Ας μοιραστούμε μερικές σκέψεις, που είχαμε δημοσιεύσει και πέρυσι το Πάσχα.
Ένας σύγχρονος άγιος διδάσκαλος του χριστιανισμού (ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος – ένας παπάς τρομερά τίμιος και ταπεινός, που κοιμήθηκε γύρω στο 1990) γράφει πως στους αποστόλους (που διακήρυξαν την ανάσταση του Χριστού) μπορεί να συνέβη ένα από τα εξής τρία πράγματα: ή εξαπατήθηκαν ή μας εξαπάτησαν ή είπαν την αλήθεια.
Η πίστη στην ανάσταση του Χριστού αποτελεί το κεφαλαιώδες δόγμα της Εκκλησίας. Αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί το κήρυγμα και η πίστη των χριστιανών είναι κενά περιεχομένου, τονίζει ο Απόστολος Παύλος στην πρώτη προς Κορινθίους επιστολή.
Ολημερίς
κλεισμένος στο κλουβί του
περιμένει τα πουλιά
Αλλά τα πουλιά δεν έρχονται
τον έχουν λησμονήσει
Φιλοκαλική ἀνθρωπολογία
Ὅταν ἡ Ἑλλάδα ἔγινε δεκτή στήν τότε ΕΟΚ τό 1981 ἡ γαλλική ἐφημερίδα Le Monde ἔγραφε μέ πηχαῖο τίτλο: «Ἡ χώρα τῆς Φιλοκαλίας εἰσῆλθε στήν Εὐρώπη». Διακριτικό στοιχεῖο καί γνωριστικό σημεῖο τῆς πολιτισμικῆς ταυτότητας τῆς Ἑλλάδος κατά τήν Γαλλική ἐφημερίδα προβάλλει ἡ Φιλοκαλία. Ἡ Φιλοκαλία συνετέθη τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ ΙΗ’ αἰῶνα ἀπό τόν ἅγιο Μακάριο Νοταρᾶ, ἐπίσκοπο Κορίνθου, καί τόν ἅγιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη καί ἀποτελεῖ συλλογή κειμένων γιά τήν καρδιακή, νοερά προσευχή καί συνιστᾶ τό πεντόσταγμα τῆς ἡσυχαστικῆς, νηπτικῆς ἐμπειρίας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Τήν ἴδια περίοδο – τέλη τοῦ ΙΗ’ αἰῶνα καί ἀρχές τοῦ ΙΘ’– προβάλλει στόν Ἑλληνικό χῶρο ὁ Νεοελληνικός Διαφωτισμός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τό ἀντίπαλο ἰδεολογικό ρεῦμα τῆς Φιλοκαλικῆς ἀναγεννήσεως, ἡ ὁποία ἀπεκλήθη, σκωπτικά, καί Κολλυβαδικό κίνημα.
Η πορεία του Χριστού προς το εκούσιο πάθος συνιστά το αιώνιο υπόδειγμα άκρας συνέπειας έργων και λόγων. Σε αντίθεση με πλείστους όσους φιλοσόφους και φιλοσοφούντες προγενεστέρων αιώνων και κοινωνικών αναλυτών και μελετητών της ανθρώπινης ψυχής, της ανύπαρκτης για πολλούς από αυτούς, ο Χριστός απευθύνθηκε και απευθύνεται στον πονεμένο άνθρωπο με λόγια απλά και πλήρως κατανοητά. Δεν είναι συνεπώς το ακατανόητο ή το δυσνόητο των λόγων, που απωθεί διαχρονικά τους ανθρώπους, αλλά οι συνέπειες εκ της αποδοχής αυτών.
Ένας από τους σημαντικότερους ανθρωπολόγους στον κόσμο, ο αμερικανός Μ. Σάλινς, χαρακτήρισε τις κοινωνίες των κυνηγών-συλλεκτών, αυτές που οι φωταδιστές της προόδου αποκαλούν πρωτόγονες, ως «πρωταρχικές κοινωνίες της αφθονίας». Ανάμεσα στα άλλα αναφέρει: οι κυνηγοί-συλλέκτες δουλεύουν λιγότερο απ’ ότι εμείς… η αναζήτηση της τροφής δεν χαρακτηρίζεται από ασταμάτητο μόχθο, αλλά αντιθέτως διακόπτεται από γενναιοδωρία σε ελεύθερο χρόνο, διαλείμματα….
Ο Αριστείδης Μπαλτάς για το διαγωνισμό του PISA**
Έχω επιστρέψει στο ξενοδοχείο από μια αρκετά «ζωηρή» συζήτηση που ακολούθησε την παρουσίαση του βιβλίου μου -σε συνεργασία με μεταπτυχιακούς μου φοιτητές- «Οίκοι αξιολόγησης στην εκπαίδευση και το ‘αόρατο χέρι της αγοράς’: Η περίπτωση PISA», στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λευκωσία. Ένας σύντροφος ελλαδίτης εκπαιδευτικός (στην Κύπρο) που ήταν στην εκδήλωση μου έγραψε σε SMS: «Αν επέζησες από το απογευματινό πρεσάρισμα, σου βγάζω το καπέλο. Η ανοησία και η συντήρηση των επηρμένων πανεπιστημιακών σπάει καρύδια…». Με το που ανοίγω τον Η/Υ και μπαίνω στο ΑΛΦΑΒΗΤΑ, να σου η τορπίλη: «Ο Αριστείδης Μπαλτάς για το διαγωνισμό του PISA» Εδώ, σε θέλω, σύντροφε ελλαδίτη να δεις «τι θα κάνουμε με τον «μπαλτά» και τα καρύδια…»
German TV (ZDF) – Published on 3 Apr 2015
Δείτε το βίντεο. Αποτελεί το 2ο μέρος της εκπομπής του γερμανικού καναλιού ΖDF που συνεχίζει να λέει αλήθειες!
Στα σύνορα του χρόνου, προϊστορίας κι ιστορίας, πρωτογονισμού και πολιτισμού, κατανόησης και παρανόησης, εκεί που συναντιούνται οι επικράτειες της ζωής και του θανάτου, ακόμη και τα σύγχρονα όμορα κράτη, στήνει το σκηνικό και τοποθετεί τους ήρωές του ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου στην τρίτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο «Με ύφος Ινδιάνου». Κεντρικά πρόσωπα του ποιητικού μύθου είναι ο Σεβάτ κι η Ρεϊχάν, δύο πρόσφυγες που κλείνουν τον κύκλο της ζωής τους πριν καν ολοκληρώσουν την τρίτη δεκαετία της και που θα μπορούσαν να αποτελούν προσωπεία του ποιητή – ιδίως ο Σεβάτ, καθώς μάλιστα εμφανίζεται γεννημένος το 1983, το ίδιο δηλαδή έτος με τον Συφιλτζόγλου. Άλλωστε ο πρώτος στίχος της συλλογής «Εγώ – Σεβάτ» συναινεί στη συγκεκριμένη ταύτιση.
Αν η επίσημη ερμηνεία της συντριβής του αεροπλάνου στις Άλπεις είναι σωστή και αν ο συγκυβερνήτης δεν ήταν βέρος Γερμανός αλλά μουσουλμάνος αραβικής καταγωγής, τότε θα είχαμε μια αναβίωση του γνωστού μας παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Όμως αυτό που ζούμε τις τελευταίες μέρες είναι ένας μίνι πόλεμος κατά της κατάθλιψης ή, για την ακρίβεια, ένας μιντιακός πόλεμος κατά των ατόμων που πάσχουν από κατάθλιψη στα κρυφά ή τα φανερά.