Εθνικισμός και αντιεθνικισμός

(+) Του Παναγιώτη Κονδύλη

Ο Π. Κονδύλης έγινε γνωστός στο ελληνικό ευρύ κοινό όταν στα μέσα της δεκαετίας του '90 αναπτύχθηκε έντονη πολεμική πάνω στις θέσεις του για το ενδεχόμενο ελληνο-τουρκικού πολέμου και τη στρατηγική της Ελλάδας. Οι αντίπαλοί του τον αντιμετώπισαν ως πολεμοχαρή εθνικιστή.

"Το πολιτικά φλέγον ερώτημα είναι αν συγκεκριμένα σύνολα έχουν την ανάγκη και τη διάθεση, έστω και επιστρατεύοντας μύθους, να ορίσουν τον εαυτό τους ως έθνος και να ενεργήσουν στο όνομα αυτού του έθνους." [Βλ. Το έθνος στην πλανητική εποχή (Καθημερινή, 07/04/1996) και σχετική κριτική Ζιάκα: http://www.ardin.gr/node/839]

Ι. Εθνικιστές

Οι εθνικιστικές συμπάθειες και αντιπάθειες μου είναι τόσο ξένες ώστε δεν διστάζω να πω καθαρά ότι οι ρόλοι του επιτιθεμένου και του αμυνομένου θα αντιστρέφονταν αν ο ισχυρότερος και συνεχώς ισχυροποιούμενος δεν ήταν η Τουρκία παρά η Ελλάδα

[Πηγή: http://kondylis.wordpress.com/2008/11/24/someritis/]

Η φυλετική και πολιτισμική υποτίμηση της Τουρκίας ενέχει τον κίνδυνο της στρατηγικής της υποτίμησης, αφού συνεπάγεται ότι η δήθεν ανώτερη ελληνική ποιότητα μπορεί να εξουδετερώσει την τουρκική ποσότητα είναι βέβαια γνωστό πώς τιμωρείται η στρατηγική υποτίμηση του αντιπάλου όταν, π.χ., παρασύρει στην κήρυξη ενός πολέμου.

[Πηγή: http://kondylis.wordpress.com/2009/01/06/nationalstrategy/]

Έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση: το έθνος το υπηρετούν ανέξοδα περιβαλλόμενοι γαλανόλευκα ράκη, οπότε το καλεί η περίσταση, και έχοντας κατόπιν ήσυχη συνείδηση το κλέβουν μόνιμα με παντοειδείς τρόπους

[Πηγή: http://library.antibaro.gr/text/Kondylhs/_Kondylhs.pdf ]

Οι εθνικιστές όμως, οι πατριώτες κτλ. διέπραξαν για λόγους κομματικής ψηφοθηρίας κάτι εξαιρετικά επιζήμιο: ενίσχυσαν επί δύο δεκαετίες την οικονομική πολιτική του παρασιτικού καταναλωτισμού, με αποτέλεσμα τη γενικότερη εξάρτηση της δανειοτραφούς χώρας.

[Πηγή: http://kondylis.wordpress.com/2009/01/06/nationalstrategy/ ]

Η σύγχρονη Ελλάδα είναι ένα αποχωρητήριο χτισμένο από Φιλέλληνες πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου ναού.

[Πηγή:

http://koutsourelis.gr/index1.php?subaction=showfull&id=1175587458&archive=&start_from=&ucat=5& ]

ΙΙ. Αντιεθνικιστές

Οι ειρηνιστές και οικουμενιστές ή «ευρωπαϊστές» έχουν τον δικό τους τρόπο για να παρακάμπτουν τις οδυνηρές πραγματικότητες Φαντάζονται ότι είναι πιο ρεαλιστές, αφού ξεπέρασαν τους «εθνικούς αταβισμούς» και συμπορεύονται με τη νέα παγκόσμια κατάσταση, όπου τάχα το εμπόριο και ο διάλογος θα αντικαταστήσουν τον πόλεμο. Οι θέσεις όμως αυτές διόλου δεν είναι ρεαλιστικότερες από τις πομφόλυγες του εθνικισμού, συνιστούν απλώς την αντίστροφη ιδεολογία, και μάλιστα μιαν ιδεολογία διόλου πρωτότυπη, αφού δεν περιέχει παρά κοινοτοπίες του καπιταλιστικού φιλελευθερισμού διατυπωμένες πριν από 300 χρόνια και διαψευσμένες επανειλημμένα έκτοτε.

Όντας ιδεολογία, εκπληρώνουν και τις ψυχολογικές λειτουργίες της ιδεολογίας, δηλαδή επιτρέπουν σε «προοδευτικούς» διανοούμενους ελαφρών βαρών και σε αστείους δημοσιογραφίσκους να αναβαθμίζουν το μικρό τους εγώ εμφανιζόμενοι ως εκπρόσωποι υψηλών ιδεωδών συνάμα υποθάλπουν σε μικρομεσαίους πολιτικούς την ανακουφιστική ψευδαίσθηση ότι μπορούν να συρρικνώσουν την πολιτική σε διαχείριση και διάλογο, αποτινάζοντας από τους ισχνούς ώμους τους το βάρος έσχατων ιστορικών ευθυνών.

[Πηγή: http://kondylis.wordpress.com/2009/01/06/nationalstrategy/ ]

O,τι στην πραγματικότητα θα συνιστά κάμψη της ελληνικής αντίστασης κάτω από την πίεση του υπέρτερου τουρκικού δυναμικού, οι Έλληνες θα συνηθίσουν σιγά-σιγά να το ονομάζουν «πολιτισμένη συμπεριφορά», «υπέρβαση του εθνικισμού» και «εξευρωπαϊσμό».

[Πηγή: http://library.antibaro.gr/text/Kondylhs/_Kondylhs_.pdf ]

ΙΙΙ. Κοινά στοιχεία εθνικιστών – αντιεθνικιστών

Η ανικανότητα ενός έθνους…θέτει σε κίνηση ένα διπλό υπεραναπληρωτικό μηχανισμό: τον πιθηκισμό, ως προσπάθεια να υποκαταστήσει με επιφάσεις ό,τι δεν κατέχεις και την παραδοσιολατρεία ως αντιστάθμισμα του πιθηκισμού. Απ'αυτήν την άποψη ο πτωχοπροδρομικός ελληνοκεντρισμός και ο κοσμοπολιτικός πιθηκισμός αποτελούν μεγέθη συμμετρικά και συναφή, όσο κι αν φαινομενικά εκπροσωπούν δύο κόσμους εχθρικούς μεταξύ τους.

[Πηγή: http://www.newsociology.gr/teyxh/pdfs/25.pdf ]

Όπως ο εθνικισμός, έτσι και ο αντίπαλός του οικουμενισμός και οικονομισμός έχει συγκεκριμένους φορείς, εμπνευστές και προπαγανδιστές, τόσο ιδιοτελείς όσο και αφελείς. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις όχι μόνον η ιδιοτέλεια, αλλά και η αφέλεια των δεύτερων ξεπερνά εκείνη των πρώτων. Έτσι συμβαίνει λ.χ. και ως προς την αποτίμηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Βρίσκονται πιο κοντά στην πραγματικότητα οι εθνικιστές που πιστεύουν ότι η αντίθεση Τουρκίας και Ελλάδας είναι αγεφύρωτη παρά όσοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε και να τελειώσει με την «ευρωπαϊκή» και οικονομιστική λύση – έστω κι αν οι πρώτοι οδηγούνται στη διάγνωσή τους από ψευδείς προϋποθέσεις.

[Πηγή: http://library.antibaro.gr/text/Kondylhs/_Kondylhs_.pdf ]

IV. Υπέρβαση εθνικισμού, αντιεθνικισμού

Δεν είμαι "εθνικιστής" και δεν θα στενοχωριόμουν καθόλου αν με τη συναίνεση όλων καταλύονταν τα εθνικά σύνορα και οι εθνικοί στρατοί. Όμως είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα η κατάργηση ενός εθνικού κράτους μαζί με όλα τα άλλα και η διάλυση ή ο ακρωτηριασμός του, γιατί ένα γειτονικό κράτος είναι ισχυρότερο και επιθετικότερο.

[Πηγή: http://www.newsociology.gr/teyxh/pdfs/25.pdf ]

Καμία ουσιαστική στρατηγική συζήτηση δεν είναι δυνατή αν δεν αφήσει στην άκρη τόσο τα εθνικιστικά όσο και τα ειρηνιστικά ιδεολογήματα στόχος της είναι ακριβώς η υπέρβασή τους. Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε «δεξιά», ούτε «αριστερή», ούτε «εθνικιστική», ούτε «διεθνιστική». Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης.

Όπως διάφοροι «ελληνοκεντρικοί» οφείλουν να μάθουν ότι η «Δύση» δεν είναι μόνον η «τεχνική» και η «λατρεία της ύλης», στην οποία αυτή αντιτάσσουν με υπεραπλουστευτική ευκολία το «πνεύμα» και την «ψυχή» της «ορθόδοξης Ανατολής», έτσι και όσοι επείγονται να «εξευρωπαϊσθούν» καλά θα έκαναν να μην αυταπατώνται ταυτίζοντας τη Δύση με τη δυτική προπαγάνδα («ορθολογισμός», «διάλογος», «ανθρώπινα δικαιώματα» κτλ. κτλ.).

Το χειρότερο που θα μπορούσε να πάθει σήμερα ο τόπος θα ήταν να υποκαταστήσει τη σοβαρή στρατηγική συζήτηση με αντεγκλήσεις μεταξύ εθνικιστών και ειρηνιστών ή «ευρωπαϊστών», με κυνήγι μαγισσών και με πνευματική τρομοκρατία προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Φοβούμαι όμως εντονότατα ότι αυτό ακριβώς θα συμβεί. Γιατί όπως ο Κύριος μωραίνει ον βούλεται απολέσαι, έτσι και ένας λαός χάνει την ικανότητα της στρατηγικής σκέψης ακριβώς όταν τη χρειάζεται περισσότερο.

[Πηγή: http://kondylis.wordpress.com/2009/01/06/nationalstrategy/ ]

(Για μια εκτενέστερη ιστορική αναδρομή στον ελληνοκεντρισμό, βλ. "Η καχεξία του ελληνικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία", περίληψη της οποίας είναι αναρτημένη εδώ:

http://panosz.wordpress.com/2009/02/28/kondylis/#more-5738).

ΠΗΓΗ: http://kondylis.wordpress.com/2009/11/18/antiethnikismos/

H γέννηση και η διαδρομή του «εμβόλιου-ιού»

Της Μαρίας Μπινιάρη

«Πέρσυ ήταν οι μεταλλαγμένες τροφές.

 Φέτος είναι GMO Mεταλλαγμένοι άνθρωποι».

Σοκαριστήκαμε πέρσυ που ανακαλύψαμε ότι η κυβέρνηση των HΠA επέτρεψε στον ιό Eμπολα να χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία μεταλλαγμένων GMO τροφών. Tώρα παλεύουμε για τις βελόνες να μείνουν μακριά από τα σώματά μας. Aδοκίμαστα εμβόλια, μια ιατρική κοινότητα που βγάζει δισεκατομμύρια από την ασθένεια και μια κυβέρνηση που τρέχει να μαζέψει χρήματα και ομάδες ειδικού ενδιαφέροντος. Γι' αυτό όλο και περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν γι' ασφαλή όσο το δυνατόν τρόφιμα σαν το πρώτο και σπουδαιότερο βήμα καταγγέλλοντας οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει. Aν μπορείς να συντηρήσεις την οικογένειά σου θα το κάνεις κάτω και από οποιεσδήποτε συνθήκες. Οι περισσότεροι οικονομικοί σύμβουλοι κι επενδυτές αγοράζουν τώρα μεγάλες εκτάσεις κατάλληλες προς καλλιέργεια με την προσδοκία ότι θ' αποδειχτούν αληθινοί στην άποψή τους ότι η τροφή θα έχει περισσότερο αξία σε πέντε χρόνια απ' ό,τι ο χρυσός.

Πώς θα τα πήγαινε η οικογένειά σας χωρίς καθόλου χρυσό την επόμενη εβδομάδα; Πώς θα τα πήγαινε χωρίς καθόλου τροφή την επόμενη μέρα, την επόμενη εβδομάδα; H ασφάλεια των τροφίμων διατηρεί την οικογένειά σου ασφαλή χωρίς βελόνες και σε μια οικονομική ισορροπία. H τροφή είναι η πιο καλή επένδυση. Mην υποτιμάς τους παλιούς αγρότες μας. Πλησίασέ τους για παλιούς και ασφαλείς σπόρους και ξεκίνησε αμέσως από την αυλή σου την προσωπική καλλιέργεια. Θα μάθεις πολλά για την εξοικονόμηση νερού, συντήρησης των υδάτινων πόρων, θα παλέψεις για την ακεραιότητα της γης σου και της οικογένειας σου, όπως οι πρόγονοί μας που πάτησαν για πρώτη φορά το πόδι τους σ' αυτή τη γη».

Aυτή ήταν η διαφήμιση για σωστή διατροφή και αποφυγή του εμβολίου (βελόνες). Σε κάποιο άλλο σημείο της εφημερίδας αναφέρεται: «Σαρωτική αυτή η γρίππη γιατί είναι κατασκευασμένος ιός στα εργαστήρια Baxter International με έδρα το Λος Aντζελες , στην Oυκρανία και αλλού», Tο ότι ξεκίνησε από το Mεξικό δήθεν ας μη μας εντυπωσιάζει συμβαίνουν αυτά σε σχέδια αποδόμησης του πληθυσμού της γης αιώνες τώρα. Yπάρχουν μαρτυρίες ότι τον Φεβρουάριο η Baxter κατά λάθος έστειλε κάποιο αριθμό εμβολίων στην Aυστρία με δείγματα στο συστατικό τους από την γρίππη των πτηνών που χρησιμοποιούνταν σε εργαστήρια σε τρεις γειτονικές χώρες, δημιουργώντας εύλογη ανησυχία για την εξάπλωση της θανατηφόρου ασθενείας. H μόλυνση αυτή των εμβολίων ανακαλύφθηκε στα πειραματόζωα στη γειτονική Tσεχία που μόλις τους έγινε το εμβόλιο πέθαναν όλα.Βιοτρομοκρατία.

H Jane Burgermeister, Aυστριακή δημοσιογράφος, που απολύθηκε τον Iούλιο του 2009, κατήγγειλε επίσημα τον παγκόσμιο Oργανισμό Yγείας, τα Hνωμένα Eθνη και πολλούς υψηλά ιστάμενους όσον αφορά την βιοτρομοκρατία. Aναφέρουμε τι ακριβώς είπε η ίδια:

«H βιοτρομοκρατία αυτή είναι ενάντια στον Aμερικάνικο λαό και στον υπόλοιπο κόσμο και επειδή έχω το δικαίωμα σαν πολίτης να αναφέρω αυτό το έγκλημα, αν υπάρχει έγκυρη μαρτυρία, προτίθεμαι να προχωρήσω σε δικαστικό αγώνα ενάντια στο περιοδικό Pennwell. Eχω ακούσει και για άλλους δημοσιογράφους που απολύθηκαν, επειδή άγγιξαν αυτό το θέμα.

«Ιλλουμινάτοι» και Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Yπάρχει απόδειξη ότι πολλοί οργανισμοί όπως ο Οργανισμός Παγκόσμιας Yγείας, των Hνωμένων Eθνών, των Eταιριών κατασκευής εμβολίων: Baxter και Novartis είναι μέρος ενός και μοναδικού συστήματος κάτω από τον έλεγχο μιας εγκληματικής ομάδας, που έχει τη αρχηγία, και που έχει χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη, κατασκευή και απελευθέρωση κατασκευασμένων ιών για μαζικούς εμβολιασμούς με μια ουσία βιοόπλου για μείωση του πληθυσμού των HΠA, έτσι που να κερδίσει τον έλεγχο των περιουσιών, των πόρων κ.λπ στη Bόρειο Aμερική. Aποδεικνύεται πως «οι Iλλουμινάτοι» ένα μαφιόζικο γκρούπ με οικογενειακές δυναστείες στο πυρήνα του είναι το πρώτο πραγματικά παγκόσμιο συνδικάτο εγκλήματος, που στηρίζεται σε «off shore» τραπεζικά κέντρα και απασχολεί διεθνείς οργανισμούς όπως το Παγκόσμιο Oργανισμό Yγείας και τα Hνωμένα Eθνη.

Στη μήνυσή της η δημοσιογράφος διατείνεται ότι μια κατασκευασμένη επιδημία γρίπης είναι μέρος ενός μακροχρόνιου σχεδίου από το Συνδικάτο, που έχει κτίσει μεγάλο αριθμό στρατοπέδων συγκεντρώσεως FEMA, με κλιβάνους και έτοιμους μαζικούς τάφους σε πολιτείες όπως της Iντιάνα και της Nέας Yόρκης για να βάλουν σε καραντίνα τους προσβληθέντες και να θάψουν τα σώματα εκείνων που φόνευσε η επίθεση με τα βιοόπλα».
Tο Φεβρουάριο δημοσιεύθηκε μια αναφορά στα FEMA και DHS σχέδια εμβολιασμού και μαζικής ταφής στο Σικάγο και στη Bόρειο Iνδιάνα. Tον Mάρτιο το Infowars δημοσίευσε εκτενέστατο άρθρο για μαζικούς τάφους σε περιοχές της Aριζόνας και του Tέξας.

Στη μήνυσή της η Aυστριακή δημοσιογράφος Burger-meister αναφέρει τα ονόματα των Mπαράκ Oμπάμα, τον υπεύθυνο για τη γρίπη στα Hνωμένα Έθνη Nτέιβιντ Nαβάρο, τη διευθύντρια του Παγκόσμιου Oργανισμού Yγείας Mάργαρετ Tσαν, τη γραμματέα του DHS Tζάνετ Nαπολιτάνο, τους Nτέιβιντ ντε Pότσιλντ και Nτέβιντ Pοκφέλλερ διεθνείς εγκληματίες καθώς και τον Γ. Σόρος, την Eυρωπαϊκή Ένωση, το CDC και άλλα ερευνητικά κέντρα, τη FEMA, εταιρείες εμβολίων, συντελεστές μιας μαζικής μηχανής καταστροφής που χρηματοδοτείται από το τραπεζικό σύστημα και τον παγκόσμιο φαρμακευτικό εμπορικό μηχανισμό.

Πρώτα τα εμβόλια, μετά ο ιός

Tο εμβόλιο για το νέο ιό πατενταρίστηκε από την Baxter το 2007 πολύ πριν γίνει γνωστός ο ίδιος ο ιός.

H παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί όσα μπορεί να πληροφορηθεί από τα κατευθυνόμενα Mέσα Eνημέρωσης σχετικά με την Oυκρανία που ήταν μια καλή αφετηρία για την εμφάνιση της θανατηφόρου επιδημίας σύμφωνα με την καταγγελία του Eβραίου Bιολόγου Γιόζεφ Mόσε που τον Aύγουστο του 2009 στο ραδιοφωνικό σταθμό της Aμερικής (Dr Tru OTT's radio) κατέθεσε τη μαρτυρία ότι στην Oυκρανία η εταιρία Baxter κατασκεύασε το βιολογικό όπλο. H Oυκρανία ας σημειώσουμε εδώ είναι μια χώρα με 46.000,000 κατοίκους το 0,69% όλου του πληθυσμού της γης που είναι 6,7 δισεκατομμύρια. Για να τον συλλάβουν τον κατηγόρησαν ότι απειλούσε να σκοτώσει τον Πρόεδρο των HΠA, ανακρίθηκε και τελικά απελάθηκε στο Iσραήλ με την κατηγορία της «σοβαράς καταθλίψεως» που εσκεμμένως τον κατηγόρησαν. Δεν είναι παράξενο να δηλώνει η Oυκρανία στις 30 Oκτωβρίου ένα θάνατο και σήμερα να έχει φτάσει στα τριακόσια αν ο αριθμός αυτός είναι ο πραγματικός εν όψει των εκλογών τους; Aναμένομεν.

ΠΗΓΗ: Εφ.  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ, αρ. φ 809 (1122), Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009, σελ. 9,

http://www.xristianiki.gr/arkheio-ephemeridas/809/gennese-kai-diadrome-tou-emboliou-iou.html

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 προβάλλεται ως το τελευταίο έπος της φυλής μας. Και ενώ επιχειρείται η κατά το δυνατόν υποβάθμιση του εορτασμού άλλων επών καταβάλλεται έντονη προσπάθεια εορτασμού του ως του κατ' εξοχήν έπους! Η ενασχόληση με τη νεότερη ιστορία είναι άκρως επικίνδυνη, ιδιαίτερα όταν γίνεται αναφορά σε γεγονότα των οποίων οι πρωταγωνιστές ακόμη ζουν. 

Όταν μάλιστα αυτοί αποκτούν πολιτική ισχύ, υπάρχει ο κίνδυνος της παραχάραξης των συμβάντων και η μετάδοση στις επερχόμενες γενεές εικόνας κάθε άλλο παρά πραγματικής. Καθώς το ζήτημα δεν έχει καταγραφεί σε έκταση από τους συγχρόνους ιστορικούς, είναι δύσκολο να συνάξει κάποιος ασφαλή συμπεράσματα. Έχει όμως το δικαίωμα να θέσει κάποια ερωτήματα, τα οποία αναμένουν απάντηση.

            Σήμερα ελάχιστοι είναι εκείνοι που αμφιβάλλουν ότι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου σχεδιάστηκε στο αμερικανικό Πεντάγωνο και εκτελέστηκε υπό την υψηλή εποπτεία της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα μέσω πρακτόρων της CIA. Οι ελάχιστοι Έλληνες που επιμένουν ακόμη να αποκαλούν το πραξικόπημα των επιόρκων αξιωματικών ως εθνική επανάσταση φέρουν στο νου μου κάποιο θλιβερό περιστατικό που συνέβη κατά τη στρατιωτική μου θητεία.

Κατά το μάθημα της εθνικής διαπαιδαγώγησης στο κέντρο νεοσυλλέκτων ο μόλις αποφοιτήσας από τη στρατιωτική σχολή Ευελπίδων ανθυπολοχαγός είχε θέσει σε μας το ερώτημα: "Ποία από τας δύο επαναστάσεις θεωρείτε σημαντικότερη; Της 25ης Μαρτίου του 1821 ή της 21ης Απριλίου του 1967;" Γνωρίζαμε ποιά ήταν η απάντηση που θα τον ευχαριστούσε, ουδείς όμως απάντησε, ώστε να του προσφέρει την ικανοποίηση. Έτσι αναγκάστηκε να δώσει την απάντηση ο ίδιος, ισχυριζόμενος ότι και κατά εκατό και πλέον έτη αν παρατεινόταν η οθωμανική σκλαβιά, δεν θα συνέβαινε κάτι το συνταρακτικό! Οι αξιωματικοί όμως την 21η Απριλίου έσωσαν την Ελλάδα ένα βήμα προ της αβύσσου! Συνειδητοποιείτε κύριοι εκπαιδευτικοί ότι με τον τρόπο που εορτάζετε τις επετείους αντιγράφετε την άθλια νοοτροπία του γαλουχηθέντος από το δικτατορικό καθεστώς νέου αξιωματικού;

            Ο ελληνικός λαός δεν χαρακτηρίζεται ως ευκολοδιαχείριστος εκ μέρους της εξουσίας. Πρέπει όμως να δεχθούμε ότι στην συντριπτική του πλειονοψηφία υποτάχτηκε και αποδέχθηκε το καθεστώς, για να έχει ήσυχο το κεφάλι του. Εμφανίστηκαν βέβαια πλείστοι όσοι μετά χούντα αντιστασιακοί, ακόμη και παραιτηθέντες από την εργασία τους, προκειμένου να διεκδικήσουν αποζημιώσεις ως διωχθέντες. Κάποιοι έκαναν "ηρωική" αντίσταση εκ του ασφαλούς στο εξωτερικό. Κάποιοι με τη βοήθεια ευρωπαίων κατάφεραν, ως ευρέως γνωστοί, να εξασφαλίσουν άδεια αναχώρησης από την Ελλάδα. Οι πράγματι αντιστασιακοί υπήρξαν ελάχιστοι και οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη λησμονηθεί. Κατά τη μεταπολίτευση, όταν πλέον όλοι σχεδόν διεκδικούσαν αντιστασιακές δάφνες, στρώθηκε το έδαφος για την κατάρρευση του Πανεπιστημίου στη χώρα μας. Αξιοπρεπείς, ικανότατοι και με αίσθηση του χρέους καθηγητές δυσφημίστηκαν ως χουντικοί και ανεπαρκέστατοι κάλυψαν την εκπαιδευτική τους αδυναμία πίσω από ανύπαρκτους αγώνες κατά της χούντας.

            Η στρατιωτική χούντα της πρώτης περιόδου προετοίμασε το έδαφος για την εισβολή στην Κύπρο, ανακαλώντας την μεραρχία στρατού που έδρευε στο νησί. Κατ' εντολή των ΗΠΑ προχώρησε και στην άρση του εμπολέμου με την Αλβανία και τη σύναψη μάλιστα και διπλωματικών σχέσεων με τη χώρα αυτή, όταν οι ΗΠΑ ξεπούλησαν τον σύμμαχό τους Τσαγκ Κάι Σεκ της Φορμόζας προς χάρη του Μάο Τσε Τουνγκ της Λαϊκής Κίνας! Αυτό έχει πλήρως λησμονηθεί, διότι η αμερικανοκίνητη πολιτική δεν έπαψε με την μεταπολίτευση.

            Κάποια στιγμή οι Αμερικανοί αποφάσισαν να αλλάξουν το καθεστώς. Σιγοψιθυρίζεται, αλλά δεν πολυσηζητείται, ότι ο δικτάτορας Παπαδόπουλος κατέστη ανεπιθύμητος, διότι κατά τον πόλεμο των 6 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Αράβων στενοχώρησε τα αφεντικά του. Τα αν αυτό αληθεύει ή όχι δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Πάντως κατά γενική ομολογία η δεύτερη χούντα, υπό τον Ιωαννίδη, υπήρξε σαφώς κατά πολύ αθλιότερη. Λίγο πριν από την ανατροπή του Παπαδοπούλου συνέβη η εξέγερση της Νομικής και του Πολυτεχνείου.

Και εδώ αποφεύγεται να τεθούν κάποια ερωτήματα, πόσο μάλλον να απαντηθούν. Ήταν η εξέγερση μόνο των φοιτητών ή και άλλων στρωμάτων του πληθυσμού; Υπήρχαν μεταξύ των εξεγερθέντων και άνδρες της χουντικής ασφάλειας; Θα μπορούσε η χούντα να καταλάβει τον χώρο του Πολυτεχνείου κατά τρόπο πολύ πιό απλό από τον της θεαματικής εισβολής του θωρακισμένου οχήματος, η οποία κινηματογραφήθηκε από Ολλανδό που διέμενε σε πλησιόχωρο ξενοδοχείο; Γιατί δεν διέκοψε την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε ο σταθμός των φοιτητών να πάψει να εξεγείρει με τον παλμό του το παναθήναιο; Ήταν μήπως προβοκάτσια η όλη εξέγερση; (Γιατί κι αυτό υποστηρίχτηκε). Και άλλα ακόμη: Υπήρξαν νεκροί επάνω στην πύλη ή εντός του Πολυτεχνείου; Κάποιοι που έντιμοι όντες παρέμειναν και μετά την πτώση της χούντας χουντικοί, προκαλούσαν με χρηματικές αμοιβές, όποιον θα παρέθετε στοιχεία. Κέρδισε άραγε κάποιος; Όχι πως η εξέγερση δεν είχε νεκρούς. Είχε δυστυχώς και κατάλογοι με ονοματεπώνυμα έχουν δημοσιευθεί. Εντός του Πολυτεχνείου τί συνέβη, πότε θα φωτιστεί;

            Οι ιεράρχες, πλην ελαχίστων, με τη στάση τους απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς, έδωσε την αφορμή μιας άνευ προηγουμένου ενορχηστρωμένης πολεμικής κατά της Εκκλησίας στη μεταπολίτευση, η οποία υποτονικά σε επίπεδο λαού, αλλά σταθερά σε επίπεδο πολιτικών αποφάσεων, παρατείνεται ώς τις ημέρες μας. Δεν ήταν αρκετοί ο πατήρ Γεώργιος Πηρουνάκης, ο πατήρ Αναστάσιος Γιαννουλάτος (ο σήμερα αρχιεπίσκοπος Αλβανίας) και ο Νικόλαος Ψαρουδάκης, που διώχθηκε και εκτοπίστηκε στη Γιάρο, ώστε να εμποδίσουν την κατακραυγή των εγκαθέτων κατά της Εκκλησίας τη μεταπολίτευση.

            Τελικά η χούντα προσέφερε τρία τινά: Προετοίμασε το έδαφος για την εισβολή και κατοχή της Κύπρου, ετοίμασε το έδαφος με το σύνθημα "Ελλάς Ελλήνων χριστιανών" για την πολεμική κατά της Εκκλησίας και γέννησε υποκατάστατο έπους, το οποίο θα εορτάζεται, όταν η νέα τάξη πραγμάτων δώσει την εντολή για παύση του εορτασμού των προηγουμένων γνησίων επών.

"ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ", 15-11-2009                                      

Το Υπουργείο Παιδείας αλλάζει το σύστημα πρόσληψης των εκπαιδευτικών για να σταματήσει τους διορισμούς

«Μη δίνετε σημασία στο τι λένε, προσέξτε καλύτερα τι εννοούν»

του Χρήστου Κάτσικα

Το τελευταίο χρονικό διάστημα με απανωτές ανακοινώσεις και δηλώσεις της η νέα Υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου ξεκαθάρισε σε όλους τους τόνους ότι το επόμενο χρονικό διάστημα (σε τρεις μήνες) το Υπουργείο Παιδείας θα παρουσιάσει σχέδιο νόμου στη Βουλή με το οποίο, ανάμεσα σε άλλα, θα γίνεται μια νέα διαχείριση του εργασιακού βίου των εκπαιδευτικών  καθώς, όπως επισήμανε, η κατάσταση στον τομέα αυτό έχει προκαλέσει στην σχολική εκπαίδευση «καρδιακή αρρυθμία».

            Η Υπουργός Παιδείας με ευκολοχώνευτα παραδείγματα και με επικοινωνιακή μαεστρία, ούτε λίγο ούτε πολύ πληροφόρησε την κοινή γνώμη (η οποία είναι μπουρλότο εδώ και χρόνια με την απαράδεκτη κατάσταση στην Παιδεία) ότι «ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών, που μπορεί να υπερβαίνει και τις 10.000, βρίσκεται αποσπασμένος σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου», ότι στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας «πρυτανεύουν τα κριτήρια πελατειακής εξυπηρέτησης» και ότι πάνω σ΄αυτό το έδαφος λιπαίνονται τα χιλιάδες κενά στα σχολεία.

            Αμέσως, οι αγιογράφοι των ΜΜΕ έπιασαν δουλειά και ανάμεσα σε θυμιάματα και «ωσανά» για την Υπουργό που επιτέλους επιχειρεί να επαναφέρει την τάξη στα σχολεία στοχοποίησαν τους εκπαιδευτικούς που με τα «κονέ», «τα βίσματα» και τις «άκρες» έχουν ρημάξει τα σχολεία.

            Βέβαια η Υπουργός δεν έκανε τον κόπο να ενημερώσει την κοινή γνώμη ότι τις πελατειακές αποσπάσεις των εκπαιδευτικών στα Γραφεία και τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, στις ιερές Μητροπόλεις και στα Πανεπιστήμια, δεν τις κάνουν οι εκπαιδευτικοί αλλά οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας βασισμένοι στο νόμο 2986 που θεσμοθέτησε το ΠΑΣΟΚ το 2002. Παράλληλα ξέχασε να αναφέρει στην κοινή γνώμη ότι οι Υπουργοί Παιδείας επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας αποσπούσαν όποιους και όσους εκπαιδευτικούς ήθελαν πάλι στηριγμένοι σε νομοθεσία που θεσμοθέτησε το ΠΑΣΟΚ την ίδια ακριβώς περίοδο. Οι νόμοι μάλιστα αυτοί καθιερώθηκαν παρά τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών φορέων οι οποίοι ζητούσαν αφενός να περνούν όλες οι υπηρεσιακές αλλαγές των αλλαγών από τα θεσμοθετημένα όργανα και να μη μετράνε τα μορίων περιοχών διορισμού όταν αποσπώνται οι εκπαιδευτικοί σε υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας.

            Η Υπουργός Παιδείας ωστόσο, στη βιασύνη της να βάλει τάξη στην εκπαίδευση, παρέλειψε να πληροφορήσει την κοινή γνώμη ποιοι ακριβώς τα τελευταία 17 χρόνια (το 1992 έγιναν οι τελευταίοι διορισμοί διοικητικών υπαλλήλων) άφησαν γυμνές όλες τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, μη διορίζοντας το διοικητικό προσωπικό που απαιτούνταν και αποσπούσαν εκπαιδευτικούς σε αυτές, ποιοι ακριβώς τα τελευταία 15 τουλάχιστον χρόνια δεν έκαναν τις απαραίτητες προσλήψεις διδακτικού προσωπικού στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ με αποτέλεσμα να απαιτείται η απόσπαση εκπαιδευτικών Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης για να μπορέσει να λειτουργήσει η τριτοβάθμια εκπαίδευση.

            Παράλληλα η Υπουργός Παιδείας ξέχασε να ενημερώσει την κοινή γνώμη ότι και οι διάτρητες προσλήψεις εκπαιδευτικών στην Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, η οποία κατηγορήθηκε για «κατασκευή» κρίσιμης προϋπηρεσίας των «γαλάζιων παιδιών», νομοθετικά θεσμοθετήθηκαν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι: Στο τρίγωνο προσλήψεις – μεταθέσεις – αποσπάσεις ευθύνες έχει κάθε φορά και μια μερίδα εκπαιδευτικών οι οποίοι άλλοτε από συμφέρον άλλοτε από ανάγκη βάζοντας την ατομική τους εξυπηρέτηση πάνω από τις συλλογικές ανάγκες πέφτουν σαν τις μύγες στα «μελωμένα» δίχτυα που έχουν στηθεί. Ωστόσο η κύρια ευθύνη, η βασική ευθύνη, ανήκει σ΄ αυτούς που «κατασκευάζουν» το νομοθετικό πλαίσιο με όρους πελατειακούς, ρουσφετολογικούς, ακριβώς για να μπορούν να κρατούν σιωπηλούς, συναινετικούς, ομήρους, μια μερίδα εκπαιδευτικών η οποία την κρίσιμη στιγμή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν πολιορκητικός κριός για τους υπόλοιπους.

            Η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ

Η στοχοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας δεν είναι τυχαία. Αποτελεί τμήμα ενός σχεδίου που σε μια από τις άκρες του έχει το τέλος των διορισμών εκπαιδευτικών. Ή για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι τη δραστική μείωση των μόνιμων διορισμών και την εξαφάνιση από το εκπαιδευτικό τοπίο των χιλιάδων αδιόριστων εκπαιδευτικών που συνωστίζονται κάθε χρόνο στις λίστες του Υπουργείου Παιδείας. Αυτός ακριβώς είναι ο πραγματικός στόχος της εξαγγελίας της Υπουργού Παιδείας για ένα νέο σύστημα διορισμών αποκλειστικά στηριγμένο στον ΑΣΕ, που δίκαια δημιούργησε μια μεγάλη αναστάτωση σε δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς οι οποίοι για πολλά χρόνια μαζεύουν προϋπηρεσία, ώρα την ώρα, εργαζόμενοι σε όλη της Ελλάδα.

Η αλήθεια είναι ότι το Υπουργείο Παιδείας για μια ακόμη φορά, επιχειρεί να ανατρέψει βίαια τις υπάρχουσες διαδικασίες αντιμετωπίζοντας τον εκπαιδευτικό ως «αναλώσιμο προϊόν». Ωστόσο ας μη νομίσει κανείς ότι το εγχείρημα αυτό του Υπουργείου Παιδείας αφορά σε ένα τμήμα των αναπληρωτών-ωρομισθίων εκπαιδευτικών, σ΄αυτούς δηλαδή που προσεγγίζουν τον διορισμό μέσω της προϋπηρεσίας. Μια ματιά μόνο στις ανακοινώσεις της κ. Διαμαντοπούλου, ακόμη κι αν κάποιος δεν γνωρίζει να βλέπει πίσω από τη διγλωσσία, κάνει φανερά δυο δεδομένα: Πρώτον, η Υπουργός Παιδείας επισημαίνει σε συνέντευξή της ότι «με την αναλογία που έχουμε μαθητών / καθηγητών δεν έπρεπε να υπάρχουν κενά» και ότι κακώς έγιναν προσλήψεις φέτος για κάλυψη των κενών και πως αυτό δεν θα ξαναγίνει καθώς τα κενά μπορούν να αντιμετωπιστούν από το εκπαιδευτικό δυναμικό: «Θέλω να σας πω ότι εγώ αντιμετώπισα τα κενά -γιατί ήταν το πρώτο ταβάνι που μού ‘ρθε στο κεφάλι μόλις ανέλαβα. Χιλιάδες κενά σε όλη τη χώρα τα αντιμετώπισα -να σας το πω δημοσίως- με λάθος τρόπο. Δηλαδή, ζήτησα αμέσως πιστώσεις τις οποίες έδωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου, για να καλύψουμε αμέσως τα κενά και να μπουν οι καθηγητές στην τάξη. Αυτό δεν μπορεί να ξαναγίνει. Τα κενά θα αντιμετωπιστούν από το εκπαιδευτικό δυναμικό της χώρας, το οποίο είναι τεράστιο».

Την αλλαγή του συστήματος των διορισμών επιβάλλει η επιχειρηματική λογιστική:  να γλυτώσουμε διορισμούς και άρα κονδύλια σ' αυτές τις δύσκολες, δημοσιονομικά, εποχές.

            Δεύτερον ότι με το νέο σύστημα διορισμών που προωθεί όλες οι σημερινές ομαδοποιήσεις των αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών βγαίνουν ζημιωμένες! Ναι είναι αλήθεια και εύστοχα επισημαίνεται από έναν εκπαιδευτικό:

 «Α.ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να απαντήσω γιατί πραγματικά αυτό αφορά πολύ κόσμο. Έλεγα λοιπόν ότι με το που θα γίνει ο νόμος -είπαμε σε 3 μήνες θα παρουσιάσουμε το σχέδιο νόμου για να πάει στη Βουλή- που αφορά τον εργασιακό βίο, θα περνάνε όλοι με το ΑΣΕΠ, θα γίνονται δόκιμοι και θα συνεχίζουν την πορεία τους 'οπως είπαμε. Αυτοί που περνάνε με το ΑΣΕΠ βεβαίως για την τελική επιλογή, θα μετράει και η προϋπηρεσία. Δηλαδή όπως ανακοινώθηκε συνολικά και από τον κ. Ραγκούση και στην εκπαίδευση θα ισχύει αυτό: 'οτι ναι , περνώ τις εξετάσεις, αλλά και η προϋπηρεσία που έχω, μετράει για την τελική επιλογή»

            Δηλαδή, όλη η διαφάνεια και η αξιοκρατία είναι ότι καταργούμε τη σειρά επιτυχίας στο ΑΣΕΠ και την αναμιγνύουμε με την υπάρχουσα προϋπηρεσία. Με άλλα λόγια ο νούμερο 1 επιτυχών του ΑΣΕΠ , μπορεί να καταταγεί στο νούμερο 100 αν δεν έχει προϋπηρεσία. Και αν το σύνολο των θέσεων είναι 100, ο νούμερο 101 θα πρέπει να ξαναδώσει ΑΣΕΠ , χάνοντας το πλεονέκτημα που έχει τώρα, δηλαδή αναπληρωτής – μόρια – μονιμοποίηση. Σε τελική ανάλυση, ποιον εξυπηρετεί αυτή η νέα διαδικασία, αφού οι έχοντες προϋπηρεσία σαφέστατα χάνουν, αλλά και οι μη έχοντες προϋπηρεσία , αν δεν είναι μέσα στους ελάχιστους διοριστέους, χάνουν και αυτοί !

Είπαμε παραπάνω ότι η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών αποτελεί τμήμα ενός σχεδίου με πολλές άκρες. Μιλήσαμε για μια από αυτές. Έχουμε και άλλες: Την πρόσληψη σε επίπεδο σχολείου (βλέπε αποκέντρωση/περιφερειοποίηση της εκπαίδευσης ή αλλιώς τα σχολεία στους δήμους) κι άντε μετά να βρούμε λογαριασμό. Άλλη; Ο δόκιμος εκπαιδευτικός: Δηλαδή εξετάσεις από τα σπάργανα μέχρι τα σάβανα (να τελειώσω το Λύκειο, να μπω στο Πανεπιστήμιο, να πάρω πτυχίο, να περάσω τις εξετάσεις στο ΑΣΕΠ, να μου βάλει σφραγίδα καταλληλότητας ο προϊστάμενος και τράβα κορδέλα). Για ένα κομμάτι ψωμί…

ΠΗΓΗ: http://www.alfavita.gr/ank_b/ank15_11_0406.php, 15-11-2009

Γροθιά στη βιτρίνα… Παραβολή Σαμαρείτη

Του παπα Ηλία Υφαντή 

Κάποιος δοκησίσοφος νομικός, είπε ο παπάς, θέλησε να γελοιοποιήσει το Χριστό. Και τον ανάγκασε να πει την παραβολή του «Καλού Σαμαρείτη», που αποτελεί την ευστοχότερη ανατομία της πανανθρώπινης κοινωνίας:

«Κάποιος άνθρωπος, είπε ο Χριστός, κατέβαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ και έπεσε σε ενέδρα ληστών Οι οποίοι αφού τον χτύπησαν και τον λήστεψαν, τον εγκατέλειψαν μισoπεθαμένο. Πέρασε, απ' τον τόπο, όπου κειτόταν ο άνθρωπος, ένας ιερέας. Κι, ενώ τον είδε, τον εγκατέλειψε αβοήθητο. Το ίδιο έκαμε κι ένας λευίτης. Όμως κάποιος Σαμαρείτης, που περνούσε από κει τον σπλαχνίστηκε και τον περιέθαλψε….».

Τι βλέπουμε στην προκειμένη περίπτωση;

Από το ένα μέρος τον άνθρωπο, τον καθένα άνθρωπο («άνθρωπός τις», λέει το Ευαγγέλιο) ή και ολάκερη την ανθρωπότητα. Κι από το άλλο μέρος τους ληστές. Και δεν έχει καμιά σημασία, αν οι ληστές αυτοί εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κοινού ποινικού κώδικα, ή πρόκειται για νόμιμους μεγαλοκακούργους:

Βασιλιάδες, δηλαδή, πρωθυπουργούς, βουλευτές και πάσης φύσεως εκπροσώπους της άρχουσας αναρχίας, που καταδυναστεύουν και καταληστεύουν λαούς. Οι οποίοι ,κατά καιρούς και κατά τόπους, ακούνε σε διάφορες κολακευτικές προσφωνήσεις, ενώ έχουν τις ίδιες συνιστώσες απανθρωπιάς: την αρπαγή και τη βία.

Κι ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα, ανάμεσα στους λύκους και τ' αρνιά, είναι οι εκπρόσωποι της θρησκείας και του νόμου. Οι ιερείς και οι λευίτες, σύμφωνα με την παραβολή. Που ενσαρκώνουν-υποτίθεται- την αγάπη και τη δικαιοσύνη. Και έχουν ως έργο τους να προστατεύουν τ' αρνιά απ' τους λύκους.

Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα του καθήκοντος, λιποτακτούν. Και πολύ συχνά, όχι μόνο δεν συμπαραστέκονται στους κατατρεγμένους, αλλά και συμπράττουν και διαπλέκονται κιόλας με τους διώκτες τους. Ευλογώντας την τυραννία και τη ληστεία και διδάσκοντας στους λαούς την τυφλή υποταγή στο έγκλημα και την κακουργία των «εντιμότατων» και «εξοχότατων». Αν δεν γίνονται και οι ίδιοι τύραννοι και εκμεταλλευτές χειρότεροι κι απ' τους διώκτες και υπονομευτές του κοινωνικού συνόλου…

Και γιατί λιποτακτούν οι άνθρωποι της θρησκείας και του νόμου και συμμετέχουν στη συμπαιγνία του κατεστημένου; Γιατί δεν έχουν σπλάχνα, λέει η παραβολή.
Και δεν έχουν σπλάχνα, γιατί οι λυκάνθρωποι του κατεστημένου δίνουν αντιπαροχές στους εκπροσώπους της θρησκείας και του νόμου: ηγεμονικές αποδοχές και σκανδαλώδη προνόμια. Κι έτσι η σφαγή των αρνιών γίνεται ανεμπόδιστα και ανεξέλεγκτα. Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό και με τέτοιο τρόπο, ώστε να θεωρείται και έργο…θεάρεστο.

Αν θυμάμαι καλά, όταν ταριχεύουν τα πτώματα, τους αφαιρούν τα σπλάχνα.
Κατά παρόμοιο τρόπο, οι άνθρωποι της θρησκείας και του νόμου είναι, συχνά, σαν τα ταριχευμένα πτώματα. Γι' αυτό και οι θρησκείες τους είναι νεκρές και τα νομικά τους καθεστώτα αποπνέουν πτωμαΐνη. Γι' αυτό οι θρησκείες τους δεν έχουν αγάπη και οι νόμοι τους δεν έχουν δικαιοσύνη. Γι' αυτό οι θρησκείες τους κάνουν «σταυροφορίες» και «ιερούς πολέμους» ή ακόμη και «ιεραποστολικές» εκκαθαρίσεις. Και οι νόμοι τους σταυρώνουν αθώους και εφευρίσκουν βαστίλλες για την «τρομοκρατία» και μισθοδικεία, για να κουκουλώνουν τις τερατώδεις ανισότητες. Και γκέτο βασανιστηρίων, όπως το Γκουαντανάμο, για να πνίγουν τις φωνές και τις εστίες κάθε αντίστασης…

Όπου όμως οι εκπρόσωποι της θρησκείας και του νόμου λιποτακτούν, οι άνθρωποι, που έχουν σπλάχνα, τολμούν. Κι όσο η ασπλαχνία δεν έχει όρια, τόσο και περισσότερο η ευσπλαχνία είναι απεριόριστη και ανεξάντλητη. Και δεν σταματάει ποτέ και πουθενά. Και φτάνει ακόμη και μέχρι το… Σταυρό!…

Ο Σαμαρείτης, που είδε και σπλαχνίστηκε το μισοπεθαμένο άνθρωπο, δεν περιορίστηκε να προσφέρει μόνο τις «πρώτες βοήθειες». Τον μετέφερε στο πανδοχείο, που, όπως φαίνεται, πρόσφερε, την εποχή εκείνη, και νοσοκομειακές υπηρεσίες. Και ανέλαβε τα έξοδά του, μέχρι την τελειωτική θεραπεία…

Κι έτσι ακριβώς θα 'πρεπε να 'ναι και η Εκκλησία. Πανδοχείο για τις παντοειδείς ανάγκες των ανθρώπων. Όπως τη θέλει ο Καλός Σαμαρείτης, ο Χριστός. Που φρόντισε, όχι μόνο για τη θεραπεία των αρρώστων, αλλά ακόμη και για το ψωμί των πεινασμένων στην έρημο.

Κι όχι μόνο η Εκκλησία θα 'πρεπε να 'ναι έτσι, αλλά και το Κράτος. Με τους νομοθέτες του και τους δικαστές του. Που νομιμοποιούν την αδικία και κηρύσσουν παράνομη τη δικαιοσύνη. Για να καταδικάζουν τους αθώους και ν' αθωώνουν τους κακούργους.

Και οι δημόσιες υπηρεσίες. Που συνήθως επικαλούνται τη νομιμότητα, προκειμένου να ταλαιπωρούν και να εξοντώνουν το φτωχό λαό, ενώ κλείνουν τα μάτια τους μπροστά στο όργιο αυθαιρεσίας των διαφόρων χρυσοκανθάρων του κατεστημένου.
Και με αυτό το πνεύμα έπρεπε να αντιμετωπίζονται όλα τα κοινωνικά προβλήματα και τα θύματα της κοινωνικής αδικίας και αναλγησίας. Πάντοτε. Και όχι μόνο, κάποτε, περιστασιακά και καιροσκοπικά, «προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις»…

Δεν επέλεξε τυχαία ο Χριστός το Σαμαρείτη. Τον επέλεξε, γιατί ο Σαμαρείτης για τους ανθρώπους της θρησκείας και του νόμου εθεωρείτο απόβλητος, παράνομος, σχισματικός και αιρετικός.

Το παράδειγμα του Σαμαρείτη ήταν η γροθιά του Χριστού στη βιτρίνα του κατεστημένου. Θέλησε να κάμει γυαλιά-καρφιά τους τύπους, τις ετικέτες και τις πάσης φύσεως ταμπέλες των «αιδεσιμότατων» και «μακαριότατων» και «εξοχότατων». Πίσω απ' τις οποίες κρύβεται και ελλοχεύει η νωθρότητα, η αδιαφορία, η λιποταξία, η συμπαιγνία, η προδοσία και το έγκλημα.

Κι από το άλλο μέρος θέλησε να αναδείξει τη μοναδική μεγαλειότητα και σεβασμιότητα και εξοχότητα, που εκπροσωπεί το Θεό της αγάπης και της δικαιοσύνης. Και που είναι ο άνθρωπος, που έχει σπλάχνα και υπηρετεί το συνάνθρωπό του…

Ο άνθρωπος που είναι κοντά στον οποιοδήποτε άνθρωπο της ανάγκης: τον άρρωστο, τον πεινασμένο και καθένα, που καταδυναστεύεται και καταληστεύεται. Κι αυτός, ο συμπαραστάτης, σύμφωνα με την παραβολή, είναι ο «πλησίον». Αυτός και κανένας άλλος!…

Όλοι οι άλλοι είναι μακριά απ' το συνάνθρωπό τους. Κι ακόμη μακρύτερα απ' το Θεό. Συνεργάτες και συνεταίροι της ληστοσυμμορίας. Κι ας έχουν βαρύγδουπους τίτλους, Κι ας φορούνε επιβλητικές τηβέννους και χρυσοποίκιλτα άμφια….

Παπα-Ηλίας, 15-11-2009

http://papailiasyfantis,blogspot.com
http://papailiasyfantis.wordpress.com
e-mail: papaliasyfantis@gmail.com

"Η θεολογική απάντηση" της Εκκλησίας στα σύγχρονα ζητήματα βιοηθικής

του Χάρη Ανδρεόπουλου*

Tην αναγκαιότητα να βρίσκονται οι χριστιανικές Εκκλησίες σε συνεχή εγρήγορση, ώστε αξιολογώντας θεολογικά και εκκλησιολογικά τις ραγδαίες επιστημονικές εξελίξεις της ιατρικής και τη βιολογίας, να δώσουν υπεύθυνες απαντήσεις σε επίκαιρα ζητήματα βιοηθικής, όπως, π.χ. για τη χρήση των βλαστοκυττάρων, επεσήμανε ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, χαιρετίζοντας τις εργασίες της παγκόσμιας διάσκεψης θέμα: «Η έρευνα στα βλαστοκύτταρα στην υπηρεσία της ανθρώπινης ζωής; Ηθικός και θεολογικός προβληματισμός», η οποία διεξάγεται  στο Βόλο.

Την διάσκεψη   διοργανώνουν το Πρόγραμμα: «Πίστη, Επιστήμη, Τεχνολογία και Ηθική» του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ) και η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος, δίδοντας έμφαση στα ηθικά και θεολογικά διλήμματα που δημιουργεί η χρήση βλαστοκυττάρων στην ιατρική και τη βιοτεχνολογία.

Χαιρετίζοντας χθές τη διάσκεψη ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος τόνισε ότι:

«Οι διάφορες χριστιανικές Εκκλησίες και παραδόσεις, ως όφειλαν εκ φύσεως και θέσεως, συμμετείχαν από την αρχή ενεργά στο διάλογο για τη σημασία και τις επιπτώσεις της τεχνολογικής κι επιστημονικής προόδου στη ζωή, κοινωνική και πνευματική, των μελών τους. Σήμερα, είναι αναγκαίο, λόγω των ραγδαίων εξελίξεων και αλλαγών, να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση για την αξιολόγηση των νέων κάθε φορά δεδομένων, με βάση τις ηθικές αρχές, τους άξονες και τις κατηγορίες που ήδη διαθέτουν κι έχουν χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν, δηλαδή την πλούσια βιβλική, πατερική και λειτουργική τους παράδοση και διδασκαλία…

Η  έμπρακτη αγάπη και συμμετοχή του Ιησού στον ανθρώπινο πόνο, την ασθένεια και το θάνατο, η ευχαριστιακή κατανόηση συνόλου του βίου και του κόσμου, η χριστιανική ανθρωπολογία, η θεολογία του προσώπου και η εσχατολογική προοπτική του Σώματος του Χριστού, του οποίου είμαστε μέλη,  αποτελούν το πλαίσιο για μια αυθεντική θεολογική απάντηση στα διλήμματα που θέτουν οι σύγχρονες εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής και της βιολογίας. Ορθώς μας υπενθυμίζει ο απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή (14:7-8) ότι: «οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ, καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνῄσκει· ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνῄσκομεν. ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν»… ».

Τα παραπάνω δεν αποτελούν για τις χριστιανικές παραδόσεις απλώς ένα από τα αιτήματα των καιρών, αλλά άμεση θεολογική και εκκλησιολογική προτεραιότητα. Είμαστε βέβαιοι ότι η πραγματοποίηση της διάσκεψης θα συμβάλει ακόμη περισσότερο στην ενεργό και υπεύθυνη εμπλοκή της χριστιανικής θεολογίας στα ερωτήματα και τα διλήμματα  που προκύπτουν από την αξιοποίηση και τη χρήση νέων μεθόδων – τεχνικών για την πρόληψη και τη θεραπεία των ασθενειών και του ανθρώπινου πόνου».  

Στην πρώτη συνεδρία εισηγήσεις έκαναν οι: καθηγήτρια Celia Deane-Drummond (Αγγλία) και η καθηγήτρια Unhey Kim (Νότια Κορέα). Η πρώτη αναφέρθηκε στις εξελίξεις της έρευνας των βλαστοκυττάρων και στη συνέχεια ανέλυσε τις θέσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τις απόψεις της Συνόδου των Ορθόδοξων Επισκόπων της Εκκλησίας της Αμερικής (2001), καθώς και κάποια κοινωνικής δικαιοσύνης θέματα. Η Uhney Kim τόνισε την ανάγκη οι Εκκλησίες με ειλικρίνεια και θάρρος να θέσουν ανοιχτά τα ηθικά διλήμματα που συνδέονται με την έρευνα στα βλαστοκύτταρα, ώστε να είναι συνεπής με τη διδασκαλία και τον προορισμό τους.

Στη συνέχεια το πάνελ των ομιλητών συνέθεσαν οι: καθ. Peter Dabrock (Γερμανία), καθ. Aviad Raz (Ισραήλ), καθ. Alireza Bagheri (Ιράν), καθ. Celia Deane-Drummond (Ηνωμένο Βασίλειο) και καθ. Jea Hyun Park (Νότιο Κορέα). Οι ομιλητές/τριες ανέπτυξαν το ρόλο των θρησκειών απέναντι στις προκλήσεις της έρευνας για τα βλαστοκύτταρα στις κοινωνίες και τους πολιτισμούς στην Παγκόσμια Κοινότητα.

Ακολούθως οι σύνεδροι χωρίστηκαν σε δυο μικρότερες ομάδες και συζήτησαν από τη μια τα ηθικά θέματα που προκύπτουν από την έρευνα στα βλαστοκύτταρα και από την άλλη το ρόλο της θρησκείας στο δημόσιο διάλογο για το θέμα.

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Χάρης Ανδρεόπουλος είναι δημοσιογράφος – θεολόγος ΑΠΘ (xaan@theo.auth.gr), συνεργάτης της εφημ. «Ελευθερία» της Λάρισας, της Πύλης Εκκλησιαστικών Ειδήσεων "amen.gr" και καθηγητής Β/θμιας Εκπαίδευσης (Γυμνάσιο Αρμενίου ν. Λάρισας)

ΠΗΓΗ: Amen.gr, Τελευταία Ενημέρωση: Nov 11, 2009, http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=898

17 Νοέμβρη: Η νύχτα της οργής

Του Γιάννη Ποταμιάνου

Η νύχτα ήταν, που άνθισαν οι άνθρωποι,

σαν νυχτολούλουδα, σαν γιασεμιά,

και μοσχοβόλησαν οι δρόμοι

Συνέχεια →