Εγγύς και Μέση Ανατολή: Διάλυση κρατών
Της Karin Leuckefeld*
[Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας]
Ο αγώνας ενάντια στο χαλιφάτο στον ισλαμικό κόσμο μοιάζει με ένα Déjà-vu[1], έγραψε πρόσφατα ο αρχισυντάκτης τηςNeue Zürcher Zeitung (NZZ) [Νέα Εφημερίδα της Ζυρίχης] Μάρκους Σπίλμαν. «Το IS ακολουθεί τα ίχνη αίματος που έθεσαν η Κάϊντα, οι ταλιμπάν ή άλλοι πριν από αυτό». Μέχρι στιγμής η «συμμορία αυτών που κόβει κεφάλια» δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει κανένα σημαντικό τρομοκρατικό χτύπημα στη Δύση, -σύμφωνα πάντα με τον Μ. Σπίλμαν-, όμως το «Ισλαμικό Κράτος» (IS) «κερδίζει στις μάχες, σε τόπους, όπου το κύρος των κρατών» δεν υπάρχει πλέον, όπως στο Ιράκ, ή ακόμη είναι αδύναμο, όπως στη Συρία. «Όμως ο κόσμος δεν διαλύεται για αυτό το λόγο», καταλήγει ο συγγραφέας στη συνέχεια. Φαινόμενα όπως το «Ισλαμικό Κράτος» είναι – κατά την άποψή του – πολύ περισσότερο, σημάδια μιας «συνεχούς αλλαγής», στην οποία πρέπει κανείς να προσαρμοστεί. Η «νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων» σημαίνει ανασφάλεια, αυτό απαιτεί μια «σκέψη σε παραλλαγές» και μια «απόρριψη των ακατάλληλων προτύπων παλιότερων εποχών». Ο Σπίλμαν μετρά σ΄ αυτά τα «ακατάλληλα πρότυπα» και τη «διπολική ή πολυπολική ισορροπία ανάμεσα στα εθνικά κράτη».
