Η κοινοβουλευτική Χούντα εν δράσει & οι ευθύνες…

Η κοινοβουλευτική Χούντα εν δράσει και οι ευθύνες δημοσιογράφων, συνδικάτων και Αριστεράς*

 

Του Τάκη Φωτόπουλου**

 

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και ιδιαίτερα η αποβολή κάθε δημοκρατικού προσωπείου από την κοινοβουλευτική Χούντα που έχει διορίσει η Υπερεθνική ελίτ στην Ελλάδα για να την κυβερνά, είναι καθοριστικά. Έτσι, η Χούντα αυτή, ξεπερνώντας σε αυταρχικότητα ακόμη και την στρατιωτική Χούντα Παπαδόπουλου, δεν δίστασε να κλείσει την κρατική τηλεόραση. Τα γεγονότα αυτά καθορίζουν πέραν κάθε πια αμφιβολίας τον χαρακτήρα του προτεκτοράτου (βλ. Τ.Φ. Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2011) που  έχει επιβάλλει η ελίτ αυτή μέσω της ΕΕ στην χώρα μας, με την πλήρη βέβαια σύμπραξη της ντόπιας ελίτ και των προνομιούχων στρωμάτων.

Μόνο σε ένα προτεκτοράτο υπό κατοχή, στην προκειμένη περίπτωση οικονομική, οι γκαουλάιτερ διατάσσουν τα όργανά τους που παριστάνουν τους κυβερνήτες, και ένα «πρόεδρο Δημοκρατίας» που προφανώς δεν έχει ακούσει στη ζωή του τη λέξη «παραίτηση», ότι θέλουν τα ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2000 δημοσίων υπαλλήλων. Και αυτοί, στη φούρια τους να εξυπηρετήσουν τα ξένα και ντόπια αφεντικά τους, σπεύδουν να κλείσουν εν μια νυκτί, χωρίς να ρωτήσουν κανένα, τα μοναδικά μη ιδιωτικά κανάλια της χώρας. Και είναι ώρα μηδέν, διότι η πράξη αυτή αποτελεί την κορύφωση, αλλά συγχρόνως και την έναρξη της τελικής φάσης στη διαδικασία πλήρους μετατροπής της χώρας σε μια Κινεζοποιημένη Ευρωπαϊκή οικονομία όπου:

– όλος ο κοινωνικός πλούτος της θα είναι ξεπουλημένος σε πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί,

– οι εργαζόμενοι της δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό εργασιακό δικαίωμα και θα είναι στην απόλυτη δικαιοδοσία του εργοδότη τους για το πότε θα τους προσλαμβάνει και πότε θα τους απολύει κατά βούληση, καθως και για τα άθλια μεροκάματα που μόλις θα καλύπτουν τις ανάγκες επιβίωσης,

– οι «τυχεροί» νέοι που θα μπορούν να σπουδάσουν στα Πανεπιστήμια, τα οποία σύντομα θα αρχίσουν να εισάγουν δίδακτρα, θα είναι ευτυχείς να βρίσκουν δουλειά σε κάποια πολυεθνική στην Ελλάδα ή κυρίως στο εξωτερικό,

– οι άρρωστοι θα στριμώχνονται σε άθλια δημόσια νοσοκομεία  με γιατρούς  και νοσοκόμους να δουλεύουν κάτω από εξοντωτικές συνθήκες, και

– οι συνταξιούχοι θα ζούν στο όριο της απόλυτης φτώχειας, έχοντας χάσει τις εισφορές που πλήρωναν όλη τους τη ζωή για να ζήσουν λίγα χρόνια ανθρώπινα μετά απο τον μόχθο μιας ολόκληρης ζωής -για χάρη, υποτίθεται,  της αποπληρωμής ενός Χρέους που έκαναν οι ελίτ και οι προνομιούχοι, για το οποίο βέβαια δεν τους ρώτησε κανείς!

Και όλα αυτά, ενώ τα "γκέτο" των προνομιούχων (περίπου 30% του πληθυσμού που είναι και οι ευνοημένοι της παγκοσμιοποίησης)  θα θεριεύουν, με τα δικά τους πολυτελή νοσοκομεία και σχολεία, τις υπερπολυτελείς βίλες Χολιγουντιανού τύπου με τις πισίνες και ενώ τα "σκάφη" τους στις πολυτελείς μαρίνες (ιδιοκτησίας Κατάρ κ.λπ.) θα τους περιμένουν. Φυσικά, το πανάθλιο αυτό σύστημα των «δύο κόσμων», οι οποίοι θα είναι περισσότερο διακριτοί παρά ποτέ, θα θεωρείται "ανάπτυξη", αφού το ΑΕΠ θα αυξάνει και η άθλια υποαπασχόληση θα θεωρείται πλήρης απασχόληση, όπως ακριβώς γίνεται σήμερα στις περισσότερες Λατινοαμερικανικές χώρες και τώρα αυξανόμενα στην Ευρώπη, αρχίζοντας με τις χώρες του τ. Υπαρκτού και συνεχίζοντας τώρα στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Το κλείσιμο επομένως της ΕΡΤ είναι απλά ο καταλύτης που θα ολοκληρώσει την καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων που άρχισε με τα Μνημόνια και τώρα θα συνεχιστεί με μαζικές απολύσεις, ολοκλήρωση του ξεπουλήματος κοινωνικού πλούτου κλπ. Γι αυτό και δεν έχει καμία πρακτική σημασία αν τελικά οι ελίτ βρουν κάποια μπαλωματική λύση ώστε να συνεχίσει η ΕΡΤ, είτε σαν ΕΡΤ-μαϊμού, είτε κανονικά, μετά από κάποιο «πάγωμα» που θα επιβάλλει το ΣτΕ μέχρι τον Οκτώβρη. Το «μήνυμα» που θέλει να περάσει στον Ελληνικό λαό η Χούντα που τώρα παριστάνει και τη «Θάτσερ-μαϊμού», το πέρασε: να τρομοκρατήσει τον λαό για την παντοδυναμία της. Έτσι, αντίθετα με τη Θάτσερ που είχε τη στήριξη μιας τεράστιας μεσαίας τάξης, η δική μας Χούντα στηρίζεται μόνο στις ελίτ και τα «νέα» προνομιούχα στρώματα (κν. «λαμόγια») που δημιούργησε κυρίως το ΠΑΣΟΚ (πέρα από τα παραδοσιακά προνομιούχα στρώματα που ψήφιζαν πάντα δεξιά), εφόσον η «μεσαία τάξη» που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ στον δημόσιο τομέα σήμερα είναι υπό διωγμό από τη ντόπια και την υπερεθνική ελίτ.

Όμως, δεν είναι μόνο οι ελίτ που ευθύνονται για το κλείσιμο της ΕΡΤ. Το ίδιο συνυπεύθυνες είναι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ που, όπως συνηθίζουν, έκαναν μια 24ωρη απεργία σε μερικούς κλάδους για την τιμή των όπλων, αντί να κηρύξουν γενική απεργία διαρκείας, όπως επέβαλλε η κρισιμότητα των περιστάσεων, διότι, όπως ανέφερα, το τι έγινε στην ΕΡΤ είναι προπομπός αυτών που θα επακολουθήσουν. Μόνο μια γενική απεργία διαρκείας με καθαρό πολιτικό περιεχόμενο  ενάντια στην ΕΕ και την παγκοσμιοποίηση, καθώς και την Χουντοποίηση της χώρας, θα έδινε την ευκαιρία στα λαϊκά στρώματα, τα οποία κυρίως θα πληρώσουν την ολοκληρούμενη καταστροφή, να ακινητοποιήσουν τη χώρα. Κατόπιν, ας έκανε η κοινοβουλευτική Χούντα επιστράτευση και σύλληψη των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, ή ας τολμούσε να κάνει στρατιωτικό Νόμο, για να συνειδητοποιήσει ακόμη και τους λιγότερο συνειδητοποιημένους στα λαϊκά στρώματα για την επιτακτική ανάγκη ενός Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης: Εδώ.

Αλλά, για να έλθουμε και στους δημοσιογράφους, το ίδιο συνυπεύθυνη είναι η σημερινή ηγεσία της ΕΣΗΕΑ, η οποία τόσο καιρό ενθάρρυνε συνεχείς απεργίες στην ΕΡΤ, που δεν τις συνέδεε όμως με παράλληλες απεργίες στα ιδιωτικά κανάλια, με αποτέλεσμα την απαξίωση της δημόσιας έναντι της ιδιωτικής τηλεόρασης που έχανε συνεχώς σε όρους τηλεθέασης, έτσι ώστε σήμερα η ΕΡΤ να είναι έτοιμη να κλείσει και αύριο να επανιδρυθεί κατά τρόπο που θα είναι ώριμο φρούτο για ιδιωτικοποίηση. Σήμερα, η ίδια αμαρτωλή ηγεσία της ΕΣΗΕΑ που είναι γνωστή και για τον ρόλο της στο κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας πέρυσι, ενώ συνεργαζόταν με τ. συντάκτες της για την έκδοση κλώνου της, φρόντισε να σιγήσει κάθε ΜΜΕ ώστε οι πολίτες να μην έχουν ιδέα για τα τεκταινόμενα, ενώ συγχρόνως να αποδυναμώνεται η μαζικοποίηση της λαϊκής οργής. Τα κοινωνικά μίντια, ακόμη και όταν είναι καλοπροάιρετα όπως συμβαίνει με αρκετές ιστοσελίδες, προφανώς δεν έχουν απήχηση στη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που δεν έχει καν πρόσβαση  σε κομπιούτερ. Όμως υπήρχε τρόπος για να μην μένει η πλειοψηφία του λαού στο σκοτάδι, όπως θέλουν οι ελίτ και κατά τεκμήριο και η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ. Όπως ιστορικά γινόταν σε παρόμοιες γενικές απεργίες των ΜΜΕ, θα μπορούσε να βγαίνει ένα κοινό φύλλο των απεργών δημοσιογράφων, το οποίο θα ήταν κυρίως ειδησεογραφικό και την αντικειμενικότητα του θα εξασφάλιζε μια επιτροπή των απεργών που θα εξέφραζε όλες τις πολιτικές τάσεις της γενικής τους συνέλευσης, ώστε να μην μένει το κοινό στο σκοτάδι την  κρίσιμη αυτή στιγμή. Αντίθετα, με την τακτική που διάλεξε η ΕΣΗΕΑ γρήγορα θα ξεφτίσει η απεργία, ιδιαίτερα αν δοθούν οι μπαλωματικές λύσεις που ανέφερα, αφού και χωρίς αυτές ήδη άρχισε να σπάει η απεργία με τις περισσότερες εφημερίδες να κυκλοφορούν το Σαββατοκύριακο.

Και, φυσικά, οι δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης φρόντισαν και οι ίδιοι να την απαξιώσουν, κυρίως στα χρόνια της κρίσης, δουλεύοντας αδιαμαρτύρητα σαν φερέφωνα της Χουντικής προπαγάνδας. Έτσι, κάθε φωνή που έθετε την μονομερή άμεση έξοδο από την ΕΕ (όχι απλά την Ευρωζώνη που είναι άλλη μια απάτη!) σαν αναγκαία προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας από την καταστροφή, ήταν "κομμένη" από τα πάνελ και τις συνεντεύξεις των δημοσιογράφων της δημόσιας τηλεόρασης, οι οποίοι ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν  γι' αυτή την άθλια λογοκρισία που προφανώς την θεωρούσαν φυσική. Γι' αυτό άλλωστε και τώρα η κατειλημμένη ΕΡΤ (που εκπέμπει χάρη στην EBU) προβάλλει τους ίδιους αναλυτές και θέσεις που προέβαλλε και πριν, δίνοντας τους μάλιστα τώρα και «εναλλακτικό» χρώμα, αντί να αρχίσει μια καμπάνια διαφώτισης του λαού για τα πραγματικά αίτια της κρίσης στην ΕΡΤ, που οφείλεται βέβαια στη γενικότερη κρίση στην οποία μας καταδίκασε η ένταξη μας στην ΕΕ. Έτσι δίνουν έναν καθαρά συντεχνιακό χαρακτήρα στον αγώνα τους, όπως ακριβώς θέλει και η ελίτ, δικαιώνοντας και τη Χουντική προπαγάνδα. Από αυτή τη σκοπιά η κατειλημμένη ΕΡΤ σήμερα παίζει τον ρόλο ενός «πολυτεχνείου-μαϊμού», γιατί βέβαια οι φοιτητές τότε δεν αναφερόντουσαν μόνο, η ούτε καν κυρίως, στα φοιτητικά αιτήματα, αλλά στα γενικότερα αιτήματα του λαού – γι' αυτό και κέρδισαν την λαϊκή εμπιστοσύνη.  Όπως αντίστοιχα δεν διαμαρτυρήθηκαν οι ίδιοι δημοσιογράφοι για την κατάφωρη παραβίαση της αρχής της ελευθερίας του Λόγου όταν ένα νόμιμο κόμμα που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις (VPRC) προσελκύει 13-15% των ψήφων "κόπηκε" για τις απεχθείς απόψεις του. Όμως, με την ίδια λογική, θα μπορούσε αύριο να κοπεί πχ και το ΚΚΕ αν έθετε θέμα άμεσης εξόδου από την ΕΕ! Αλλά, είναι βασική αρχή ότι η ελευθερία του Λόγου ή είναι αδιαίρετη η είναι ανύπαρκτη. Φασιστικές τάσεις μπορούν να κτυπηθούν μόνο με τον δημοκρατικό ορθολογισμό και την ελευθερία του Λόγου, όχι με το φίμωμα, όπως έκανε η Χουντική ΕΡΤ!

Τέλος ίση, αν όχι μεγαλύτερη, ευθύνη φέρνει η κοινοβουλευτική Αριστερά, η οποία δεν τόλμησε να αποχωρήσει από την Βουλή και να καλέσει τον Λαό σε συλλαλητήριο έξω από αυτή μέχρι να ψηφιστεί σε έκτακτη συνεδρίαση η απόρριψη του ψευδο-νόμου που ενέκρινε η κοινοβουλευτική Χούντα και να προκηρυχθούν άμεσες εκλογές που θα έκριναν οριστικά και το θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ, (εάν βέβαια η Αριστερά μας τολμούσε να το θέσει σαν κύριο θέμα!)  Εάν η Αριστερά δεν τολμήσει ούτε αυτή την ύστατη στιγμή να παίξει τον ρόλο της, και επικρατήσουν πάλι οι απόψεις των πολλών βολεμένων μέσα στην ΕΕ στελεχών της, η αναπόφευκτη συνέπεια είναι ότι θα έχει την τύχη της Ευρωπαϊκής «Αριστεράς»…

* Μια προηγούμενη πρώτη εκδοχή του άρθρου αυτού επρόκειτο να δημοσιευθεί στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 16/6/2013 που λόγω της απεργίας των εργαζομένων στα ΜΜΕ δεν κυκλοφόρησε

** http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

ΠΗΓΗ: 16-06-2013, http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_06_16.html

Διορισμένε υπουργέ και υποτακτικέ των χρηματοπιστωτών

Διορισμένε υπουργέ και υποτακτικέ των χρηματοπιστωτών κύριε Στουρνάρα

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ της Σοφίας Σακοράφα* 

 

"Διορισμένε υπουργέ και υποτακτικέ των χρηματοπιστωτών κύριε Στουρνάρα, σου οφείλω μια απάντηση"

"Αγαπητέ κύριε, αγαπητή κυρία, Αποφασίζομεν και διατάζομεν…." Αυτό υπήρξε με λίγα λόγια το περιεχόμενο της επιστολής του Γιάννη Στουρνάρα προς τους περιφερειακούς σταθμούς που προβάλλουν τις εκπομπές της ΕΡΤ.

Οφείλω μια απάντηση:

Διορισμένε υπουργέ και υποτακτικέ των χρηματοπιστωτών κύριε Στουρνάρα, Από εσάς περιμένουμε τα πάντα. Λογοκρισία, φίμωση, απειλές, εκφοβισμούς, φασίζουσες πρακτικές…Οι μόνοι άλλωστε που στηρίζουν τις πρακτικές σας των τελευταίων ημερών είναι οι νεοναζιστές πολιτικοί σας σύμμαχοι.
Και δε γίνεται να μην περιμένω τα πάντα από έναν υπουργό που με την αδίστακτη πολιτική του έχει οδηγήσει το λαό μας στην οικονομική απόγνωση και στην κοινωνική εξόντωση. Το αντίθετο, οι φασίζουσες…
πρακτικές βρίσκονται σε πλήρη αντιστοιχία με την πολιτική την οποία εφαρμόζετε, αφού η δημοκρατία δεν αντέχει, δε χωρεί και δε συνάδει με αυτά που γίνονται στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.

Αλλά, κύριε Στουρνάρα. Επαναλαμβάνω: αλλά…

Εδώ και ένα χρόνο ασκείτε και εφαρμόζετε πολιτική καταστρατηγώντας το Σύνταγμα και ακυρώνοντας τη Βουλή.

Εδώ και ένα χρόνο διοικείτε με φιρμάνια, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αντιμετωπίζοντας τους βουλευτές σαν περιττούς και τους πολίτες σαν υπηκόους τριτοκοσμικής Μπανανίας.

Εδώ και ένα χρόνο είστε ο βασικός πυλώνας μιας κυβέρνησης που αντιλαμβάνεται το δημόσιο σα λάφυρο και τους εργαζόμενους σαν κολίγους.

Η απόλυτη αποτύπωση της αντίληψής σας και των μεθοδεύσεών σας φάνηκε με το φασιστικό τρόπο που αποφάσισε και διέταξε η κυβέρνησή σας να μπει λουκέτο στην ΕΡΤ.

Η κυβέρνησή σας έβαλε λουκέτο στην ενημέρωση.

Έβαλε γύψο στη δημοκρατία.

Έβαλε σε μια μέρα 3.000 εργαζόμενους στον εφιάλτη της ανεργίας.

Κύριε Στουρνάρα,

Εσείς προσωπικά δε νομιμοποιείστε να επικαλείστε την κείμενη νομοθεσία.

Αυτή τη νομοθεσία την κάνατε κουρελόχαρτο προς όφελος των μεγάλων αφεντικών σας, εγχώριων και ξένων.

Εσείς προσωπικά δε νομιμοποιείστε να επικαλείστε παραβάσεις στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Είστε ο πρώτος παραβάτης προς όφελος των διαπλεκόμενων αφεντικών σας των ιδιωτικών καναλιών.

Εσείς προσωπικά δε νομιμοποιείστε να μιλάτε για νομιμότητα στο ραδιοτηλεοπτικό φάσμα.

Εσείς και η κυβέρνησή μας κλείσατε μέσα σε ώρες το μοναδικό νόμιμο σταθμό στην Ελλάδα.

Ευθέως λοιπόν κύριε Στουρνάρα σας λέγω ο πολιτικός σας τσαμπουκάς δεν περνάει.
Και δεν περνάει γιατί είναι κούφιος.

Πολιτικό τσαμπουκά έχει  μόνον αυτός που εν ονόματι των συμφερόντων του λαού, θαρραλέα και γενναία, συγκρούεται με τους δυνάστες του λαού του.
Εντολοδόχοι αχυράνθρωποι του δικού σας είδους, όταν βρίσκουν το θράσος να συμπεριφέρονται με πολιτικό τσαμπουκά στο λαό, όταν βρίσκουν το θράσος να συμπεριφέρονται με πολιτικό τραμπουκισμό σε κάθε πηγή ενημέρωσης και αλήθειας, έχουν την κατάληξη που είχαν όλοι οι αχυράνθρωποι στην ιστορία της πατρίδας μας, όλοι αυτοί που στα αφεντικά τους βροντοφώναζαν «yes man», ενώ στο λαό ούρλιαζαν «αποφασίζομεν και διατάσσομεν».

Δείτε τα πρωτοσέλιδα των ευρωπαϊκών εφημερίδων, ακούστε τις δηλώσεις των ξένων ομολόγων σας, ανοίξτε τα αυτιά σας στην κατακραυγή των απανταχού Ελλήνων και Ελληνίδων και θα αντιληφτείτε ότι ο μόνος που αυτή τη στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπος με κυρώσεις είστε σεις και η κυβέρνησή σας.

* Σοφία Σακοράφα

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

ΠΗΓΗ: Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013, http://koinotitapress.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4611.html

Δημοκρατία παντού είναι η απάντηση στο κράτος

Δημοκρατία παντού είναι η απάντηση στο κράτος (με όλες τις έννοιες) της ΕΡΤ και όλων των ΜΜΕ

 

Του Νίκου Ηλιόπουλου*

 

Πρωινες σκεψεις

Ειναι περιεργο αυτο που γινεται στην Ελλαδα, κυριως από τις λεγομενες αριστερες δυναμεις. Θα εβαζα τιτλο στη συμπεριφορα τους τον εξης:

Υποστηριξτε το κρατος αναλλαγο, κατι θα μεινει.

Κάθε φορα που η οποια κυβερνηση παιρνει καποια γελοια αποφαση, τα στηλωνουν μενοντας μεσα σε αυτη τη γελοιοτητα. Ξεχνουν ποια ηταν η προηγουμενη κατασταση. Για να δαιμονοποιησουν την κυβερνηση και την αποφαση, ωραιοποιουν την υπαρχουσα κατασταση πραγματων, και στην ουσια την υποστηριζουν. Γινονται ετσι πιο καθεστωτικοι από τους καθεστωτικους.

Στη "ριζικη" αποφαση του κλεισιματος της ΕΡΤ, μια τεραστια φωνη επρεπε να σηκωθει στην Ελλαδα και να φωναξει: Ιδου η Ροδος ιδου και το πηδημα! Θελετε κυριοι, της κυβερνησης, εξυγιανση, εξυγιανθειτε πρωτα εσεις οι ιδιοι! Θελετε δημοκρατια, θα την εχετε!

Και μια συζητηση να αρχισει, επιτελους, με θεμα ριζικο, καθολικο, η δημοκρατια παντου, και πρωτα και κυρια στο δημοσιο διαλογο. Δημιουργια μιας τηλεορασης που να ειναι απλως και μονο δημοκρατικη.

Αντι για αυτο, σπαταλιεται η δυναμη και ζωντανων ακομη δημοκρατικων τασεων στη στειρα διαμαρτυρια που ειναι χαμενη από χερι.

* Λόγω μιας φορτωμένης εβδομάδας, διατυπώνω σε λίγες γραμμές τη γνώμη μου, και το σαββατοκύριακο θα έχουμε, ελπίζω, την ευκαιρία να επανέλθουμε.

 

Παρίσι, 14 Ιουνίου 2013

νικος

ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ

ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΡΤ

 

Του Γιώργου Δελαστίκ

 

Οι μαύρες τηλεοπτικές οθόνες που σόκαραν τους Ελληνες, όταν ο πρωθυπουργός έκοψε το σήμα των κρατικών καναλιών, σύμβολο του μέλλοντός μας.

Όχι, δεν επίκειται η κατάρρευση της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ λόγω αποχώρησης του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Φώτη Κουβέλη από το κυβερνητικό σχήμα εξαιτίας της απαράδεκτης και εκβιαστικής στάσης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που με χουντική νοοτροπία και αντισυνταγματικό τρόπο έκλεισε την ΕΡΤ και απέλυσε πάνω από 2.500 εργαζόμενους σε μια μέρα!

Αρχίσαμε έτσι το άρθρο μας γιατί επιθυμούμε να εκφράσουμε την άποψή μας για το θέμα που κυριάρχησε χθες στην πολιτική ζωή της χώρας. Απίθανα σενάρια κάθε προέλευσης εσκεμμένα έθεταν σε κυκλοφορία κύκλοι ακόμη και της ΝΔ, οι οποίοι υποβλέπουν τη θέση του αρχηγού της Δεξιάς και πολύ θα ήθελαν την ανατροπή του Σαμαρά για να ικανοποιήσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες.

Όποιος όμως δίνει βάση σε τέτοιες αφελείς εικασίες σημαίνει ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει το θεμελιώδες: ότι η μοναδική «κόκκινη γραμμή» για τον Ευ. Βενιζέλο και τον Φ. Κουβέλη είναι η συμμετοχή στην κυβέρνηση! Το μοναδικό πράγμα που δεν συζητούν με τίποτα είναι να φύγουν από την κυβέρνηση! Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να τα κουβεντιάσουν, αρκεί να μη θέτουν υπό αμφισβήτηση τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση! Ο λόγος είναι απλούστατος: αποχώρηση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση σημαίνει ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά και άμεση προκήρυξη εκλογών.

Στις εκλογές αυτές όμως το ΠΑΣΟΚ θα πάρει μονοψήφιο ποσοστό και η ΔΗΜΑΡ θα κινηθεί λίγο πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει – συμβολικά μιλώντας – ότι την ίδια τη νύχτα των εκλογών θα καρατομηθούν τόσο ο Ευ. Βενιζέλος όσο και ο Φ. Κουβέλης από αρχηγοί των κομμάτων τους προκειμένου με άλλους ηγέτες το όποιο ΠΑΣΟΚ και η όποια ΔΗΜΑΡ έχουν απομείνει να προσπαθήσουν να προσκολληθούν ως δήθεν ανανήψαντα, αντιμνημονιακά πλέον κόμματα, στον ΣΥΡΙΖΑ, αν αυτός έχει βγει πρώτο κόμμα.

Τρελοί είναι επομένως ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης να εγκαταλείψουν οικειοθελώς την κυβέρνηση, έστω και ως εταίροι κατωτάτης υποστάθμης, και να οδεύσουν αμέσως και με τη δική τους βούληση προς την πολιτική γκιλοτίνα των εκλογών αντί να συνεχίσουν να δρέπουν τους καρπούς της εξουσίας ίσως και για τρία χρόνια ακόμη; Από πλευράς προσωπικού πολιτικού συμφέροντος θα ήταν όντως ανόητοι για να επιλέξουν την πολιτική αυτοκτονία. Αυτό το γνωρίζει άριστα ο Αντώνης Σαμαράς, του οποίου πιθανότατα θα τελείωνε ακαριαία και η δική του πολιτική καριέρα αν προκήρυσσε εκλογές μέσα σε αυτό το κλίμα γενικευμένης κοινωνικής κατακραυγής εναντίον του λόγω του κλεισίματος της ΕΡΤ, όπου η πιθανότητα να βγει τώρα η ΝΔ πρώτο κόμμα θα ήταν πολύ περιορισμένη.

Το κύριο στοιχείο όμως είναι πως ο Αντ. Σαμαράς ξέρει ότι έχει στο χέρι τους Ευ. Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη και γι' αυτό τους εκβιάζει ωμά. Τόσο με τις διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου ότι ο Σαμαράς δεν πρόκειται να κάνει πίσω και αν τολμούν οι Βενιζέλος και Κουβέλης ας τον ρίξουν όσο και με την επικρεμάμενη χθες απειλή ότι θα καταθέσει πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του, εξαναγκάζοντας έτσι τους Βενιζέλο και Κουβέλη να του δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης.

Μέσω της ταπείνωσης των ηγετών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, ο Αντ. Σαμαράς θέλει όχι τον απλό δημόσιο εξευτελισμό τους, αλλά τη μετατροπή τους σε ακόμη περισσότερο πειθήνια και άβουλα όργανά του, που να μην τολμούν να του προκαλούν έστω και δευτερεύοντα μικροπροβλήματα στο μέλλον. Η επίδειξη πυγμής όμως του πρωθυπουργού με την απόλυση δυόμισι χιλιάδων ανθρώπων δεν αποσκοπεί πρωτίστως στη διαπαιδαγώγηση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, που άλλωστε συνιστούν τόσο μεγάλο κίνδυνο για την πολιτική Σαμαρά όσο ένα σκυλάκι πεκινουά της αγκαλιάς.

Ο πρώτος στόχος του δεν είναι καν η μετατροπή της ΕΡΤ σε ακραιφνή «μνημονιακή γιάφκα», πειθαρχημένη στην κυβέρνηση Σαμαρά όσο η χουντική ΥΕΝΕΔ στους δικτάτορες Παπαδόπουλο και Ιωαννίδη. Πάνω απ' όλα ο Αντώνης Σαμαράς θέλει με τις αποκρουστικά μαύρες οθόνες των κρατικών καναλιών να τρομοκρατήσει ολόκληρο τον ελληνικό λαό, να τσακίσει κάθε διάθεσή του για αντίσταση στην κυβερνητική πολιτική.

Η συστηματική παραβίαση άρθρων του Συντάγματος από τον πρωθυπουργό αποτελεί πτυχή της ίδιας προσπάθειας προώθησης αυτού του στόχου. Θέλει να φοβίσει τον λαό, γιατί μόνο ο φόβος και η βία διασφαλίζουν σίγουρα την υποταγή των πολιτών στο νέο μνημονιακό καθεστώς που καταβαραθρώνει το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων Ελλήνων και καταστρέφει εκατομμύρια ζωές. Οι μαύρες τηλεοπτικές οθόνες που σόκαραν τον λαό μας όταν ο Σαμαράς διέταξε να κοπεί το σήμα της ΕΡΤ συμβολίζουν το μέλλον των Ελλήνων και της δημοκρατίας στη χώρα μας.

ΠΗΓΗ: "Εθνος", Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013. Το είδα: Ιουνίου 13, 2013, http://seisaxthia.wordpress.com/2013/06/13/…B1/

Πολύ μικροί και όμως επικίνδυνοι

Πολύ μικροί και όμως επικίνδυνοι

 

Του Γιώργου Καραμπελιά

 

Δύο μέρες μετά το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, κανένας πλέον δεν πιστεύει ότι η κύρια αιτία για την εκδήλωσή του ήταν απλώς η ανάγκη να προσφερθούν οι υπάλληλοι της ΕΡΤ στον βωμό των ανθρωποθυσιών που επιτάσσει η Μέρκελ και η Τρόικα. Διότι είναι φανερό, όπως το καταδείξαμε και στο προηγούμενο κείμενό μας (Το ColpoGrosso του Σαμαρά, 12-6-2013), πως, αν ήταν αυτό το διακύβευμα, τότε θα είχαν επιλεγεί οι δύο χιλιάδες πιο «εύκολοι» προς απόλυση δημόσιοι υπάλληλοι και όχι ένα από τα ισχυρότερα τμήματα της ελληνικής δημόσιας μηχανής, με εθνική και παγκόσμια αναγνωρισιμότητα.

Όλοι άρχισαν έτσι να αναζητούν τις αιτίες αυτής της κίνησης. Επισημάνθηκε το φιάσκο της ΔΕΠΑ, οι δύσκολες σχέσεις ανάμεσα στους τρεις κυβερνητικούς εταίρους, η θέληση για εκλογές σήμερα που, δημοσκοπικά, η Ν.Δ. εμφανίζεται ενισχυμένη, κ.λπ.

Όμως, όπως συμβαίνει πάντα σε όλες τις αποικίες, τα βασικά αίτια βρίσκονται πάντα στη σχέση της αποικίας με τους επικυρίαρχους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η βασική αιτία είναι πως το οικονομικό πρόγραμμα του επιπλέον ξεζουμίσματος των Ελλήνων δεν «βγαίνει», πως οι περιβόητες ιδιωτικοποιήσεις αποδεικνύονται φιάσκο, ενώ η φοροεισπρακτική καταιγίδα, που θα αρχίσει από το καλοκαίρι, θα οδηγήσει σε αδυναμία πληρωμής, ίσως και σε εξέγερση ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων.

Μπροστά σε αυτά τα αδιέξοδα, η κυβέρνηση είχε δύο δρόμους. Ο πρώτος, εάν διέθετε ακόμα και την παραμικρή αξιοπρέπεια και εθνική συνείδηση, θα ήταν να καλέσει το σύνολο του ελληνικού λαού – ενισχυμένη μάλιστα από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Συρία και την Τουρκία, καθώς από τις πρόσφατες εκθέσεις του ΔΝΤ – σε μια μετωπική αντιπαράθεση/αναδιαπραγμάτευση με την Τρόικα και τους Γερμανούς, τώρα ακριβώς που αυτοί το φοβούνται περισσότερο, τις παραμονές των εκλογών τους. Ωστόσο, η κυβέρνηση, οι κυβερνητικοί εταίροι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που έχουν μεταβληθεί σε πειθήνια όργανα των Γερμανών – ελεγχόμενοι ποικιλοτρόπως από αυτούς­­ – επέλεξαν τη δεύτερη λύση. Δηλαδή, τη μεταφορά της κρίσης στο εσωτερικό της Ελλάδας, την πυροδότηση ενός νέου «εμφυλίου», με κίνδυνο να ανατιναχθεί στον αέρα η ελληνική οικονομία και κοινωνία. (Ήδη, η εικόνα που εκπέμπει η Ελλάδα σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο, με την πολιτική κρίση που έχει προκληθεί, είναι μια εικόνα αναξιοπιστίας, γενικευμένου αλαλούμ και νέας πολιτικής κρίσης, η οποία βέβαια δεν οδηγεί παρά σε νέα καταστρεπτικά σενάρια). Και, αν δεν τους «βγει», να ρίξουν την πετσέτα και να προχωρήσουν σε εκλογές.

Η συνομωσία

Είναι πολύ πιθανό – το πιθανότερο – οι κυβερνητικοί εταίροι να προχώρησαν σε αυτή την κίνηση κατόπιν συνεννοήσεως, έτσι ώστε να διασώσουν ό,τι μπορούν από το κομματικό τους ακροατήριο, παριστάνοντας ότι συγκρούονται. Διότι, σε αυτές τις συνθήκες, μιας κρίσης που βαθαίνει και της αδυναμίας εξόδου από αυτήν, το μεν ΠΑΣΟΚ και η ΔΗ.ΜΑΡ οδηγούνται σε περαιτέρω συρρίκνωση, στα όρια της εξαφάνισης η Ν.Δ. κινδυνεύει να χάσει ακόμα περισσότερους προς την κατεύθυνση της Χ.Α. και εν τέλει να ηττηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, τους επόμενους μήνες, καταιγιστική θα πέφτει η φορολογία. Επομένως, θα έπρεπε να κινηθούν άμεσα.

Γι’ αυτό, λοιπόν, τους δύο τελευταίους μήνες και την ώρα που υποτίθεται πως εμφανίζονταν ικανοποιημένοι με την πτώση των σπρεντ, τα ταξίδια στην Κίνα, και την πληρωμή της δόσης του Μαΐου, «παραδόξως», άρχισαν να ηχούν τα τύμπανα του «πολέμου». Πρώτη αφορμή αποτέλεσε, στο «ξεκάρφωτο», το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, μέσω του οποίου κατασκεύασαν μία σύγκρουση, όπου οι μεν απευθύνονταν στη λαϊκή δεξιά που αλληθωρίζει προς την Χ.Α. και οι δε στο παραδοσιακό, πολυπολιτισμικών απόψεων, ακροατήριό τους. Και αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για στημένο παιγνίδι γιατί οι πραγματικές διαφορές ανάμεσά τους ήταν ελάχιστες, και όλο το νταβαντούρι γινόταν για το θεαθήναι.

Τώρα, το ίδιο σενάριο επαναλαμβάνεται στον κύβο: το κλείσιμο της ΕΡΤ είχε ήδη συζητηθεί τουλάχιστον από την Κυριακή 9 Ιουνίου, όπου εκτιμήθηκαν και τα ήδη γνωστά νέα για την απόρριψη της αγοράς της ΔΕΠΑ – οπότε και τέθηκε σε ισχύ το δεύτερο στάδιο της συνομωσίας.

Με όλα τα ενδεχόμενα να παραμένουν ανοικτά: Είτε αναδίπλωση των Βενιζέλου-Κουβέλη αφού θα έχουν αποσπάσει κάποιες «υποχωρήσεις» του Σαμαρά, είτε αποχώρηση των ελασσόνων εταίρων από την κυβέρνηση και παροχή ψήφου ανοχής σε αυτήν, ώστε και να συνεχίσουν να συγκυβερνούν και ταυτόχρονα να έχουν «απομακρυνθεί», είτε, στον βαθμό που η πίεση των Γερμανών και της Τρόικας θα συνεχισθεί, ακόμα και σενάριο άμεσων εκλογών. Το βέβαιο, πάντως, είναι ότι αυτές οι συνομωσίες τινάζουν στον αέρα κάθε δυνατότητα συγκροτημένης αντιπαράθεσης με τους ξένους επικυρίαρχους και πυροδοτούν συγκρούσεις στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας.

Προφανώς δε, όπως διδάσκει η ιστορία, η ανάγκη να διογκώνονται τεχνητά οι διαφωνίες, αποτελεί την απόδειξη της ύπαρξης αυτών των διαφωνιών. Και όσο καλλιεργείται ένα κλίμα αντιπαράθεσης, αργά ή γρήγορα, αυτές θα εκραγούν και οι άσπονδοι φίλοι-εταίροι, αδυνατώντας να συμβιώσουν, θα οδηγηθούν σε διαζύγιο.

Η στρατηγική του εμφυλίου

Στη διάρκεια της επανάστασης του 1821, οι συγκρούσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, για το ποια θα κυριαρχήσει στην Ελλάδα, τροφοδότησαν και χρηματοδότησαν τον εμφύλιο πόλεμο (το μεγαλύτερο μέρος του δανείου της Αγγλίας θα κατευθυνθεί στις δυνάμεις του Μαυροκορδάτου και θα συμβάλει στην εξόντωση του Ανδρούτσου). Η σύγκρουση ανάμεσα στους Γερμανούς και την Αντάντ, στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θα καταλήξει στον εθνικό διχασμό, με τις τραγικές συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Στην Κατοχή και αμέσως μετά, οι Άγγλοι αρχικώς και αργότερα οι Σοβιετικοί θα μας σπρώξουν σε μια καταστροφική εμφύλια διαμάχη, το 1944-49.

 Όλα αυτά, σε μια χώρα που δεν κατόρθωσε ποτέ να κερδίσει την αυτεξουσιότητά της, επαναλαμβάνονται σήμερα, σε άλλη κλίμακα και με αστειότερους πρωταγωνιστές. Ο Σαμαράς «βαράει το σαμάρι για να ακούσει το γαϊδούρι». Δηλαδή, στρέφει το ένα κομμάτι του λαού ενάντια στο άλλο, προχωρά σε μια λογική εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα – εξ ου και ο απαράδεκτος τρόπος με τον οποίο επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ – διότι, βέβαια, δεν τολμάει να αντιπαρατεθεί με τα αφεντικά του, που προωθούν την ολοκλήρωση του στραγγαλισμού της Ελλάδας. Και το 1992-1993 είχε κάνει κάτι ανάλογο. Αφού πρώτα, στην Ε.Ε., ως υπουργός Εξωτερικών, δέχτηκε το τελεσίγραφο του ΥΠΕΞ της Γερμανίας, Γκένσερ, για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μια από τις συνέπειες της οποίας ήταν η δημιουργία της ανεξάρτητης «Μακεδονίας», στη συνέχεια έριξε την μπάλα στην εσωτερική κερκίδα, «διαμαρτυρόμενος» για τις συνέπειες και τις συνεπαγωγές της δικής του πολιτικής. Αυτή είναι η λογική των «μικρών» – ολίγιστων – πολιτικών, για τους οποίους η κομματική επιβίωση (μαύρη επιβίωση, δηλαδή) προτάσσεται πάντα απέναντι στο εθνικό και λαϊκό συμφέρον.

Ώρα ευθύνης

Σήμερα, είναι μια στιγμή υψηλής ευθύνης. Αν δεν κινηθούμε άμεσα, σε μερικούς μήνες, είναι βέβαιο πως θα μας βρουν τα χειρότερα, όχι μόνο εκλογές με αβέβαιο αποτέλεσμα, αλλά και καταστροφικές εξελίξεις σε όλα τα πεδία. Δεν πρέπει λοιπόν να αφήσουμε αυτό το επικίνδυνο τρίο να παίζει με την τύχη του τόπου!

Δεν πρέπει να τους αφήσουμε ανενόχλητους να εκτελέσουν τα σχέδιά τους. Πρέπει να αποκαλύψουμε τη συνομωσία που έχουν εξυφάνει και να αντισταθούμε, όχι μόνο στο πραξικοπηματικό κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά κυρίως στην πολιτική του στραγγαλισμού μας, που επιτάσσουν οι Γερμανοευρωπαίοι.

Εδώ και τώρα, πρέπει να υψωθεί η λαϊκή απαίτηση για την επιστροφή των κατοχικών δανείων και την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων, και να γίνει κυρίαρχο αίτημα και μέσα στη Βουλή εδώ και τώρα, πρέπει να απαιτήσουμε την κατάργηση ενός μεγάλου μέρους των δανείων που με δόλιο τρόπο επιβλήθηκαν στην Ελλάδα – όπως αναγνωρίζει και το ΔΝΤ. Και, βεβαίως, είναι η καλύτερη στιγμή, το momentum, όπως λένε και τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, διότι σήμερα μπορούμε να πλήξουμε την κυρία Μέρκελ και όχι βέβαια «αύριο», όταν θα έχουν γίνει οι εκλογές στη Γερμανία και θα μπορεί να μας εκβιάζει ακόμα πιο χυδαία.

Ένας δόλιος βλαξ, ο Γ. Παπανδρέου, μας οδήγησε πρώτος στη μεγάλη καταστροφή. Το γεγονός ότι οι κυβερνητικοί εταίροι είναι ολίγιστοι, δεν πρέπει να μας κάνει να υποτιμούμε την επικινδυνότητά τους. Πρόκειται για πολύ επικίνδυνους ανθρώπους.

ΠΗΓΗ:  Ιουνίου 14, 2013, http://ardin-rixi.gr/archives/13279

Fake

Fake

 

Του Τάσου Σχίζα*

 

Για πολλά χρόνια συμμετείχα με μια καλή χορωδία της Πάτρας σε συναυλίες στο εξωτερικό, όπου και συναντιόμασταν, συγκατοικούσαμε και τραγουδούσαμε  με νέους  ανθρώπους  από  όλο  τον  κόσμο.

Σε μια τέτοια διεθνή παρέα, αφού ήπιαμε τα σχετικά κρασιά και άρχισαν οι «εξομολογήσεις», μας  είπε  ένας  χορωδός  από  άλλη  χώρα:

Σας ζηλεύουμε (εσάς τους έλληνες) γιατί γλεντάτε τη ζωή, έχετε όμως ένα μεγάλο μειονέκτημα,  είσαστε …Fake (που  πάει  να  πεί  κίβδηλοι, δήθεν,  παπατζήδες).

Αφού κρατήθηκα και δεν του κατέβασα το μπουκάλι στην καρκάλα του, η συντροφιά (καμμιά τριανταριά νέοι άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο), πιάσαμε μια μανιασμένη συζήτηση για τα ιδιαίτερα χαρίσματα και ελαττώματα του κάθε λαού (οριακά δεν συζητήσαμε για το ….ποιός την έχει πιο μεγάλη, αν και οι γυναίκες της παρέας το πήγαιναν  προς  τα  εκεί).

Αρκετές φορές από τότε, όταν με πιάνουν οι μαύρες μου, έχω αναρωτηθεί μήπως ο φίλος αυτός είχε δίκιο.

Μια τέτοια στιγμή είναι αυτό το Καρναβάλι που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μου σχετικά  με  το  περιβόητο  κλείσιμο  της  ΕΡΤ.

Πήγα  στην  συγκέντρωση  της  Πάτρας. Κρατήθηκα  να  μην  κάνω  εμετό.  Όλο το σάπιο ΠΑΣΟΚ, δήμαρχοι και λοιποί καρνάβαλοι της νεοναζιστικής ΔΗΜΑΡ, κάπου περιφερόταν και ο απίθανος Νίκος Νικολόπουλος και  δίπλα  δίπλα  (σα να μη συμβαίνει τίποτε)  νεολαίοι  με  παντιέρες κόκκινες και, κυρίως, κατά φαντασίαν στελέχη της … «κυβερνώσας» αριστεράς (αυτή η γαμημένη γενιά 45 έως 55) που φαντασιώνουν ότι ο Μπόμπολας, ο Βαρδινογιάννης, ο Χριστοφοράκος, ο Λάτσης και τα  ξένα Κεφάλαια  που  κάνουν  πάρτυ  στην  Ελλάδα  θα  τους  δώσουν  την  κυβέρνηση  ήρεμα ήρεμα για να γίνουν και αυτοί …celebrities και, ταυτόχρονα, θα είναι ικανοποιημένοι και όλοι οι τίμιοι έλληνες πολίτες, θα ζωντανέψουν όσοι αυτοκτόνησαν, θα  εργαστούν  οι  άνεργοι,  οι  τυφλοί  θα  δούν  και  οι  άπιστοι  θα  πιστέψουν.

Τρείς μέρες τώρα η (πειρατική) αναμετάδοση της ΕΡΤ μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο  σε  σαπουνόπερα. Ρηχή  συγκίνηση,  δακρύβρεχτες  αναδρομές  και, στο δια ταύτα, το μοναδικό αίτημα των  (απολυμένων;)  εργαζομένων  είναι:

Να μείνουν στη δουλειά τους, να μην κλείσει η ΕΡΤ και να παραμείνει Δημόσια. Ένα  αίτημα  καθαρά  Εγωϊστικό,  ένα  αίτημα  Fake.

Μα και στη Χούντα λειτουργούσε η  ΕΡΤ  (με το όνομα ΥΕΝΕΔ), δεν ήταν κλειστή,  είχε ως  εργαζομένους  δημόσιους  υπαλλήλους  και  ήταν  και  Δημόσια  (άντε, κρατική).

Το  ίδιο  και  στη  δικτατορία  του  Πινοσέτ  και  του  Βιντέλα  και  του  Φράνκο. Ε, και; Αυτό, λοιπόν, είναι το στοιχειωδέστερο αίτημα που βάζουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι; Τη Χούντα γύρω τους δεν την βλέπουν; Τη δυστυχία, την απόγνωση των πιο αδύναμων, το θάνατο και την απελπισία;

Την ανάγκη για ανατροπή και παραδειγματική (δίκαιη και νόμιμη) ΤΙΜΩΡΙΑ των ανθρώπων που, τρία χρόνια τώρα, έχουν προκαλέσει ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ του ελληνικού λαού, δεν την συμμερίζονται;

Αν, δηλαδή, στα πρόστυχα παζάρια που κάνει ο Σαμαράς με τις …εταίρες  ΔΗΜΑΡ – ΠΑΣΟΚ, αποφασίσουν να ξανανοίξουν άμεσα την ΕΡΤ και να κρατήσουν τους ίδιους εργαζόμενους (πιθανώς με μικρότερο μισθό κ.λ.π.), τότε όλα εντάξει;

Θα ξαναθαυμάζουμε κάθε βράδυ αυτοαποκαλούμενους δημοσιογράφους να φιλοτεχνούν αγιογραφίες του Σαμαρά, του Πάγκαλου και του Φώτη Κουρέλη, να κάνουν «ερωτήσεις» πάσες σε φασιστοειδή σαν τον Δένδια,  Κεδίκογλου,  Βορίδη,  Άδωνι  Γεωργιάδη;

Εν ολίγοις, … χεσμεντέν; Και η υπόλοιπη κοινωνία; Οι άνθρωποι που (κατ' αρχήν καλόπιστα) έτρεξαν να συμπαρασταθούν και (δια του γεγονότος αυτού) να βάλουν και το γενικό κοινωνικό και πολιτικό  πρόταγμα  του  παρόντος  χρόνου; Μηδέν από μηδέν,  μηδέν.

Κουρασμένα … παλικάρια  κάθε  ηλικίας  με  σημαιάκια στο χέρι (καλά αυτό με τα σημαιάκια είναι  απίθανο:  εδώ  ο  κόσμος  καίγεται  και  το  νινί  χτενίζεται).

Όλοι περνούν από το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, σαν να έχουν πάει για ψώνια στο Μοναστηράκι  ή  σε  συναυλία  του  Λαυρέντη  Μαχαιρίτσα.

Λαϊκό ένστικτο εξέγερσης, λαϊκή οργή, και, κυρίως ΠΙΣΤΗ για την ανάγκη να ζήσουμε σαν  κοινωνία, δεν τα βλέπω πουθενά. Στις συγκεντρώσεις των ανθρώπων (που υποτιμητικά τους αποκάλεσαν «αγανακτισμένους»), υπήρχε τουλάχιστον ζωντάνια και αλληλεγγύη, γνήσια και πρωτόγονη  (δεν  είχε  προχωρήσει  βέβαια  και  η  Γενοκτονία   τόσο  πολύ).

Ούτε η κοινωνία λοιπόν, αλληλεπιδρά, πιέζει (με αφορμή το γεγονός αυτό) για αιτήματα παλλαϊκά,  αιτήματα  κοινωνικά,  που  αφορούν  όλους. Για την ακρίβεια, που αφορούν και κάποιον άλλον εκτός από την πάρτη μας. Για ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια, που αφορούν και κάτι άλλο εκτός από τον κώλο μας.

Και τα άτομα και οι πολιτικές «συλλογικότητες», πιο ανασφαλείς από ποτέ, γαντζώνονται στα τετριμμένα, κατά συνθήκην ψεύδη, με τα οποία «λειτούργησαν» δεκαετίες  τώρα  (τα  δικά  του  ψεύδη  ο  καθένας):

Αριστεροί «διεθνιστές» που βγάζουν φλύκταινες μόλις δούν ελληνική σημαία και φώναζαν το προηγούμενο διάστημα υπέροχα συνθήματα για το ΕΑΜ και τον Άρη Βελουχιώτη (και οι οποίοι ανάθεμα κι αν έχουν διαβάσει τον λόγο του Βελουχιώτη στη Λαμία), πατριώτες απ' την άλλη μεριά που δεν μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν ένα μαρξιστικό εγχειρίδιο ούτε καν σαν …manual για να καταλάβουν ότι αυτό που μας συμβαίνει δεν είναι σκευωρία των Νεφελίμ, αλλά κάτι πολύ σύνηθες, απάνθρωπο και άγριο, (είναι Καπιταλισμός), Χριστιανοί που σταυροκοπιούνται όλη μέρα έχοντας αποδεχθεί ότι αυτό που τραβάμε είναι μια δίκαιη τιμωρία στη οποία μας υποβάλει ένας … σαδιστής Θεός, ανίκανοι να αναλογιστούν τον Αθανάσιο Διάκο,  τον  Παπαφλέσα,  τον  καλόγερο  Σαμουήλ, το 1821.

Άτομα και «ομάδες», κλεισμένα στην προσωπική πνευματική του Φυλακή ο καθένας, ανασφαλείς, ανίκανοι να  «ερωτευτούν» μια  διπλανή ιδέα, να ρισκάρουν, να διαλεχτούν, να ΣΥΝΘΕΣΟΥΝ το καινούργιο, αυτό που έχει ανάγκη η Ζωή και η Κοινωνία για να προχωρήσει.

Κι έτσι, όσο αυτό δεν γίνεται, τι απομένει; Η πόζα, το στήσιμο, το FAKE. Γεγονός που  δημιουργεί  και  ένα  άλλο  μεγάλο  «πρόβλημα»: Μυρίζει  ΘΑΝΑΤΟ.

 

Πάτρα 13-6-2013

 

Τάσος Σχίζας

Πολιτικός Μηχανικός

Αποψιλώνουν ΤΕΙ και ανθρωπιστικές επιστήμες

Αρνητικό ρεκόρ εισακτέων: Αποψιλώνουν τα ΤΕΙ και τις ανθρωπιστικές επιστήμες

 

Της Π. Στεφανάκου

 

Αρνητικό ρεκόρ σημειώνει ο αριθμός των εισακτέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, πέφτοντας κάτω από τις 70.000. Παρά τις διαβεβαιώσεις του ότι η μείωση των θέσεων θα είναι ελάχιστη, ο υπουργός Παιδείας έβαλε το μαχαίρι βαθιά, ανακοινώνοντας χθες ότι ο αριθμός των εισακτέων δεν θα ξεπερνά τις 69.288 (μείωση κατά 8,94%). Με την κίνηση αυτή, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας σηματοδοτεί τη στροφή στο κλειστό πανεπιστήμιο.

Στο πανεπιστήμιο που θα απευθύνεται σε λίγους και θα αποκλείει όσους δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο τεράστιο κόστος της εντατικής και πολυετούς προετοιμασίας που απαιτεί η θεματολογία των πανελλαδικών εξετάσεων.

Κάτω από τις 70.000 οι θέσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ιστορικό χαμηλό πιάνουν τα τεχνολογικά ιδρύματα, που βλέπουν μείωση κατά 28%. Το πεδίο ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών χάνει 2.430 θέσεις

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας, η μείωση στα ΤΕΙ πιάνει ιστορικό χαμηλό. Οι θέσεις ορίζονται στις 22.794 έναντι 31.713 πέρυσι, με ποσοστιαία μεταβολή κατά 28,1%! Αν την πρώτη χρονιά εφαρμογής της «Αθηνάς», όπου ο υπουργός Παιδείας έβαλε τα δυνατά του για να κρατηθούν χαμηλά οι τόνοι και να μην αποκαλυφθούν τα σχέδια αποψίλωσης των ΤΕΙ, έγινε τέτοιο μαχαίρωμα, μπορεί να καταλάβει κανείς τι θα ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια. Ο χώρος της τριτοβάθμιας τεχνολογικής εκπαίδευσης πλήττεται βάναυσα, προκαλώντας εύλογες ανησυχίες για τη στόχευση αυτής της πολιτικής. Είναι γνωστό ότι η αποψίλωση των ΤΕΙ ωφελεί ιδιαιτέρως τα κολέγια τα οποία δραστηριοποιούνται σε πολλούς από τους τομείς των τεχνολογικών ιδρυμάτων και φιλοδοξούν να γίνουν ο κύριος πόλος παροχής τεχνολογικής εκπαίδευσης.

Επιπλέον, ο φετινός αριθμός εισακτέων σηματοδοτεί και τη στροφή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο λεγόμενο πανεπιστήμιο της αγοράς, όπου οι ανθρωπιστικές σπουδές θεωρούνται παρακατιανές και εκτοπίζονται. Από τα στοιχεία είναι προφανής η πολιτική συρρίκνωσης του τομέα των ανθρωπιστικών σπουδών. Συγκεκριμένα, το μόνο επιστημονικό πεδίο που θίγεται στα πανεπιστήμια, βλέποντας μείωση των διαθέσιμων θέσεων, είναι αυτό των ανθρωπιστικών, νομικών και κοινωνικών επιστημών. Οι θέσεις στο πεδίο αυτό μειώνονται κατά 1.430 (γενική σειρά), με ποσοστιαία μείωση κατά 8,27% σε σχέση με πέρυσι. Σε απόλυτους αριθμούς η μείωση έχει ως εξής: από 17.285 πέρυσι, πέφτουν στις 15.855 φέτος. Στα ΤΕΙ, οι θέσεις στις ανθρωπιστικές σπουδές κόβονται σχεδόν στο μισό: από 2.355 πέρυσι σε 1.335 φέτος (μείωση κατά 43,31%). Αθροιστικά, οι ανθρωπιστικές επιστήμες χάνουν 2.430 θέσεις. Η μείωση θα είναι μεγαλύτερη αν συμπεριληφθεί και το κόψιμο θέσεων του πεδίου αυτού που καταλαμβάνουν οι υποψήφιοι των ειδικών κατηγοριών (πολύτεκνοι, τρίτεκνοι κ.ά.).

Να σημειωθεί ότι στα ΤΕΙ το ανθρωπιστικό πεδίο είναι αυτό που δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα, γεγονός που δείχνει και την επιχείρηση αλλαγής του προσανατολισμού των τεχνολογικών ιδρυμάτων. Ακολουθούν το πεδίο επιστημών οικονομίας και διοίκησης, με περικοπές της τάξης του 37,5%, το πεδίο τεχνολογικών επιστημών, με μείωση κατά 29,28%, το πεδίο επιστημών υγείας, με μείωση της τάξης του 11,77%, ενώ σταθερό μένει το πεδίο θετικών επιστημών, με μείωση κατά 0,31%. Συνολικά, οι θέσεις που χάνονται είναι 8.705 (7.475 από τη γενική σειρά και 1.230 από την ειδική σειρά). Τα δύο πρώτα πεδία που πετσοκόβονται είναι και αυτά που κυρίως δραστηριοποιούνται οι κολεγιάρχες.

Το ηλεκτροσόκ στα ΤΕΙ δεν πέρασε στα ΑΕΙ, με εξαίρεση το πεδίο των ανθρωπιστικών επιστημών. Μάλιστα, εδώ υπάρχει και αύξηση των θέσεων σε ποσοστό 4,10%. Το πεδίο που επωφελείται περισσότερο είναι των θετικών επιστημών (αύξηση κατά 16,65%), των τεχνολογικών επιστημών (κατά 15,77%) και ακολουθούν οι επιστήμες υγείας (κατά 9,65%) και οι επιστήμες οικονομίας και διοίκησης (κατά 7,82%). Στα πεδία αυτά, οι θέσεις της γενικής σειράς αυξάνονται κατά 2.630 (κατά 1.180 στο πεδίο θετικών επιστημών, 205 στο πεδίο επιστημών υγείας, 820 στο πεδίο τεχνολογικών επιστημών και 425 στο πεδίο των επιστημών οικονομίας και διοίκησης). Το γεγονός της αύξησης που καταγράφεται φέτος είναι παροδικό και γίνεται προκειμένου η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να ισοφαρίσει τη δραματική περικοπή των θέσεων στα ΤΕΙ. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες, η αύξηση των θέσεων στα συγκεκριμένα πεδία θα ήταν μικρότερη αν δεν είχε προηγηθεί σκληρή κόντρα μεταξύ του υπουργού και του υφυπουργού Παιδείας, με τον δεύτερο να τάσσεται υπέρ της τήρησης των δεσμεύσεων που είχαν ληφθεί κατά την ανακοίνωση του σχεδίου της «Αθηνάς». Τότε, ο Κ. Αρβανιτόπουλος μιλούσε για μείωση κατά 2.000 θέσεις…

ΠΗΓΗ: Η ΑΥΓΗ, 12/6/2013.  Το είδα:12-6-2013,  http://www.alfavita.gr/arthra/…CF%82#ixzz2W4rtP53L

Το Colpo grosso του Σαμαρά

Το Colpo grosso του Σαμαρά

 

Του Γιώργου Καραμπελιά

 

Ο Σαμαράς με το κλείσιμο της ΕΡΤ επέλεξε τη στρατηγική του, όλα ή τίποτα. Μπροστά στα καθολικά αδιέξοδα που οδήγησε η ενδοτική πολιτική του – αδυναμία διεκπεραίωσης της συμφωνίας της ΔΕΠΑ, κυβερνητικό μπάχαλο, γεωπολιτικές αντιθέσεις, και συγκρούσεις συμφερόντων, συρρίκνωση των κυβερνητικών εταίρων και εκτίναξη της Χρυσής Αυγής – επέλεξε τη στρατηγική της έντασης και της κρίσης. Αυτή η πολιτική της πυγμής που φέρνει στον κόσμο μνήμες της δικτατορίας, έχει πολλούς … αποδέκτες.

Πρώτον τον ίδιο το λαό, να σιγήσει να πάψει να διαμαρτύρεται και να δεχτεί μοιρολατρικά τους εκβιασμούς της Τρόικας και της κυβέρνησης. Και δαρμένος και σιωπηλός.

Δεύτερον, απευθύνεται στους Αμερικανογερμανούς, οι οποίοι συγκρούονται πάνω από το πτώμα της χώρας, και τους καλεί να επιλέξουν ανάμεσα σ' αυτόν και το «χάος» δηλαδή το Συριζα. Καθόλου τυχαία, αυτή η ενέργεια πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα της αποτυχίας με την Γκαζπρομ, η οποία αποτέλεσε συνέπεια πιέσεων των Αμερικανών και των Γερμανών ενάντια στη ρωσική παρουσία στον ενεργειακό τομέα στην Ελλάδα. Και τους καλεί είτε να τον στηρίξουν είτε να αναλάβουν το «χάος», την ίδια στιγμή που αυτό εξαπλώνεται στη γειτονική Τουρκία.

Τρίτον, στρέφεται ενάντια στους κυβερνητικούς του εταίρους και τους καλεί είτε να υπακούσουν τυφλά, είτε να οδηγηθούν σε μια στρατηγική ήττα ακόμα και εξαφάνιση σε περίπτωση νέων εκλογών.

Ο Σαμαράς, μπροστά στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί, κάνει μια κίνηση που είτε θα οδηγήσει στην έστω βραχυπρόθεσμη εδραίωσή του, είτε στην καταβαράθρωσή του. Παίζει τα ρέστα του. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορούμε να ερμηνεύσουμε και το πρόσφατο μπάχαλο με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο αφού πρώτα το δέχτηκε και συμφώνησε, στη συνέχεια το απέρριψε, προκαλώντας ανοιχτά τους κυβερνητικούς του εταίρους. Παράλληλα, αναπτύσσει μια έντονη ρητορική εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίον θεωρεί «εύκολο αντίπαλο», έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα διπολικό μοντέλο που θα του επιτρέπει να ενισχυθεί και να διαιωνίσει την κυριαρχία του, ως η μόνη «ρεαλιστική» εναλλακτική λύση.

Η ΕΡΤ και η στρατηγική του εκφασισμού

Η επιλογή της σύγκρουσης γύρω από την ΕΡΤ, και όχι έναν οποιοδήποτε άλλον οργανισμό δεν είναι τυχαία. Γνωρίζει πολύ καλά, ότι το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφωνίας δεν θα προκαλέσει μόνον αντιδράσεις και συσπειρώσεις στο εσωτερικό της χώρας, αλλά θα πάρει και διεθνή έκταση (είναι ήδη πρωτοσέλιδο σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες και πρώτο θέμα σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ). Επομένως, δεν έκανε μόνο μία κίνηση απλώς για να λύσει το πρόβλημα των δύο χιλιάδων απολύσεων, που του λείπανε, αλλά και για να προκαλέσει τη μεγαλύτερη δυνατή αναταρραχή και σύγκρουση. Έχει δηλαδή ανοιχτό χαρακτήρα πρόκλησης-προβοκάτσιας. Επιζητά τη σύγκρουση και όχι τον κατευνασμό.

Η ΕΡΤ στα μάτια των συντηρητικών – ακόμα και λαϊκών – στρωμάτων αποτελεί το σύμβολο της μεταπολίτευσης, και της συγκυριαρχίας της εκσυγχρονιστικής αριστεράς, με το ΠΑΣΟΚ και την εκσυγχρονιστική Δεξιά, το σύμβολο της μεταπολιτευτικής πολιτικής ορθότητας. Και ταυτόχρονα, ένα χώρο απόλυτης αδιαφάνειας, διορισμών από το παράθυρο, και κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος. Έτσι, το χτύπημα στην ΕΡΤ και γενικότερα στα ΜΜΕ ικανοποιεί τα πιο βαθύτερα συντηρητικά αισθήματα που στρέφονται σε συνθήκες κρίσης ενάντια στους «επώνυμους» ενάντια στο «γυαλί», ενάντια σε όσους κατέχουν δημόσιο λόγο. Εξάλλου ένας από τους λόγους που εκτοξεύτηκε η Χ.Α. είναι η μη αναγνωρισιμότητα των βασικών στελεχών της, η αδυναμία να χειριστούν τον λόγο, η ψευδοπληβειατικότητά τους.

Έτσι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου, ξεχνάει πως στην ΕΡΤ εδώ και πολλά χρόνια δεν διορίζουν μόνο οι Πασόκοι, αλλά και οι γαλάζιες κυβερνήσεις, αφειδώς τους κολλητούς και τις παλλακίδες τους. Πως την ίδια πολυπολιτισμική σούπα σερβίρουν αριστεροί, δεξιοί και πασόκοι δημοσιογράφοι, έχοντας κάνει έναν καταμερισμό εργασίας μεταξύ τους, και το ίδιο συμβαίνει και στο πληθωρικό διοικητικό προσωπικό. Ξεχνούν πώς παρ' όλα ταύτα παρέμενε ποιοτικά υψηλότερη από τα τουρκοκάναλα και τα διαφημισάδικα της ιδιωτικής τηλεόρασης. Ξεχνούν εν τέλει πως οι «κολλητοί» και οι «παλλακίδες» θα βρεθούν και πάλι και στον νέο δημόσιο οργανισμό που θα δημιουργηθεί ενώ εκείνοι που θα την πληρώσουν εν τέλει είναι όσοι δεν έχουν μέσα, επαφές και κολλητιλίκια.

Μέσα από τη δημόσια αποκαθήλωση της ΕΡΤ που πραγματοποιήθηκε με τον πιο βίαιο και φασιστικό τρόπο, την κατάληψη των κεραιών και το κλείσιμο του σήματος, πραγματοποιείται και ένα βήμα – πολύ μεγάλο στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής και της ελληνικής κοινωνίας. Διότι, είναι κλασσική συνταγή του εκφασισμού η στροφή των λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από την κρίση ενάντια σε κάποια εξιλαστήρια θύματα. Ας θυμηθούμε πως ανέβηκε για πρώτη φορά η Χ.Α. με το χαστούκι του Κασιδιάρη στην Κανέλλη.

Για τι μπορεί να κάνει εκβιασμούς;

Η κίνηση Σαμαρά είναι μια ζαριά, με την οποία ένας πολιτικός που κορόιδεψε τον ελληνικό λαό και μεταβλήθηκε στον πιο δουλοπρεπή υποτακτικό των δανειστών, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την προνομιακή θέση στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Διότι, απέναντι στον Σαμαρά βρίσκεται ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που θα χρειαστεί καιρό για να συνέλθει από το σοκ της εκτίναξής του σε αξιωματική αντιπολίτευση. Διότι απέναντί του, βρίσκεται ο Καμμένος ως εκπρόσωπος της λαϊκής Δεξιάς και οι νεαντερντάλιοι της Χ.Α. Κυρίως και πάνω απ' όλα, διότι η ελληνική κοινωνία έχει χάσει το παραγωγικό και εργασιακό της ήθος, έχει χάσει τον πολιτισμικό της δυναμισμό, είναι γερασμένη και έχει μεταβληθεί σε μια σούπα θεατών του Σουλεϊμάν.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, μπορεί ένας πολιτικός χαμηλών προδιαγραφών και δυνατοτήτων όπως ο Σαμαράς να εμφανίζεται ως «κυρίαρχος του παιγνιδιού» και να εκβιάζει τον ελληνικό λαό, γιατί δεν μπορεί να εκβιάσει την Τρόικα και την Μέρκελ! Έτσι, ακόμα και την «αγανάκτησή» του για το προφανές πούλημα που του έκαναν στο ζήτημα του φυσικού αερίου, δεν την εκφράζει απευθυνόμενος στα αφεντικά του, αλλά τη στρέφει ενάντια στον λαό και στα πιο εύκολα για την περίπτωση θύματα.

Και όμως η Ν.Δ. και ο Σαμαράς κρατιούνται πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις και μπορεί να εκβιάζει ακόμα και με εκλογές τις οποίες δεν θέλει προφανώς ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης, αλλά στην πραγματικότητα ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ;

Διότι, μέσα στα πλαίσια που ορίζουν τα μεγάλα συμφέροντα και οι ξένοι επικυρίαρχοι, οι οποίοι απλώς υπαλλήλους χρειάζονται, είναι δυνατό να συνεχίσουν να κυβερνάνε και μέτριοι πολιτικοί και κόμματα χαμηλού επιπέδου πλιατσικολόγων. Αν αντίθετα επιδιώκεις να αλλάξεις τη ρότα του σκάφους, να βγάλεις το τρένο από τις ράγες του συστήματος, να οδηγήσεις τον λαό σε σύγκρουση μαζί του, πρέπει να επιδεικνύεις μια άλλη αξιοπιστία και προπαντός να διαθέτεις ένα άλλο επίπεδο. Έτσι λοιπόν, οι Έλληνες, δεν είναι διατεθειμένοι να πάρουν το ρίσκο της ανατροπής της «κόλασης που γνωρίζουν» για να εισέλθουν σ' ένα άγνωστο πέλαγος. Γι' αυτό, μπορεί να δείχνουν μεγαλύτερη συμπάθεια και να επικροτούν πολλές από τις βασικές παραδοχές του αντιμνημονιακού χώρου – οι κυβερνήσεις είναι πουλημένες, το πρόγραμμα δεν έχει καμία διέξοδο κ.λπ. – και ταυτόχρονα να φοβούνται την έλευση των αντιμνημονιακών κομμάτων στην εξουσία.

Εκεί λοιπόν στηρίζεται και ο εκβιασμός του Σαμαρά. Στο ότι εμφανίζεται ως μονόδρομος. Και έτσι θα συνεχίσει να συμβαίνει όσο το κύριο αντιπολιτευτικό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθεί να υποστηρίζει πως πρέπει να δοθούν χαρτιά σε όλους τους μετανάστες («για να φύγουν στο εξωτερικό!), θα εξακολουθεί να αρνείται τη σημασία της νεο-οθωμανικής απειλής, θα συνεχίζει να μην παρουσιάζει κάποιο αξιόλογο οικονομικό πρόγραμμα, και προπαντός όσο θα συμπεριφέρεται σαν ένα συστημικό κόμμα, με αντισυστημικές απόψεις! Ένα κόμμα που δεν μπορεί να οργανώσει τον κόσμο στις γειτονιές και τα χωριά, γύρω από συγκεκριμένα και απτά αιτήματα, ενώ η εκφορά του αντισυστημικού λόγου περιορίζεται σε πάνελ, ομιλίες, ταξίδια στο εξωτερικό και συνέδρια.

Ο εκβιασμός του Σαμαρά θα συνεχίσει να λειτουργεί όσο μέσα από το λαϊκό σώμα δεν έχει αναπτυχθεί ένα αντίπαλο δέος. Ένα αντίπαλο δέος που να συνδυάζει τον πατριωτισμό, την κοινωνική δικαιοσύνη, την οικολογική ευαισθησία, τη δημοκρατία και την αξιοπιστία είτε μέσα από υπαρκτά σχήματα, είτε μέσα από νέες συνθέσεις, ή το πιθανότερο και τα δύο μαζί.

Και για να συγκροτηθεί κάποτε και αυτός ο περιβόητος πόλος δεν θα πρέπει να περιμένουμε, με σταυρωμένα χέρια, αλλά και στο συγκεκριμένο ζήτημα να απαντήσουμε στην πρόκληση, να οδηγήσουμε σε αποτυχία το colpo grosso του Σαμαρά, να απαιτήσουμε να ξανανοίξει άμεσα κάτω από δημόσιο έλεγχο η ΕΡΤ, να μην αφήσουμε την έρπουσα φασιστικοποίηση να κερδίσει μια ακόμα παρτίδα και να απαντήσουμε σθεναρά στο όλα ή τίποτα, απαντώντας τουτίποτε, όσο δεν στρέφεται επί τέλους ενάντια στη Μέρκελ, και τους τοκογλύφους, αλλά αντίθετα επιλέγει να στρέφεται ενάντια στο λαό, έστω και αν έχει και αυτός ευθύνες. Οι ευθύνες του δεν μπορεί να είναι το άλλοθι των κυβερνώντων και της φασιστικοποίησης της κοινωνίας.

ΠΗΓΗ: Ιουνίου 12, 2013, http://ardin-rixi.gr/archives/13248

Για την ΕΡΤ

Για την ΕΡΤ

 

Του Χάρη Ανδρεόπουλου


 Είμαι ο τελευταίος που θα υπερασπισθεί τις γνωστές σε όλους μας φαυλότητες στη λειτουργία της δημόσιας επιχειρήσεως που λέγεται «ΕΡΤ Α.Ε», φαυλότητες που έχουν τη σφραγίδα των κυβερνητικών παρατάξεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Εκπρόσωποί τους την διοίκησαν και ποιοί άλλοι απ' αυτούς είναι οι υπεύθυνοι για τα – όποια – δεινά μέχρι σήμερα μαστίζουν τη κρατική τηλεόραση (ΝΕΤ, ΕΤ -1, ΕΤ – 3) και το κρατικό ραδιόφωνο (Ε.ΡΑ.);

Ομολογώ ότι τα συναισθήματα που με κατακλύζουν για τη κυβερνητική απόφαση να μπεί λουκέτο στην ΕΡΤ, ως πολίτη και σαν παλαιό επαγγελματία δημοσιογράφο του ιδιωτικού τομέα, είναι διφορούμενα. Από τη μία δεν μπορώ να παραβλέψω το πανθομολογούμενο πλέον καθεστώς της αδιαφάνειας και τις συνθήκες αναξιοκρατίας με τις οποίες η ΕΡΤ λειτούργησε επί έτη συναπτά, ούτε τις τεράστιες σπατάλες που προκλήθηκαν από τη κακοδιαχείρισή της. Συνεπώς, όχι μόνο δεν είμαι αντίθετος στη διενέργεια διαχειριστικών ελέγχων για να αποκαλυφθούν τα όποια οικονομικά σκάνδαλα, οι συντελεσθείσες παρανομίες σε θέματα προσλήψεων, κ.λ.π,, και να καταλογισθούν στους υπαιτίους οι ευθύνες, αλλά το θεωρώ επιτακτική ανάγκη. Από την άλλη, όμως, δυσκολεύομαι να αποδεχθώ την ακραία συμπεριφορά της κυβερνήσεως, όπως εκδηλώθηκε με το κατέβασμα των διακοπτών λειτουργίας των πομπών της ΕΡΤ. Δεν θέτεις – επειδή απέτυχες να (επι-) βάλεις τάξη – εκτός λειτουργίας το κρατικό κανάλι. Δεν αφήνεις – για λόγους εθνικούς – τους Ελληνες χωρίς υπεύθυνη ενημέρωση – πληροφόρηση, έρμαια σε ημεδαπούς και αλλοδαπούς διαύλους ανυπόληπτης και ανεύθυνης ειδησεογραφίας.

Για τους λόγους αυτούς λέω ναι, στη εξυγίανση, αλλά με την ΕΡΤ ανοικτή. Υπερασπίζομαι μετά πάθους την ανάγκη να υπάρχει και να λειτουργεί μια υγιής επιχειρηματικά δημόσια τηλεόραση, την οποία φαντάζομαι όχι μόνο ως φορέα ειδησεογραφίας και ψυχαγωγίας, αλλά ως φορέα Πολιτισμού και Παιδείας. Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια στο επίπεδο αυτό – της ποιοτικής αναβαθμίσεως του προγράμματος λειτουργίας της ΕΡΤ – έγιναν σημαντικά βήματα.

Χαίρομαι να βλέπω τις «Ανιχνεύσεις» του Παντελή Σαββίδη (ΕΤ – 3) και να τον ακούω να διαλέγεται μ΄ ένα Χρήστο Γιανναρά, έναν Γιώργο Γραμματικάκη και το καθηγητικό δυναμικό του ΑΠΘ. Χαίρομαι, επίσης, να παρακολουθώ τα «Ακρα» (ΝΕΤ) της Βίκυς Φλέσσα και να την ακούω να διαλέγεται μ΄ ένα Στέλιο Ράμφο, ένα Θεοδόση Τάσιο, μ΄ έναν Γιώργο Μπαμπινιώτη. Χαίρομαι να βλέπω τα «Αληθινά Σενάρια» του Νίκου Ασλανίδη (ΕΤ – 3), τις μοναδικές στο είδος τους εκπομπές «Ο τόπος και το τραγούδι του» του Τάσου Μελίκη (ΕΤ – 3) και την «Κυριακή στο χωριό» της Μάρνης Χατζηεμμανουλ (ΕΤ -3), γιατί παρακολουθώντας τες βιώνω την μαγευτική ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό. Χαίρομαι να βλέπω τα «Ταξίδια» της Μάγιας Τσόκλη (ΕΤ -1) γιατί με ταξιδεύει στο πλανήτη γη. Χαίρομαι να βλέπω τις «Ιστορικές Αναδρομές» του Γιάννη Τζαννετάκου (ΕΤ – 1) γιατί μαθαίνω σημαντικές, άγνωστες στην επίσημη ιστοριογραφία πτυχές της νεώτερης Ιστορίας.

Χαίρομαι να βλέπω (μέσω των αναμεταδόσεων της ΕΤ – 3) τις Θείες Λειτουργίες στον Αϊ – Γιώργη, στο Φανάρι και στη Παναγία Σουμελά, γιατί ακούγοντας τη φωνή του Πατριάρχη θυμάμαι ότι υπάρχει για τον Ελληνισμό ένα μεγαλύτερο της σημερινής κρατικής μας οντότητας μέγεθος που λέγεται Γένος, Ρωμιοσύνη. Χαίρομαι, τέλος, να βλέπω το σεμνό δημοσιογράφο, τον φίλο μου, ανταποκριτή της ΕΤ – 3 Βαγγέλη Μητσούσια να μας ταξιδεύει στη θεσσαλική γή, αναδεικνύοντας τις ομορφιές της, αλλά και εντοπίζοντας τα προβλήματα που απασχολούν τους κατοίκους της.

Η ΕΡΤ πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Να εξυγιανθεί, καμμιά αντίρρηση. Αλλά χωρίς λουκέτο – γιατί στη προκειμένη περίπτωση το λουκέτο δεν αποτελεί λύση, αλλά κόλαφο, όχι μόνο για το ανίκανο πολιτικό μας σύστημα, αλλά για την ίδια τη ελληνική κοινωνία.

Μέσα ενημέρωσης και προπαγάνδας

Μέσα ενημέρωσης και προπαγάνδας

 

Του Ηλία Σταμπολιάδη*

 

Ένα αντιλαϊκό σύστημα χρειάζεται τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης για να καθοδηγεί την κοινή γνώμη. Στα ανεξάρτητα έθνη κράτη η εκάστοτε κυβέρνηση ταυτίζεται με το σύστημα και ελέγχει τα κρατικά μέσα μαζικής επιρροής με τα οποία ασκεί τη δική της προπαγάνδα και εξισορροπεί τα ιδιωτικά σε περίπτωση που αυτά αντιπολιτεύονται. Με την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία ο  έλεγχος των μέσων μαζικής προπαγάνδας αλλάζει κυρίους και δίδεται η ευκαιρία να ακούγονται απόψεις διαφορετικές από αυτές του οικονομικού κατεστημένου που ελέγχει τα ιδιωτικά.

Η σημερινή Ελλάδα ευρίσκεται υπό την κατοχή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και η πλήρης υποταγή της σε αυτό απαιτεί και τον πλήρη έλεγχο τόσο των κρατικών όσο και των ιδιωτικών μέσων προπαγάνδας. Με τα αντιλαϊκά μέτρα που επιβάλλονται υπάρχει ο κίνδυνος να ανέλθουν στην εξουσία κόμματα μη ελεγχόμενα από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και μέχρι τις επόμενες εκλογές πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ώστε αφενός να προλάβουν να εκβιάσουν την κοινή γνώμη και αφετέρου σε περίπτωση αστοχίας στις εκλογές να ασκούν αντιπολίτευση στην τυχούσα κυβέρνηση που θα ήθελε να εναντιωθεί στο διεθνές σύστημα.

Το πείραμα της Ελλάδος είναι πολύ σημαντικό για αυτούς, όπως απέδειξαν και τα δήθεν λάθη του ΔΝΤ, την εμπλοκή του οποίου είχε ζητήσει η κα Μέρκελ για να δώσει την τεχνογνωσία του στη σωτηρία των δανειστών που κινδυνεύουν από πτωχεύσεις υπερχρεωμένων κρατών. Η Ελλάδα, αν και μωρή, είναι κληρονόμος του πολιτισμού που δίνει αξία στο ανθρώπινο πρόσωπο. Η εξαφάνιση της θα επιτρέψει στις δυνάμεις οικονομικής εξουσίας να αλλοιώσουν αυτόν τον πολιτισμό και να χειρίζονται τους πληθυσμούς ως άτομα συνόλων οικονομικών μονάδων και όχι σαν πρόσωπα κοινωνούντων ανθρώπων.

Η κατάληψη της ΕΡΤ από τα ΜΑΤ και ο βάρβαρος εκδιωγμός των εργαζομένων από το κτίριο σε αυτό το σχέδιο αποσκοπεί. Η δικαιολογία για την μείωση των δημοσίων υπαλλήλων και η δήθεν προσέλκυση επενδύσεων δεν  πείθουν πλέον ούτε τους πλέον ανόητους. Οι επενδύσεις είναι ωφέλιμες για τον τόπο μόνο όταν  αυξάνουν την παραγωγικότητα και μειώνουν το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών, ενώ συγχρόνως βοηθούν στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και όχι σε βάρος αυτού. Δεν θέλουμε την ευημερία των αριθμών, όπως συμβαίνει στην Κίνα και την Ινδία αλλά τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων.

Μέχρι τώρα ο εχθρός ήταν αόρατος, κρυμμένος στη θολούρα οικονομοτεχνικών όρων που δεν καταλαβαίνει ο λαός, ιδίως όταν έχει υποστεί  εκμαυλισμό από τους προδρόμους της καταστροφής. Σήμερα ο εχθρός έχει αποθρασυνθεί και νομίζοντας ότι έχει φθάσει στο  τελικό στάδιο κυριαρχίας του δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, πολύ χειρότερο και από αυτό της Χρυσής Αυγής που μέχρι τώρα την χρησιμοποιεί σαν το φόβητρο για να μην ξεφύγει ο κόσμος από τον μονόδρομο της αυτοκαταστροφικής υπακοής. Η αντίσταση στα σχέδια του εχθρού δεν είναι συνδικαλιστικό ζήτημα υπεράσπισης μιας μερίδας εργαζομένων, αν και από ότι καταλαβαίνουμε η παρουσία τους σε τέτοιο πόστο, κατά πλειοψηφία, ενέχει την υπόνοια κομματικής εύνοιας. Η αντίσταση αποτελεί εθνικό καθήκον κατά των κατακτητών και των διορισμένων κυβερνήσεων τους.

* Ηλίας Σταμπολιάδης, Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης,   Εν πλω προς Χανιά 11/6/2013