Για τη στάση της νεολαίας απέναντι στο Χριστό και την Εκκλησία

Ποιοι ευθύνονται για την αρνητική στάση της.

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

 α. Εισαγωγή.

 Το θέμα «η σημερινή νεολαία απέναντι στο Χριστό» είναι δύσκολο και φλέγον πρόβλημα. Γιατί ενώ οι νέοι άνθρωποι, η νεολαία δηλαδή, είναι πάντοτε οι απεσταλμένοι του Θεού, που ευδοκεί να συνεχίσουν την ιστορία της ανθρωπότητας, η σύγχρονη νεολαία δείχνει πως αρνείται τον απεσταλμένο Του στον κόσμο Ιησού Χριστό.

Αυτό είναι το δράμα της «πεσμένης» ανθρωπότητας, της απομακρυσμένης από την κοινωνία της αγάπης με την Αγία Τριάδα.

Συνέχεια →

Ο άγιος ληστής…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Η ιστορία είναι απλή: Οι μαθητές του Χριστού άκουσαν τη διδασκαλία και είδαν τα θαύματα του. Ο ληστής ούτε άκουσε τη διδασκαλία ούτε είδε τα θαύματά του. Όλα κι όλα, όσα είδε και άκουσε, ήταν αυτά, που συνέβησαν και ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια της σταύρωσης.

Συνέχεια →

Οι λυγμοί της πόρνης και του πατέρα τα δάκρυα και του πατέρα τα δάκρυα

 Του Γιώργου Μάλφα*

Το βράδυ της Μ. Τρίτης ως γνωστόν, στους ναούς των Ορθοδόξων όπου γης, ψάλλεται το περίφημο τροπάριο της Κασσιανής. Το απόλυτο αυτό αριστοτέχνημα λόγου και μέλους στο οποίο η χαρισματική βυζαντινή υμνογράφος εξέφρασε με τρόπο ακραία αληθινό και ποιητικά μοναδικό, τον καημό και το πάθος της «αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός».

Συνέχεια →

To α- της στέρησης των ιερών…

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Όμορφα τα θετικά προτάγματα.

Πάντα ζωή θλιμμένη

ζωογονούν

με ρόδα εύμορφα και φωτεινά.

Ελπίδες με τρόπους τραχείς, άφοβα

 αποζητούν,

μ’ αγκάθια άοσμα και μυτερά.

Συνέχεια →

Περί κράτους και δη Ελλαδικού…

(Ιδιόμορφη δοκιμή βιβλιοπαρουσίασης)

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Πολλοί σήμερα (Σ. Σ. η συγγραφή έγινε το 1985) μιλάμε για τη μεγάλη κρίση του τέλους του αιώνα μας. Έτσι τολμάμε πολλοί να εκτιμήσουμε την πιο πιθανή εκδοχή της έκβασης αυτής της κρίσης. Και άλλοι πιο ριψοκίνδυνοι να προβλέψουμε… 

Συνέχεια →

Η πολιτική ανηθικότητα της αγάπης

 Του Βασίλη Ψύλλη            

Το «ηθος ανθρωπωι δαιμων» (Ηράκλειτος, απ. 119 Diels) επιπόλαια μεταφράζεται σαν «η συνήθεια (ηθική κατάσταση) είναι για τον άνθρωπο θεός (απόλυτη αρχή)». αλλά τι είδους θεός/αρχή;

Συνέχεια →

Ελληνοχριστιανικά…

 Του παπα Ηλία Υφαντή

Λένε πως στην Ελλάδα «είσαι ο, τι δηλώσεις». Φαίνεται όμως ότι για κάποιους ισχύει και το είσαι «ο, τι σε δηλώσουν» εκείνοι… Μιλάς, για παράδειγμα, για κοινωνική δικαιοσύνη. Και σπεύδουν να σε βαφτίσουν κομμουνιστή, μαρξιστή, αναρχικό και άλλα παρόμοια. Ανάλογα με το ποια ταμπέλα τους βολεύει κάθε φορά.

Συνέχεια →

Άντε από ‘δω  λογάδες…  (Άγε νυν οι λέγοντες..)

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

 Μετά από ένα απρόσμενο στους πολλούς άγριο ξέσπασμα – νέα μορφή εξέγερσης – της ελληνικής νεολαίας αυτή τη φορά πολλά ακούγονται ακόμα, ένθεν κακείθεν. Ο θυμός εκφράστηκε βίαια απέναντι στο κυρίαρχο «Λόγο» του ευρωπαϊκού και όχι μόνο συστήματος.

Συνέχεια →

Σχολικός αθλητισμός  – Μύθοι & πραγματικότητα

Του  Παν.  Χ.  Κάρδαρη

Είναι αρκετά χρόνια τώρα, που ο κλάδος των εκπαιδευτικών της Φ.Α προσπαθεί  να ανακαλύψει το βαθύτερο νόημα οργάνωσης και τελικά διεξαγωγής των σχολικών αγώνων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, έτσι όπως τουλάχιστον  ορίζουν οι σχετικές υπουργικοί εγκύκλιοι.

Αγώνες, που ειδικά στα Λύκεια, πριμοδοτούν τους καλύτερους μέχρι και με ελεύθερη εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Αγώνες, που οι τελικές τους κυρίως φάσεις λαμβάνουν χώρα υπό το φόβο της φαρμακοδιέγερσης, αναγκάζοντας πρόσφατα την πολιτεία να προβεί ακόμα και σε νομοθέτηση-θέσπιση  αnti-dopping controls.