Το τρίγωνο της αδικίας…

Του παπα Ηλία Υφαντή

​

Μιλάμε, συνήθως, για τους υπουργούς ή τους λειτουργούς της, λεγόμενης, Δικαιοσύνης. Ενώ στην πραγματικότητα δεν πρόκειται, παρά για τους υπουργούς και λειτουργούς της Νομιμότητας. Η οποία Νομιμότητα μπορεί, συχνά, να έχει μικρή ή και μηδαμινή σχέση με την αληθινή Δικαιοσύνη. Αν δεν βρίσκεται σε κατάφωρη αντίθεση και δεν έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με αυτήν. Σχετικά, ιδιαίτερα, με τους λειτουργούς της, λεγόμενης, Δικαιοσύνης, η πραγματικότητα μας λέει ότι είναι εγκλωβισμένοι-για να μιλήσουμε χονδρικά- μέσα σε ένα: «τρίγωνο αδικίας».

Συνέχεια →

Ολοκλήρωση εργασιών Συνεδρίου Ψαλτικής

Από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου

Τομέας ψαλτικής και Μουσικολογίας

Ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Πέμπτης 3ης Ιουλίου οι εργασίες του 1ου Διεθνούς Διεπιστημονικού Μουσικολογικού Συνεδρίου με τίτλο «Η Ψαλτική Τέχνη ως αυτόνομη επιστήμη», που διοργανώθηκε από τον Τομέα Ψαλτικής Τέχνης και Μουσικολογίας της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου.

Συνέχεια →

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Η Εκκλησία είναι θεοΐδρυτος οργανισμός, ο οποίος τονίζει το δισυπόστατο του ανθρωπίνου προσώπου, ότι δηλαδή ο άνθρωπος αποτελείται από πνεύμα (ψυχή) και σώμα. Αν κατά καιρούς βρέθηκαν κάποιοι που υποτίμησαν το σώμα, επηρεασμένοι από την πλατωνική αντίληψη, οι Πατέρες της Εκκλησίας έσπευσαν να εξυψώσουν αυτό αναλύοντας το του Αποστόλου Παύλου ότι αποτελεί ναό του Αγίου Πνεύματος. Βέβαια όσοι είναι αμέτοχοι του ευαγγελικού και πατερικού λόγου εύκολα μπορούν να διολισθήσουν στην προβολή της αντιπαλότητας μεταξύ πνεύματος και ύλης (σάρκας). Όλα ξεκινούν από την κατάχρηση των όρων πνεύμα και πνευματικός. Ζην πνευματικά σημαίνει για την Εκκλησία ζην κατά Χριστόν. Ζην σαρκικά σημαίνει ζην ενάντια στο θέλημα του Χριστού ακόμη και όταν δεν υπηρετούμε δουλικά το σώμα, γι’ αυτό και χαρακτηριζόμαστε από τους εν τω κόσμω ως πνευματικοί. Ο εγωισμός, η υπερηφάνεια, η κενοδοξία και η αλαζονεία είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κατά σάρκα ζην.

Συνέχεια →

Εθνική Τράπεζα, λίκνο διεθνούς κερδοσκοπίας

Του Λεωνίδα Βατικιώτη*

Όσα συνέβησαν στο ελληνικό χρηματιστήριο στα μέσα Μαΐου με επίκεντρο την μετοχή της Εθνικής Τράπεζας, χωρίς να ιδρώσει το αφτί κανενός εισαγγελέα, θα αποτελούσαν απλώς ένα ακραίο παιχνίδι κερδοσκοπίας. Δυστυχώς αποτελούν την επίσημη πρώτη στα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν όχι μόνο στις τράπεζες αλλά στο σύνολο σχεδόν της ελληνικής οικονομίας, τουλάχιστον στις σημαντικότερες επιχειρήσεις της, από τη στιγμή που τον τόνο στην ελληνική αγορά κεφαλαίων ανέλαβε να δώσει η άγρια κερδοσκοπία αξιοποιώντας τα εκατομμύρια που επένδυσε σε ελληνικές μετοχές και τις τράπεζες.

Συνέχεια →

Ο μύθος της ανερχόμενης Κινεζικής υπερδύναμης

Του Τάκη Φωτόπουλου*

Ένας ευρύτατα καλλιεργούμενος μύθος από την Υπερεθνική Ελίτ (αλλά και την κοινοβουλευτική Χούντα που πρόσφατα βρήκε την… σωτηρία μας στις Κινεζικές επενδύσεις) είναι αυτός της Κινεζικής υπερδύναμης. Με αυτό τον τρόπο, η Υ/Ε συγκαλύπτει την πραγματική μονοπώληση της οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, ενώ συγχρόνως καλλιεργεί και τον παράπλευρο μύθο ενός δήθεν πολύ-πολικού κόσμου, που τον πιστεύουν ακόμη και οι Κινέζοι και οι Ινδοί! Όμως, σήμερα, ακόμη και η Ρωσία που έχει καλύτερες οικονομικές προϋποθέσεις από αυτές τις χώρες (λόγω του μεγαλύτερου βαθμού οικονομικής αυτοδυναμίας της), αλλά και πολιτικό-στρατιωτικές προϋποθέσεις (λόγω του Σοβιετικού παρελθόντος της), ανακαλύπτει ότι δεν έχει επιλογή παρά να υποκύπτει στις θελήσεις της Υ/Ε, η οποία μπορεί και τιμωρεί με οικονομικές κυρώσεις ακόμη και τον Πούτιν, όπως χθες τον Σαντάμ και τον Καντάφι (τους οποίους ήδη ξεφορτώθηκε) τον Ασσάντ και τους αγιατολλάδες.

Συνέχεια →

Να συνεχίσουμε το δρόμο των αντιστάσεων

Του Ηρακλή Πυλαρινού*

Η χρονιά που πέρασε χαρακτηρίστηκε από δυο κορυφαία γεγονότα στο χώρο της εκπαίδευσης. Το πρώτο αφορά τους εκπαιδευτικούς και το δεύτερο την πορεία αποδόμησης και αλλαγής προσανατολισμού του δημόσιου σχολείου.

Για το πρώτο χαρακτηριστικά είχαμε:

Συνέχεια →

Δεν υπάρχει άλλη ελπίδα σωτηρίας για την ανθρωπότητα…

Τηλεφωνική συνέντευξη Φώτη Τερζάκη* [στην ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ ΠΑΤΟΥΛΗ]**

Κρ. Π.: Στα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών με την άνοδο της Ακροδεξιάς, βλέπουμε ότι ο κόσμος προσφεύγει όλο και περισσότερο σε λογικές αυτοδικίας (προφανώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην κρατική Δικαιοσύνη) όσο και εθνικισμού (προφανώς τίθεται το θέμα εθνικής ανεξαρτησίας – κυριαρχίας). Πώς ερμηνεύετε αυτές τις στάσεις;

Φ. Τ.: Δεν ξέρω αν έχω απάντηση, γιατί και μένα με βασανίζει το θέμα. Σίγουρα υπάρχει μια συνιστώσα άκρως ανορθολογική στις αντιδράσεις του κόσμου. Και αυτή φοβάμαι ότι είναι θέμα αρμοδιότητος ψυχιάτρου, περισσότερο, παρά πολιτικής ανάλυσης. Παρ’ όλ’ αυτά υπάρχει και μία ορθολογική διάσταση την οποία τουλάχιστον μπορούμε να επισημάνουμε.

Συνέχεια →

Η  καλή και η κακή πολιτική

Του παπα Ηλία Υφαντή

​Ο Σ/τος Αιτ/νίας, που μου απαγόρευσε το κήρυγμα, δεν με έχει ακούσει ούτε μια φορά να. Απλά άκουσε τα όσα του είπανε οι κοσμικοί και θρησκευάμενοι ρουφιάνοι. Και με τη βάση αυτή «αποφάσισε και διέταξε» την απαγόρευση.

Και αυτό συνιστά βαρύτατο σφάλμα  και ελάττωμα. Να ακούς, δηλαδή, μόνο τους ρουφιάνους και όχι κι εκείνους, εναντίον των οποίων οι ρουφιάνοι εκτοξεύουν το δηλητήριό τους.

Συνέχεια →

Συνειδητή προδοσία στη Θράκη

Του Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

 Διάβασα μέ πολλή προσοχή τό κείμενο τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου σχετικά μέ τά ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν στήν Θράκη. (Σημείωση από τΜτΒ: Η εκλογική συμπεριφορά της μουσουλμανικής Μειονότητος στις Ευρωεκλογές του 2014).

Τούς προβληματισμούς του καί τά ἀμείλικτα ἐρωτήματά του. Παρετήρησα καί ὅσα διαδραματίσθηκαν τήν περίοδο ἐκείνη.

Παρακολουθῶ ἀπό χρόνια τό ἔγκλημα τό ὁποῖον συντελεῖται εἰς βάρος τῆς Θράκης ὄχι ἀπό κάποιους ξένους, ἀλλά ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία καί πιό συγκεκριμένα ἀπό τούς ἕλληνες βουλευτές τῆς περιοχῆς οἱ ὁποῖοι ἀνταλλάσουν τήν ἐκλογή τους μέ τήν ἐκχώρηση δικαιωμάτων καί τήν παράδοση ὅλου τοῦ Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ εἰς τήν ἐξουσία τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου.

Συνέχεια →

Κάτω από το λούστρο*

Του Γιάννη Στρούμπα

Χώρος περιχαρακωμένος, κλειστός. Κλίμα πολικό. «Ο χειμώνας έρχεται σούρνοντας/ και σκαρφαλώνει στις πλάτες μου», επιβεβαιώνει το ποιητικό υποκείμενο, προεκτείνοντας τον χειμώνα από τον εξωτερικό στον ατομικό του εσωτερικό χώρο. Η βαρυχειμωνιά είναι ψυχική κι αποτυπώνεται στον εγκλεισμό του ποιητικού ήρωα στον εαυτό του και στην εσωστρέφειά του: «κι εγώ βαρέθηκα να γυρίζω έξω./ Αυτήν τη χρονιά θα μείνω σπίτι/ […] Παρέα με το ραδιοφωνάκι μου». Η παθολογική αυτή κατάσταση ορίζεται ήδη από το εναρκτήριο ποίημα με τον τίτλο «Εξώφυλλο» στη συλλογή «Α΄ Παθολογική» του Δραμινού ποιητή Δημήτρη Πέτρου, που είναι και η πρώτη του ποιητική απόπειρα.

Συνέχεια →