Η ιερή εξέταση του 21ου αιώνα!…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Αναφερόμενοι κάποιοι, μέχρι πρότινος, στην οικονομική κρίση, μιλούσαν για «σοκ και δέος». Δυστυχώς όμως από δω και πέρα θα γίνεται λόγος και περί φρίκης. Και, όχι μόνο σχετικά με την οικονομική κρίση, αλλά και πολλές άλλες παραμέτρους της ζωής μας, που μπορεί να κάμουν τη φρίκη ασύγκριτα χειρότερη ακόμη κι απ’ αυτή, που αντιμετώπιζαν οι μεσαιωνικοί λαοί στην εποχή της ιερής εξέτασης.

Βέβαια η φρίκη αυτή δεν μας προέκυψε αιφνιδίως. Αφού έχουμε προκαταβολές της. Έτσι που να μπορούμε να παρακολουθήσουμε τα ίχνη της υποχθόνιας πορείας της:

Συνέχεια →

Τράπεζα Θεμάτων και τυποποιημένη αξιολόγηση

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Εισαγωγικά

Θα προσπαθήσω να ανοίξουμε τη συζήτηση, χωρίς ταυτόχρονα να σας βομβαρδίσω με στοιχεία. Ξέρετε αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, μιας και τα τελευταία χρόνια οι αλλαγές είναι πάμπολλες και καταιγιστικές και η απαρίθμησή τους μόνο θα μας έτρωγε πολλές ομιλίες. Έτσι, όμως μπορεί να είχαμε όλα τα κομμάτια του παζλ αλλά καμιά εικόνα. Και άνθρωποι που δεν έχουν την πλήρη εικόνα του τι συμβαίνει, δεν μπορούν να διακρίνουν το γιατί συμβαίνει και ποιος το υλοποιεί, άρα δεν μπορούν να δράσουν για να το αλλάξουν.

Οι ορειβάτες λένε: Να κοιτάς μπροστά σου για να μη σκοντάψεις. Να κοιτάς και πιο πέρα για να μη χάσεις το δρόμο. Να κοιτάς όμως και μακριά, απέναντι για να μη χάσεις το στόχο. Προτείνω να ακολουθήσουμε την ίδια μεθοδολογία

Τι είναι και τι δεν είναι η Τράπεζα Θεμάτων;

Συνέχεια →

Αφέτης των ανέμων

Του Γιάννη Ποταμιάνου*

Νηφάλιος να τοξοβολείς,

                  μα μη με ρωτάς για στόχο

όμως πάντα να ψάχνεις τη ρωγμή,

                 στη φτέρνα την ακάλυπτη

και τον τρόμο

                 στην όψη του κολλυβιστή

καθώς θα σέρνεται

                      στο άρμα σου δεμένος  

                                              Συνέχεια →

ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Τα συγκλονιστικά γεγονότα που διαδραματίζονται στις πολύπαθες χώρες Ιράκ και Συρία έφεραν για μία ακόμη φορά στο προσκήνιο τη σύγκρουση των πολιτισμών. Καθώς η θρησκευτική πίστη αποτελεί τον θεμέλιο λίθο όλων των πολιτισμών μηδέ του μηδενιστικού της εποχής μας εξαιρουμένου, παρά τις διακηρύξεις αθεΐας «επωνύμων» και «ανωνύμων», θα ήταν ευνόητο στη Δύση να κινηθεί το ενδιαφέρον για τη θρησκευτική πίστη των πρωταγωνιστών των θηριωδιών. Είναι όμως άκρως εντυπωσιακή η αποφυγή από τα κατεστημένα ΜΜΕ αναφοράς στην πίστη αυτή. Τα ΜΜΕ είναι ταγμένα στην υπηρεσία της νέας τάξης πραμάτων, η οποία προβάλλει την πανθρησκεία της νέας εποχής, σύμφωνα με την οποία όλες οι θρησκευτικές δοξασίες είναι ισόκυρες και οδηγούν στη γνώση του θεού, ενός θεού όμως κομμένου και ραμμένου στα μέτρα του καθενός από μας!

Συνέχεια →

Δίψα και πίκρα!… και ο ξυπόλυτος δάσκαλος

(+) Του Γιώργου Υφαντή*

Μικρασία. Αύγουστος 1922. Βαδίζοντας προς το Σαλιχλί, μέρα και νύχτα, χωρίς κουραμάνα αλλά προπάντων χωρίς νερό, που ήταν ο μεγάλος κίνδυνος, βρήκαμε, κατά τα μεσάνυχτα, μια λούτσα και μέσα σ’ αυτή βουβάλια. Βουτάμε τα παγούρια στις γούβες της λούτσας και πήραμε λίγο νερό. Δεν πίνονταν, γιατί βρωμούσε. Έβαλα γάζα και ρούφηξα λίγο και κρατούσα ανοιχτό το στόμα να φεύγει η βρώμα και να μην ξεράσω, αν και το στομάχι ήταν αδειανό.

Κατά το κολατσιό, φτάσαμε 5-6 χιλιόμετρα έξω απ’ το χωριό και ξεφορτώσαμε λίγο πάνω απ’ τη σιδηροδρομική γραμμή. Ένας στρατιώτης θα πήγαινε κάπου για νερό. Του ’δωσα το παγούρι μου κι ακούμπησα σ’ ένα σακί. Αποκοιμήθηκα αμέσως.

Συνέχεια →

Οι καθαρίστριες είναι πιο απαραίτητες από τους υπουργούς!

Του Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

Η ενόχληση λοιπόν της εξουσίας για την απόφαση της δικαιοσύνης αποκαλύπτει την φασίζουσα νοοτροπία της, αποκαλύπτει ότι η εξουσία διολισθαίνει προς τον αυταρχισμό και την απολυταρχία μη δεχομένη κανένα έλεγχο ακόμη και από την δικαιοσύνη.

Αυτό όμως συνιστά εκφασισμό της πολιτικής μας ζωής. Οι δικτάτορες αναστέλλουν την αυτόνομη λειτουργία των εξουσιών διότι εκείνοι μόνον γνωρίζουν πιο είναι το καλό της χώρας.

Συμβαίνει όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση το πολιτικό προσωπικό και οι άνθρωποι της εξουσίας να είναι τα ίδια πρόσωπα που κατέστρεψαν και ρήμαξαν αυτόν τον τόπο.

Συνέχεια →

Υπερεθνική τρομοκρατία

Του Τάκη Φωτόπουλου*

Ο νέος αντιτρομοκρατικός πόλεμος που ξεκίνησε η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) ― βασικά οι ελίτ των χωρών της Ομάδας των 7 που διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης ― δεν αποτελεί παρά τη συνέχεια του «μακρού πόλεμου» που ανακοινώθηκε οκτώ περίπου χρόνια πριν από το Αμερικανικό Πεντάγωνο. Από τότε μας είχαν προειδοποιήσει ότι ο πόλεμος αυτός δεν θα έχει χώρο-χρονικούς περιορισμούς (μιλούσαν για σύγκρουση σε δεκάδες χώρες και για δεκαετίες που θα γινόταν συγχρόνως σε πολλά μέτωπα), σε ένα αγώνα ζωής και θανάτου, χρηματοδοτούμενο με 513 δις. δολ., παρόμοιο με αυτόν κατά του φασισμού και του κομμουνισμού. Ο στόχος, και τότε, ήταν η ματαίωση της προσπάθειας επιβολής μιας… παγκόσμιας εξτρεμιστικής Ισλαμικής αυτοκρατορίας ― τώρα την ονομάζουν «χαλιφάτο»!

Συνέχεια →

Απαλλαγές από το μάθημα των Θρησκευτικών

Από τον “Καιρό”*

Χολαργός 11 Σεπτεμβρίου 2014, Αριθ. Πρωτ.26

ΠΡΟΣτον Υπουργό Παιδείας κ. Α. Λοβέρδο

Kοιν.: Υφυπουργό Παιδείας κ. Α. Δερμεντζόπουλο,

Γ.Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλαντζή

ΘΕΜΑ: ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Αξιότιμε κύριε υπουργέ,

Θεωρούμε υποχρέωσή μας να σας καταστήσουμε κοινωνό της έντονης ανησυχίας που διακατέχει τον κλάδο των θεολόγων εκπαιδευτικών όσον αφορά στις διαλυτικές επιπτώσεις που φοβόμαστε ότι θα έχει φέτος στο Λύκειο ο θεσμός της απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών· επιπτώσεις διαλυτικές τόσο για το ίδιο το μάθημα όσο και γενικότερα για το σχολικό πρόγραμμα. Θερμά σας παρακαλούμε να επιληφθείτε του θέματος το ταχύτερο δυνατόν, λαμβάνοντας υπ’ όψη τα επιχειρήματα αλλά και τις προτάσεις που σας υποβάλλουμε μέσω του παρόντος υπομνήματος.

Συνέχεια →

Ευθύνη

Της Στεφανίας Λυγερού

Ο έχων την ευθύνη προνοεί, αλλά και αναλαμβάνει το κόστος των πράξεών του. Προνοώ σημαίνει φτιάχνω φαγητό πριν πεινάσω (μιας και γνωρίζω ότι κάποια στιγμή σίγουρα θα πεινάσω και επίσης γνωρίζω ότι ρισκάρω να μείνω νηστικός αν δεν βρεθεί κάποιος καλός άνθρωπος να με ταΐσει).

Όταν κάποιος ζει μόνος του, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ αναλαμβάνει όλη την ευθύνη τού εαυτού/αναγκών του και του χώρου του (αν δεν μαγειρέψει δεν θα φάει, αν δεν καθαρίσει δεν θα καθαριστεί ο χώρος από μόνος του).

Αυτός που έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου τις ευθύνες της ζωής του, δεν ΑΠΑΙΤΕΙ από κανέναν, δεν ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ και δεν ΚΡΙΝΕΙ κανέναν.

Συνέχεια →