Μαθήματα οδικής συμπεριφοράς
Από την ομιλία του Ιαβέρη στην Ερμούπολη στη Σύρο

Από την ομιλία του Ιαβέρη στη Ερμούπολη σε ένα άδειο (και αδιάφορο) ακροατήριο: Διαβάστε το, αξίζει.
Μαθήματα οδικής συμπεριφοράς
Από την ομιλία του Ιαβέρη στην Ερμούπολη στη Σύρο

Από την ομιλία του Ιαβέρη στη Ερμούπολη σε ένα άδειο (και αδιάφορο) ακροατήριο: Διαβάστε το, αξίζει.
Απλές σκέψεις με αφορμή την άκρατη εμπορευματοποίηση των Ολυμπιακών αγώνων πια…
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

α. Εισαγωγή
Τέσσερα μεγάλης εμβέλειας γεγονότα – δεν μιλώ για τις διπλές εκλογές – σηματοδοτούν μέχρι στιγμής το νέο πεδίο πολιτικής, φιλοσοφικής και θεολογικής σκέψης στη χώρα μας.
Πρόκειται για το 76% ΟΧΙ των Ε/Κ στην Κύπρο απέναντι στο σχέδιο ψευτοένωσης της νότιας με την βόρεια Κύπρο, με απάντηση το 67% ΝΑΙ των καταπιεσμένων πια Τ/Κ. Ακολουθεί η αναπάντεχη στους πολλούς σύγκρουση της πλειοψηφίας της Ιεραρχίας της «ελλαδικής» Εκκλησίας με την διευρυμένη Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Επέρχεται φυσικά και η τέλεση των εμπορευματικών ολυμπιακών αγώνων στη Αθήνα, μετά την αφή της χιτλερικής έμπνευσης φλόγας την ημέρα του Ευαγγελισμού[i].
Του Φιλαλήθη/philalethe00

Ως γνωστόν, “πάντως άρα φιλοσοφητέον”. Δηλαδή δεν μπορεί να απορρίψη κάποιος κατά τον Αριστοτέλη το χώρο της φιλοσοφίας αβρόχοις ποσί. Τα πόδια του θα βραχούν, διότι “ει δε μη φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον”, δηλαδή, για να βρούμε, αν πρέπει να φιλοσοφούμε, πρέπει να φιλοσοφηθή, να το φιλοσοφήσουμε. Άρα: πάντως φιλοσοφητέον.
Το ίδιο ισχύει και με την θεογνωσία ή την θεολογία, τον λόγο περί του Θεού. Εάν πρόκειται να απορρίψουμε τον Θεό, αν υποθέσουμε, ότι μπορούμε, κάνουμε άθεη θεο-λογία, που πολύ συχνά είναι μία ορισμένη (ή/και ξεπερασμένη εν πολλοίς, όπως ο… αεί βουρβουλακιάζων και πολυειδής Υλισμός) φιλοσοφία των επιστημών.
Μαθήματα χρηστής Διακυβέρνησης προς άπαντες πολιτικούς.

Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.
Διαβάζοντας το κείμενο, δημοσίευμα αθηναϊκής εφημερίδας, που μας έστειλε ο συμπολίτης μας Θόδωρος Χαβιάρας, σκεπτόμενος προφανώς, όπως κι εμείς όταν το διαβάσαμε, ότι τη Χίο την αφορά, ο νους μας πήγε ιδιαίτερα στην Αμανή.
Βαστίλη…
(Για τους αξιότιμους εθνοπατέρες. Ή μάλλον – πιο σωστά – τους αναξιόπιστους πατριούς. Και τα κοπάδια τους…)
Του παπα Ηλία Υφαντή

Κόπτονται – χωρίς αιδώ και φιλότιμο – οι καθοδηγητές και μπροστάρηδες του λαού μας, ένθεν κακείθεν, με την κούφια και ανιαρή γλώσσα τους, δήθεν, για τη Δικαιοσύνη.
Κι άλλοι τη βρίσκουν εξαρτημένη κι άλλοι ανεξάρτητη. Πάντοτε ανάλογα με το αν οι αποφάσεις των λειτουργών της, λεγόμενης, Δικαιοσύνης, συμφωνούν με ή αντιτίθενται προς τα κομματικά τους συμφέροντα.
π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Ο «άγιος» των φυλακισμένων
Έχει χαρίσει την ελευθερία σε πάνω από 10.000 κρατουμένους

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάνος Χαραλαμπάκης
Κοντά στους φυλακισμένους. Επί 30 χρόνια ο π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος επισκέπτεται τις φυλακές. Και με χρήματα που προσφέρουν πιστοί αλλά και ο ίδιος έχει καταφέρει να αποφυλακιστούν 10.350 κρατούμενοι που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να εξαγοράσουν τις ποινές τους
Σε 10.350 φυλακισμένους έχει χαρίσει την ελευθερία ο «προστάτης άγιος» των κρατουμένων, ο 77χρονος ιερέας Γερβάσιος Ραπτόπουλος από τη Θεσσαλονίκη. Είναι δηλαδή σαν να έχει αδειάσει 5 φυλακές Κορυδαλλού!
Ενάντια στην υποστασιοποίηση ενός επιστημονικίστικου «ορθολογισμού»
Του Τάσου Αναστασιάδη
Δημοσιεύουμε ορισμένα αποσπάσματα (*) από ένα άρθρο ενάντια στο θετικισμό, ιδιαίτερα στο επίπεδο του λόγου, ακόμα και επιστημονικού ή εκπαιδευτικού. Η συζήτηση είναι προφανώς ανοιχτή και ενδιαφέρουσα για τις επιπτώσεις όχι μόνο μιας τοποθέτησης απέναντι στο σχολείο αλλά και απέναντι στην επιστήμη, την τεχνική ή και την πολιτική ανάλυση και πρακτική.
![]()
[(*) Το κείμενο που είχε δημοσιευτεί στο Σπάρτακο ήταν συντομευμένο]
Η Νέα Τάξη της παγκόσμιας καπιταλιστικής «αναρχίας»
Με αφορμή την πιστωτική κρίση
Του Τάκη Φωτόπουλου

Το ποτάμι της μεταμοντέρνας αμνήμονος κιτσαρίας
Συνέντευξη του Κώστα Γεωργουσόπουλου

στο Σωτήρη Γουνελά *

– Είμαστε ένας λαός με μακρά ιστορία που δεν εξισώνεται χρονικά ούτε με την ιστορία των ευρωπαϊκών λαών ούτε πολύ περισσότερο με την ιστορία της Αμερικής. Πιστεύετε ότι οι Έλληνες διανοούμενοι έχουν επίγνωση αυτής της ιστορίας και άρα έχουν ανάλογη μνήμη;
Το ποδόσφαιρο ως δομικός άξονας στο Άνθρωποι και σπίτια του Ανδρέα Φραγκιά
Του Δημήτρη Κόκορη

Το ποδόσφαιρο δεν έχει επιτελέσει στο πεδίο της ελληνικής ποίησης και πεζογραφίας το ρόλο που έχει διαδραματίσει σε λογοτεχνίες σαν την αγγλόφωνη ή την ισπανόφωνη, όπου και έχει συμβάλει στη δημιουργία έργων αναφοράς. [1]
Ωστόσο η ελληνική λογοτεχνική παραγωγή, που σχετίζεται με το ποδόσφαιρο, δεν είναι και αμελητέα (Kόκορης 2000). Αρκετά ποιήματα εκπροσώπων της μεταπολεμικής μας ποίησης, με αναμφισβήτητους πρωτεργάτες ως προς το θέμα σημαντικούς ποιητές της γενιάς του ’70 (Μαρκόπουλος 2006), ορισμένα διηγήματα, πολλά δοκίμια και ευάριθμα μυθιστορήματα χαρτογραφούν μία περιοχή σχετικής με το ποδόσφαιρο λογοτεχνίας, η οποία μάλιστα με την πάροδο του χρόνου διευρύνεται και εμπλουτίζεται. [2]