Αριστερά χωρίς Θεό γίνεται;
Του Βασίλη Ξυδιά
«Η Αριστερά είναι με τη μαχόμενη αθεΐα, την υλιστική φιλοσοφική στάση και την εγκόσμια ηθική της χειραφέτησης που δεν στηρίζεται σε κανένα μεταφυσικό επέκεινα«.*
Κουραφέξαλα.
// Αυτό είναι πράγματι η γεννέθλια αφετηρία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, του μαρξισμού και της αναρχίας του 19ου αιώνα, που τράβηξαν στα άκρα την αθεΐα του διαφωτισμού, και έβλεπαν τον εαυτό τους σαν συνεπή συνέχεια και ριζοσπαστική μετεξέλιξη των γιακοβίνων.
Yπό δύο Εποχές
Του Στάθη (Σταυρόπουλου)*
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει. Η γλώσσα του επαναστάτη. Αλλά και η γλώσσα του εξουσιαστή. Το 2014 θα συνεχίσει να μιλάει τη γλώσσα του 2013. Μια γλώσσα του εργαστηρίου. Φτιαγμένη για να αλυσοδένει. Να σκλαβώνει. Ευφημισμοί και παρενδύσεις, που σημαίνουν τα αντίθετα απ’ όσα δηλώνουν, ένα γλωσσάρι γλωσσοδέτης του μυαλού.
Που επαναλαμβάνεται με τόση συχνότητα κι επιμονή ώστε να ακυρώνει τον αντίλογο του λόγου. Όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε το πραγματικό νόημα αυτών των λέξεων και όμως τις χρησιμοποιούμε με την κατά συνθήκη ψευδολογία τους – πρόκειται για μια τραγωδία. Ίσως την πιο βαθειά και άκρως αποτελεσματική – τα τούβλα της φυλακής μας είναι φτιαγμένα από τις λέξεις της γλώσσας που μιλάμε. Για παράδειγμα:
Δεν έχω ισοδύναμο, καρδιά μου!
Του Σπύρου Στογιάννη*
Θυμάστε μια παλιά διαφήμιση εταιρίας καφέ, όπου μια όμορφη γυναίκα χτυπά την πόρτα, της ανοίγει ένας άντρας και του ζητά να μετακινήσει το αυτοκίνητό του γιατί εμποδίζει; Eκείνος της αρχίζει την πάρλα στα ιταλικά και όταν τελικά την κερνά καφέ, εκείνη τον ρωτά: «Kαι, τελικά, πότε θα πάρετε το αυτοκίνητο;» Tότε πια, εκείνος με σπαστά ελληνικά της απαντά: «Δεν έχω αυτοκίνητο καρντιά μου!».
Ήταν η εποχή που ο ζάμπλουτος Μπερλουσκόνι ήταν ακόμα μια φιγούρα συμπαθής και οικεία στον «μέσο» ιταλό, επίδοξος πρωθυπουργός, γυναικάς, καταφερτζής και πλούσιος, όχι συναλλασσόμενος με τη μαφία, κρετίνος βαρόνος και επιβήτορας ανηλίκων. «Εν πάση περιπτώσει πίσω στα δικά μας», που λέει και το τραγούδι. …..
* O Σπύρος Στογιάννης είναι κοινωνικός λειτουργός, Μ.Sc, στέλεχος πρόληψης.
Διαβάστε περισσότερα: 8 / 1 / 2014, http://maga.gr/2014/01/08/den-echo-isodinamo-kardia-mou/?fb_action_ids=10202848265748533&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%7B%2210202848265748533%22%3A1374414146152736%7D&action_type_map=%7B%2210202848265748533%22%3A%22og.likes%22%7D&action_ref_map=%5B%5D
Όλοι πολιτεύονται! Ακόμη και ο Πρόδρομος…
Του παπα Ηλία Υφαντή
Όλοι πολιτεύονται. Και οι Άγιοι Ανάργυροι, που αφιέρωσαν την επιστήμη τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία των συνανθρώπων τους. Και οι τοκογλύφοι, που καταληστεύουν τον παγκόσμιο πλούτο, για να καταδικάζουν εκατομμύρια ανθρώπων στο θάνατο. Και ο ασκητής που προσεύχεται στο Θεό για τα προβλήματα τα δικά του και των συνανθρώπων του. Και ο ιεραπόστολος, που πηγαίνει να μιλήσει στους ανθρώπους για το θέλημα του Θεού.
Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι, είναι να το κάνεις!
+ Του Ernesto Che Guevara
Η παρακάτω ιστορική ομιλία εκφωνήθηκε από τον Τσε σε κουβανούς φοιτητές της Ιατρικής, στις 20 Αυγούστου 1960.
Όλοι σχεδόν ξέρετε ότι ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου ως γιατρός πριν από αρκετά χρόνια. Όταν ξεκίνησα, όταν άρχισα να σπουδάζω ιατρική, οι περισσότερες από τις ιδέες που έχω σήμερα ως επαναστάτης απουσίαζαν από το οπλοστάσιο των ιδανικών μου. Ήθελα να πετύχω, όπως θέλουν όλοι. Το όνειρο μου ήταν να γίνω διάσημος ερευνητής.
ΔΙΑΚΩΜΩΔΗΣΗ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Του Απόστολου Παπαδημητρίου
Βουλευτής της ελληνικής Βουλής και συγκεκριμένα του χώρου της μείζονος αντιπολίτευσης είχε την «φαεινή» έμπνευση να διακωμωδήσει το κεντρικό μυστήριό της Εκκλησίας, τη θεία Ευχαριστία! Αν ήταν η πρώτη φορά που εκπρόσωπος του πολιτικού αυτού χώρου έβαλλε κατά της Εκκλησίας, αν υπήρχε έστω και χλιαρή αντίδραση των κεντρικών οργάνων του κόμματος κατά της ενεργείας αυτής ή, έστω, αν δηλωνόταν αποστασιοποίηση κάποιων στελεχών αυτού, θα θεωρούσα ότι ήταν μία ατυχής για τον βουλευτή στιγμή.
Συνθήκη – Λαιμητόμος για την Εθνική Κυριαρχία – Πρέπει να διαβαστεί
Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου
ΚΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΡΑΜΕΝΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ Η ΕΠΩΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ
«Ο πανικός εξαπλώνεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λες και κάποιο κουνάβι εισέβαλε στο κλουβί με τα κουνέλια. Το σχέδιο για τη δημιουργία μιας μεγάλης κοινής αγοράς, που θα ενσωματώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα σχέδιο που εξελισσόταν θαυμάσια, χωρίς κανείς να πάρει είδηση, ήρθε ξαφνικά στο φως της ημέρας. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι λαοί διερωτώνται γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Γιατί κανείς δεν ζητάει τη γνώμη τους; Ποιους να εξυπηρετεί, άραγε, αυτή η ιστορία»;
Μέτωπο και γεωστρατηγικές αλλαγές
Του Τάκη Φωτόπουλου*
Είναι πια φανερό ότι εάν δεν είμαστε αποφασισμένοι να φύγουμε όχι μόνο από το Ευρώ, αλλά και την ΕΕ, δεν είναι δυνατή η έξοδος από την σημερινή πρωτόγνωρη καταστροφή. Παρόμοια, όμως, ριζική αλλαγή απαιτεί βαθιά συνειδητοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, που μόνο μέσα από ένα παλλαϊκό Μέτωπο, (σαν αυτό που έχω περιγράψει) μπορεί να δημιουργηθεί. Συνειδητοποίηση, ότι εάν δεν θέλουν να καταδικαστούν σε μόνιμη εξαθλίωση, απαιτούνται σημαντικές οικονομικές αλλά και γεωστρατηγικές αλλαγές.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΦΑΙΜΑΞΗ: Πάρτι των βαμπίρ σε νεκρή οικονομία
Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Ένα τιτάνιο έργο έχουν να διεκπεραιώσουν οι εναπομείνασες Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες την χρονιά που έρχεται: να μεταφέρουν στις πλάτες του ελληνικού λαού το κόστος «διάσωσης» της ελληνικής οικονομίας! Να στραγγίξουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας και, πρωτίστως, την κινητή και ακίνητη περιουσία του λαού ώστε τα δημόσια έσοδα να μην ακολουθήσουν την δραματική συρρίκνωση της οικονομίας και των αμοιβών, αλλά να κινηθούν στην αντίθετη τροχιά, δηλαδή να αυξηθούν, ακόμη κι αν αυτό συντελεστεί σε βάρος του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας.
Η ιρλανδική πρ
Του Βασίλη Βιλιάρδου*
«Σε γενικές γραμμές, οι κάτοικοι της Ιρλανδίας είναι «φυλετικά δεμένοι» μεταξύ τους – γεγονός που ίσως οφείλεται στα μεγάλα δεινά του παρελθόντος. Η παρουσία και ο ρόλος της οικογένειας είναι εντονότατος σε όλες τις βαθμίδες του κοινωνικού ιστού – ενώ οι Ιρλανδοί δείχνουν να είναι ικανοί, δραστήριοι και απλοί.
Οι περισσότεροι θυμούνταν την Ιρλανδία ως μια χώρα με υπερβολικά αδύναμη οικονομία – μία χώρα που υπέφερε από φτώχεια, από υψηλή ανεργία, καθώς επίσης από αναγκαστική μετανάστευση των Πολιτών της στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία, στη Βρετανία και σε διάφορα άλλα μέρη της Ευρώπης. Είναι επίσης γνωστή η καταπίεση των Ιρλανδών από τους Άγγλους κατακτητές – οι φυλετικές διακρίσεις, όπως και ο απροκάλυπτος ρατσισμός που βίωσαν ως μετανάστες.