Περί χωρητικότητας…

Του Δημήτρη Τόκα*

Αγαπητοί αναγνώστες,

Είμαι δάσκαλος και έχω τη θέση διευθυντή σχολείου. Παράλληλα έχω την τύχη να βρίσκομαι στα θρανία για 40 περίπου χρόνια. Πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου και πότε και με τις δυο παράλληλα. Έχω διδάξει και διδαχθεί σε όλων των ειδών τα σχολικά κτήρια.

Και σε αυτά τα υπέροχα νεοκλασικά που κατασκευάστηκαν ενάμιση αιώνες πριν, και σε κτήρια της δεκαετίας του 60, και σε άλλα της δεκαετίας του 90, που μάλιστα λόγω κακοτεχνιών των εργολάβων δεν κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα με το σεισμό, αλλά και στου τελευταίου τύπου εκπαιδευτικά διδακτήρια, τις περίφημες  προκατασκευασμένες, μεταλλικές κατασκευές που ονομάζουμε «προκάτ» και που αποδείχτηκαν ως το πιο «διαδεδομένο», «σύγχρονο», «επίτευγμα» της σημερινής ελληνικής εκπαίδευσης.

Συνέχεια →

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Αλλάζουμε αλλάζοντας τον κόσμο»,

Μαρξ, τρίτη θέση για τον Φόυερμπαχ

Πρώτη φορά μετά το 1949, η αριστερά βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορικής εξέλιξης. Από τον τρόπο που η ηγεσία της, και ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ, θα διαχειρισθούν την κατάσταση, εξαρτάται το μέλλον, ενδεχομένως η ίδια της η ύπαρξη. Θα επηρεασθεί, ίσως καθοριστικά, η τύχη της δημοκρατίας και της χώρας.

Συνέχεια →

Make Love … Συμπλήρωμα

Συμπληρωματικά πάνω στην προηγούμενη ανάρτηση-ομιλία για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών*:
«Make Love not Lesson: ΚΑΝΤΕ ΕΡΩΤΑ, ΟΧΙ ΜΑΘΗΜΑ»

Του Διονύση Παπαχριστοδούλου

1. Ερωτολογίας συνέχεια …

Σύμφωνα με τα συνήθη ερμηνευτικά στερεότυπα για τους Τρεις Ιεράρχες, ο Γρηγόριος θεωρείται ευαίσθητος ποιητής, ενώ ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούνται της κοινωνικής δράσης, όμως κι αυτοί δεν υστερούν στην «ερωτολογία»:

Συνέχεια →

Δεν κρυβόμουν από κανέναν!

Του Γιώργου Κιμούλη

«Αγαπητοί μου φίλοι,

Mετά από αυτήν την προσπάθεια  «δημόσιου εξευτελισμού» μου, που δεν αποκλείεται να έδωσε χαρά σε αρκετούς,  αναγκάζομαι με τη σειρά μου να  δώσω κι εγώ μία  απάντηση.

Οι κατασταλτικές δυνάμεις δεν εμποδίζουν πλέον τους ανθρώπους να εκφραστούν,  αλλά αντιθέτως τους αναγκάζουν να εκφράζονται. Παρόλο που είναι αναξιοπρεπές, να μιλάς για τον εαυτό σου, πιστεύω πως πρέπει να το κάνω, γιατί και η προβοκάτσια έχει τα όρια της.

Συνέχεια →

Η Αποκάλυψις του Παύλου*

Του Γιάννη Στρούμπα

Μνήμη Παύλου Μάτεσι

Μια θανατηφόρος μεταδοτική ασθένεια ενσκήπτει στην πρωτεύουσα του Έθνους. Εκδηλώνεται για πρώτη φορά στην Κρατική Βουλή. Έκτοτε εξαπλώνεται ραγδαία και σπέρνει τον θάνατο σ’ όποιον συναντά στο διάβα της. Η μετάδοση της νόσου συνοδεύεται από φυσικά κι αφύσικα συμβάντα που υπάγονται στη διασάλευση της καθεστηκυίας τάξης.

* α΄ δημοσίευση: εφημ. «Αντιφωνητής»,  αρ. φύλλου 292, 1/4/2010.

Συνέχεια →

Η παραμόρφωση είναι όλη δική μας

[Λόγια καθηγητή…]

Του Χρήστου Ιωαννίδη*

* Λέγομαι Χρήστος Ιωαννίδης. Είμαι καθηγητής στη μέση εκπαίδευση εδώ και 23 χρόνια και υπεύθυνος του περιοδικού «Schooligans» και του μαθητικού φεστιβάλ «Schoolwave«. Γνώρισα τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο για τρία χρόνια (2005-2008). Ήταν μαθητής μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης.

Είμαι σοκαρισμένος από την είδηση της εμπλοκής του σε ένοπλη ληστεία. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε ως εκεί. Θέλω όμως να μιλήσω για τα τρία χρόνια που τον γνώρισα ως μαθητή αλλά και ως εθελοντή στο περιοδικό.

Συνέχεια →

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ  ΠΡΟΒΛΗΜΑ*

Του Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

1. Το μεταναστευτικό πρόβλημα

Το θέμα της παρούσης εισηγήσεως αφορά το μεταναστευτικό πρόβλημα. Θέλω λοιπόν να δηλώσω από την αρχή ότι το Μεταναστευτικό Πρόβλημα δεν αφορά την Εκκλησία. Το μεταναστευτικό πρόβλημα αφορά την Πολιτεία και η επίλυσή του είναι δική της ευθύνη, πολλώ μάλλον γιατί είναι εκείνη κυρίως υπεύθυνη για την δημιουργία του και τον εκτροχιασμό του.

Συνέχεια →

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Όταν ομιλούμε ή γράφουμε για την κρίση εννοούμε την οικονομική κρίση. Κάπου κάπου όμως αντιλαμβανόμαστε τη ρηχότητα του λόγου ή της ανάλυσης και αναγκαζόμαστε να αποδεχθούμε ότι είναι κρίση βαθύτερη κρίση παιδείας. Αλλά τί είναι παιδεία; Αποδίδεται στον Αϊνστάιν η ρήση: «Παιδεία είναι ό,τι απομένει, όταν λησμονήσουμε το σύνολο των γνώσεων που αποκτήσαμε στο σχολείο». Και τί τάχα απομένει; Δεν είναι δύσκολο να συμφωνήσουμε σ’ αυτό. Απομένουν το ήθος και το φρόνημα.

Συνέχεια →

Ας γίνουμε ρεαλιστές, ας διεκδικήσουμε την …εξουσία

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απογοήτευση και δυσφορία έχουν προκαλέσει στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι «ασκήσεις  ρεαλισμού» στις οποίες μεθοδικά και σχεδιασμένα επιδίδεται το κόμμα από την επομένη των εκλογών του Μαΐου. Έκτοτε μέχρι και τη συνέντευ­ξη του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στην κρατική τηλεόραση την προη­γούμενη Δευτέρα 28 Ιανουαρίου, οι με­ταμορφώσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεαματι­κές, τροφοδοτώντας εσωκομματικές δια­φωνίες που θα κορυφωθούν στη συνεδρί­αση της Κεντρικής Επιτροπής που ξεκίνη­σε χθες και θα ολοκληρωθεί σήμερα, χω­ρίς ωστόσο να αναμένονται καν διορθω­τικές κινήσεις από τη μεριά της ηγεσίας. Το μόνο που θα γίνει θα είναι εκατέρωθεν διαβεβαιώσεις για συνέπεια από τους μεν και κόσμιες αντιδράσεις από τους δε…

Συνέχεια →

Η άγια ανυπακοή…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Κάποια αποστολικά αναγνώσματα, επιτάσσουν, όπως ισχυρίζονται, να υποτασσόμαστε στις υπερέχουσες αρχές και εξουσίες. Δεδομένου ότι τις εξουσίες τις δίνει ο Θεός. Και όποιος έρχεται σε αντίθεση με τις εξουσίες, έρχεται σε αντίθεση με τον ίδιο το Θεό… Θέση και άποψη, που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο οι διάφοροι, «ελέω Θεού», ανελέητοι απόλυτοι μονάρχες και τύραννοι, όχι μόνο του κοσμικού, αλλά και του εκκλησιαστικού χώρου. Και μπαίνει το ερώτημα: 

Συνέχεια →