Τρομοκρατήστε εκβιαστές, σαρώστε τρομοκράτες!

Τρομοκρατήστε τους εκβιαστές, σαρώστε τους τρομοκράτες!

 

Του Νίκου Μπογιόπουλου


 

Δεν θα υπάρχουν μισθοί και συντάξεις. Δεν θα υπάρχουν τρόφιμα. Τα ράφια θα είναι άδεια. Θα μπει δελτίο στο ψωμί. Δεν θα υπάρχουν φάρμακα. Δεν θα υπάρχει πετρέλαιο.

Ίσως να μην ξαναβγεί και ο Ηλιος…

*

 

Ζούμε τον πιο χυδαίο εκβιασμό στη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας. Βιώνουμε την πιο αδίστακτη τρομοκρατία από την εποχή του «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω».

Οι Παπαδήμος, Σαμαράς, Παπανδρέου, Βενιζέλος, οι Καρατζαφυρερ-αρουραίοι, όλοι όσοι μας είπαν πριν από δυο χρόνια «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» και μας έφεραν την πτώχευση, τη χρεοκοπία και τη λαϊκή συμφορά, όλοι όσοι μας είπαν εκείνο το «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» και μας έφεραν τον δοτό τραπεζίτη – πρωθυπουργό, τώρα δίνουν τα ρέστα τους:

«`Η θα αποδεχτείτε το "Μνημόνιο 2" ή θα πεθάνετε από την πείνα»!

 

*

 

Ας το σκεφτούμε:

 

*

 

1) Θέλουν, λένε, να μας εξασφαλίσουν μισθούς και συντάξεις αυτοί που έκοψαν και τους μισθούς και τις συντάξεις!

Αυτοί που με το πρώτο μνημόνιο πήραν δάνειο 65 δισ. ευρώ και το ίδιο διάστημα λεηλάτησαν τους μισθούς για να καταβάλουν στους «δανειστές» τοκογλυφικά ύψους 73 δισ. ευρώ!

Αυτοί που τώρα μιλούν για δάνειο 130 δισ. ευρώ, από το οποίο τα 100 δισ. θα πάνε πάλι στους δανειστές και που ό,τι «περισσέψει» θα παραμείνει στον ειδικό λογαριασμό, περιμένοντας εκεί για να προστεθούν και τα νέα ληστρικά από τους μισθούς και από τις συντάξεις, ώστε να συμπληρωθούν – από το αίμα του λαού – τα ακόμα 90 δισ. ευρώ που (μόνο μέσα στο 2012) θα πάνε και πάλι στους τοκογλύφους!

 

*

 

2) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν πετρέλαιο. Ποιοι;

Αυτοί που έχουν χαρίσει τους υδρογονάνθρακες και την ενέργεια αυτής της χώρας στα μονοπώλια, αυτοί που διπλασίασαν την τιμή του πετρελαίου και το έχουν στερήσει μέσα στο χιονιά από τον ελληνικό λαό, αυτοί που από το Μάαστριχτ και μετά έχουν αυξήσει την τιμή της βενζίνης κατά 1.500%!

*

3) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν φάρμακα. Ποιοι;

Αυτοί που διέλυσαν ακόμα και την έννοια «κρατική φαρμακοβιομηχανία» και έκοψαν – ήδη με το πρώτο μνημόνιο – τα φάρμακα από συνταξιούχους και ασθενείς!

 

*

 

4) Θέλουν να έχουμε «γεμάτα ράφια». Ποιοι;

Αυτοί που οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και στον κοινωνικό αποκλεισμό ανάγοντας σε δόγμα της πολιτικής τους το «φάτε μάτια ψάρια»!

 

*

 

5) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν τρόφιμα. Ποιοι;

Αυτοί που από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ μετέτρεψαν από θετικό σε αρνητικό το αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο και στα τριάντα χρόνια που πέρασαν ξεκλήρισαν την αγροτιά και κατάντησαν την Ελλάδα να εισάγει μαϊντανό από τη χρεοκοπημένη Αργεντινή!

Αυτοί, αυτοί που έφτασαν τα παιδιά να λιποθυμούν από υποσιτισμό στα σχολεία!

Αυτοί που έφεραν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τις ουρές πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων!

 

*

Θέλουν, λοιπόν, να μας εξασφαλίσουν το φαΐ. Ποιοι;

«Αυτοί που κλέβουν το ψωμί από το τραπέζι»!

 

*

 

Ναι, η Ελλάδα απειλείται με πείνα, με καταστροφή, με αφανισμό. Κι ένας τρόπος μόνο υπάρχει για να σωθεί ο λαός από αυτή την απειλή:

Να σαρωθούν οι ιταμοί εκβιαστές του!

Να κατεδαφιστεί η κανιβαλική πολιτική τους!

Να ανατραπεί η εξουσία τους!

Που σημαίνει: Ό,τι εξασφαλίζει το φαγητό, τα τρόφιμα, τα φάρμακα, το πετρέλαιο, την ενέργεια, ό,τι συνθέτει το φυσικό και παραγωγικό πλούτο αυτής της χώρας, να πάψει να αποτελεί «ιδιοκτησία» των μονοπωλίων και να μετατραπεί σε περιουσία του λαού της!

 

ΠΗΓΗ: Δευτέρα 13 Φλεβάρη 2012, http://www1.rizospastis.gr/storyTextOnly.do?id=6691339&publDate=13%2F2%2F2012&textOnly=true

Η Κίρκη [Μέρκελ]

Η Κίρκη [Μέρκελ]

 

Του παπα Ηλία Υφαντή


 

Η προηγούμενη Κυριακή (12-2-12) ήταν η Κυριακή του Ασώτου. Και το γεγονός ότι ο πολιτικός υπόκοσμος επέλεξε την ημέρα αυτή, προκειμένου να διαπράξει την πλέον βδελυρή προδοσία σε βάρος της πατρίδας δεν είναι καθόλου συμπτωματικό…

Ο άσωτος της ευαγγελικής παραβολής πούλησε το μεράδι του απ’ την πατρική περιουσία.

Οι ξεπουλημένοι απατεώνες της πολιτικής συμμορίας αποφάσισαν το ξεπούλημα της πατρίδας, προκειμένου να φάνε και να σπαταλήσουν τα αργύρια της προδοσίας αγκαλιά με τους συνεταίρους τους τοκογλύφους.

Ο άσωτος προκειμένου να κάμει τη μεγάλη ζωή με τους απατεώνες και άσωτους φίλους του, επέλεξε μια μακρινή χώρα: Μακριά απ’ τον πατέρα του, το Θεό και τον εαυτό του.

Κι έτσι, στην προσπάθειά του να απελευθερωθεί απ’ την πατρική κηδεμονία, υποδουλώθηκε στο όργιο της ασωτίας. Και κατάντησε στην πλέον εξευτελιστική και απελπιστική αλλοτρίωση.

Οι «δικοί μας» εφιάλτες έφυγαν μακριά απ’ την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Που θέλει στο επίκεντρό του το Θεό και τον άνθρωπο. Που ο λαός υπηρετεί – κατά το μάλλον ή ήττον – με σεβασμό και αγάπη. Και πήγαν και σταβλίστηκαν στα καταγώγια της απανθρωπιάς και της αδιαντροπιάς. Έχοντας επίκεντρό τους το σατανά, το μαμωνά και το έγκλημα.

Ο άσωτος, όταν έφτασε στο ναδίρ του κατρακυλίσματός του, στο βάραθρο της ασωτίας, έγινε χοιροβοσκός.

Η Κίρκη της Ευρώπης Μέρκελ και η λοιπή ληστοσυμμορία έχουν βαφτίσει τους λαούς της Νότιας Ευρώπης «γουρούνια». Όταν πολύ πιο ακάθαρτοι ακόμη κι από τα γουρούνια στην πραγματικότητα είναι – και με αστρονομική μάλιστα διαφορά – οι Γερμανοί, οι Αμερικάνοι και οι σιωνιστές τοκογλύφοι. Οι ενορχηστρωτές της εναντίον μας καταδρομής:

Οι φονιάδες και δολοφόνοι των λαών. Που αλλεπάλληλες φορές αιματοκύλησα ν και συνεχίζουν να αιματοκυλούν την ανθρωπότητα. Και θέλουν να επιβάλουν στους λαούς της Ευρώπης καθεστώς γουρουνοκρατίας. Επιλέγοντας, μεταξύ αυτών, που αποδέχτηκαν τη γουρουνοποίησή τους, τους άσωτους χοιροβοσκούς τους.

Πράγμα, που ισχύει, στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτή τη στιγμή, με τον αλητήριο πολιτικό υπόκοσμο, που υπερψήφισε την κατοχική δανειακή σύμβαση.

Πέραν του οποίου υπάρχει και μια μειοψηφία πολιτών, η οποία, όπως φαίνεται έχει κάμει κυρίαρχη ιδεολογία της την προδοσία και το ξεπούλημα της πατρίδας.

Όπως επίσης και κάποιοι, δυστυχώς ένστολοι, όπως οι αστυνομικοί.

Οι οποίοι διατείνονται ότι διαχωρίζουν την ευθύνη τους απ’ την πολιτική τους ηγεσία. Και οι οποίοι, εντούτοις, για μια ακόμη, πολλοστή φορά, έπραξαν και μάλιστα με υπερβάλλοντα ζήλο, χωρίς ντροπή και συνείδηση, το, κακώς εννοούμενο, «καθήκον» τους, σε βάρος των αδελφών τους, που αγωνίζονται για το δίκιο τους. Και, μάλιστα, σε συνεργασία, όπως ειπώθηκε, με το κακοποιό παρακράτος.

Για να αποδείξουν, έτσι, ότι είναι προστάτες, όχι του πολίτη, αλλά του καθενός πολιτικού αλήτη. Και να δικαιώσουν, και πάλι, δυστυχώς, στην περίπτωση αυτή, εκείνους, που συχνά τους χαρακτηρίζουν «γουρούνια»…

Απέναντι όμως σ’ αυτή τη συντριπτική μειοψηφία, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν αποδέχονται τη γουρουνοποίησή τους. Και αντιστέκονται και θ’ αντισταθούν, μέχρις εσχάτων, με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Ο άσωτος της παραβολής συνήλθε, επιτέλους, απ’ την αλλοτρίωσή του και επέστρεψε στην πατρική στέγη. Για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του «ιματισμένος και σωφρονών».

Σε αντίθεση με τους άσωτους του πολιτικού υπόκοσμου. Οι οποίοι φρόντισαν να εξασφαλίσουν στους εαυτούς τους τη δυνατότητα να ξεπουλάνε εσαεί την πατρίδα και να εισπράττουν τα αργύρια της προδοσίας απ’ τ’ αφεντικά της τοκογλυφίας.

Και δεν πρέπει να μας παραπλανά η, δήθεν, μεταμέλεια κάποιων, οι οποίοι, αφού έστρωσαν με χαλιά και ροδοπέταλα το δρόμο της προδοσίας, κάνουν, αλλάζοντας ρότα, τζάμπα επίδειξη αξιοπρέπειας.

Προκειμένου να σταματήσουν το ξέφρενο κατρακύλισμά τους στη συνείδηση του λαού και τις δημοσκοπήσεις. Και να συνεχίσουν έτσι και μετεκλογικώς τον ολέθριο για την πατρίδα και το λαό της προδοτικό τους ρόλο.

Όπως όμως αυτοί είναι ανυποχώρητοι στο προδοτικό τους έργο, το ίδιο κι εμείς ας είμαστε ανυποχώρητοι στην αντίστασή μας για τη σωτηρία της πατρίδας. Σύμφωνα με όσα προστάζει και το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.

Που σημαίνει ν’ αγωνιστούμε, με όλα τα μέσα να παραμείνουμε άνθρωποι. Όπως μας έπλασε ο Θεός. Και να μην επιτρέψουμε σ’ αυτούς να μας μεταβάλουν, με τις απάνθρωπές τους μεθοδεύσεις, σε γουρούνια.

Όπως ονειρεύεται η Κίρκη Μέρκελ, με το αμερικανοσιωνιστικό παρασκήνιο και το βρώμικο χοιροστάσιο του ντόπιου πολιτικού υπόκοσμου.

 

παπα-Ηλίας, Φεβρουαρίου 13, 2012, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2012/02/13/….B7/

Ή εμείς ή αυτοί!

Ή εμείς ή αυτοί!

 

του Σπύρου Πλακιά

 

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ!  Ο,τι ήταν, μέχρι χθες, δεν υπάρχει σήμερα. Ό,τι όλοι γνωρίζαμε έστω και ως παραπαίον απομεινάρι του πολιτικού σκηνικού που εγκαινίασε η μεταπολίτευση κατέρρευσε ηχηρά, χθες, εντός κοινοβουλίου. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το τέλος της χθεσινής ψηφοφορίας βρίσκει συντρίμμια – κομμάτια τα παραδοσιακά αστικά κόμματα, που είδαν, μέσα σε λίγες ώρες, τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες να φυλορροούν. (Πόσο μάλλον αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του την συρρικνούμενη, πλέον, εκλογική τους επιρροή).

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό, τουλάχιστον στην υπάρχουσα διάταξη, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας και κατ’ επέκταση εκείνων που την κρατούν στη θέση αυτή με δάνεια, σχέδια Μάρσαλ και πάλι δάνεια. Το σύστημα, με κατακλυσμιαίους πλέον ρυθμούς, κλυδωνίζεται σύγκορμο. Η χθεσινή ψηφοφορία έθεσε τις βάσεις για ριζικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, που θα οδηγήσουν σε συρρίκνωση και ίσως εξαφάνιση ορισμένα κόμματα και παράλληλα θα θέσουν τις βάσεις για την προσπάθεια δημιουργίας, νέων πολιτικών δυνάμεων που θα επιδιώξουν να καλύψουν το κενό.

Και μέχρι τότε; Μέχρι τότε, θα γίνουν τα πάντα προκειμένου το κενό αυτό να μην καλυφθεί από την οποιαδήποτε δύναμη ή συμμαχία δυνάμεων θα καταφέρει να αρθρώσει συνεκτικό λόγο και σχέδιο εξουσίας με επίκεντρο την πραγματική Ελλάδα, δηλαδή τους εργαζόμενούς της, τον απλό κόσμο της, το λαό της. Θα γίνουν τα πάντα προκειμένου ο λαός να μην σηκώσει κεφάλι. Να μην τολμήσει να θεωρήσει ότι υπάρχει άλλη λύση. Να μην τολμήσει να συνειδητοποιήσει πόσο δύναμη έχει στα χέρια του.  Το πόσο αποφασισμένη είναι η ιθύνουσα τάξη ν α κάνει τα πάντα προκειμένου να τολμήσει κανείς να μιλήσει φάνηκε γλαφυρά τις τελευταίες μέρες και ας μην εκπλαγούμε με το ο,τιδήποτε δούμε από και στο εξής. Όσο πιο παράλογα, αντιλαϊκά, εξαθλιωτικά, εξευτελιστικά είναι τα μέτρα που εισηγούνται, τόσο πιο αυταρχική, τόσο πιο απροκάλυπτα ολοκληρωτική, κατασταλτική και χυδαία θα είναι η αντίδραση της ελίτ.

Τέτοιο μπαράζ τρομοκρατίας είχαμε να δούμε χρόνια. Ίσως δεκαετίες. Τέτοια συντονισμένη εκστρατεία εκφοβισμού μόνο με ανάλογες στιγμές απέναντι στον «κομμουνιστικό κίνδυνο» που έλεγε και η εθνοσωτήριος μπορεί να συγκριθεί. «Δεν θα υπάρχουν τρόφιμα, δεν θα υπάρχουν φάρμακα, δεν θα υπάρχει πετρέλαιο», άδεια ράφια, κατεστραμμένα ΑΤΜ, μόνο η ίδια η δευτέρα Παρουσία δεν επιστρατεύθηκε για να γονατίσει ο ελληνικός λαός και να σιωπήσει. Να σιωπήσει για να αποδεχτεί την ισοπέδωσή του, να αποδεχτεί την ίδια την άρνηση της ύπαρξής του ως ανθρώπου, την επιβίωσή του, την ελπίδα, την αξιοπρέπειά του, και βέβαια τον εκμαυλισμό της (δικής του) δημόσιας περιουσίας ως  «λιγότερο κακό».

Μ’ ένα στόμα… σαν να είχαν βάλλει κασέτα. Σαν να είχαν αποστηθίσει το ίδιο κείμενο. (Μήπως άραγε αυτό έκαναν σε εκείνη την ολονυχτία στα μέσα της εβδομάδας στο Μαξίμου). Βενιζέλος, Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς κατέβασαν την κόλαση στο σήμερα. Χωρίς καμία αιδώ.  Εκτοξεύοντας ύβρεις προς οποιαδήποτε κατεύθυνση δεν συμμεριζόταν το μονότονο επιχείρημα τους. Ακόμη και η, κάθε άλλο παρά επαναστατική, Δημοκρατική Αριστερά έβγαλε εκτός εαυτού τον κ. Βενιζέλο. Δεν υπάρχει πια περιθώρια ούτε για ανάσες. Φαντάσου τι θα γινόταν, αν όντως οι δυνάμεις της αριστεράς, εκτός από αμυντική στάση, υπεράσπιση κεκτημένων και κορώνες είτε συγκεχυμένα αντιμνημονιακές είτε περί μιας «αποκαλυπτικής προσέγγισης» λαϊκής εξουσίας, είχαν προνοήσει να γνωστοποιήσουν και συγκεκριμένα βήματα για την επόμενη ημέρα μιας «απόρριψης της μοναδικής λύσης του μνημονίου». ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ..για το χρέος και το ευρώ αλλά ακόμη και για τα φάρμακα, το πετρέλαιο και τα άδεια ράφια… Γιατί σε αυτά επάνω γεννιέται ο φόβος. Γιατί σε αυτά επάνω χτίζεται η εξουσία. Στην πραγματικότητα μας.

Με ένα στόμα και τα τηλεοπτικά κανάλια αλλά και πολλά άλλα ΜΜΕ. Οι τρεις τελευταίες μέρες αποκάλυψαν με αδιάσειστο τρόπο το ρόλο και τα συμφέροντα που εξυπηρετούν και δικαίωσαν όσους τα έχουν λοιδορήσει και περιφρονήσει εδώ και καιρό:  μόνο καταστροφολογία.  Τα ρεπορτάζ με τη «γνώμη των ειδικών για το ενδεχόμενο χρεωκοπίας» εντελώς τυχαία φιλοξένησαν μόνο όσους συμφωνούν (δύο φαίνεται ότι έχουν μείνει όλοι και όλοι) εκείνους τους «ειδικούς» που συμμερίζονται την άποψη Βενιζέλου.  Μετά… σκασμός.

Μη τολμήσει και μιλήσει κανείς. Μην τολμήσει και πει τίποτε διαφορετικό. Το ίδιο και χθες το απόγευμα. Να βουλιάζει η Αθήνα από τον κόσμο, αλλά να μην θεωρείται, ως συνήθως, είδηση. Σε αντίθεση με άλλες φορές δεν θεωρήθηκε καν είδηση, η κολοσσιαίου μεγέθους αστυνομική επιχείρηση κατά των εντελώς ειρηνικών διαδηλωτών. Με τη ρίψη χημικών κατά του κόσμου. Έτσι απλά. Χωρίς τίποτε άλλο. Η εντολή ήταν προφανής: να αδειάσουν οι δρόμοι. Να φύγουν οι ενοχλητικοί από τους δρόμους. Να μάθουν να μην μιλάνε. Με οποιοδήποτε κόστος. Και όσο δεν έφευγαν τόσο περισσότερα χημικά έπεφταν.  Γιατί πώς αλλιώς ν΄ αντιμετωπίσει κανείς, ας πούμε, τους «μαινόμενους» Μ. Γλέζο και Μ. Θεοδωράκη; Κι όμως… ούτε αυτό στάθηκε ικανό να υπάρξει ροή ειδήσεων από το κέντρο της Αθήνας.

Όχι… Η ροή ήρθε όταν στο παιχνίδι μπήκαν τα γνωστά «όπλα»: το χάος, τα επεισόδια, η καταστροφή. Και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό για να διωχθεί επιτέλους ο ενοχλητικός κόσμος από τους δρόμους. Τυφλή καταστροφή, λεηλασία. Χαρακτηριστικά που αντικειμενικά δεν έχουν καμία σχέση με το λαϊκό κίνημα αλλά το υπονομεύουν. Και μάλιστα, για άλλη μια φορά, τόσο καλά οργανωμένα. Και μέσα στους καπνούς και τα αποκαϊδια να ασελγήσουν οι τρομολάγνοι για να πουν: να, αυτή είναι μια εικόνα χρεωκοπίας, αυτή θα είναι η καθημερινότητά σας. Λες και η καθημερινή βία της ανέχειας, της ανεργίας, της φτώχειας και του φόβου που μας έχουν επιβάλλει, της λογικής να κοιτάμε ο ένας τον άλλον σαν εχθρό, της νοοτροπίας να πατήσουμε επί πτωμάτων για να την βγάλουμε, δεν είναι ίδια ή και χειρότερη από τη φλεγόμενη Αθήνα.

ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ! Ξημέρωσε άλλη μέρα. Κοινωνικά, πολιτικά έχει ξημερώσει άλλη μέρα σε τούτο τον τόπο. Τώρα, πλέον κρίνονται, ΟΛΟΙ στην πράξη. Κανένα περιθώριο λεκτικών ακροβατισμών και μαξιμαλιστικών γενικόλογων θεωρητικών αλμάτων. ΤΕΛΟΣ. Ας μην μας εκπλήξουν τα ακόμη μεγαλύτερα ψέμματα, η ακόμη περισσότερη κινδυνολογία, τα πολύ πιο πολύπλοκα μέσα για να μας επιβάλλουν να σκάσουμε, να λουφάξουμε, να φοβηθούμε. Να πεθαίνουμε καθημερινά εμείς, για να επιβιώσουν τα δικά τους κέρδη. Δεν τίθεται θέμα επιλογής. Είναι, όντως, θέμα μονοδρόμου. Είναι θέμα ζωής και όχι απλώς επιβίωσης. Είναι θέμα αξιοπρέπειας. Είναι ή εμείς που παράγουμε με τον ιδρώτα μας τον πλούτο ή αυτοί που τον εκμεταλλεύονται, τον σωρρεύουν και όταν ζορίζονται, κόβουν από τη δική μας ζωή με ανεργία, φτώχεια, διχασμό, χειραγώγηση, εξαγορά, πόλεμο. Είναι ή εμείς ή αυτοί.

«Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ’ τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή ειναι χρυσός.

 

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:
«σώπα».

 

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε:
«εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!»

 

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ… σώπα!»

 

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

 

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

 

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
«θα βρείς το μπελά σου, σώπα».

 

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα»

 

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε «Σώπα».

 

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα»
Μπορεί να μην είχαμε με δ’αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε, όμως, το Σώπα.

 

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα».
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

 

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα, μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα».

 

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν’την να σωπάσει.
Κόψ’την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

 

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές «έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς.

 

και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

 

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ’την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

 

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψιθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!….»

                                                                                                                                                     ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ, «Σώπα, Μη Μιλάς!»

 

ΠΗΓΗ: 13 Φεβρουαρίου 2012, http://www.inprecor.gr/index.php/archives/164675

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

 

Έκκληση 50 πατρινών ενεργών πολιτών

  

 

 

Ζούμε σχεδόν δύο χρόνια τον οδοστρωτήρα του Μνημονίου της τρόϊκας και των δυο κυβερνήσεων (Παπανδρέου και Παπαδήμου). Δεν μείναμε όμως άπραγοι. Δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε μεγάλες μάχες. Είμαστε κομμάτι της λαϊκής οργής και ανυπακοής. Συμμετείχαμε και συμμετέχουμε σε απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις και σε άλλες μορφές αντίστασης, αλλά και αλληλεγγύης στους συνανθρώπους μας.

Ξέρουμε ότι έχουμε μπροστά μας τα δυσκολότερα. Η τρικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με πρωθυπουργό τον εκλεκτό των τραπεζών Λ. Παπαδήμο προχωράει στην υλοποίηση ενός συγκροτημένου σχεδίου εξαθλίωσης του Ελληνικού Λαού και δήμευσης της χώρας. Γενίκευση της καταστροφής και της ανεργίας, περαιτέρω λεηλασία μισθών και συντάξεων, εξαφάνιση κοινωνικών δικαιωμάτων, λαφυραγώγηση της δημόσιας περιουσίας και μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο και νεοαποικία των δανειστών-τοκογλύφων.

Ξέρουμε ότι πολύ σύντομα η λαϊκή οργή θα ξεχυθεί και πάλι στους δρόμους και θα αναμετρηθεί με τις δυνάμεις του μαύρου μπλοκ εξουσίας. Για την έκβαση αυτής της μάχης καθοριστική συμμαχία θα έχουν οι κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες που αναπτύσσονται και θα αναπτυχθούν.

Δύο χρόνια τώρα έχουν ψηφιστεί στη Βουλή σωρεία αντισυνταγματικών μέτρων όπως μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο, πολυνομοσχέδιο κλπ. Η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε τα ηνία της χώρας στη δοτή και αντισυνταγματική κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία από τη Βουλή εξήγγειλε προγραμματικές θέσεις.

Σε καμία όμως από τις παραπάνω στιγμές τα αριστερά κόμματα του Κοινοβουλίου δεν επέλεξαν να αποχωρήσουν από τη Βουλή και να καταγγείλουν έτσι έμπρακτα της καταστρατήγηση κάθε έννοιες δημοκρατίας.

Το προσεχές διάστημα θα έλθει στη Βουλή προς ψήφιση το νέο μνημόνιο και η νέα δανειακή σύμβαση (για να νομιμοποιήσει και την πρώτη που δεν έχει ψηφιστεί). Άνεργοι και εργαζόμενοι για τα επόμενα χρόνια όχι μόνο δεν θα έχουν κοινωνικά δικαιώματα αλλά δεν θα έχουν καν δικαίωμα στην ίδια τη ζωή.

Επιπλέον:

1) Παραιτείται η Ελλάδα από την εθνική της κυριαρχία.

2) Υποθηκεύεται όλη η Ελληνική δημόσια περιουσία, ακόμη και η τυχόν μελλοντική.

3) Απαγορεύεται η αναδιάρθρωση του υπόλοιπου χρέους κατά το συμφέρον της χώρας.

4) Οι δανειστές έχουν τη δυνατότητα μεταβίβασης των δικαιωμάτων από τη σύμβαση σε τρίτους.

5) Το κράτος δεν μπορεί να δανειστεί από τρίτους πλην ΕΕ και ΔΝΤ

6) Απαγορεύεται ο συμψηφισμός απαιτήσεων της χώρας με τα δάνεια, επομένως ούτε τις γερμανικές αποζημιώσεις μπορεί να απαιτήσει, ούτε τυχόν δολίως υπογεγραμμένες συμβάσεις να αναθεωρήσει.

7) Απαγορεύεται η μετατροπή του υπολοίπου χρέους προς ιδιώτες (άρα θα πληρωθεί στο ακέραιο).

8) Ακόμη η νομικά ισχυρότατη προς το παρόν θέση της χώρας να ρυθμίσει με απόφαση της Βουλής κατά το συμφέρον της την εξυπηρέτηση του χρέους της εγκαταλείπεται εντελώς με την υπαγωγή του στο ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.

Τι άλλο πρέπει να γίνει σε αυτό το τόπο ώστε τα αριστερά κοινοβουλευτικά κόμματα και οι βουλευτές που αντιπολιτεύονται την δεύτερη τροϊκανή κυβέρνηση να αφήσουν τη βολή τους στα έδρανα της Βουλής, να αποχωρήσουν από τη συζήτηση και ψήφιση, να καταγγείλουν και να απονομιμοποιήσουν το ξεπούλημα της χώρας και την εξαθλίωση του λαού. Να ενισχύσουν έμπρακτα τη δίκαιη πεποίθηση του ελληνικού λαού ότι δε θα αναγνωρίσει ποτέ την ισχύ αυτών των κειμένων. Θα τα θεωρήσει παράνομα, προϊόντα εκβιασμού, αν όχι προδοσίας του ίδιου και του κράτους.

 

Ας το τολμήσουν.

 

Ακολουθούν υπογραφές (από Πάτρα):

 

1. Δημόπουλος Βασίλειος,

2. Σιάχος Χρήστος,

3. Τσεκούρας Παύλος,

4. Πατούχας Χρήστος,

5. Χαραλάμπους Παναγιώτης,

6. Κοσμάτος Γιάννης,

7. Ποδιάς Κων/νος,

8. Παπαδοπετράκης Ευτύχης,

9. Πυλαρινός Ηρακλής,

10. Μάλφας Γιώργος,

11. Ντάφλος Γιώργος,

12. Βρακατσέλης Αλέξανδρος,

13. Ντάκος Αντώνης,

14. Σχίζας Τάσος,

15. Γιακουμής Τάσος,

16. Γιαννάκενας Κων/νος,

17. Κυπραίος Εμμανουήλ,

18. Σέρπη Έλενα,

19. Τσουκαλάς Χρήστος,

20. Ντάσιος Ανδρέας,

21. Κορονεξής Δημήτριος,

22. Θεώνη Κυρίτση,

23. Στεφανόπουλος Κυριάκος,

24. Μηλιτσοπούλου Μαρία,

25. Μπίτα Αθανασία,

26. Μηλιτσοπούλου Αγγελική,

27. Σικελιανός Βασίλειος,

28. Φλώρος Δημήτρης,

29. Μανωλόπουλος Γεώργιος,

30. Μωραίτη Αναστασία,

31. Παπαλεξάτου Λαμπρινή,

32. Γιαννούλης Γεώργιος,

33. Τσουκαλά Μαριάννα,

34. Σταυριανού Σοφία,

35. Μπαρακίτη Σταυρούλα,

36. Μπαλού Σπυριδούλα,

37. Μπουμπούλης Άγγελος,

38. Κότσαλη Ανθή,

39. Παπασωτηρόπουλος Χριστόφορος,

40. Μπελερή Κων/να,

41. Αγγελοκωστόπουλος Βαγγέλης,

42. Φούκα Ελένη,

43. Καραβασέλα Χρυσούλα,

44. Κοντζιά Παρασκευή,

45. Μούρτζη Βασιλική,

46. Μπούρδαλας Παναγιώτης,

47. Σταματόπουλος Κων/νος,

48. Λειβαδά Άννα,

49. Γιαννοπούλου Ευαγγελία,

50. Νικολόπουλος Χρήστος

 

 

Πάτρα, Αρχές Φλεβάρη 2012

 

 

 

 UP DATE: 14-02-2012, ώρα 19.40,

Απο: Στέλιος Μαρίνης

Προς:

Στάλθηκε: 5:08 μ.μ. Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Θεμα: Συνυπογράφω

Σύντροφοι, με βρίσκει σύμφωνο η ανάλυσή σας και χαίρομαι που είναι σύντομη και περιεκτική.

Στέλιος Μαρίνης, Μαθηματικός Μουσικού Σχολείου Πειραιά 

«Η Αστυνομία να συλλάβει τον πρωθυπουργό»!

«Η Αστυνομία να συλλάβει τον πρωθυπουργό»!

 

Του Δημήτρη Καζάκη [Συνέντευξη στον Γιώργο Ε. Χριστοφορίδη]


 

«Η Αστυνομία να συλλάβει τον δοτό πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τύποις. Οι Ενοπλες Δυνάμεις να τεθούν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, παραμένοντας στα στρατόπεδα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι να αναλάβουν τη διοίκηση της χώρας, στους χώρους εργασίας τους».

Ο Δημήτρης Καζάκης έχει πολύ συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη μέρα, μετά την ψήφιση του νέου μνημονίου. Και το καταθέτει μέσω του newsbomb.gr, λίγες μόνο ώρες μετά την ψηφοφορία στη Βουλή. Ο πρωταρχικός στόχος του γνωστού αναλυτή, που έχει τεράστια απήχηση και ρεύμα στη μετά-ΔΝΤ Ελλάδα, είναι ένας και μοναδικός: πώς θα αποφευχθεί το αιματοκύλισμα της χώρας.

Ήδη, σήμερα, ο Δημήτρης Καζάκης δρομολογεί επαφή με τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Αύριο θα κάνει το ίδιο και με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα. Θα τους καλέσει να προχωρήσουν σε μια κοινή δήλωση, την οποία θα προσυπογράφουν και οι άλλες, εξωκοινοβουλευτικές, δυνάμεις – μεταξύ των οποίων και το ΕΠΑΜ – οι οποίες αντιτάχθηκαν στα μνημόνια. Η κοινή δήλωση θα απευθύνεται στις Ενοπλες Δυνάμεις, στην Αστυνομία, στους δημοσίους υπαλλήλους και θα τους καλεί να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες της χώρας. Ακολούθως, οι δυνάμεις της Αριστέρας που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο θα παραιτηθούν, ώστε να οδηγηθούμε άμεσα σε εκλογές. Σύμφωνα με το σχεδιασμό του Δ. Καζάκη, την εκλογική διαδικασία πρέπει να αναλάβουν οι δικαστές, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, για να διασφαλιστεί ότι θα καταγραφεί η πραγματική βούληση του ελληνικού λαού. «Αν αφήσουμε τις εκλογές στον κ. Παπαδήμο και την κυβέρνησή του, η βία και νοθεία του ’61 θα μοιάζουν με παιδική χαρά», τονίζει ο ίδιος στο newsbomb.gr.

Ο κ. Καζάκης δε μιλά για συνταγματική εκτροπή – όπως σπεύδει να ξεκαθαρίσει: «Το αντίθετο. Μιλώ για την περιφρούρηση του Συντάγματος, κατά το ακροτελεύτιο άρθρο του, το 120, σε μια κατάσταση χειρότερη από χούντα. Του Συντάγματος, που παραβιάζουν τα κόμματα και η κυβέρνηση».

«Αν δεν κινηθούμε γρήγορα», υπογραμμίζει ο γνωστός αναλυτής, «θα χυθεί αίμα. Όχι μόνο από τους πραιτοριανούς της κυβέρνησης, αλλά από τον ίδιο τον κόσμο που πλέον δε θα έχει καμία ελπίδα. Διότι, αν εφαρμοστούν όλα αυτά τα μέτρα, σε δυο-τρεις μήνες οι μισοί Ελληνες δε θα έχουν να φάνε. Όταν άνθρωποι αυτοκτονούν καθημερινά γύρω μας, όταν βλέπουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν επειδή δεν έχουν γάζες τα νοσοκομεία, πόσο δύσκολο είναι να γυρίσει η βίδα του κόσμου και να έχουμε αιματοκύλισμα;».

 

[Η Συνέντευξη]

 

κ. Καζάκη, χτες είχαμε διαδηλώσεις, φωνές, επεισόδια, φωτιές. Το νέο μνημόνιο, όμως, πέρασε ακάθεκτο από τη Βουλή. Στα στόματα όλων των Ελλήνων, η ερώτηση είναι μία: «Και τώρα τι γίνεται;».

Υπάρχει τεράστιο ζήτημα. Η χώρα δεν έχει κυβέρνηση. Στην ουσία. Οχι μόνο σε επίπεδο πρωθυπουργικού ανασχηματισμού, επειδή παραιτήθηκαν κάποιοι υπουργοί. Εχουμε παραδώσει τη χώρα ολοσχερώς στους ξένους δανειστές. Τώρα είναι η ώρα, οι δυνάμεις που αντιτάχθηκαν σε όλο αυτό να συγκροτήσουν ένα ενιαίο μέτωπο.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Με μια κοινή δήλωση. Να εκφράσουμε την αντίθεση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Και περί της πλειοψηφίας πρόκειται, παρότι οι πραιτοριανοί της κυβέρνησης έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μη φανεί η χτεσινή λαοθάλασσα. Ηταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση από την απελευθέρωση, και είναι πραγματικά κρίμα που μπαχαλάκηδες και πραιτοριανοί κατάφεραν, με τις γνωστές τακτικές τους, να μη φτάσει ο κόσμος στην πλατεία Συντάγματος.

Τι θα λέει αυτή η κοινή δήλωση;

Θα καλέσουμε τις Ενοπλες Δυνάμεις να τεθούν σε επαγρύπνηση και επιχειρησιακή ετοιμότητα, παραμένοντας μέσα στα στρατόπεδα. Θα καλέσουμε την Αστυνομία να συλλάβει το δοτό πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τύποις. Θα καλέσουμε τους δημοσίους υπαλλήλους, στο χώρο της εργασίας τους, να αναλάβουν τη δημόσια διοίκηση. Προσέξτε: δε μιλώ για συνταγματική εκτροπή. Το αντίθετο. Πρόκειται για μια κίνηση περιφρούρησης του Συντάγματος, βάσει του ακροτελεύτιου άρθρου του 120, διότι αυτά τα μέτρα δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν!

Διότι είναι αδιανόητο ακόμη και να το σκεφτώ ότι η χώρα θα συνεχίσει με ένα τέτοιο πρωθυπουργό, με μια τέτοια διακυβέρνηση. Ποιος αποδέχεται σήμερα τον Βενιζέλο ως υπουργό Οικονομικών, την ώρα που το κόμμα του κατέρρευσε; Ποιος αποδέχεται τον Αντώνη Σαμαρά που έλεγε χτες αυτές τις κουταμάρες περί ανάπτυξης της χώρας, τις οποίες ο ίδιος κατήγγειλε πριν από λίγους μήνες;

Ποιοι θα υπογράφουν ένα τέτοιο κείμενο;

Οι ηγεσίες της Αριστεράς θα πρέπει αναλάβουν την ιστορική ευθύνη σε συντονισμό με τις υπόλοιπες δυνάμεις που αντιτάχθηκαν σε όλο αυτό. Οι δυνάμεις της Αριστεράς, που αντιτάχθηκαν στα μνημόνια, πρέπει να παραιτηθούν από το Κοινοβούλιο, ώστε να μη νομιμοποιούν με την παρουσία τους μια εκτεθειμένη στον ελληνικό λαό κυβέρνηση.

Και, άρα, να οδηγηθούμε σε εκλογές.

Δε φτάνει αυτό. Πρέπει και να περιφρουρήσουμε αυτές τις εκλογές. Γιατί, αν τις αφήσουμε να διεξαχθούν υπό τον Λουκά Παπαδήμο και την κυβέρνησή του, τότε η βία και νοθεία του ’61 θα μοιάζουν με παιδική χαρά.

Με ποιον τρόπο θα περιφρουρηθούν οι εκλογές;

Όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα. Να αναλάβουν οι δικαστές. Ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας να αναλάβουν τη διεξαγωγή των εκλογών, χωρίς τη διαμεσολάβηση της Singular ή οποιουδήποτε άλλου ιδιώτη καταμετρητή ψήφων. Ωστε να διασφαλίσουμε ότι το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που πραγματικά ψήφισε ο ελληνικός λαός.

Να συμπεράνω ότι έχετε αναλάβει προσωπικά την πρωτοβουλία να έρθετε σε επαφή με την κυρία Παπαρήγα και τον κ. Τσίπρα και να τους καταθέσετε την πρότασή σας;

Ναι. Βρίσκομαι ήδη σήμερα σε μια διαδικασία συνεννόησης με την κυρία Παπαρήγα και αύριο θα κάνω το ίδιο και με τον κ. Τσίπρα. Οι επαφές με τις υπόλοιπες, εξωκοινοβουλευτικές, δυνάμεις που βλέπουν θετικά μια τέτοια προοπτική έχουν ολοκληρωθεί νωρίτερα.

Σε περίπτωση που οι δύο ηγέτες δε δεχτούν την πρότασή σας και κινηθούν πιο «θεσμικά» – όπως έχουν κάνει μέχρι τώρα – τι προβλέπετε ότι θα συμβεί;

Να το ξεκαθαρίσω: Η πρότασή μου είναι μεν ακραία, αλλά είναι και θεσμική. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι δε ζούμε μια ομαλή κοινοβουλευτική περίοδο. Στόχος της πρότασης είναι η τήρηση του Συντάγματος, ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα. Αν δεν κινηθούμε γρήγορα, ακριβώς για να προστατεύσουμε το Σύνταγμα που παραβιάζεται από κόμματα και κυβέρνηση, θα χυθεί αίμα. Όχι μόνο από τους πραιτοριανούς, αλλά και από τον κόσμο που πια δε θα έχει καμία ελπίδα.

Η Αριστερά πρέπει να σκεφτεί ώριμα. Διότι, τι είναι η Αριστερά, αν όχι μια δύναμη ανατροπής; Ανατροπής, μιας κατάστασης που είναι χειρότερη από χούντα; Γιατί υπάρχουν, αν όχι γι’ αυτό;

Προσέξτε: δε λέμε να ενωθούμε. Δεν είναι αυτή η πρότασή μας. Μιλάμε για μια σύμπραξη, ώστε να οδηγηθούμε σε εκλογές. Ενόψει της κάλπης, κάθε κόμμα ξεχωριστά θα καταθέσει τις προτάσεις του και θα αποφασίσει ο ελληνικός λαός.

Ουσιαστικά, λέμε να εκβιάσουμε τους εκβιαστές και τους τρομοκράτες. Λέμε να προχωρήσουμε σε μα εκλογική διαδικασία που θα διασφαλίζει ότι θα καταγραφεί η πραγματική βούληση του ελληνικού λαού, γιατί αν την αφήσουμε στα χέρια αυτών των κυρίων…

Κι αν αυτό δε γίνει; Τι φέρνει η επόμενη μέρα, η εποχή του νέου μνημονίου, για τον Ελληνα πολίτη;

κ. Χριστοφορίδη, αν εφαρμοστεί το συγκεκριμένο μνημόνιο και τα άλλα μέτρα που έρχονται, μετά από δύο-τρεις μήνες η κατάσταση στην Ελλάδα θα είναι αβίωτη. Είναι ζήτημα αν ο μισός πληθυσμός θα μπορεί να τραφεί. Αν θα έχει, δηλαδή, την αγοραστική δύναμη να αγοράσει έστω και τα απαραίτητα. Μην ξεχνάτε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 3 εκατομμύρια Έλληνες ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2010. Προσθέστε σε αυτούς, τους ακόμη περισσότερους του 2011 και του 2012. Ο χειμώνας που ζούμε είναι χειρότερος από αυτόν του ’41-’42. Γνωρίζω προσωπικά την περίπτωση μιας 27χρονης μητέρας που αυτοκτόνησε, αφού αναγκάστηκε να κλείσει το ψιλικατζίδικό της και ο άντρας της ήταν άνεργος. Μιλάμε για αίμα που ήδη τρέχει. Καθημερινά. Ποιος εμποδίζει τους ανθρώπους που βλέπουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν επειδή δεν έχουν γάζες τα νοσοκομεία… Πόσο δύσκολα μπορεί να στρίψει η βίδα του κόσμου και το αίμα να χυθεί ποτάμια;

 

ΠΗΓΗ: 13/02/2012 13:00, http://www.newsbomb.gr/bloggers/giorgos-hristoforidis/fytilies/story/113908/d-kazakis-i-astynomia-na-syllavei-ton-prothypoyrgo

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΕ ΣΦΑΓΗ!

Είμαι θρεφτάρι, μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο σήμερα, εσύ αύριο …

ή αλλιώς ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΕ ΣΦΑΓΗ!

 

Του Θεόδωρου Τσελεπή *

 

To 1982 στο θρυλικό Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης μαζί με άλλους συμμαθητές μου παρακολούθησα τον Ben Kingsley στον ρόλο του Mahatma Gandhi να οδηγεί ένα λαό στην ανεξαρτησία με την μέθοδο της μη βίας. Από τότε τα λόγια του «Ο οφθαλμός αντί οφθαλμού, καταλήγει να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό» καρφώθηκαν στο μυαλό μου ως άποψη για το πώς μπορεί κάποιος να αντιμετωπίσει την βία της εξουσίας.

Χθες το βράδυ στο πεζοδρόμιο του Συντάγματος έκαψα για πάντα τον παιδικό μου ήρωα και τις αναστολές μου. Τον έριξα στην φωτιά που άναψε ο κόσμος για να σωθεί από τα δακρυγόνα και τον έσκασα από την ασφυξία που προκαλούσε η αποπνιχτική ατμόσφαιρα.

Ορκίστηκα πως δεν θα ξανασυμμετέχω σε ειρηνικές πορείες και διαδηλώσεις. Όχι δεν αντέχω να με ποδοπατούν να με κυνηγούν να μου ρίχνουν τόνους χημικών κι εγώ να απαντώ απλά με τη φωνή μου.

Πρώτη φορά στη ζωή μου σκέφτηκα πως δεν θα ξαναδώ τα παιδιά μου. Ήταν η στιγμή που δολοφόνοι με κράνη στολές και μάσκες προσπάθησαν να οδηγήσουν τον κόσμο στο θάνατο. Ήταν η στιγμή που ένιωθα να μην μπορώ να αναπνεύσω. Έβλεπα ανθρώπους να πέφτουν στα σκαλοπάτια του Συντάγματος, να ουρλιάζουν να γονατίζουν ανήμποροι να αναπνεύσουν και σκέφτηκα πως τώρα θα μας δολοφονήσουν.

Ένιωθα να στροβιλίζομαι στο ίδιο σημείο και κράταγα έντρομος το χέρι των φίλων μου να μην χαθώ. Νομίζω πως αν έμενα μόνος μου εκείνη τη στιγμή θα γονάτιζα και θα περίμενα το μοιραίο. Ήθελα να ουρλιάξω αλλά δεν έβγαινε η φωνή μου.

Αργότερα στο δρόμο της επιστροφής οι εικόνες περνούσαν από μπροστά μου σαν ταινία θρίλερ. Μπερδεύονταν με αυτές της ζωής μου, με σκέψεις και με αποφάσεις που έπρεπε να πάρω.

Νιώθω οργή.

Οργή για τους δολοφόνους με τις στολές και τα κράνη. Όχι τέρμα το παραμύθι. Δεν είναι παιδιά του λαού κι αυτά. Είναι ψυχοπαθείς δολοφόνοι που γουστάρουν αυτό που κάνουν.

Οργή για την Αριστερά που συμμετέχει ακόμα στο παιδικό παιχνιδάκι «Ελληνικό Κοινοβούλιο» και νομιμοποιεί με αυτό τον τρόπο την κοινοβουλευτική χούντα των τραπεζιτών.

Οργή για όσους χθες αποφάσισαν να μείνει ένα μεγάλο και δυναμικό κομμάτι του λαού με τις κόκκινες σημαίες στην Ομόνοια, για να μην μολυνθεί από ρεφορμιστές και κουκουλοφόρους.

 Οργή για τους συναδέλφους μου που όντας άνεργοι εδώ και καιρό κι αυτοί, βλέπουν τα γεγονότα στην τηλεόραση, ως άλλο τούρκικο σήριαλ.

Οργή για την αδυναμία μου να απαντήσω κι εγώ με βία, στην βία που μου ασκούν καθημερινά με την ανεργία και την φτώχεια που με οδήγησαν να ζω.

Οργή με τον εαυτό μου που δεν έχω το θάρρος να απαντήσω με τον ίδιο και βιαιότερο τρόπο, στους ψυχοπαθείς δολοφόνους του κράτους, με τις στολές, τις μάσκες και τα κράνη.

Χθες ήταν 12 Φλεβάρη 2012. Στις 12 Φλεβάρη του 1945, σαν χθες δηλαδή υπογράφηκε η Συμφωνία της Βάρκιζας.

Λυπάμαι σύντροφοι αλλά για μένα Βάρκιζα τέλος. ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΕ ΣΦΑΓΗ!

 

Υ.Γ.  Το ποιος έκαψε τα νεοκλασικά κτίρια θα φανεί από το ποιος θα τα ανοικοδομήσει ως νέες πολυτελέστατες πολυκατοικίες. Ως τότε υπομονή.

Πάτρα, 132-2012

* Ο Θεόδωρος Τσελεπής είναι Άνεργος Ηλεκτροσυγκολλητής

 

ΠΗΓΗ: Απο: ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΣΕΛΕΠΗΣ
Προς:
Στάλθηκε: 12:57 μ.μ. Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012
Θεμα: ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΕ ΣΦΑΓΗ!

Η λιτότητα και οι περικοπές θα συνεχιστούν

Για το μέλλον της ευρωζώνης

Η λιτότητα και οι περικοπές θα συνεχιστούν

 

Του  Στέργιου Σκαπέρδα* [Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη]


 

«Η συνεχιζόμενη πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης είναι γνωστό πως οδηγεί σε ύφεση με υψηλή ανεργία που κρατάει χρόνια. Ένα βασικό στοιχείο που κάνει την εσωτερική υποτίμηση πολύ δύσκολη είναι πως, καθώς μισθοί και τιμές πέφτουν, η αξία των χρεών δεν προσαρμόζεται. Αυτό κάνει τα χρέη ακόμη πιο δυσβάσταχτα, οδηγώντας σε μεγαλύτερες μειώσεις στην κατανάλωση και σε αθέτηση πληρωμών, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε περιστολή των πιστώσεων, περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και αύξηση της ανεργίας».

Η συνέντευξη

 

 -Πού οδηγεί κατά τη γνώμη σας η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου για τη χώρα μας; Εκτιμάτε πώς το χρέος θα μειωθεί ελάχιστα και θα είναι μακροπρόθεσμα εξοντωτικό;

«Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου οδηγεί στις ίδιες πολιτικές που ακολουθούσε και η προηγούμενη κυβέρνηση.  Αν και οι λεπτομέρειες της συμφωνίας θα είναι υπό διαπραγμάτευση ίσως για μήνες, αν κρίνουμε από το τρόπο που υπολογίσθηκε το «κούρεμα» της συμφωνίας του Ιουλίου όλες οι ενδείξεις είναι πως το χρέος θα μειωθεί ελάχιστα και θα ειναι μακροπρόθεσμα όντως εξοντωτικό. Εκτιμήσεις της ίδιας της τρόικας δείχνουν πως το χρέος θα συνεχίσει να είναι πάνω από 140% του ΑΕΠ και θα μειωθεί προς τα 120% μόνο το 2020, ποσοστό που είναι υψηλότερο από το 115% που ήταν στην αρχή της κρίσης. Εκτός του ό,τι αυτές οι εκτιμήσεις είναι μάλλον αισιόδοξες, η πιθανότητα να μην δεχθούν μια τέτοιου είδους «εθελοντική» συμφωνία πολλές τράπεζες και άλλοι κάτοχοι ομολόγων είναι υψηλή, λόγω  της ασφαλιστικής κάλυψης που μπορεί να έχουν και μπορούν να εισπράξουν μόνο αν η Ελλάδα κηρύξει αθέτηση πληρωμών.  Οπότε, αυτό που θα επιτευχθεί με τις διαπραγματεύσεις θα είναι η συνεχιζόμενη πληρωμή προς τις τράπεζες με τα χρήματα που παίρνει η χώρα απο την τρόικα και η ανακύκλωση και αύξηση του χρέους από αθετήσιμο σε ουσιαστικά μη αθετήσιμο επειδή το καινούργιο χρέος χρωστάται στην τρόικα».

 

 -Τι σημαίνει το γεγονός πως τα νέα ομόλογα που έχουν εκδοθεί πριν το 2010 θα διέπονται από το αγγλικό δίκαιο αντί του ελληνικού δικαίου;

«Αν όντως γίνει η συμφωνία μάλλον τα νέα ομόλογα θα διέπονται απο το Αγγλικό δίκαιο, αντί του Ελληνικού δικαίου που τώρα διέπουν τα περισσότερα ομόλογα που έχουν εκδοθεί πριν το 2010. Αυτό σημαίνει πως θα είναι πολύ πιο δύσκολο να αθετηθεί το καινούργιο χρέος σε σχέση με το παλιό.  Επίσης, αν αργότερα η Ελλάδα φύγει απο την Ευρωζώνη αφού πρώτα επικυρώσει τη συμφωνία, θα είναι πολύ πιο δύσκολο ν’ αλλάξουν τα καινούργια χρέη από ευρώ σε δραχμές απ’ ότι αν τα χρέη συνέχιζαν να διέπονται από το Ελληνικό δίκαιο».

 

-Η λιτότητα και οι περικοπές των εισοδημάτων θα συνεχιστούν με περαιτέρω αύξηση της ανεργίας; Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει αυτή η κατηφόρα;

«Η συνεχιζόμενη πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης είναι γνωστό πως οδηγεί σε ύφεση με υψηλή ανεργία που κρατάει χρόνια. Ένα βασικό στοιχείο που κάνει την εσωτερική υποτίμηση πολύ δύσκολη είναι πως, καθώς μισθοί και τιμές πέφτουν, η αξία των χρεών δεν προσαρμόζεται. Αυτό κάνει τα χρέη ακόμη πιο δυσβάσταχτα, οδηγώντας σε μεγαλύτερες μειώσεις στην κατανάλωση και σε αθέτηση πληρωμών, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε περιστολή των πιστώσεων, περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και αύξηση της ανεργίας. Η λιτότητα και οι περικοπές των εισοδημάτων θα συνεχιστούν, με περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και το τέλος της κατηφόρας να μην είναι ορατό. Οι νέοι, οι εξειδικευμένοι και όσοι μπορέσουν να βρουν εργασία στο εξωτερικό θα μεταναστεύσουν. Έτσι, τα πιο παραγωγικά τμήματα της κοινωνίας θα σταματήσουν να συνεισφέρουν, μειώνοντας κι άλλο τους φόρους και ασκώντας πρόσθετη πίεση στα δημόσια οικονομικά, στις συντάξεις και στις κοινωνικές υπηρεσίες.

Λόγω των πολλών επισφαλών δανείων, οι ελληνικές τράπεζες πρώτα θα εθνικοποιηθούν και ύστερα θα πουληθούν σε ιδιώτες. Αυτοί οι ιδιώτες πιθανότατα θα είναι ξένοι, χωρίς τους δεσμούς εκείνους που κάνουν τις τράπεζες να ανταποκρίνονται στις τοπικές ανάγκες.

Η συνεχιζόμενη μείωση του εισοδήματος της χώρας δεν θα ελαφρύνει το βάρος του δημόσιου χρέους. Για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα αναλάβουν τις θέσεις κλειδιά στον δημοσιονομικό μηχανισμό της χώρας. Όλες οι σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τον ελληνικό λαό θα παίρνονται εκτός Ελλάδας. Στη χώρα θα υπάρχει μόνο μια επίφαση δημοκρατίας και εθνικής κυριαρχίας. Αυτό, πάντως είναι το ειρηνικό σενάριο, που αγνοεί τις συνέπειες που συνήθως έχει μια παρατεταμένη έλλειψη κυβερνητικής νομιμοποίησης: κοινωνικό χάος, ανθηση μαφιόζικων συμμοριών αλλά ίσως και κινήματα αντίστασης».

 

-Θεωρείτε πως η αθέτηση πληρωμών και η έξοδος από την ευρωζώνη είναι μακροπρόθεσμα η καλύτερη εναλλακτική λύση; Ποια η άποψή σας;

«Μια αθέτηση πληρωμών με ελληνική πρωτοβουλία θα κάνει τη χώρα ενεργό συμμέτοχο στις διαπραγματεύσεις για το χρέος, αντί να εξαρτάται απο την «εθελοντική» συμμετοχή των τραπεζών που, όπως ήδη ανέφερα, δεν οδηγεί σε ουσιαστική μείωση του χρέους. Μια τέτοια αθέτηση πληρωμών θα οδηγήσει σε ένα πιο βιώσιμο χρέος αλλά και σε έξοδο από την Ευρωζώνη.

Η έξοδος θα επιτρέψει να εναρμονιστεί η νομισματική πολιτική με τις ανάγκες της χώρας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό εν μέσω της οικονομικής ύφεσης στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, με τις πιστώσεις και τη ρευστότητα σοβαρά περιορισμένες, πλήττοντας βαρειά τον ιδιωτικο τομεα. Η υποτίμηση του νέου νομίσματος θα βελτιώσει σημαντικά τη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Ο τουρισμός και οι εξαγωγές θα τονωθούν και οι εισαγωγές θα μειωθούν και θα υποκατασταθούν εν μέρει από την εγχώρια παραγωγή.

Το κόστος και τα προβληματα μιας εξόδου θα επικεντρωθούν στο βραχυπρόθεσμο διάστημα.  Γι αυτό είναι πολύ σημαντικό τα αρμόδια υπουργεία και η Τράπεζα της Ελλάδος να προετοιμασθούν όσο γίνεται πιο πολύ και όσο πιο γρήγορα για το ενδεχόμενο ώστε να περιορισθούν τα προβλήματα κατά αυτό το διάστημα. Η προετοιμασία είναι τώρα επιτακτική εθνική ανάγκη, ακόμα και αν κανείς διαφωνεί με την πολιτική».

 

-Έχει μέλλον η Ευρωζώνη μετά τις τελευταίες εξελίξεις; Και αν ναι ποια ευρωζώνη θα είναι αυτή;

«Η Ευρωζώνη πιθανότατα θα συρρικνωθεί έτσι κι αλλιώς και η Ελλάδα θα αναγκαστεί να φύγει αργότερα με χειρότερους όρους.  Καθώς η αβεβαιότητα είναι μεγάλη, πόσο θα συρικνωθεί η Ευρωζώνη δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Ίσως φύγουν όλες οι Μεσογειακές χώρες, ακόμη και η Γαλλία, αφήνοντας ένα σκληρό πυρήνα γύρω από τη Γερμανία.  Ίσως ακόμη και η Γερμανία ν’αποφασίσει να βγάλει δικό της νόμισμα πρώτα αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ακολουθήσει πολιτική μαζικής αγοράς ομολόγων που θα είναι, κατά τη γνώμη του Γερμανικού κατεστημένου, πληθωριστική και εναντίον των βασικών συμφερόντων της χώρας.  Δεδομένης της μεγάλης  αβεβαιότητας, είναι δύσκολο ν’αποκλείσει κανείς σενάρια που πριν λίγους μήνες θεωρούνταν φανταστικά».


* Ο κ. Στέργιος Σκαπέρδας είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαιν. Ο κ. Σκαπέρδας έχει μελετήσει την αλληλεπίδραση της οικονομίας και πολιτικής, ειδικά τον τρόπο με τον οποίο η διακυβέρνηση και διάφορα είδη συγκρούσεων επηρεάζουν την οικονομία. Έχει διατελέσει σύμβουλος οργανισμών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Κέντρο Διεθνούς Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Έλαβε το διδακτορικό του στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χοπκινς.

 

ΠΗΓΗ: By Apostolis Zois on February 10, 2012, http://thepressproject.gr/external.php?id=11644

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

 

Του Απόστολου Παπαδημητρίου


 

Η κρίση καθώς περνά ο καιρός βαθαίνει και περισσότερο. Δεν είναι όμως μόνο τα επώδυνα για τον λαό μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση, κατ’ εντολή των δανειστών μας. Είναι και η σχεδόν βεβαιότητα ότι αυτά δεν πρόκειται να αποδώσουν, ώστε να ξαναμπούμε ως χώρα σε τροχιά ανάπτυξης. Συνεπώς εκείνο που διακυβεύεται είναι αν θα φτωχύνουμε αμέσως ή μεταγενέστερα.

Η απειλή της άμεσης πτώχευσης επισείεται επάνω από τον λαό πρωτίστως από την δημοσιογραφική ορχήστρα, η οποία φαίνεται να υπερακοντίζει την άποψη των πολιτικών της εξουσίας, με τους οποίους συμπορεύτηκαν κατά την τριακονταετία της ονειροφαντασίας μας. Γίνονται μερικές φορές κάποιοι δημοσιογράφοι εντυπωσιακά επικριτικοί με κατηγορίες περί βραδύτητας στη λήψη αποφάσεων, περί κομματικών σκοπιμοτήτων, περί υπολογισμού του πολιτικού κόστους των προς λήψη αποφάσεων. Είναι άκρως εντυπωσιακή η ταύτιση τους με απόψεις ακραίων επικριτών της χώρας μας και του λαού της (και όχι των εντολοδόχων προς άσκηση της εξουσίας). Αυτό αποτελεί περίτρανη μαρτυρία ότι ο δημοσιογραφικός χώρος των κατεστημένων ΜΜΕ είναι πλέον διεφθαρμένος από τον πολιτικό.

Ο λαός κάτω από το σφυροκόπημα των «επαϊόντων», οικονομικών αναλυτών και άλλων, δεν αντιλαμβάνεται ότι του προτείνουν δύο λύσεις: Να τον φτωχύνουν τώρα ή αργότερα. Εκείνοι που έχουν κάποιες καταθέσεις, εργασία ή σύνταξη τρέμουν κυριολεκτικά την άμεση πτώχευση. Οι άλλοι όμως; «Ο βρεγμένος» την βροχή δεν τη φοβάται», λέει μια λαϊκή παροιμία. Τι να φοβηθεί αυτός που δεν έχει τίποτε; «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» είναι η αρχαιότερη οικονομική αρχή. Προς το παρόν οι πρώτοι αποτελούν την πλειονοψηφία. Αυτοί κάνουν αναλήψεις από το κατατιθεμένο κεφάλαιο κάθε μήνα, προκειμένου να ικανοποιήσουν τον ακόρεστο, όταν πρόκειται για απλούς και όχι προνομιούχους πολίτες, φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Κάνουν αναλήψεις και για να εξασφαλίσουν «κεφάλαιο κίνησης» των ανέργων νέων μελών της οικογένειας. Οι καταθέσεις των μικροαποταμιευτών θα εξανεμιστούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι όμως αμφίβολο, αν θα πάψει η επίθεση κατά του «προνομίου» του Έλληνα να κατέχει οικία αποκτημένη με ιδρώτα και αίμα. Οι συνταξιούχοι θα απέρχονται με την πάροδο του χρόνου από τον βίο, τα ταμεία θα προβαίνουν διαρκώς σε περικοπές, προκειμένου να επιβιώνουν στοιχειωδώς, και οι άνεργοι θα αυξάνουν συνεχώς, ώστε να μειώνεται δραματικά η εισροή εισφορών στα ταμεία. Το κράτος θα καταγγέλεται για ανικανότητα να πατάξει τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή των μεγάλων (παρηγοριά στους μικρούς). Μπορούμε να κάνουμε και οικονομία σε δημοσιογράφους επαναλαμβάνοντας τις ειδήσεις του παρελθόντος έτους. Τελικά με όλες αυτές τις θυσίες το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα θα υποβιβάζεται διαρκώς, όπως και η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, ενώ το εξωτερικό χρέος θα παραμένει ολόρθο και απειλητικό.

Υπάρχουν κάποιοι που τολμούν ακόμη να ομιλούν για επενδύσεις και ανάπτυξη, όταν πλέον είναι πασιφανές ότι η κρίση μαστίζει όλη την Ευρώπη υπό τα πλήγματα της οικονομίας της αγοράς, δηλαδή της ασυδοσίας του διεθνούς κεφαλαίου. Δεν αποτελεί προφητεία αλλά απλή πρόβλεψη το ότι κάποτε θα πληγεί και η αλαζονική Γερμανία.

Υπό τις συνθήκες αυτές η κινητικότητα των βουλευτών των κομμάτων εξουσίας, που στηρίζουν την κυβέρνηση, προκειμένου να αποκτήσουν, επί τέλους, το δικαίωμα της κατά συνείδησης ψήφου, μπορεί να χαιρετιστεί ως κάποια πρόοδος. Πρέπει όμως να είμαστε επιφυλακτικοί, καθώς δεν γνωρίζουμε πού στοχεύουν αυτοί που έστησαν και «παίζουν» αυτό το άθλιο παιχνίδι κατά των λαών, των λαών που στήριξαν τις ελπίδες τους σε «σωτήρες», οι οποίοι τους απογοήτευσαν τραγικά. Μήπως θέλουν να περισώσουν κάτι από το καταρρέον πολιτικό σκηνικό; Βέβαια στην Ιταλία, όπου είχε συμβεί κάτι ανάλογο, από το κενό έσπευσε να επωφεληθεί ο ολίγιστος Μπερλουσκόνι. Το σύστημα δεν είναι διατιθεμένο να παραδώσει εύκολα την εξουσία σε πρόσωπα αμφιβόλου διάθεσης προς υπακοή σ’ αυτό.

Εκείνο που μας διαφεύγει είναι ότι τα τύμπανα πολέμου άρχισαν να ηχούν στη Μέση Ανατολή, δηλαδή στη γειτονιά μας. Και εμείς στην απόγνωση από την διαρκή πτώση της αγοραστικής μας δύναμης δεν τα ακούμε. Μας άφησαν αδιάφορους οι ανατροπές στη Βόρεια Αφρική, από τις οποίες η τελευταία άκρως αιματηρή. Μας αφήνει αδιάφορους η αιματοχυσία στη Συρία και η από καιρού αναγγελθείσα από τις ΗΠΑ (και το υποκινούν αυτές Ισραήλ) επίθεση κατά του Ιράν. Στο διάστημα που μεσολάβησε επήλθε σύσφιξη σχέσεων της χώρας μας με το Ισραήλ και αρκετοί στην Ελλάδα χαιρέτισαν την προσέγγιση αυτή ως εγγύηση αναστολής της τουρκικής επιθετικότητας. Πίσω από όλες τις επιχειρήσεις κρύβεται ένα απλό σχέδιο: Πάταξη των ηγετών που δεν είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν ρόλο υπηρέτη του συστήματος και πρόσκτηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των φτωχών χωρών προς όφελος των πλουτοκρατών της γης. Και είναι πλέον αναμφισβήτητο, παρά τις κατά το παρελθόν διαψεύσεις κυβερνητικών παραγόντων, ότι τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου είναι τεράστια. Θα μας αφήσουν λοιπόν να τα αξιοποιήσουμε με συμβάσεις που διασφαλίζουν στοιχειωδώς την αξιοπρέπειά μας και επαρκή εισοδήματα ως κατεχόντων τον ενεργειακό αυτό πλούτο; Πολύ αμφιβάλλω. Εύχομαι μάλιστα να μην κλάψουμε για μία ακόμη φορά για την αφροσύνη μας να σερνόμαστε πίσω από τους ισχυρούς της ημέρας, οι οποίοι μας έχουν δέσει χειροπόδαρα, ώστε να μην έχουμε το δικαίωμα να δανειστούμε παρά μόνο από αυτούς, να μην έχουμε το δικαίωμα να ανταλλάσουμε προϊόντα και, πρόσφατα, να μη προμηθευόμαστε πετρέλαιο από το «κακό» Ιράν.

Είμαστε οικονομικά υπόδουλοι πλέον! Το αντιλαμβανόμαστε αυτό; Τι σημασία έχει, αν θα μας φτωχύνουν σήμερα ή αύριο;

                                                                       

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ», 13-02-2012 

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ 5 καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου

[Το Μνημόνιο ΙΙ] παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου

 

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ Των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου

 

[Ανδρέα Δημητρόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών

Γιώργου Κασιμάτη, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών

Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θράκης

Ηλία Νικολόπουλου , Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου

Κώστα Χρυσόγονου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης]

 

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο.  Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.

2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).

3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε  σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).

4.  Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.

5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και  36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.

6.  Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:

(α) Με την επανάληψη – όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010 – της  ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας,

(β) με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών,

(γ) με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και

(δ) με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών.

Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας,  της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).

7.  Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και  25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις  της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.

 

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα.

 

ΠΗΓΗ: —– Original Message —–

From: Georgios Kasimatis

To: Sent: Sunday, February 12, 2012 12:34 PM

Subject: Re:

 

 ΕΠΙΣΗΣ: http://news247.gr/oikonomia/antisyntagmatiko_to_mnhmonio.1638556.html

Η τελετή παράδοσης της εθνικής μας κυριαρχίας

ΜΙΚΡΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ:

 Η τελετή παράδοσης της εθνικής μας κυριαρχίας, ο επιτάφιος της Δημοκρατίας, τα κύρια προβλήματα της Ευρωζώνης, οι προσπάθειες συγκάλυψης τους και το γερμανικό σχέδιο επιδιόρθωσης της Ελλάδας – θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, μία εικόνα χίλιες λέξεις

 

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

 

 

Η ΤΕΛΕΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

 Ενώ η επίσημη τελετή παράδοσης της Ελλάδας συνεχίζεται στη Βουλή, με αποκορύφωμα την ψήφιση της συνθήκης υποταγής τα μεσάνυχτα, ο επιτάφιος της Δημοκρατίας περιφέρεται στους δρόμους – «εμπλουτισμένος» με τα διλήμματα και τους εκβιασμούς κάποιων «πολιτικών αρχηγών», οι οποίοι απειλούν «επαίσχυντα» τους βουλευτές τους με διαγραφή, εάν δεν συμφωνήσουν με τα μέτρα των εισβολέων (τα οποία πολύ φοβόμαστε ότι, θα οδηγήσουν μονοδρομημένα τη χώρα μας στην απόλυτη χρεοκοπία – αφού λεηλατηθεί τόσο η δημόσια, όσο και η ιδιωτική περιουσία, αφού καταστραφεί η μεσαία τάξη και αφού εξαθλιωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού).

Φυσικά είναι αδύνατον να διαβάσει, πόσο μάλλον να καταλάβει και να ψηφίσει συνειδητά κάποιος βουλευτής μία σύμβαση υποτέλειας, το μέγεθος και η ανάλυση της οποίας απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο, από τον ελάχιστο που έχουν μάλλον σκόπιμα στη διάθεση τους. 

 

Από την άλλη πλευρά, στην Ευρώπη λειτουργεί ήδη μία ομάδα κρούσης, λόγω των υφισταμένων φόβων, σε σχέση με την πιθανότητα να αντιδράσουν όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι Πολίτες, κατεβαίνοντας μαζικά στους δρόμους – με αποτέλεσμα να γίνουν επικίνδυνοι για τις κυβερνήσεις τους, οι οποίες υπηρετούν τις πολυεθνικές τράπεζες. Στη μυστική αυτή ομάδα, στην οποία συναντιούνται κυρίως εκπρόσωποι των αστυνομικών αρχών, ανταλλάσσονται αρχικά πληροφορίες, στο πεδίο της τεχνολογίας παρακολούθησης – σύμφωνα με έγκριτο γερμανικό περιοδικό. 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΕΣ ΛΕΞΕΙΣ


Ειδικότερα, μετά τις έντονες κοινωνικές αναταραχές των περασμένων μηνών στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, καθώς επίσης μετά τις βίαιες συγκρούσεις στη Μ. Βρετανία, τον Αύγουστο του 2011, αντιμετωπίζονται οι αντιστρατιωτικές και οι αναρχικές ομάδες, οι κινήσεις  εναντίον της παγκοσμιοποίησης ή/και των τραπεζών, καθώς επίσης όλοι οι αντίπαλοι της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης «υπό την αιγίδα των τραπεζών», σαν ένας «κοινός δυνητικός κίνδυνος» – ο οποίος απειλεί την εσωτερική ασφάλεια των κρατών.

 

Στα πλαίσια αυτά, οι παραπάνω ομάδες κρούσης εκπαιδεύονται μυστικά, με στόχο την «εξουδετέρωση» όλων εκείνων των «κινήσεων», οι οποίες επιβουλεύονται τη «δημόσια τάξη» (διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις «αντιφρονούντων», ελεύθεροι συγγραφείς διαδικτύου κλπ.). Κύριος στόχος τους είναι, πάντοτε κατά το γερμανικό περιοδικό, η βίαιη καταστολή των αναμενομένων κοινωνικών εξεγέρσεων στην Ευρώπη – με τις μοντέρνες μεθόδους, οι οποίες απαιτούνται για την επιβολή της τάξης στους σύγχρονους σκλάβους.

 

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

 

Η Ευρωζώνη είναι αντιμέτωπη με πολλά διαφορετικά προβλήματα – το μεγαλύτερο των οποίων είναι το υπερχρεωμένο τραπεζικό της σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ (ακολουθούμενο από τις μεγάλες προβληματικές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία).

 

Το μικρότερο πρόβλημα όλων, αν και το πλέον «προβεβλημένο» (με πιθανό στόχο τη συγκάλυψη των υπολοίπων), είναι αναμφίβολα η Ελλάδα – στην οποία, αντίθετα από όλα τα άλλα κράτη, υποφέρει μόνο ο δημόσιος τομέας.

 

Όπως διδάσκει όμως η οικονομική θεωρία, τα προβλήματα του δημοσίου τομέα είναι πολύ εύκολα στην επίλυση τους – σε αντίθεση με τα προβλήματα του ιδιωτικού τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά).

 

Εάν τώρα αναλύσει κανείς ψύχραιμα τα γεγονότα στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες:

 

(α) Είτε απορρίπτεται από τη Βουλή η ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης, την οποία θέλει να επιβάλλει η τευτονοκρατούμενη Ευρωζώνη – επειδή ίσως επιλέγεται από τους βουλευτές η στάση (αναστολή) πληρωμών εντός του Ευρώ, με στόχο την κάθαρση του άρρωστου πολιτικού συστήματος (αντί των συνεχών εκβιασμών, της διαιώνισης της κρίσης και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας),

 

(β) Είτε γίνονται αποδεκτά τα μέτρα, οπότε η υποδούλωση, η «αποικιοποίηση» και η λεηλασία της Ελλάδας – με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μία πολυετής οικονομική ύφεση, η οποία πιθανότατα θα συνοδεύεται από μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και εμφυλίους πολέμους.

 

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιλεχθεί τελικά «ο δρόμος της Βραζιλίας» (πλήρης καταστροφή της μεσαίας τάξης, λεηλασία του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, εξαθλίωση του πληθυσμού κλπ.), σε συνδυασμό με τη μοίρα της Αργεντινής (χρεοκοπία).

 

Σε κάθε περίπτωση είναι μάλλον καλό να γνωρίζουμε ότι, με το ΔΝΤ δεν μπορεί κανείς να διαπραγματευθεί – είτε αποδέχεται την εισβολή του στο εσωτερικό της χώρας «αμαχητί», όπως συνέβη στην Ελλάδα, είτε το αποφεύγει από την αρχή. Εάν βέβαια προσπαθήσει να το διώξει εκ των υστέρων, τότε  πρέπει να προετοιμαστεί σωστά, για να αντιμετωπίσει την εκδίκηση του – κάτι που δεν έγινε από την κυβέρνηση της Ουγγαρίας, για παράδειγμα, η οποία αναγκάσθηκε τελικά να συνθηκολογήσει.

 

ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Δεν τρέφουμε καμιά συμπάθεια, ούτε φυσικά σεβασμό προς τους οκνηρούς και δημαγωγούς Έλληνες πολιτικούς, η διαφθορά των οποίων κατάστρεψε την χώρα τους. Ούτε εκτιμούμε ιδιαίτερα τις υψηλές εκείνες πολιτισμικές αξίες, οι οποίες οδήγησαν τους Έλληνες Πολίτες στο να στηρίζουν δυστυχώς επί δεκαετίες αυτούς τους σαθρούς και διεφθαρμένους πολιτικούς.Πραγματικά, χρειάζεται κανείς ιδιαίτερο ταλέντο στην αποτυχία, για να καταλήξει η πάμπλουτη Ελλάδα εκεί που κατέληξε, εξαιτίας των πολιτικών «ανδρών» της. Εν τούτοις, οι Γερμανοί φάνηκαν ισάξιοι στην αποτυχία.

 

Το τελευταίο γερμανικό σχέδιο για την «επιδιόρθωση» της Ελλάδας, απαιτεί από τους Έλληνες να παραδώσουν την εθνική κυριαρχία τους επί του προϋπολογισμού και της φορολογικής πολιτικής σε έναν Ευρωπαίο επίτροπο – ως αντάλλαγμα για τα 130 δις € που χρειάζεται η χώρα, για να ξοφλήσει τις ανόητες ευρωπαϊκές τράπεζες οι οποίες, ενθαρρυμένες από τους ανεγκέφαλους πολιτικούς, πλήρωσαν σοβαρά ποσά για να αγοράσουν ομόλογα χωρίς καμιά αξία.

 

Ειδικά οι πολιτικές λιτότητας, τις οποίες θέλουν να επιβάλλουν δικτατορικά οι Γερμανοί πολιτικοί, είναι όλες υπέρ των τραπεζικών τους συμφερόντων – πιο πολύ στοχεύουν στην διατήρηση του κύρους των ιδίων, παρά στο να βοηθηθεί η Ελλάδα. Η γερμανική πολιτική τάξη μοιάζει σαν να έχει βάλει σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να πει στους ψηφοφόρους της το πόσο ανόητη είναι. Οι Γερμανοί πολιτικοί κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποκρύψουν την αλήθεια – τα αλλεπάλληλα λάθη δηλαδή των τραπεζιτών και των πολιτικών «ανδρών» τους, οι οποίοι είναι ένοχοι για την κρίση στον ίδιο βαθμό με τους Έλληνες (the national interest- παρεμβάσεις).

 

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, οι κυβερνώντες και οι λοιποί «πολιτικοί» μας δεν διαθέτουν τίποτα από τα δύο – με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μας εξασφαλίσουν την ελευθερία.

 

Όταν υποκύπτει κανείς στους εκβιασμούς των εκβιαστών, είναι αδύνατον να τους σταματήσει – πόσο μάλλον να επιτύχει το στόχο του. Αν και πληρώνουμε λοιπόν ένα πανάκριβο τίμημα (ύφεση, ανεργία, δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας μέσω των φόρων, κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καταστροφή της αστικής τάξης κλπ.), δεν φαίνεται να «εξαγοράζουμε» το μέλλον μας.

Η μοναδική λύση σήμερα είναι ίσως η στάση πληρωμών – εντός του ευρώ φυσικά, εάν δεν θέλει κανείς να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Ευτυχώς για όλους μας, το ευρώ είναι συνάλλαγμα και μπορεί να μας εξασφαλίσει την κάλυψη των βασικών αναγκών μας (πετρέλαιο, λοιπές εισαγωγές) – κάτι που βέβαια δεν θα μπορούσε να μας εγγυηθεί ποτέ ένα εθνικό νόμισμα.

 

Όλα όσα λέγονται λοιπόν για τα δεινά μίας στάσης πληρωμών εντός ευρώ (κανένας δεν μας υποχρεώνει να εγκαταλείψουμε την Ευρωζώνη), οι εκβιασμοί δηλαδή εκ μέρους της διορισμένης κυβέρνησης των τραπεζών, του ΔΝΤ, της Γερμανικής πολιτικής ηγεσίας κλπ., είναι «κενά νοήματος» – ανόητες απειλές χωρίς αντικείμενο. Άλλωστε, φάρμακα και πετρέλαιο δεν εισάγει το κράτος, αλλά οι ιδιώτες – ενώ το Ελληνικό Ευρώ δεν έχει καμία διαφορά από το Γερμανικό.

 

Αθήνα, 12. Φεβρουαρίου 2012

 

 

ΠΗΓΗ: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2528.aspx

 

 

* Βασίλης Βιλιάρδος (copyright), Αθήνα, viliardos@kbanalysis.com. Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος και συγγραφέας, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.