Αγρότες και Ε.Ε.

Του Νίκου Μπογιόπουλου

1) Το 1980, η Ελλάδα είχε πλεόνασμα στο γεωργικό της ισοζύγιο. Η δραματική επιδείνωση στο ισοζύγιο των γεωργικών προϊόντων, συνέπεια της ένταξης στην ΕΟΚ και της αντιαγροτικής πολιτικής των κυβερνήσεων στην εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, φάνηκε από την πρώτη στιγμή:

Το 1980 η Ελλάδα είχε πλεόνασμα 763 εκατ. δολαρίων στο γεωργικό εμπορικό ισοζύγιο, αλλά το 1981, πρώτη χρονιά της ένταξης, παρουσιάστηκε έλλειμμα ύψους 377 εκατ. δολαρίων. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα, η εικόνα καταγράφεται πλέον παραπάνω από δραματική:

Συνέχεια →

Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ορθόδοξη Θεολογία. Μια Προκήρυξη

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

«Ακούστε με τώρα κι εσείς οι πλούσιοι. Κλάψτε με γοερές κραυγές για τα βάσανά σας, που όπου να ‘ναι έρχονται. Ο πλούτος σας σάπισε, και τα ρούχα σας τα ‘φαγε ο σκόρος. το χρυσάφι σας και το ασήμι κατασκούριασαν, και η σκουριά τους θα είναι μαρτυρική κατάθεση εναντίον σας και θα καταφάει τις σάρκες σας σαν τη φωτιά. Κι ενώ πλησιάζει η κρίση εσείς μαζεύετε θησαυρούς. Να, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας κι εσείς τους τον στερήσατε κραυγάζει. Και οι κραυγές των θεριστών έφτασαν ως τα αυτιά του παντοδύναμου Κυρίου. Ζήσατε πάνω στη γη με απολαύσεις και σπατάλες. Παχύνατε σαν τα ζώα, που τα πάνε για σφάξιμο. Καταδικάσατε και φονεύσατε τον αθώο. δεν σας πρόβαλε αντίσταση».

Συνέχεια →

Η πραγματικότητα για το ωράριο και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών σε Ελλάδα και ΕΕ

 Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

 Πρώτα η κυβέρνηση και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ αναλαμβάνουν μεθοδικά τη στοχοποίηση και την εκστρατεία συκοφάντησης κάθε κλάδου εργαζομένων και στη συνέχεια θεσμοθετούνται μέτρα εναντίον τους στο όνομα της «σωτηρίας της πατρίδος» και του «εθνικού συμφέροντος». Το ίδιο συμβαίνει και με τους εκπαιδευτικούς που υποχρεώνονται σε αύξηση του ωραρίου τους, ένα από τον κυκεώνα μέτρων που επιδεινώνουν τις…συνθήκες εργασίας τους και άσκησης του παιδαγωγικού τους έργου. 

Συνέχεια →

Πόλη σιδηροδέσμια

Του Γιάννη Ποταμιάνου

Χειμώνας ανερμάτιστος

                       στη βαρβάρωση παραδομένος

Κι ο ήλιος λυμφατικός

                                   κιτρινισμένος χαρταετός

                     που στριφογυρίζει   στο γαλάζιο

Ενεός μένει ο ποιητής,

                                      στην χαροκαμένη πόλη  

όπου πιο ελεήμονες απ’ τους ανθρώπους

                               είναι κάδοι σκουπιδιών της

  Συνέχεια →

Τέρμα οι βεβαιότητες. Ζήτω η δοκιμασία!

Του Λευτέρη Κουσούλη

Πόσο μας αρέσουν οι βεβαιότητες! Η αλήθεια είναι ότι οι αυτονόητες και αυθόρμητες απαντήσεις, ασκούσαν πάντα μια γοητεία. Έδιναν μια ασφάλεια. Διαμόρφωναν μια συνθήκη ηρεμίας. Η αμφιβολία κουράζει. Η δοκιμασία της αναζήτησης μας ταλαιπωρεί. Και τα δύσβατα μονοπάτια της γνώσης μας προκαλούν ανασφάλεια και άγχος.

Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε στην Ελλάδα, την εποχή των βεβαιοτήτων. Των εύκολων λύσεων και των δεδομένων απαντήσεων.

Συνέχεια →

Πειθαρχικός έλεγχος και εξουσία

Το Π.Δ. για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Του Γιώργου Καλημερίδη

Το Υπουργείο Παιδείας Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α) έδωσε, στις 20-1-2013, στη δημοσιότητα, το προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ) για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, δύο μήνες μετά την έκδοση του πορίσματος της επιστημονικής ομάδας που είχε συγκροτηθεί για το συγκεκριμένο σκοπό (ομάδα Ματσαγγούρα στο εξής). Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση του Π.Δ , κρίνουμε αναγκαίο να τονίσουμε, εξαρχής, δύο σημαντικές παραμέτρους, τις οποίες θεωρούμε βασικές προϋποθέσεις για την επαρκέστερη κατανόηση της σκοποθεσίας και της πολιτικής λογικής που διέπει τη συγκεκριμένη κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία.

Συνέχεια →

Το ξεπούλημα των νησιών και η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας 

Του Δημήτρη Καζάκη

Στις 9 Φεβρουαρίου 1897 με το παλιό ημερολόγιο ο ευρωπαϊκός στόλος βομβάρδισε το στρατόπεδο των επαναστατών στο Ακρωτήρι Χανίων, με το πρόσχημα το γεγονός ότι είχε υψωθεί η ελληνική σημαία. Στόχος ήταν η σημαία, την οποία και κατέρριψε… Όταν πλέον ο ιστός έπεσε από τα ευρωπαϊκά πυρά, ένας επαναστάτης, ο Σπύρος Καγιαλές, έκανε το σώμα του ιστό και ύψωσε εκ νέου τη σημαία… Ο ανθρώπινος ιστός ανάγκασε τους ναυάρχους των δυνάμεων να διατάξουν παύση του πυρός.

Συνέχεια →

ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΓΟΥΣ

Πριν από την «τελική λύση»: ο γεωπολιτικός αφοπλισμός της Ελλάδας

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στην Τουρκία (και όχι μόνο) ο έλεγχος της ελληνικής ενεργειακής υποδομής. Με «αντιδράσεις εκτός ορίων» απειλούν οι ΗΠΑ για να αποκλείσουν τους Ρώσους από ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ.

«Το Ελληνικόν Έθνος, δυνάμει της παρούσης πράξεως θέτει εκουσίως την ιεράν παρακαταθήκην της αυτού Ελευθερίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας και της πολιτικής αυτού υπάρξεως, υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας.»

Ψήφισμα της Γ’ Εθνοσυνελεύσεως, Επίδαυρος

Συνέχεια →

Μια φορολογική παγκοσμιοποίηση*

Του Γιάννη Στρούμπα

Το προσκλητήριο  που απεύθυνε στις 17/12/2012 ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς προς συγκεκριμένες πολυεθνικές επιχειρήσεις με την υπόσχεση της παροχής κινήτρων προκειμένου να επενδύσουν στην Ελλάδα εκφράζει εύγλωττα μια πολιτική αντίληψη παραίτησης της πολιτείας από κάθε διάθεση προς οργάνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, κι εγκατάλειψης των σχετικών πρωτοβουλιών σε εξωγενείς παράγοντες. Όταν όμως η πολιτική εγκαταλείπει το δικαίωμα μα και την ταυτόχρονη υποχρέωσή της να οργανώνει και να διευθετεί την επιχειρηματικότητα, εκχωρώντας τη συγκεκριμένη λειτουργία σε αλλογενείς φορείς, από τον έλεγχο μάλιστα των οποίων παραιτείται οικειοθελώς, προικίζοντάς τους με ασυδοσία, εύλογα καθιστά τον εαυτό της αιχμάλωτό τους.

* α΄ δημοσίευση: εφημερίδα «Αντιφωνητής», αρ. φύλλου 361, 16/2/2013.

Συνέχεια →

Καπιταλιστική κρίση, εμπέδωση της εξάρτησης και διάλυση των Κέντρων Πρόληψης:

 Η απαλοιφή κάθε φαινομενικής ασυνέχειας, αφετηρία νέων αγώνων

Κρίση, παρακμή και εξάρτηση

Του Νίκου Λάϊου*

Βάζοντας στο κάδρο της εν εξελίξει όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης την ουσιοεξάρτηση, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι βιώνουμε τις κατεξοχήν συνθήκες της τελευταίας. Περισσότερο από ό,τι σε κάθε άλλη φάση, σήμερα το εύρος, η σοβαρότητα και η επιμονή των αιτίων και των συμπεριφορών της ουσιοεξάρτησης εντείνονται και καταλαμβάνουν θέσεις κεντρικές στο καθημερινό γίγνεσθαι.

Συνέχεια →