Μετά το 12ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ: Χαρακτηριστικά και προοπτικές.
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
α. Εισαγωγή.
Το 12ο συνέδριο της ΟΛΜΕ ανήκει πια στο παρελθόν. Οι 483 σύνεδροι και οι 11 εκπρόσωποί μας στην ΟΛΜΕ συνευρέθηκαν από 28-6 έως και 1-7-2005 στο ξενοδοχείο Νοβοτέλ με ανοιχτές τις πόρτες. Κατά πόσο όμως μπόρεσαν να αναλύσουν και να συνθέσουν;
Οι εκτιμήσεις διίστανται. Επομένως η δική μου[i] δεν παύει να είναι και υποκειμενική και παραταξιακή.
Σκέψεις λίγο πριν το 12ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ,
μετά το Μπέργκεν και με φόντο την Ευρώπη της βαθιάς κρίσης.
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
1. Εισαγωγή.
Το πρόσφατο και πολύχρωμο ΟΧΙ των λαών του προχωρημένου διαφωτισμού της Δύσης (Γαλλίας-Ολλανδίας) σε μια συνθήκη, πρόπλασμα ευρωσυντάγματος, σκίασε κατά πολύ τις αποφάσεις στο Μπέργκεν της Νορβηγίας. Απέδειξε ότι η απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες, πόθους και οράματα των λαών (όσο στρεβλά και αν εκφράζονται) και της νομενκλατούρας της Ε.Ε είναι και υπαρκτή και τεράστια.
Για πόσο θα συνεχίσει ακόμα στο ΕΣΥΠ; O «Εθνικός διάλογος» για την Παιδεία
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Το πασοκικής έμπνευσης «Εθνικό Συμβούλιο για την Παιδεία», το γνωστό ΕΣΥΠ, έχει βγει στην πολιτική αγορά για δεύτερη φορά. Την πρώτη αναγκάστηκε να λειτουργήσει, μετά τις μεγάλες μαθητικές κινητοποιήσεις 1998-1999.
Το όργανο αυτό[i] φανερά χρησιμοποιειται, όταν η εκάστοτε κυβερνητική εξουσία αναγκάζεται να δείξει συναινετικό προσωπείο. Αυτό λοιπόν αναγκάστηκε να κάνει ο τότε Υπ. Παιδείας Γερ. Αρσένης, επειδή στραπατσαρίστηκε η εκπαιδευτική του πολιτική. Εμπνευστής και δημιουργός του ΕΣΥΠ ήταν ο πρώην υπουργός Παιδείας Γ. Α. Παπανδρέου γιατί ήθελε να το χρησιμοποιεί πριν εκτελέσει τις «προειλημμένες ευρωπαϊκές» αποφάσεις. Αυτή λοιπόν τη στρατηγική φαίνεται ότι προκρίνει και η σημερινή Υπ. Παιδείας.
Ο «εθνικός» διάλογος για την παιδεία, απαρχή νέων ρήξεων.
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Εισαγωγή στον κοινωνικό αντί-λογο.
Στις 21 Ιανουαρίου (2005) υποτίθεται ότι ξεκίνησε ο νέος «εθνικός διάλογος» για την εκπαίδευση στην χώρα μας. Όμως ο διάλογος αυτός ούτε τώρα άρχισε, ούτε εθνικός και μόνο είναι.
Δεν άρχισε τώρα[i], γιατί τόσο τα πολιτικά κόμματα, όσο και οι κοινωνικοί και συνδικαλιστικοί φορείς, δεν «ανοίγουν» για πρώτη φορά το «στόμα» τους. Τα πολιτικά κόμματα μίλησαν ιδεολογικά, πολιτικά και νομοθετικά, τόσο στο παρελθόν, όσο και πριν τις βουλευτικές εκλογές το Μάρτη του 2004.
Η διαφαινόμενη πολιτική και εκπαιδευτική συγκυρία μετά τις 7 του Μάρτη.
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Ι. Μια αρχική προσέγγιση της πολιτικής συγκυρίας.
Το κόμμα που κυβέρνησε πολύ έξυπνα τη χώρα μας από το 1981, έδειξε πρόσφατα ότι διαθέτει τεράστια αίσθηση του χρόνου. Με την θεαματική κίνηση των γιορτών ανέτρεψε την βεβαιότητα της ήττας του, μειώνοντας τη διαφορά των 8 μονάδων σε 4 στην πρώτη φάση της νέας του επίθεσης, που κατά την γνώμη πολλών πια δεν έχει απλά επικοινωνιακά χαρακτηριστικά.
Χανιά 8-10 Μάη 2008
Μη αρνητικό και μεταβατικό το 8ο εκπ. συνέδριο της ΟΛΜΕ
Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα
Μάιος 13, 2008
Τελικά ναι, τρεις μέρες μετά, μη αρνητικό και μεταβατικό θα χαρακτήριζα το 8ο εκπαιδευτικό συνέδριο της ΟΛΜΕ στα Χανιά, τέσσερα χρόνια μετά το 7ο στη Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι πάλι οι συζητήσεις στο περιθώριο του συνεδρίου ήταν ισότιμες με αυτές που έγιναν στις διαδικασίες.
Η κρίση της παιδείας – Το οδοιπορικό του σπουδαστή
Μια Συνέντευξη του Παναγιώτη Μπούρδαλα
στον αείμνηστο Παναγιώτη Νέλλα
Στο περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ, τ. 8, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ1983, σελ. 93-98. Αναδημοσιεύτηκε φέτος στο περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία», φύλλο 196, Σεπτέμβριος 2008, σελίδες 22-24, στο αφιέρωμα για την παιδεία, ως … επίκαιρη!
ΕΡΩΤΗΣΗ Παν. Νέλλα [1]: Παναγιώτη, έχεις τελειώσει το φυσικό τμήμα στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας και ετοιμάζεσαι να διδάξεις στη Μέση εκπαίδευση. Μέσα από την πείρα και τις προοπτικές σου, πως βλέπεις την Παιδεία σήμερα;