Στα σπήλαια νεόφτωχων τ’ άστρο ακουμπά
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Σπήλαιο της εργασίας ο βάλτος,
σπήλαιο η αίθουσα των μαθητών
και το σπίτι σε σπήλαιο μεταμορφώθηκε
από τους σκώληκες κεφαλαιο-κατακτηκτών.
Των αλόγων ζώων γίνηκε φάτνη
και της δήθεν βουλής το κατάλυμα.
Δήθεν τρεις μάγοι, δηκτικοί, δώρα λογιστικά
των δανειστών, της ύφεσης το μέλημα.
Για την άλλη όψη της Κέρτεζης, τη θανατερή
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*
Όσο και αν τα φαινόμενα απατούν, όσο και αν οι καστανιές ξεκουράζουν, όσο και αν τα ξεχειλίζοντα νερά κελαηδούν στο νού, όσο αν τα ξωκκλήσια ενώνουν Γη με Ουρανό, δεν μπορούν να ξορκίσουν κάθε θανατερό…
Η εκκλησιαστική πορεία ραγδαίας εκκοσμίκευσης, η θεοποίηση του χρήματος, οι ανάγκες από τα χρέη, η εμπορευματοποίηση της χαράς, η ιδεολογικοποίηση του εύκολου χρήματος, η πολιτισμική δήθεν διάσταση των χρηματικών βραβείων σε παιχνίδια τύχης μόλυναν ακραία το αγαπημένο μας χωριό.
Αποκούμπια του πνεύματος, τρία… Πολυτεχνείο 2011
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Το είδα ναι, να κυκλοφορεί παντού.
Σήμερα τ’ άκουσαν αυτιά μικρών πολλά,
ενώ τα μυαλά σε δίνες τ’ άλεθαν
με φόβο και δέος στην αρχή. Μετά η ελπίδα.
Γέροντά μας αντίδωρε, ανίκητε και σιωπηλέ*!
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Περίμενες με την υπομονή,
την γλυφή,
της αντίστασης το φύτρο
να αναδύεται στο φως του ήλιου.
Στο καροτσάκι προχθές σκυφτός,
εδεήθης
της ανάστασης τον οίστρο,
να ταξιδεύει γοργά στον Ήλιο.
Μνήμες να περικυκλώνουν προδότες….
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Μνήμες ζωντανές στους οφθαλμούς
της αλλοτριωμένης ψυχής μας,
μα ακόμα ζωντανής στ’ όνειρο.
Μνήμες ηρωικές συζητάμε
στις περίεργες πλατείες
συγκρότησης του νέου συλλογικού.
ΣΙΓΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΩ 32 Παπαγαλάκια
[Απάντηση από 33 της …. Δυτικής Ελλάδας]
Πριν λίγες μέρες, 32 Υπηρέτες του Συστήματος, που συστήθηκαν ως ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, βγήκαν στο Κλαρί για να εμψυχώσουν την Ευρωπαϊκή και ντόπια Παρασιτική άρχουσα Τάξη.
Του σκύλου η ρόδινη θρυαλλίδα
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Επίμονα βγάζει τις δικές του κραυγές,
τις σκυλίσιες,
στης ροδιάς τον περίχωρο.
Ναι αυτής της ομορφούλας,
της τρυγημένης
χρυσοκόκκινης ελπίδας.
Του ’73 τον ψίθυρο ακούω πάλι
Του Παναγιώτη Μπούρδαλα
«Όλοι ενωμένοι, όλοι ενωμένοι»,
ακούστηκε πίσω από τα παχιά κάγκελα.
Δίπλα – δίπλα αμούστακα και γενειοφόροι,
γυναίκες και άντρες, μετά από καιρό,
πρωτοπόροι και άκαπνοι με ένα σκοπό.
Αναδιανεμητικό ή κεφαλαιοποιητικό σύστημα;
Των Αντ. Ναξάκη, Παν. Μπούρδαλα*
α. Εισαγωγή
Στο πλαίσιο
της νέας καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης – νεοφιλελευθερισμού και των επιταγών του Διευθυντηρίου της Ε.Ε., το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό σύστημα αποτελεί ένα ακόμα κεντρικό άξονα αποδόμησης. Η στρατηγική τους αφορά την πλήρη διάλυση του κοινωνικού του χαρακτήρα (αναδιανεμητικό σύστημα αλληλεγγύης με κρατική εγγύηση) και τη πλήρη αποθέωση της ατομικής ευθύνης της νεολαίας, των ανέργων, των ημιαπασχολούμενων, των εργαζομένων και των συνταξιούχων (ανταποδοτικό-κεφαλαιοποιητικό σύστημα) μέσα στο χρόνο μιας γενιάς – 30 χρόνια. Πρόκειται για την «μετάβαση από σύστημα καθορισμένων παροχών σε αυτό καθορισμένων εισφορών» ή αλλιώς «μετάβαση από το κράτος πρόνοιας στην αγορά πρόνοιας».
Γιορτή Ευαγγελισμού
Του Παναγ. Α. Μπούρδαλα[i].
Είμαστε οι άνθρωποι του εικοστού πρώτου αιώνα, μετά τον ευαγγελισμό μιας δεκαπεντάχρονης κόρης. Είμαστε οι πολίτες, υποψήφιοι καταναλωτές πολυποίκιλων εμπορευμάτων, υλικών ή εικονικών. Είμαστε οι πατριώτες μιας πατρίδας «φύλλο και φτερό». Είμαστε οι επαναστάτες μιας κοινωνίας που δεν έχει οράματα ζωής. Είμαστε οι οικογενειάρχες που δεν γνωρίζουν τι σκέφτεται το «έτερον ήμισυ» ή τι αδιέξοδα έχουν τα παιδιά μας.