ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΑ ΠΟΛΛΑ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Το διεθνές νομισματικό ταμείο αναγνώρισε το λάθος του στον υπολογισμό κάποιου δείκτη. Για τους αμύητους στα οικονομικά ο δείκτης είναι άνευ νοήματος. Η προσοχή επικεντρώνεται, όπως είναι λογικό, στο λάθος. Ώστε και οι τρομεροί οικονομικοί εγκέφαλοι διαπράττουν λάθη ικανά να τελματώσουν την οικονομία μιας χώρας αντί να φέρουν την ανάκαμψη, όπως είναι το ποθούμενο, υποτίθεται, για όλους, χειρουργούμενους και χειρουργούς;

Είναι καιρός οι λαοί να πάψουν να εκδηλώνουν παροιμιώδη αφέλεια έναντι των ισχυρών και των επιδιώξεών τους. Το ΔΝΤ είναι αυτό καθ’ εαυτό ένα λάθος. Δεν οφείλεται αυτό στην ανεπάρκεια των στελεχών του ούτε και στην αδυναμία των μεθόδων υπολογισμού των διαφόρων οικονομικών συντελεστών.

Συνέχεια →

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Το εφαλτήριο ενός αριστερού πολιτικού ρεύματος διεξόδου

Του Τριαντάφυλλου Σερμέτη*

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή στην οποία βιώνεται μια ριζική εκκρεμότητα της πολιτικής κατεύθυνσης της χώρας. Είναι επιτακτική ανάγκη να αναδυθεί,  μέσα από τη μηδενιστική απαξιακή κατάσταση  του γίγνεσθαι, εκείνο το κοινωνικό και συλλογικό υποκείμενο, με τα κατάλληλα αξιολογικά στοιχεία, που θα δώσει την πολιτική διέξοδο και θα οικοδομήσει  τη νέα μεταπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ως πολιτικός φορέας, έχει αναλάβει το εγχείρημα  να οδηγήσει τη χώρα σε μια μεταβατική κατάσταση διεξόδου, καταρχήν από αυτή την κρίση, και να οδηγήσει την κοινωνία στον τελικό στόχο του σοσιαλισμού.

Συνέχεια →

Αφορισμός!…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Ο Χριστός είχε χορτάσει τους πεινασμένους. Είχε γαληνέψει τη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Αλλά και απαλλάξει τους ανθρώπους απ’ τη φουρτούνα των ασθενειών. Και πολλών άλλων προβλημάτων… Δεν μπορούσε όμως ν’ απαλλάξει τους γραμματείς και τους φαρισαίους απ’ τη φουρτούνα της υποκρισίας τους και της διαστροφής τους.

Συνέχεια →

Είναι αναστρέψιμη η καταστροφή;

Του Τάκη Φωτόπουλου*

Ενώ η καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων συνεχίζεται και εντείνεται, με περίπου 4 εκ των πολιτών (σχεδόν το 40% του πληθυσμού) να έχουν ήδη φτωχοποιηθεί, την ανεργία να αγκαλιάζει σχεδόν 60% των νέων και την Υγεία, και Εκπαίδευση να καταρρέουν, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, που (μέσω της ένταξής μας στην ΕΕ) είναι η απώτερη αιτία της καταστροφής αυτής, επίσης προχωρά αλματωδώς. Έτσι, μόλις ανακοινώθηκε ότι ΕΕ και ΗΠΑ θα ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για μια υπερατλαντική συμφωνία ελευθέρου εμπορίου που ανοίγει το δρόμο για τη μεγαλύτερη, στην Ιστορία, εμπορική συμφωνία  ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών εμπορευμάτων.

Συνέχεια →

Τρεις Ιεράρχες και σχολείο σήμερα…

Του Γιώργου Μάλφα*

Βασίλειος ο Μέγας, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος ο Θεολόγος: συμπιέζεται η αγιότητα σε βιβλία και ομιλίες, σε αργίες και επετείους. Πάντα μας διαφεύγει…

Τους «Προστάτες της Παιδείας και των Γραμμάτων» τιμά ράθυμα και υποκριτικά η δημόσια εκπαίδευση, σε μια συγκυρία για τον τόπο καταθλιπτική: Χειμάζεται η έρημη πατρίδα, δοκιμάζονται οι αντοχές του λαού μας. Βλέπεις την απελπισία στα μάτια των απολυμένων, των ανθρώπων που ψάχνουν για δουλειά. Κρυώνεις στα καταφύγια των αστέγων. Ντρέπεσαι για την εξαθλίωση των συνταξιούχων. Συνήθισες στη θέα των σκιών τα βράδια που ψάχνουν στα σκουπίδια. Κουράστηκες να μετράς αυτοκτονίες, δολοφονίες, ρατσιστικά εγκλήματα.

Συνέχεια →

Το Ιερατείο του ΔΝΤ και τα αδιόρθωτα…

Του Δημήτρη Καζάκη

Έχουμε κυριολεκτικά πήξει από «μετά Χριστόν προφήτες». Μέχρι και το ΔΝΤ εμφανίστηκε μετανοημένο για τα «λάθη» που έκανε. Δείτε τι είπε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον Τζέρι Ράις. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του ΔΝΤ ήταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής του, που φαίνεται ότι κόστισε – από κοινού με άλλα προβλήματα που εντοπίστηκαν στο ελληνικό πρόγραμμα – δισ. ευρώ στον ελληνικό λαό. Σε ερώτηση της «Ημερησίας» (1/2/2013), για το λάθος που παραδέχθηκε αρχικά ο επικεφαλής των οικονομολόγων Ολιβιέ Μπλαντσάρ και στη συνέχεια η γενική διευθύντρια Κριστίν Λαγκάρντ, ο εκπρόσωπος Τζέρι Ράις, δήλωσε:

Συνέχεια →

Ευτυχώς που δεν φύγαμε από το ευρώ

Του Γιάννη Κυριακάκη*

Φαντάζεστε τι θα είχαμε πάθει αν φεύγαμε από το ευρώ; Όχι θέλω να το φανταστείτε, έστω και για λίγο. Εφιάλτης σκέτος.

Πρώτο και κύριο, δεν θα είχαμε πετρέλαιο να ζεσταθούμε. Η κατανάλωσή του θα ήταν μειωμένη από πέρυσι μπορεί και 80% ! Άσε που η τιμή του θα είχε εκτοξευτεί στα 1,3 – 1,35 ευρώ το λίτρο.

Γιατί μήπως θα είχαμε να πληρώσουμε  το ρεύμα; Οι διακοπές ηλεκτροδότησης θα πήγαιναν σύννεφο. Μπορεί και 30.000 διακοπές μηνιαίως. Και λίγες λέω!

Συνέχεια →

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παράγει περισσότερη φτώχεια από ό,τι συνοχή

[με αφορμή την επίσκεψη του Επιτρόπου Γιοχάνες Χαν στην Πάτρα και την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας]

Του Βασίλη Χατζηλάμπρου

Εκατόν είκοσι εκατομμύρια άνθρωποι τελούν υπό την απειλή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε κατάσταση «οξείας υλικής στέρησης», δηλαδή πείνας, εκ των οποίων τα 25,4 εκατομμύρια είναι παιδιά. Τα προαναφερθέντα στοιχεία αφορούν στην Ευρώπη των «27», και καταγράφονται στην έκθεση της Eurostat που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβρη του 2012.

Είναι απορίας άξιο για ποια ακριβώς «μελλοντική πολιτική συνοχής» μιλά ο Ευρωπαίος Επίτροπος Γιοχάνες Χαν, ο οποίος διάλεξε την Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα για να εγκαινιάσει τη σειρά επισκέψεών του στις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας.

Συνέχεια →

Τα αποτελέσματα των πρώτων αξιολογήσεων είναι γεγονός

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Πάλι, κατ’ αποκλειστικότητα, εξασφαλίσαμε τα πρακτικά που αναφέρονται στα πορίσματα των πρώτων αξιολογήσεων των εκπαιδευτικών Γεωργίου Τρεχόπουλου (ΓΤ) και Νίκου Εξόριστου (ΝΕ).

Να υπενθυμίσουμε ότι η επιτροπή αξιολόγησης απαρτιζόταν από τον ίδιο τον υπουργό (ΥΠ) και τους υφυπουργούς του (ΥΦ), από πέντε περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης (ΠΔΕ) και από εφτά σχολικούς συμβούλους (ΣΣ).

Συνέχεια →

Απόγνωση δίχως λύτρωση

Του (παπα) Κώστα Ε. Μπέη*

Την περασμένη εβδομάδα, ύστερα από σύντομες εμφανίσεις μου στις πρωινές εκπομπές των φίλων Γιώργου Παπαδάκη και Γιώργου Αυτιά, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με κατέκλυσε με τα μηνύματα απόγνωσης πλήθους ταλαίπωρων συμπατριωτών μας, που προδήλως νιώθουν διπλή την τραγωδία της φτώχειας τους, καθώς εκείνων η πονεμένη φωνή χάνεται μέσα στην αδυσώπητη ανωνυμία.

Το ελάχιστο λοιπόν που μπορώ να κάνω είναι, με την καλοπροαίρετη συγκατάθεση της διεύθυνσης της «Ε», να μεταφέρω σήμερα, κατ’ εξαίρεση, σε τούτην εδώ τη φιλόξενη στήλη, κάποιον στοιχειώδη απόηχο από τη διαρκή τραγωδία των απελπισμένων:

Συνέχεια →