ΑΙΘΑΛΟΜΙΧΛΗ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥΣ,

ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΧΡΕΩΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΠΟΜΠΟΛΕΣ , ΣΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ

 

Του Βασίλη Παπαδόπουλου*

 

Βγήκαν Χριστούγεννα μέρα οι αθεόφοβοι στα κανάλια και έκαναν ανακοίνωση λέγωντας ψέματα πάλι λές και ο κόσμος είναι βλάκας και δεν καταλαβαίνει, για να μας δείξουν τάχατες ότι δουλεύουν ακόμα και αυτές τις μέρες και να εκμεταλλευτούν το φαινόμενο της αιθαλομίχλης επικοινωνιακά και εν τέλει φοροεισπρακτικά.

Ε όχι λοιπόν, την αιθαλομίχλη να την χρεώσετε στους Πολεοδόμους, στους Μηχανικούς, στους Αρχιτέκτονες, το ΤΕΕ, το ΥΠΕΚΑ και το ΥΠΕΧΩΔΕ της τελευταίας πεντηκονταετίας. Στους δημιουργούς αυτού του εκτρώματος που ονομάζεται σύγχρονη, μεταπολεμική Αθήνα και όχι μόνο. Στους  σχεδιαστές, στους μελετητές και κατασκευαστές του οποιοδήποτε αστικού κέντρου στην Ελλάδα. Να το χρεώσετε σε αυτούς που παρέλαβαν ένα πολεοδομικό μαργαριτάρι στην περίπτωση της Αθήνας, με κτίσματα παγκοσμίως αξιοζήλευτης αρχιτεκτονικής και το έθαψαν και το μετέτρεψαν σε εργοστάσιο παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα μέσα σε μισό αιώνα.

Το φαινόμενο της αιθαλομίχλης δέν είναι κάτι που κάνει εντύπωση, δέν είναι τωρινό φαινόμενο υπήρχε και από παλιά, όταν π.χ. δέν υπήρχε δακτύλιος στην Αθήνα και ΌΤΑΝ όλα τα αυτοκίνητα καίγανε ακόμα βενζίνη, ας μήν το ξεχνάμε αυτό. Η αιθαλομίχλη είναι ακόμα μία απόδειξη της ανικανότητας, της αδιαφορίας και της διαφθοράς του έργου των Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων της Ελλάδας σε συνδυασμό πάντα με την ανοχή και συνέργια της εκάστοτε ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ και τώρα τελευταία του ΥΠΕΚΑ.  Καταλαβαίνω ότι πολλοί Μηχανικοί θα εναντιωθούν σε αυτή την άποψη, αλλά λυπάμαι πολύ, αυτή είναι η αλήθεια.

Η αιθαλομίχλη είναι ακόμα ένα φαινόμενο που αποδεικνύει καταφανέστατα το γεγονός ότι οι πόλεις μας είναι κυριολεκτικά για τα μπάζα. Αποδεικνύεται περίτρανα το γεγονός ότι οι πόλεις μας ούτε κάν τις ανάγκες και τον τρόπο ζωής ενός ανθρώπου του 1950, δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν. Δέν έχει προβλεφτεί όυτε κάν αυτό, ούτε κάν τα βασικά και καμία πρόβλεψη επαρκούς αστικού εξαερισμού. Έχουν αποψιλωθεί τα πάντα, όλα τα δέντρα αλλά και όλοι οι κανόνες αρχιτεκτονικού και πολεοδομικού σχεδιασμού στον βωμό της αισχροκέρδιας και της γκετοποίησης των αστών.

Κάθε φορά που βρέχει, χιονίζει ή κάνει καύσωνα λίγο παραπάνω από το κανονικό, οι υποδομές αμέσως φρακάρουν και οι πόλεις αμέσως βραχυκυκλώνουν. Πόσες φορές έχουμε δεί να επαναλαμβάνονται τέτοια σκηνικά; Η Αθήνα ιδιαίτερα και από την γεωμορφολογίας της κιόλας έχει την τύχη να διαθέτει πάρα πολλούς υδροφόρους ορίζοντες και υπόγεια ποτάμια, πολλούς δηλαδή τρόπους εκτόνωσης  μιάς έντονης βροχόπτωσης που δέν θα έπρεπε να πλυμμυρίζει ποτέ. Αλλά φρόντισαν τόσο καλά οι Μηχανικοί να μπαζώσουν ρέματα και ποτάμια ολόκληρα που πλέον με την παραμικρή βροχή κάνει κανείς 1 ώρα για να πάει από την Ν. Φιλαδέλεφεια στο Περιστέρι από τον Κηφισσό. Ε, έτσι και τώρα παρόμοια έτυχε οι Έλληνες να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν το τζάκι τους, να κάνουν δηλαδή αυτό που έπρεπε από καιρό να κάνουν, να χρησιμοποιήσουν το πολεοδομικά εγκεκριμένο τζάκι τους, να σταματήσει το τζάκι να είναι ένα διακοσμητικό στοιχείο και αμέσως οι πόλεις και οι πολιτικοί κρύφτηκαν μέσα στην αιθαλομίχλη.

Και έτσι οι αιμολάγνες ύαινες της πολιτικής αδράτουν την ευκαιριάρα αυτή για ακόμα μια φορά και έρχονται και σου λένε, πάρε φόρο για ΑΠΕ π.χ. για την αντιμετώπιση του φαινομένου, πάρε τζάμπα ρεύμα τώρα στους πολίτες και μετά τις γιορτές μας περιμένουν όλους στην γωνία, πλήρωσε αναδρομικά την ΔΕΗ μετά π.χ., πλήρωσε παραπάνω δημοτικά τέλη, πλήρωσε παραπάνω διόδια τώρα για να γίνουν έργα και να μήν πλυμμυρίζουν ή να μήν παγώνουν οι μεγάλες αρτηρίες της Αθήνας, χρηματοδότησε τους εθνικούς εργολάβους και τις τράπεζες για ακόμα μια φορά δηλαδή ώστε να μήν κάνουν πάλι τίποτα. Και έτσι το ρίχνουν surprise surprise  ξανά σε εμάς, στην κρίση, στην απελπισία των Ελλήνων να ζεσταθούν γιατί δέν έχουν να πληρώσουν πετρέλαιο θέρμανσης και δέν μειώνουν και από πάνω και την τιμή του.

Δηλαδή, λέω εγώ τώρα άν τύχει ένα εκατομμύριο Αθηναίοι ή Θεσσαλονικείς ή Ηρακλιώτες, Πατρινοί και Λαρισσαίοι να πάνε στην τουαλέτα ταυτόχρονα, αναρωτιέμαι το αποχετευτικό δίκτυο της πόλης θα μπορέσει να ανταποκριθεί; Δέν νομίζω, οπότε πάρε φόρο και για το ότι πάς στην τουαλέτα παραπάνω από ό,τι πρέπει. Πόσα κιλά είσαι, κακώς είσαι τόσα κιλά, που βρήκες τόσα λεφτά για να τραφείς, άρα έχεις και είσαι ζωντανή απόδειξη του ότι λεφτά υπάρχουν και τα φάγμε όλοι μαζί και τα κρύβεις και από πάνω, οπότε πλήρωσε φόρο συντήρησης της παχυσαρκίας και υπερβαρίας. Και εάν είσαι υπέρβαρος πόσες φορές πάς καθημερινά στην τουαλέτα, δέν γίνεται να πάς πάνω από μία φορά, πλήρωσε λοιπόν και εξτρά δημοτικά τέλη συντήρησης του δικτύου. Πόσο καθαρός είσαι; Γιατί κάνεις μπάνιο καθημερινά, μα είναι δυνατόν; Φαντάσου ένα εκατομμύριο Αθηναίοι να κάνουν μπάνιο ταυτόχρονα κάθε μέρα, θα αντέξει ή δέν θα αντέξει το φορτίο το αποχετευτικό δίκτυο, πέραν του ότι καταναλώνεις παράπανω νερό από ό,τι πρέπει, πάρε λοιπόν φόρο υπερβολικής καθαριότητας. Δέν τους έχετε ικανούς ακόμα και για κάτι τέτοιο; Ή νομίζετε ότι δεν θα βρούν λόγους;

Οι τύποι, αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο τραγικά, θα χαρακτηρίζονταν τουλάχιστον ώς γελοία, ώς και διεφθερμένα. Αλλά δυστυχώς τα πράγματα είναι τραγικά, οπότε και αυτοί χαρακτηρήζονται ώς τραγικοί.

Να τα χρεώσουν στους Μπόμπολες, σε όλους τους εθνικούς εργολάβους και φωτογραφικά επιλεγμένους μειωδότες όλων των δημοσίων έργων των τελευταίων 50 ετών. Να τα χρεώσουν στις πολεοδομίες τους, στους Μηχανικούς, στους Αρχιτέκτονες και Μελετητές πολεοδομικού σχεδιασμού και κατασκευής αυτού. Να το χρεώσουν κυρίως στις κεντρικές πολιτικές ηγεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ και του ΥΠΕΚΑ του τελευταίου αιώνα. Αλλά τί ναλέμε τώρα; Υπάρχει περίπτωση να γίνει αυτό; Καμία, οπότε πλήρωνε για ακόμα μια φορά Έλληνα που υπάρχεις, που αναπνέεις, που τόλμησες να κάψεις ξύλα στο τζάκι σου για να ζεσταθείς, στο πύρ το εξώτερο!

Κλείνοντας ήθελα να εκφράσω μια απορία που τρυβελίζει το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό. Πρίν από πολύ λίγο καιρό είδαμε όλοι στην τηλεόραση πρωτοφανή φαινόμενα κακοκαιρίας, βροχών και ψύχους παγκοσμίως. Πρωτοφανείς χιονοθύελες στην Αμερική, στην Κίνα, στην Ρωσία και στην Ευρώπη. Θεωρείται ο ψυχρότερος χειμώνας των τελευταίων δεκαετιών για πολλά μέροι, χιόνισε ακόμα και μετά από εκατό τόσα χρόνια και στην Αίγυπτο, στις πυραμίδες και στην Σαουδική Αραβία, χιόνισε ακόμα και στην έρημο και προβλέπονται κιόλας ακόμα πιό επιδεινωμένα φαινόμενα λένε οι μετερεωλόγοι.

Και ρωτάω λοιπόν, το φαινόμενο του θερμοκηπίου που πήγε ρε παιδιά, που φορολογούν και εισπράτουν παγκοσμίως για αυτό;

* Ο Βασίλης Παπαδόπουλος είναι Π. Μηχανικός, MSc, ΜΒs.

ΠΗΓΗ: Πέμπτη, Δεκέμβριος 26, 2013,  http://www.pentapostagma.gr/2013/12/…BF.html#.Urw6vfvm4Y0

Για την σύσκεψη που συγκαλεί ο κ. Αγγελάκας, (Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης).

 Ανοιχτή επιστολή.

 

Από τα 5 ιδρυτικά στελέχη της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ για το Θαλάσσιο Μέτωπο της Πάτρας*

 

Πάτρα 28/11/2013

Αγαπητοί συμπολίτες,

Ο κ. Αγγελάκας, όπως γνωρίζετε, εκπροσωπεί στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας την Κυβέρνηση της χώρας. Ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος λοιπόν, συγκαλεί σύσκεψη για το θαλάσσιο μέτωπο, μάλιστα με τον βαρύγδουπο τίτλο, «της παραχώρησης χερσαίων τμημάτων της λιμενικής ζώνης στον Δήμο Πατρέων».

Τίποτα κακό μέχρι εδώ! Τίποτα κακό, αν απευθυνόταν σε ανυποψίαστους πολίτες, σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της χώρας! Όμως, οι πολίτες της Πάτρας, γνωρίζουν την ιστορία του θέματος, γνωρίζουν τις εξελίξεις όλων των φάσεων αυτής της ιστορίας.

Η ιστορία:

1. Η πόλη, από τις αρχές της δεκαετίας του 90, συναίνεσε στην χωροθέτηση κατασκευής νέου λιμανιού στην Ακτή Δυμαίων, μπροστά στην Πειραϊκή-Πατραϊκή. Γιατί έπρεπε να φτιαχτεί καινούριο λιμάνι;

Απάντηση: Για να απελευθερωθεί το κεντρικό θαλάσσιο μέτωπο της πόλης! Και αυτό, υπήρξε από τότε Κυβερνητική δέσμευση απέναντι στην πόλη.

2. Η πόλη από τότε διεκδικεί, (ομόφωνα!), και περιμένει την ολοκλήρωση του νέου λιμανιού.

3. Τον Οκτώβρη του 2010, επιτυγχάνεται η πρώτη συμφωνία με την Κυβέρνηση και υπογράφεται το Πρωτόκολλο συνεργασίας Δήμου-ΟΛΠΑ, παρουσία του κ. Πάγκαλου. Η κυβερνητική δέσμευση, αναφέρεται στα γνωστά 3500 μέτρα, πολύ λιγότερα από αυτά που ζητούσαμε.

4. Τον Μάρτιο του 2011, συγκροτείται η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών. Κινητοποιείται και κινητοποιεί τους πολίτες και τους φορείς, συγκεντρώνει πάνω από 30 000 Υπογραφές, οργανώνει δύο πολυπληθή συλλαλητήρια στον μόλο της Αγ. Νικολάου, επισκέπτεται πολιτικούς αρχηγούς και εν τέλει στο τέλος του 2011, ο τότε Υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος δίνει γραπτή εντολή για την παραχώρηση του μετώπου των 3 500 μέτρων. Η σύμβαση υπογράφεται με τελετές στις 24/1/2012. (Η εντολή του κ. Βενιζέλου, την ονομάζει σύμβαση προσωρινής παραχώρησης, μεταξύ Δήμου- ΟΛΠΑ, μέχρι το Υπουργείο Οικονομικών να κάνει την ΟΡΙΣΤΙΚΗ παραχώρηση στον Δήμο Πατρέων!).

Στην συνέχεια όλων των παραπάνω, εξυφαίνεται μία διαρκής συνομωσία για την ακύρωση της παραχώρησης.

Σε αυτήν συμμετέχουν:

Η Κυβέρνηση, που μεταβίβασε την κυριότητα της έκτασης στο ΤΑΙΠΕΔ, παρά την τότε γραπτή εντολή του κ. Βενιζέλου, να εξαιρεθούν τα 3500 μέτρα.

Ο κ. Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΠΑ, που έμπρακτα και συνεχώς τα τελευταία δύο χρόνια, αρνείται να εφαρμόσει την σύμβαση, αρνείται να εκκενώσει και να παραχωρήσει ουσιαστικά τον χώρο. Είναι αυτός που απολογούμενος για την τελευταία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ δημοσιεύει πλήθος εγγράφων, αποκρύπτει το σημαντικότερο, δηλαδή την κατεπείγουσα επιστολή του στις δημόσιες αρχές με την οποία τους ζητά να επιληφθούν για «τις διακεκριμένες φθορές», που κάνει ο Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι.

Είναι τέλος τα επιχειρηματική ιδιωτικά συμφέροντα, που ορέγονται το φιλέτο του δημοσίου χώρου, που αποτελεί η παραλιακή ζώνη. «Επενδυτές» και τοπικά δορυφορικά μικροσυμφέροντα, συνομωτούν διαρκώς, επιδρούν, επηρεάζουν, καθορίζουν την στάση ευάλωτων δημοσίων προσώπων, και θέλουν τις προσωπικές επιδιώξεις και τα προσωπικά τους συμφέροντα να τα βαφτίσουν «ανησυχία» των πολιτών.

Τι από όλα αυτά θα διαπραγματευτεί ο κ. Αγγελάκας; Τι θα προτείνει;

Η αυτονόητη ερμηνεία και πρόβλεψη μας, άλλωστε για αυτό απέφυγε να μας προσκαλέσει στην σύσκεψη του, είναι , ότι ο κ. Κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα κινηθεί στην γραμμή του Υπουργού κ. Βαρβιτσιώτη που μας επισκέφθηκε πρόσφατα. Δηλαδή, δώστε και στον Δήμο 300 μέτρα, βουλώστε του το στόμα!

Η απάντηση και στον κ. Γραμματέα, όπως και στην Κυβέρνηση και όλους τους αρμόδιους Υπουργούς, είναι μονοσήμαντη και σαφής.

1. Μετατροπή της Προσωρινής παραχώρησης σε Οριστική! Όπως οι Κυβερνήσεις έχουν δεσμευτεί και υπογράψει.

2. Για να ικανοποιηθούν οι ανησυχίες των συμπολιτών μας, όχι μόνο των 53, αλλά των 200000, μετά την οριστική παραχώρηση, θα φροντίσουμε όλοι, Δήμος, Αιρετή Περιφέρεια, ελπίζουμε και η Κυβέρνηση, για την χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ, για την άμεση ανάπλαση του παραλιακού μετώπου. Κατά τα πρότυπα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Έχουμε στην διάθεση μας την μελέτη του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία με τον καλύτερο τρόπο, διασφαλίζει ο χώρος αυτός να είναι κοινόχρηστος και δημόσιος, με ήπιες χρήσεις και  εξυπηρετεί όλες τις κοινωνικές κατηγορίες και τις ηλικίες της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπολιτών μας.

Πρωτίστως δε, υπηρετεί το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της πόλης, την συνολική της αναβάθμιση και ανάπτυξη της. Κάθε άλλη επιλογή, κάθε άλλη απόφαση, δεν θα έχει και δεν θα αποκτήσει ποτέ την έγκριση της κοινωνίας.

Με κάθε τιμή

*Δημήτρης Αϊβαλής, Δημήτρης Αλεξίου, Γιάννης Πανταζόπουλος, Χρήστος Πατούχας, Νίκος Τζανάκος.

ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ

Του Αρχιμ. π. Χριστόδουλου (Αγγελόγλου)*

Η μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταλλείων στις Σκουριές που είχε ένταση και παλμό, πραγματοποιήθηκε στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Κατόπιν αιτήσεως των κατοίκων, κύριος και πρώτος ομιλητής είχε ορισθεί ο αγωνιστής Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος, Πνευματικός και εφημέριος του Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία», που εδρεύει στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Ο κόσμος παρ’ ότι η ομιλία του ήταν μακροσκελής, τον παρότρυνε να συνεχίσει. Την δημοσιεύουμε αυτούσια και σας συνιστούμε να την διαβάσετε. Αξίζει!

Κάτοικοι της Μεγ. Παναγίας και της Ιερισσού με παρακάλεσαν να μιλήσω σήμερα στην αγάπη σας και, αφού προηγουμένως έθεσα το θέμα στην Γεροντική Σύναξη του Ησυχαστηρίου, έκανα υπακοή.

Συνέχεια →

Πάτρα και θαλάσσιο μέτωπο: Δεν θα τους περάσει! Δεν θα τους το επιτρέψουμε! Μπορούμε και θα νικήσουμε!

 

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ*

Δηλώνουμε εξαρχής, ότι παρά τις καθυστερήσεις, παρά τα λάθη που έγιναν τον τελευταίο χρόνο, παρά την ουσιαστική απουσία πολλών, παρά την απραξία άλλων που την δικαιολογούν σπέρνοντας κλίμα ηττοπάθειας, παρά την αντίθετη  θέληση ισχυρών και των συμφερόντων που εκπροσωπούν, (συμπολιτών μας και μη), η πόλη μας μπορεί να κερδίσει το παραλιακό της μέτωπο, μπορεί να εξασφαλίσει την αναπνοή που έχει απόλυτη ανάγκη.

Δηλώνουμε εξαρχής, ότι παρά τις καθυστερήσεις, παρά τα λάθη που έγιναν τον τελευταίο χρόνο, παρά την ουσιαστική απουσία πολλών, παρά την απραξία άλλων που την δικαιολογούν σπέρνοντας κλίμα ηττοπάθειας, παρά την αντίθετη  θέληση ισχυρών και των συμφερόντων που εκπροσωπούν, (συμπολιτών μας και μη), η πόλη μας μπορεί να κερδίσει το παραλιακό της μέτωπο, μπορεί να εξασφαλίσει την αναπνοή που έχει απόλυτη ανάγκη.

Γνωρίζουμε πολύ καλά και τις κυβερνητικές προθέσεις, και τις νομοθετικές και άλλες εξελίξεις που μεσολάβησαν, γνωρίζουμε την δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουμε φτάσει. Θα περιγράψουμε με συντομία τα πώς και τα γιατί:

Πριν έναν ακριβώς χρόνο, με τις δικές μας πρωτίστως κινητοποιήσεις, με την ενεργητική εμπλοκή του Δήμου, αποσπάσαμε την δέσμευση της Κυβέρνησης για την άμεση υπογραφή (έγινε λίγες μέρες μετά), της σύμβασης προσωρινής παραχώρησης, του μετώπου των 3.500 μέτρων, με την μνεία της παραχώρησης ολόκληρου του παλιού λιμανιού, μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας φάσης κατασκευής του καινούριου. Υπήρξε αναμφίβολα μία μεγάλη νίκη. Και ήταν αποτέλεσμα και των πολιτικών μας κινήσεων, (επιστολές στον Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς, δεκάδες χιλιάδες υπογραφές συμπολιτών μας), κυρίως όμως της συστράτευσης όλων των αντιπροσωπευτικών φορέων της πόλης και της οργάνωσης δύο μαζικότατων συλλαλητηρίων στον μόλο της Αγίου Νικολάου.

Για όσα δεν κάναμε σωστά και έγκαιρα στο επόμενο διάστημα, έχουμε αναφερθεί πολλές φορές. Είχαμε την ευκαιρία δημόσια, αλλά και στο Δημοτικό Συμβούλιο, να κάνουμε και εκκλήσεις και κριτική. Αποσπάσαμε και άλλες, πρόσφατες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Ας πούμε το ηπιότερο, ότι φταίει η ροπή όλων μας στην επανάπαυση, ή ας πούμε ότι η ταχύτητα των πολιτικών εξελίξεων μας εμπόδισε. Το θέμα έπρεπε να το είχαμε λύσει οριστικά, στους επόμενους δύο μήνες από την προσωρινή παραχώρηση. Και για να γινόταν αυτό, επιβαλλόταν, ο Δήμαρχος να πολιορκούσε κάθε εβδομάδα Υπουργούς και άλλους υπεύθυνους. Η πόλη να πίεζε ασφυκτικά, με όλο το πολιτικό της δυναμικό. Και εν ανάγκη να επαναλαμβάναμε, δυναμικότερες κινητοποιήσεις.

Η καθυστέρηση αυτή, έδωσε χρόνο αναδιοργάνωσης των αντιδράσεων, όσων από την αρχή έψαχναν να βρουν αιτίες. Ισχυρές ομάδες συμφερόντων, παγιδεύοντας και συλλογικούς επαγγελματικούς φορείς, καθοδηγούμενοι, πιστεύουμε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΟΛΠΑ ΑΕ, καθώς και παράγοντες του Υπουργείου Ναυτιλίας, άρχισαν να αμφισβητούν το καινούριο καθεστώς στην παραλιακή ζώνη. Ορισμένοι αφελώς, οι περισσότεροι συνειδητά, θέλουν να εμποδίσουν την κυριότητα του Δήμου, ορεγόμενοι, ότι πιθανόν «τσιμπήσουν» από την ιδιωτικοποίηση και τον «επενδυτή» που θα προκύψει.

Στην συνέχεια, η Κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές του Ιουνίου, με αναβαθμισμένη την λαϊκή εντολή και ενισχυμένη την υποτέλεια της στην Τρόικα και τους δανειστές, προχώρησε με μεγάλες ταχύτητες στο μνημόνιο 3 και με μεγάλη επίσης ταχύτητα, υλοποιεί τις δεσμεύσεις που αυτό προβλέπει. Ομαδοποιεί τα προς ιδιωτικοποίηση λιμάνια και νομιμοποιεί στην Βουλή, τις σκόρπιες αποφάσεις της ΕΣΑΛ που τα αφορούν. Για το λιμάνι της Πάτρας νομιμοποιείται, πρώτον ότι ολόκληρη η παραλιακή ζώνη είναι περιουσιακό στοιχείο της ΟΛΠΑ ΑΕ, και δεύτερον η υφιστάμενη μέσα στο παλιό λιμάνι πολεοδόμηση με την πρόβλεψη των 57.000 τ.μ. Το σχέδιο όμως είναι ακόμα πιο τραγικό για την πόλη, αφού έξω και πέρα από τη  λιμενική ζώνη,  προβλέπεται δυνατότητα, (με το μεσοπρόθεσμο νόμο που ψηφίστηκε τελευταία),  ανεξέλεγκτης  οικοδόμησης, μπροστά στο ιστορικό κέντρο της πόλης, μέχρι τη θάλασσα, ακόμα και στο θαλάσσιο μέτωπο που έχουν υποσχεθεί να  παραχωρήσουν στο Δήμο. Δεν επιτρέπουν και αυτό αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, να μείνει κενό, ούτε ένα μέτρο γης και παραλίας, προκειμένου να ανασαίνει η Πάτρα. Τέτοια εκδικητική μανία, εναντίον της τρίτης πόλης στη χώρα, προκαλεί τεράστια ερωτηματικά. Λογαριάζουν βέβαια χωρίς τον ξενοδόχο, αφού είναι σίγουρο, πως όταν προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους, ολόκληρη η πόλη θα επαναστατήσει και δεν θα τους το επιτρέψει.

Να σημειώσουμε, ότι στην fast track, συζήτηση στην Βουλή, δεν κατέστη δυνατόν, να αναδειχτεί (ούτε από την Αντιπολίτευση), το ειδικό καθεστώς που ισχύει στην πόλη μας. Δηλαδή: α) oτι υπάρχει κατοχή από την ΟΛΠΑ ΑΕ, όχι μόνο των λιμενικών εγκαταστάσεων αλλά ολόκληρης της παραλιακής ζώνης, μήκους πάνω από επτά χιλιόμετρα και β) πως η ισχύς της σύμβασης προσωρινής παραχώρησης, με την γραπτή Κυβερνητική δέσμευση,  πρέπει να  γίνει οριστική.

 Να τονίσουμε ιδιαίτερα, ότι είμαστε η μόνη πόλη που δεν έχει  ελεύθερο παραλιακό μέτωπο και πρόσβαση στην θάλασσα της. Να τονίσουμε επίσης ότι η απελευθέρωση του κεντρικού παραλιακού μετώπου, είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο σχεδιάστηκε, χωροθετήθηκε και κατασκευάστηκε το νέο λιμάνι. Είναι δηλαδή, όχι μόνο δικαίωμα της πόλης το θαλάσσιο μέτωπο της, αλλά κάθε αντίθετη ενέργεια είναι παραλογισμός και μέγιστη αυθαιρεσία.

Υπό αυτές τις συνθήκες, φτάσαμε στην υπαγωγή στις 12/12/12 στο ΤΑΙΠΕΔ, ολόκληρης της παραλιακής ζώνης, προς πώληση-εκποίηση, μαζί με το λιμάνι.

Πριν αναφερθούμε στο τι θα κάνουμε εμείς και στο τι πρέπει να κάνει η πόλη, αξίζει να αναφερθούμε συνοπτικά, στα εμπόδια που βρέθηκαν μπροστά μας αυτή την περίοδο και σε ορισμένα «επιχειρήματα» τους:

1. Ο χώρος του νέου λιμανιού, είναι ίσος με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει δεκαπλάσια λιμενική και εμπορευματική δραστηριότητα, από το δικό μας. Είναι δε, τριπλάσιος από τον χώρο του παλιού λιμανιού. Άρα διαθέτει υπερεπάρκεια, για τις σημερινές και τις μελλοντικές του χρήσεις. Αυτά χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη μας, τις εκτάσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής των 200 στρεμμάτων, που είναι ιδιοκτησίας του. Όχι μόνο δεν ευσταθεί καμία δικαιολογία, ότι το παλιό λιμάνι και η υπόλοιπη παραλιακή ζώνη που διεκδικούμε, τους είναι απαραίτητη, αλλά περίτρανα αποδεικνύεται ότι οι επιδιώξεις, της βίαιης ενσωμάτωσης του παραλιακού μετώπου στο λιμάνι, είναι όχι μόνο αυθαίρετη, αλλά συνιστά την μέγιστη απληστία! Επί της ουσίας, η πόλη μας, ζητάει από το σύνολο των 1200 στρεμμάτων λιγότερα από 120 στρέμματα. Λιγότερο δηλαδή από το 1/10 !! Την ώρα που ήδη ο Δήμος της  Θεσσαλονίκης έχει τα 7/10 και του Ηρακλείου τα 6/10 !!!!  Εμείς εδώ στην Πάτρα, αυτή τη στιγμή, έχουμε σαν πόλη   0/10 !!  Ή απληστία τους ξεπερνά κάθε όριο και μάλλον πρέπει να μας θεωρούν χαχόλους.

2. Ο Δήμος «δεν έχει σχέδιο» για την αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης. Το «επιχείρημα», φορέθηκε πολύ! Ποιος έχει τέτοιο σχέδιο; Μα αυτοί οι πέντε έξι, που το οποιοδήποτε σχέδιο, το περιστρέφουν γύρω από τον εαυτό τους και τα μικροσυμφέροντα τους! Και αξιοποιώντας και επικοινωνιακές επιρροές, διαμορφώνουν το κλίμα.

 Ας σοβαρευτούμε! Είναι προφανές ότι υπάρχουν δύο «σχέδια». Το ένα το προβάλλουν αυτοί που θέλουν τζάμπα οικόπεδο! Που βλέπουν την τσέπη των πολιτών και πως με το αζημίωτο, θα επενδύσουν σε αυτήν! Με την λαμογιά, την συναλλαγή και την «αρπαχτή», στην ημερήσια διάταξη. Αυτοί πρέπει να γνωρίζουν, ότι είναι απέναντι μας. Και θα τους πολεμάμε συνεχώς, «χαλώντας» τα «επενδυτικά τους σχέδια. Και ας πάρουν σοβαρά υπόψη τους, την κοινωνική κατακραυγή.

 Θα είναι πολύ μεγαλύτερη, από όσο φαντάζονται!

Το δεύτερο σχέδιο, είναι η αξιοποίηση, προς όφελος των δημοτών, προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας. Το σχέδιο αυτό, θέλει την παραλιακή ζώνη, στο τμήμα  που μας ανήκει, ελεύθερο, κοινόχρηστο χώρο, χώρο περιπάτου, αναψυχής και αθλοπαιδιών, με ήπιες εγκαταστάσεις, με πρωταγωνιστές τους πεζούς, τα ποδήλατα, τα παιδιά. Όχι πρωταγωνιστές τα επιχειρηματικά συμφέροντα, την δόμηση, το μπετόν. Και να σημειώσουμε, ότι αυτή η ευρεία δημόσια χρήση, αποτελεί αφ εαυτής, τεράστια «επένδυση». Προς όφελος συνολικά της οικονομικής ζωής της πόλης και όχι ελάχιστων μεμονωμένων επιχειρηματιών.

Είναι ωστόσο προφανές, όσο και αναγκαίο, ότι οι χρήσεις στην εξειδίκευση τους, θα αποφασιστούν μετά από ευρεία και δημόσια διαβούλευση, αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, συμμετοχή των φορέων και της κοινωνίας. Με γνώμονα το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον.

3. Η σύμβαση προσωρινής παραχώρησης, είναι «παράνομη». Το επιχείρημα αυτό, χρησιμοποιήθηκε από Κυβερνητικά στελέχη, από την διοίκηση  του ΟΛΠΑ, από επιχειρηματίες. Αλλά είναι ηλίθιο επιχείρημα. Ο Δήμος Πατρέων, υπέγραψε μία σύμβαση με εντολή της Κυβέρνησης, με τον κατά νόμο υπεύθυνο Υπουργό και κυρίως, ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιας διεκδίκησης του. Είναι κατά τούτο, ο νόμιμος αλλά και ο φυσικός  χρήστης του χώρου.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Πρώτον: Να κατανικήσουμε το κλίμα παραίτησης, που έχει εμφιλοχωρήσει δυστυχώς, σε πολλούς και ιδιαίτερα στην Δημοτική Αρχή. Να επαναφέρουμε το θέμα στο προσκήνιο, κυρίως να αποδείξουμε ότι παρά τα πολλά και τεράστια προβλήματα της καθημερινής μας ζωής, μπορούμε να διεκδικούμε το μέλλον των παιδιών μας, την ποιότητα ζωής που δικαιούμαστε.

Δεύτερον: Με εντονότατη την πολιτική μας παρέμβαση, να αναγκάσουμε την Κυβέρνηση, να εξαιρέσει, το τμήμα της παραλιακής ζώνης, από τον Διακονιάρη μέχρι τον Μείλιχο    άμεσα, από την υπαγωγή του στο ΤΑΙΠΕΔ, και στην συνέχεια την υπογραφή της οριστικής της παραχώρησης στον Δήμο Πατρέων.

Τρίτον: Να υλοποιήσουμε, χωρίς επιτέλους άλλη αναβολή, όσα έχουμε αποφασίσει για το τμήμα Γούναρη-Αγίου Νικολάου. Πλήρης πεζοδρόμηση, οριοθέτηση των χρήσεων, καλύτερη οργάνωση των λειτουργιών του συνεδριακού κέντρου. Πρόχειρες εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των πολιτών, όπως παγκάκια, καλάθια απορριμμάτων, εξοπλισμός που να εξυπηρετεί την άθληση. Και καθαριότητα και αστυνόμευση του χώρου.

Καλούμε τον κ. Δήμαρχο, με τον πιο καλοπροαίρετο τρόπο, να αναλάβει πλήρως το μερίδιο των δικών του ευθυνών. Όχι κατ ανάγκην, για όσα μέχρι τώρα κάναμε ή δεν κάναμε, αλλά για αυτά που πρέπει να κάνουμε τώρα! Με πρόγραμμα και άμεσο χρονοδιάγραμμα.

Καλούμε τους φορείς, που συστρατεύτηκαν στην υπόθεση αυτή, να βρίσκονται σε ετοιμότητα, κρατώντας την ψηλά, στην προτεραιότητα των δράσεων τους.

Καλούμε τις Δημοτικές παρατάξεις, ακόμα και αυτές που δεν συμφωνούν πλήρως μαζί μας, να αντιληφθούν το άμεσο και το κύριο, αυτό που αποτελεί υλοποιήσιμο και απόλυτα αναγκαίο στόχο.

Από την πλευρά της, η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών, θα κάνει ότι μπορεί για την ανασύνταξη όλων των δυνάμεων. Θα συντάξει και άμεσα θα αποστείλει, στον καθένα από τους πολιτικούς αρχηγούς, επιστολή, στην οποία θα καταγράφει του καθενός την ευθύνη και υποχρέωση. Θα συγκαλέσει σύσκεψη των φορέων, θα προτείνει πλαίσιο και πρόγραμμα κινητοποιήσεων.

Απευθυνόμαστε τέλος, σε όλους τους συμπολίτες μας. Σε όσους, τους δεκάδες χιλιάδες, συνυπέγραψαν μαζί μας, την πρώτη μας διακήρυξη και επιστολή μας, στον τότε Πρωθυπουργό.

Θέλουμε να τους δηλώσουμε και να πιστέψουν, ότι παρά τις καθυστερήσεις και τον χαμένο χρόνο, παρά τα λάθη και τον πόλεμο που όλοι δεχόμαστε, μπορούμε να νικήσουμε! Μπορούμε να εγγράψουμε την νίκη αυτή, στο ενεργητικό της πόλης και των κατοίκων της.

Ευχόμαστε σε όλους καλές γιορτές, καλή χρονιά, δύναμη, υγεία και αντοχή!

Δύναμη, Υγεία και Αντοχή, μας αρκούν, για να τους αποδείξουμε πως δεν θα τους περάσει.

 

Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.

 

Για την Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών

 

* Δημήτρης Αϊβαλής

Δημήτρης Αλεξίου

Γιάννης Πανταζόπουλος

Χρήστος Πατούχας

Νίκος Τζανάκος

Πάτρα 30/12/2012