Ομιλία εις την Κυριακή Η΄ Λουκά – Καλού Σαμαρείτη, ΛΚ., Ι΄, 25-37**,  13-11-2011

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

Κάθε άνθρωπος που έρχεται εις τον κόσμο μετά την πτώσιν, είναι άρρωστος βαριά, είναι ημιθανής. Και ας αρχίσομε από τον πρώτον άνθρωπο τον Αδάμ. Τι είναι ο Αδάμ Ζωντανός η νεκρός;

Ζωντανός θα πει κάποιος αφού τρώγει, πίνει, κυνηγάει, συνέρχεται με την Εύα, κάνει παιδιά, υιούς και θυγατέρες, (60 κατά  μιαν  παράδοση). Έζησε επί 930 χρόνια, το λέει και η γραφή: «και εγένοντο πάσαι αι ημέραι Αδάμ ας έζησε, τριάκοντα και εννιακόσια έτη και απέθανε», Γέν, Ε΄, 5.

Νεκρός θα πει άλλος, γιατί; Γιατί το λέει ο Θεός και ο Θεός δεν λέει ψέματα,  δεν μπλοφάρει ο Θεός. Πέθανε αυθημερόν: «ή δ’ αν ημέρα φάγετε απ’ αυτού, θανάτω αποθανείσθε», Γεν. Β΄, 17. Tώρα τι είναι ο Αδάμ, ζωντανός η νεκρός;

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ. Το λέει το σημερινό Ευαγγέλιο: ΗΜΙΘΑΝΗΣ. 

Συνέχεια →

Η επιστήμη ως… ποντιακό ανέκδοτο

Του Βασίλη Ξυδιά

Είναι επιστημονική, λέει, η διάκριση μεταξύ γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης. Εννοείται! Τόσο επιστημονική όσο ήταν και η διάκριση μεταξύ τρόικας και «θεσμών», «παλαιού» που φεύγει και «νέου» που έρχεται κ.ο.κ.! Το υπονόησε ο Όργουελ πως η Νέα Γλώσσα θα ήταν αριστερής κοπής, αλλά εμείς δεν τον πήραμε στα σοβαρά. Έτσι το κατάπιαμε κι αυτή τη φορά, αμάσητο: άλλο γενοκτονία, άλλο εθνοκάθαρση!

Η κοινή λογική λέει πως δεν μπορεί να υπάρξει εθνοκάθαρση χωρίς κάποια μορφή γενοκτονίας. Πως δεν είναι νοητό το ξεκαθάρισμα μιας περιοχής από τον επί χιλιετίες αυτόχθονα πληθυσμό (=εθνοκάθαρση) χωρίς τη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, εξόντωση ολόκληρου αυτού του πληθυσμού ή τμήματός του (=γενοκτονία).

Συνέχεια →

«Ένα πουκάμισο αδειανό» για την εκπαίδευση

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Ο Υπουργός παιδείας σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου και η κυβέρνηση σε ρόλο … αντιπολίτευσης αδυνατούν  να δώσουν λύσεις σε εκρηκτικά προβλήματα της εκπαίδευσης υποσχόμενοι «ένα πουκάμισο αδειανό», όπως είναι το πρόγραμμα και η ρητορική τους. Στον τρίτο μήνα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και δεκάδες χιλιάδες είναι ακόμα τα παιδιά που δεν έχουν δει τους δασκάλους τους σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Μέχρι την αρχή της εβδομάδας το σύνολο των κενών, σε εκπαιδευτικούς, από τα Νηπιαγωγεία μέχρι και τα Λύκεια ανέρχεται στις 8.000.

Συνέχεια →

Η ΤΡΙΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Ο ελληνισμός στη μακραίωνη ιστορία του βίωσε δύο μεγάλες παρακμές. Στην πρώτη έθεσε τέλος η άκοπη κατάκτησή μας από τους Ρωμαίους, στη δεύτερη η επίσης άκοπη κατάκτησή μας από τους Τούρκους. Ο ελληνισμός επιβίωσε βέβαια κατά τη ρωμαϊκή κατάκτηση χάρη στον πολιτισμό του, τον οποίο είχε μεταδώσει σε πλήθος λαών Ανατολής και Δύσης, έλαμψε όμως και πάλι με την εγκόλπωση της νέας πίστης, του Ευαγγελίου του Χριστού. Η χιλιόχρονη αυτοκρατορία της Ρωμανίας είναι αποκρουστική σε αρκετούς Νεοέλληνες, επειδή, δουλωμένοι αυτοί στο «πνεύμα» της Δύσης, απεχθάνονται κάθε τι το ελληνικό και ορθόδοξο.

Συνέχεια →

Το ρήγμα

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Παραπαίει και πάλι απόψε στη βαρύτητα
το άστρο μου
έτοιμο να καταρρεύσει
στ’ απερινόητα ερωτήματα
που συνθλίβουν τα θεμέλιά μου

Συνέχεια →

Σάντσο Πάντσα, ο ασυγχώρητος! – Είναι μπορετή μια συζήτηση για τα Θρησκευτικά σήμερα;

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου*

Όταν ήμουν μαθητής διάβασα για πρώτη φορά κάτι θεολογικό, πέρα από τα σχολικά εγχειρίδια, στα τέλη του 1974. Ήμουν στη Δ΄ Γυμνασίου, η χούντα είχε πέσει πρόσφατα και τα πεζοδρόμια στο κέντρο της Αθήνας είχαν γεμίσει από πάγκους, τίγκα στο πολιτικό βιβλίο. Το πρώτο, λοιπόν, θεολογικό, που διάβασα, βρισκόταν στο βιβλίο του Ένγκελς, Ουτοπικός Σοσιαλισμός και Επιστημονικός Σοσιαλισμός, το οποίο αγόρασα ο ίδιος, με το μαθητικό χαρτζιλίκι.

Συνέχεια →

Ομιλία εις την Ζ΄ Κυριακή του Λουκά –Αιμορροούσης & κόρης Ιαείρου, ΛΚ, Η΄, 41-56.,  6-11-2011

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

«ότι θυγάτηρ μονογενής ην αυτώ, ως ετών δώδεκα και αύτη απέθνησκεν», Λκ. Η’, 42**

Δυο άνθρωποι σπρωγμένοι από την ανάγκην βαδίζουν  προς τον Χριστό. Ο ένας από τα λαϊκά στρώματα, η  Αγία Βερονίκη η αιμορροούσα, Τύπος της ανθρωπότητας. Ο άλλος ο Ιάειρος ο αρχισυνάγωγος από την άρχουσα τάξη, τύπος της αριστοκρατίας.

Κύριος ο Θεός έχει δυο εναλλακτικούς τρόπους για να κυβερνάει τον κόσμο: Την τρυφή  και την ανάγκην δια των θλίψεων. Η επιλογή είναι του ανθρώπου και όχι του  Θεού. Τούτο έγινε μέσα στον παράδεισο προ της πτώσεως. Τούτο γίνεται και μέσα στον κόσμο μετά την πτώσιν, ανεξαρτήτως τάξεως ή προελεύσεως και στους πλούσιους και στους φτωχούς, και στην υψηλή κοινωνία και στο φτωχό λαό, και στους άρχοντες και στους αρχόμενους, και αν πει κανείς το αντίθετο θα του πω πώς έχει  μυωπία. Γι αυτό πρέπει να γνωριστούμε με τις θλίψεις για να κάνουμε την σωστή επιλογή.

Συνέχεια →

Λάιτ ραγιάδες (ει δυνατόν και γκλάμουρους)

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Απορούν πολλοί γιατί η Γενοκτονία των Ποντίων εξαιρέθηκε απ’ τη διδακτέα ύλη του Λυκείου (απ’ την οποίαν έχει εξαιρεθεί επίσης και ο «Επιτάφιος» του Περικλή). Γιατί; Ξεχνούν τις συμφωνίες Γιωργάκη – Τζεμ για τον «ήπιο» και «εποικοδομητικό» τρόπο που πρέπει να διδάσκεται η Ιστορία στην Ελλάδα και την Τουρκία, ώστε διά της λήθης να απαλυνθεί το «μίσος» που παράγει η… μνήμη;

Συνέχεια →