Κατακλυστήκαμε από τα κυβερνητικά non papers (διαρροές που δημοσιεύονται αυτούσιες και κατευθυνόμενα).
Γεμίσαμε με ανακοινώσεις δικαίωσης εκ των υστέρων από τα παπαγαλάκια της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και φυσικά του Σόιμπλε και των λοιπών αρπακτικών.
Από κει και πέρα;
Το δέσιμο με τη γη, η επικοινωνία με το χώμα, όπως αυτά επιτυγχάνονταν σε προγενέστερους καιρούς, στη σύγχρονη εποχή έχουν καταλυθεί. Τσιμέντο κι άσφαλτος κατακαλύπτουν το χώμα, εμποδίζοντας τον άνθρωπο να βρει τις ρίζες του, στεγανοποιώντας τον κι αποξηραίνοντας τα θετικά του συναισθήματα. Οχήματα μικρά και μεγάλα, κυρίως οι νταλίκες, σκορπούν τα ψυχρά τους ντεσιμπέλ στις εθνικές λεωφόρους. Το ρημαγμένο τοπίο μουλιάζει και μουχλιάζει απ’ τη βροχή, καταδυναστεύεται απ’ το κρύο. Στο εχθρικό τούτο περιβάλλον η Τασούλα Καραγεωργίου, στην ποιητική της συλλογή «Τι γίναν οι μαστόροι;», αναζητά μία πρωτογένεια, τη ζωή «στο πρώτο κύτταρό της», στην αρχική της αγνότητα. Ο τιθέμενος στόχος απαιτεί για την εκπλήρωσή του την κατάλληλη καθοδήγηση, τη συνδρομή των «μαστόρων».
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για όποιον
δεν θέτει στον εαυτό του ερωτήματα
Κομφούκιος
Γιατί η αριστερά, σχεδόν σε όλες τις εκδοχές τις, νιώθει μια ακαταμάχητη έλξη από τον οικονομισμό, την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, τον καταναλωτισμό, την τεχνολογική πρόοδο, την ανάπτυξη σε όλες τις μεταμφιέσεις τις (βιώσιμη ανάπτυξη, λαϊκή ανάπτυξη, κλπ), ειρωνεύεται το λιτό βίο ταυτίζοντάς τον με τη λιτότητα; Γιατί η αριστερά είναι το κόμμα της προόδου και της ανάπτυξης; Η απάντηση του ερωτήματος πρέπει να αναζητηθεί στη μήτρα που τη γέννησε.
Κορυφαίοι οικονομολόγοι και πανεπιστημιακοί, συνολικά 18 σε αριθμό, μεταξύ των οποίων και οι Τζ. Στίγκλιτς και Χρ. Πισσαρίδης, υπογράφουν άρθρο που δημοσιεύεται σήμερα στη βρετανική οικονομική εφημερίδα Fianancial Times και ζητούν πραγματισμό στις διαπραγματεύσεις και επίτευξη συμφωνίας με την Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με ενδεχόμενη διάσπαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τονίζουν πως ανάπτυξη στην Ελλάδα, σημαίνει ανάπτυξη και στην ευρωζώνη.
O υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας θα πρέπει να περιμένει ψυχρή υποδοχή σήμερα, όταν θα αντιμετωπίσει τους συναδέλφους του από την ευρωζώνη σε μία ακόμη δραματική ευρωπαϊκή αναμέτρηση.
Η συμβουλή μου προς τον Γιάννη Βαρουφάκη είναι να αψηφήσει τις εξαγριωμένες ματιές και τις πλάγιες απειλές και να επιμείνει στις θέσεις του. Είναι μέλος της πρώτης κυβέρνησης της ευρωζώνης που πήρε δημοκρατική εντολή να αντιταχθεί σε ένα εντελώς δυσλειτουργικό καθεστώς, το οποίο αποδείχθηκε οικονομικά αναλφάβητο και πολιτικά αβίωτο. Για να επιβιώσει η ευρωζώνη με το σημερινό γεωγραφικό εμβαδόν της, αυτό το καθεστώς πρέπει να προχωρήσει.
Για να μπορέσει κανείς να αποκωδικοποιήσει τις πρόσφατες εξελίξεις (Σύνοδος ηγετών, τακτικό και έκτακτα Eurogroups), τις δεκάδες δηλώσεις των διαφόρων παραγόντων της ΕΕ και των Ευρωπαϊκών κρατών (που πολλές φορές φαίνονται αντικρουόμενες ακόμα και όταν εκφέρονται από το ίδιο πρόσωπο), τα δημοσιεύματα των οικονομικών και μη ΜΜΕ και τις αναλύσεις των οικονομικών αναλυτών στα διάφορα χρηματιστικά κέντρα, πρέπει να ξεκινήσει από μια οπτική γωνία πολύ διαφορετική από αυτήν που προβάλλει στις δηλώσεις του ο κ. Βαρουφάκης.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΑΔΕΛΦΩΝ
Του Κώστα Υψηλάντη
Κάποτε, στα παλιά τα χρόνια ζούσε κάποιος αγροκτήμονας που είχε 10 αγόρια. Τα αγόρια, όσο ήσαν μικρά παίζανε κυρίως πετροπόλεμο και τυχερά παιχνίδια, όλα, εκτός από το μικρότερο αδελφό που του άρεσε να ασχολείται με την φιλοσοφία και τις τέχνες. Ο πατέρας τους, τούς είχε φτιάσει και από ένα σπίτι και ένα εργαστήριο με κτήμα, και στους δυό μεγαλύτερους αδελφούς που τους άρεσαν οι κατασκευές, έφτιαξε δυό μεγάλα εργαστήρια, ενώ στο μικρότερο έδωσε ένα όμορφο, μικρό κτήμα, δίπλα στην θάλασσα.
…ο λαός έχει δικαίωμα να γνωρίζει. Έχει δικαίωμα στην ενημέρωση, ειδικά όταν του ζητείται είτε να στηρίξει μία κυβέρνηση όπως τώρα, είτε να κάνει θυσίες όπως πριν.
Η εντιμότητα στην πολιτική είναι αποτέλεσμα της δύναμης, ενώ η υποκρισία αποτέλεσμα της αδυναμίας, έλεγε ο Λένιν. Οι ώρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες και η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια πολύ δύσκολη μάχη που μόλις ξεκίνησε. Οι δυσκολίες προβλέπεται να διαρκέσουν πολύ και να ενταθούν, εάν η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να υποχωρήσει. Άρα η συμμετοχή και η υποστήριξη του λαού είναι απαραίτητη. Ο λαός όμως έχει δικαίωμα να γνωρίζει. Έχει δικαίωμα στην ενημέρωση, ειδικά όταν του ζητείται είτε να στηρίξει μία κυβέρνηση όπως τώρα, είτε να κάνει θυσίες όπως πριν.
Το μέχρι τουλάχιστον τώρα μέγεθος των πολιτικών μας –τα τελευταία πολλά χρόνια– υπήρξε σπιθαμιαίο. Πρόκειται περί ευγενικού χαρακτηρισμού, αποφεύγοντας να μιλήσουμε για εξαγορασμένους και υποτελείς –παρά το ότι υφίστανται γι’ αυτό ντοκουμέντα. Αυτό αποδεικνύεται από τα τελευταία γεγονότα –και ασχέτως της κατάληξής τους: μέσα σε δύο εβδομάδες είδαμε πράγματα που πριν μας φάνταζαν αδιανόητα.
Ο Χριστός υπήρξε το κατ’ εξοχήν αμφιλεγόμενο ιστορικό πρόσωπο. Κανένα άλλο δεν επικρίθηκε, λοιδωρήθηκε, βλασφημήθηκε και μισήθηκε τόσο αλλά και κανένα άλλο δεν αγαπήθηκε τόσο από ανθρώπους όλων των εποχών, οι οποίοι θυσίασαν τα πάντα, ακόμη και τη ζωή τους γι’ αυτόν! Συνήθως το βιολογικό τέλος ενός προσώπου θέτει τέρμα στις όποιες εμπαθείς σε βάρος του κρίσεις. Απομένουν κάποιες άλλες συναισθηματικά άχρωμες, που χαρακτηρίζουν συνήθως τους ιστορικούς ερευνητές. Βέβαια στην περίπτωση του Χριστού υπάρχει ουσιώδης διαφορά: Οι μαθητές του, τα μέλη της Εκκλησίας του, διαχρονικά διακηρύσσουν ως κεφαλαιώδες δόγμα την ανάστασή του. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο και η πολεμική κατά του Χριστού μαίνεται ως τις ημέρες μας.