! Δηλαδή χρειάστηκε να δανειστεί η χώρα υπό καθεστώς κηδεμονίας και πρωτοφανούς ύφεσης πάνω κοντά στο 90% του συνολικού ΑΕΠ της τριετίας! Κι αυτό μόνο ένας Στουρνάρας θα μπορούσε να το θεωρεί επιτυχία.

Βέβαια, ελάχιστοι πήραν είδηση αυτή την τρομακτική ομολογία του Στουρνάρα. Κι ακόμη πιο λίγοι την σχολίασαν. Δεν είδαμε πουθενά να το κάνουν πρώτο θέμα. Ούτε καν ο Τσίπρας πήρε χαμπάρι τι αμόλησε ο Στουρνάρας. Αυτό το τελευταίο δεν μας εκπλήσσει, μιας και θεωρούμε τον κ. Τσίπρα πολύ «λίγο» για να αντιπαρατεθεί ακόμη και μ' έναν Στουρνάρα. Ούτε που πήρε μυρωδιά τι είπε ο φερόμενος ως υπουργός οικονομικών. Κι έτσι το προσπέρασε.

Αν είστε περίεργοι να μάθετε τι απάντησε ο κ. Τσίπρας στην ερώτηση του κ. Στουρνάρα, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας την παραθέσουμε: «Και πρέπει να σας πω ότι αυτά τα «πού θα βρούμε τα λεφτά, πού θα βρείτε τα λεφτά», τα έχουμε ακούσει τόσες φορές. Ο κ. Παπακωνσταντίνου μας τα έλεγε αυτά. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ: Πείτε μας. ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο κ. Παπακωνσταντίνου μας τα έλεγε αυτά, ο προκάτοχός σας! Αυτά μας έλεγε την ώρα που έκρυβε τα στικάκια. Αυτά μας έλεγε. Συνεχίζετε και εσείς να μας λέτε τα ίδια, «πού θα βρούμε τα λεφτά;»; Εγώ ένα πράγμα θέλω να σας πω. Εμείς έχουμε καταθέσει προτάσεις, έχουμε κάνει προβλέψεις. Στις προβλέψεις που έχουμε κάνει, κύριε Υπουργέ, από τότε που ήμασταν ακόμα στο 4% για το τι θα γίνει με το μνημόνιο και ότι η κρίση δεν είναι ελληνική και δεν ευθύνονται οι «τεμπέληδες Έλληνες», αλλά θα επεκταθεί σε όλη την Ευρώπη, ότι είναι δομική η κρίση του ευρώ, έχουμε διαψευστεί ή έχουμε επιβεβαιωθεί; Έχουμε επιβεβαιωθεί σε όλα, κύριε Υπουργέ. Εσείς έχετε διαψευστεί επανειλημμένως με την υπεραισιοδοξία σας ότι θα είναι μια προσωρινή κατάσταση, ότι θα βγούμε στην ανάπτυξη, ότι θα κινηθούν οι αγορές.»

Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε! Αυτό απαντά ο Τσίπρας. Όσο είδατε εσείς αυτές τις προτάσεις που επικαλείται ο κ. Τσίπρας, άλλο τόσο τις έχω δει κι εγώ. Εδώ δεν κατάλαβε τι του ξεφούρνισε ο Στουρνάρας, προτάσεις για χρηματοδότηση θα έχει; Ή μήπως κατάλαβε και ποιεί την νύσσα για να μην εκθέσει τα μεγάλα αφεντικά του ευρώ; Και να θέλει να απαντήσει τι έχει να πει; Μήπως κι έχει να προτείνει τίποτε σοβαρό από την στιγμή που αποδέχεται το πλαίσιο του ευρώ και της ευρωζώνης; Το θέλει, δεν το θέλει θα καταλήξει σαν τον Στουρνάρα, τον Σαμαρά και όλους τους άλλους Ευρωπαίους κανίβαλους, που «δημιουργούν έρημο και την αποκαλούν ειρήνη», όπως έλεγε ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος.

ΠΗΓΗ: Δημοσιεύτηκε Στο Χωνί, 24/2/2013. Το είδα: Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013,  http://eleftheri-ellada.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html

Γιατί ο Γκρίλο είναι ένας από εμάς

Του Roberto Biorcio

Το «τσουνάμι» που προκλήθηκε από τον Μπέπε Γκρίλο έχει συγκεντρώσει το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης για την αλλαγή που εκφράστηκε στις τελευταίες εκλογές. Μετά την επιτυχία που είχε το κίνημα 5 Αστέρων να αναδειχθεί πρώτη δύναμη στο κοινοβούλιο, πολλοί παρατηρητές έχουν αρχίσει πιο σοβαρά από ό, τι στο παρελθόν, να εξετάζουν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να ξεκινήσει κάποιος με έναν προβληματισμό σχετικά με τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του κινήματος του Μπέπε Γκρίλο αλλά και γενικότερα τις ιδέες που φέρνει στην Ιταλική πολιτική σκηνή.

Το «τσουνάμι» που προκλήθηκε από την εκλογική επιτυχία του Γκρίλο δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός και σίγουρα δεν οφείλεται, αποκλειστικά και μόνο λόγω των επανειλημμένων αποτυχιών των υπολοίπων κομμάτων σε μια περίοδο αυξανόμενων κοινωνικών προβλημάτων. Προέρχεται από ένα κίνημα χτισμένο με ένα πρωτότυπο τρόπο, που αναπτύχθηκε για αρκετά χρόνια πριν στο διαδίκτυο και στις πλατείες, και στη συνέχεια, με άμεσες δεσμεύσεις στην εκλογική αρένα. Η κίνηση του Μπέπε Γκρίλο πέτυχε επειδή ήταν σε θέση να συνδυάσει τρία στοιχεία, που συνήθως διαχειρίζονται διαφορετικές πολιτικές οντότητες. Το πρώτο είναι τα απλά πολιτικά επιχειρήματα από τον Γκρίλο, το δεύτερο είναι η οικοδόμηση ενός κινήματος στο διαδίκτυο και το τρίτο είναι η συγκρότηση αλλά και η διαχείριση της διαμαρτυρίας εναντίον των πολιτικών κομμάτων και της κυβέρνησης.

Ο Μπέπε Γκρίλο αν και κωμικός έχει φύγει από την πολιτική σάτιρα, που χρησιμεύει ως ένα εργαλείο για να δώσει φωνή σε διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις των πολιτών «από τα κάτω». Μετά τη συνάντηση και συνεργασία με τον Τζιανπέτρο Κασαλέτζιο, το άνοιγμα του blog και τη χρήση όλων των δυνατοτήτων που προσφέρονται από το διαδίκτυο έχει προωθήσει την ανάπτυξη ενός κινήματος που συγκρίνεται με αυτή του κόμματος των Πειρατών στη Σουηδία και τη Γερμανία. Τα Δίκτυα Κοινωνικής Δικτύωσης επέτρεψαν στους επισκέπτες του blog του Γκρίλο να οργανώσουν τους κατά τόπους ακτιβιστές και να είναι σε συνεχή επαφή μεταξύ τους.

Η κρίση των κομμάτων της Πρώτης Ιταλικής Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με την έντονη δυσπιστία προς την κατεστημένη πολιτική τάξη, έχουν δημιουργήσει ευνοϊκότερες συνθήκες για μια προοδευτική μετεκλογική λύση. Ο σχηματισμός της κυβέρνησης Μόντι μείωσε ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία των κυριότερων πολιτικών κομμάτων, τα οποία βρίσκονται πλέον σε δυσχερέστερη θέση προκειμένου να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του λαού, κάτι που γίνεται όλο και πιο δύσκολο από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.

Πολλοί σχολιαστές έχουν προσπαθήσει να απονομιμοποιήσουν το κίνημα 5 Αστέρων παρουσιάζοντάς το ως μία από τις πολλές εκδηλώσεις του λαϊκισμού, που έχουν εκδηλωθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ίδια άποψη υπάρχει και για τον Μπέπε Γκρείλο. Οι ομιλίες του όμως ανατρέπουν πολλά από αυτά τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται περί λαϊκίστικου κινήματος απλά και μόνο γιατί είναι κωμικός ο Μπέπε Γκρίλο. Οι προτάσεις του Κινήματος 5 Αστέρων είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες της λαϊκιστικής δεξιάς. Ο σχεδιασμός του κινήματος είναι να είναι ένα εργαλείο για να γίνει δυνατή η συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα, ο στόχος είναι η άμεση δημοκρατία.

Το πρόγραμμα που έχει το κίνημα του Μπέπε Γκρίλο είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που παρουσιάζουν πολιτικές πλατφόρμες που υποστηρίζονται από λαϊκιστικά κόμματα. Οι προτεινόμενοι στόχοι προορίζονται κυρίως για την προώθηση της συμμετοχικής δημοκρατίας των πολιτών, για την υπεράσπιση ενός διεθνικού κράτους πρόνοιας, να προστατεύσει και να ενισχύσει το δημόσιο κοινό καλό. Το κίνημα επιδιώκει να δώσει φωνή στα θεσμικά όργανα για τις διεκδικήσεις που απορρέουν από τις κινητοποιήσεις στη παιδεία, στην εργασία και στο περιβάλλον…

Εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές προκλήσεις και ανοιχτά προβλήματα για το Κίνημα 5 Αστέρων: η απόρριψη της πολιτικής ως επάγγελμα, η άσκηση πολιτικής με τη συμμετοχή των πολιτών και η προσπάθεια να αποκτήσει οργανωτικές δομές και πέρα από το διαδίκτυο είναι προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει το Κίνημα του Γκρίλο. Οι επιτυχίες που έχει πετύχει μέχρι σήμερα το Κίνημα 5 Αστέρων είναι μια απάντηση στα ερωτήματα σχετικά με το μέλλον της ιταλικής δημοκρατίας. Πολλοί Ιταλοί πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι, με τη συμμετοχή τους εκφράζουν την επιθυμία να εξερευνήσουν νέες μορφές πολιτικής δράσης, όπως ήδη αποδεικνύεται τόσο στις δημοτικές & περιφερειακές εκλογές, όσο και στο δημοψήφισμα του 2011. Ένα αποτέλεσμα που προέκυψε από αυτές τις νέες μορφές πολιτικής δράσης ήταν η θεσμική κατοχύρωση των προκριματικών για την επιλογή των υποψηφίων βουλευτών.

Μετά τη μεγάλη εκλογική επιτυχία, πολλές φωνές στην αριστερά έχουν αρχίσει να θεωρούν το Κίνημα 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο ως δυνατό σύμμαχο για μια σειρά από πολιτικές μάχες. Αφήνουμε στην άκρη την εκστρατεία δυσφήμισης περί σχέσεων με την φασιστική Casa Pound, τον αυταρχισμό του Γκρίλο και το ρόλο του "γκουρού" Τζιανμπέρτο Κασαλέτζιο. Διαβάστε το πρόγραμμα του Κινήματος 5 Αστέρων και θα ανακαλύψετε ότι συγκεντρώνει μεγάλο μέρος της παρέμβασης που γίνεται από τα κινήματα πολιτών των τελευταίων ετών.

* Ο Roberto Biorcio είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου-Bicocca, και ήταν μεταξύ των πρώτων στην Ιταλία που ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με το φαινόμενο της Λίγκας του Βορρά, από τις αρχές της δεκαετίας του '90.

ΠΗΓΗ: 27.02.2013, Il Manifesto. Μετάφραση: February 28, 2013, Κόκκινη Πιπεριά

ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ

Του Αρχιμ. π. Χριστόδουλου (Αγγελόγλου)*

Η μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταλλείων στις Σκουριές που είχε ένταση και παλμό, πραγματοποιήθηκε στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Κατόπιν αιτήσεως των κατοίκων, κύριος και πρώτος ομιλητής είχε ορισθεί ο αγωνιστής Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος, Πνευματικός και εφημέριος του Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία», που εδρεύει στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Ο κόσμος παρ’ ότι η ομιλία του ήταν μακροσκελής, τον παρότρυνε να συνεχίσει. Την δημοσιεύουμε αυτούσια και σας συνιστούμε να την διαβάσετε. Αξίζει!

Κάτοικοι της Μεγ. Παναγίας και της Ιερισσού με παρακάλεσαν να μιλήσω σήμερα στην αγάπη σας και, αφού προηγουμένως έθεσα το θέμα στην Γεροντική Σύναξη του Ησυχαστηρίου, έκανα υπακοή.

Συνέχεια →