Η δίκη του Χριστού – Μια νομική ανάλυση

Του Χρήστου Δερμοσονιάδη (Δικαστή)

Όταν ο Πιλάτος βεβαιώθηκε για την αθωότητα του Χριστού και θέλησε να τον απολύσει τότε οι Ιουδαίοι φώναξαν: «Ημείς νόμον έχομεν και κατά τον νόμον ημών οφείλει αποθανείν, ότι Θεού υιόν εαυτόν εποίησε.» (Ιωάν. 10′ 7). Αυτή είναι και η σημερινή θέση των Εβραίων. Ισχυρίζονται ότι ο Χριστός παρέβη πράγματι το Μωσαϊκό Νόμο και δίκαια κατεδικάσθη σε θάνατο.

Είναι δυνατόν όμως η ανθρώπινη Δικαιοσύνη να έφθασε σε τέτοια αντίθεση προς τη Θεία Δικαιοσύνη ώστε να καταδικάσει σε θάνατο τον ίδιο το Θεό και εν ονόματι του Νόμου να θανατώσει το Δημιουργό; Το βασικό λοιπόν ερώτημα είναι αν η δίκη του Χριστού ήτανε μία δίκαιη δίκη, κατά το ανθρώπινο μέτρο, αν δηλαδή έγινε σύμφωνα με το νόμο και τη δικονομία.

Συνέχεια →

Περί του Αγίου Φωτός και της μεταχείρισής του…

Από το «Θρήσκευε και επαναστάτησε»*

Μέρες που είναι (είμαστε εντός της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας) έπεσε στην αντίληψη μου άρθρο του Νίκου Δήμου με τίτλο “Αντικληρικισμός και αντικομμουνισμός” στον ιστότοπο Protagon το οποίο κλείνει με την εξής παράγραφο:

“Όσο πλησιάζει το Πάσχα και σκέπτομαι πως πάλι θα ξοδέψουμε χρήματα για να φέρουμε το (δήθεν) Άγιο Φως και να το υποδεχθούμε με τιμές αρχηγού κράτους, γίνομαι εμμανής αντικληρικός. Και υποθέτω πως το ίδιο θα γινόταν και ο Ιησούς, που από ότι ξέρουμε, δεν πίστευε σε ειδωλολατρικά σύμβολα – και μάλλον θα μοίραζε τα χρήματα στους φτωχούς.”

Συνέχεια →

Γολγοθάς: η ρήξη με το μηδέν

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου*

 Γολγοθάς σημαίνει ανηφόρα προς το μηδέν. Σημαίνει ότι μαζεύεις όλη σου τη δύναμη για να σηκώσεις το ένα σου γόνατο, κατόπιν το άλλο γόνατο, ξανά το πρώτο, και πάει λέγοντας, αλλά προς τι; Μαρτυρικός δρόμος, προς μαρτυρικό εκμηδενισμό.

Συνέχεια →

Τράπεζα θεμάτων ή τράπεζα θυμάτων;

ΕΡΕΥΝΑ – Του Χρήστου Κάτσικα

Στις πλάτες μαθητών, γονέων και καθηγητών θα εφαρμόσει φέτος το υπουργείο Παιδείας τον νέο νόμο για το Λύκειο, που θα προβλέπει πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στην Α΄ Λυκείου, με θέματα που δεν θα δοθούν εξ ολοκλήρου από τους διδάσκοντες καθηγητές.

Στις πλάτες μαθητών, γονέων και καθηγητών θα εφαρμόσει φέτος το υπουργείο Παιδείας τον νέο νόμο για το Λύκειο, που θα προβλέπει πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στην Α΄ Λυκείου, με θέματα που δεν θα δοθούν εξ ολοκλήρου από τους διδάσκοντες καθηγητές, αλλά θα χρησιμοποιηθεί και η περιβόητη Τράπεζα Θεμάτων.

Συνέχεια →

Εκβιομηχάνιση και Βιωσιμότητα:  Κριτική Ανασύνθεση της Συμβολής του Δημήτρη Μπάτση

Του Θεόδωρου Μαριόλη*

Το παρόν κείμενο αποτέλεσε τη βάση της ομιλίας του Θ.Μ. στην εκδήλωση: «Δημήτρης Μπάτσης (1916-1952). Η Εποχή, η Ζωή και το Έργο του», την οποία οργάνωσε το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Δημήτρης Μπάτσης,

Τετάρτη 9 Απριλίου 2014, ΤΕΕ, Αθήνα. Συνιστά σημαντικά συντομευμένη και «κωδικοποιημένη» εκδοχή δοκιμίου περιεχόμενου στον υπό έκδοση τόμο: «Σχεδιασμένη Καθυπόταξη ή Σχεδιασμένη Ανάπτυξη; Μελέτες στο Έργο του Δημήτρη Μπάτση».

I. Εισαγωγή

Συνέχεια →

Εξανάστησον!!!

 Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

 Ν’ αφήσω θέλω σκέψεις

πίσω μου,

τα όνειρα, πάνω απ’ τα μαύρα σύννεφα,

ισχύς εγγύς πάλι, φρέσκο εφόδιο.

Συνέχεια →

Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του

Συνέντευξη του Ζίγκμουντ Μπάουμαν

Ο επίτιμος καθηγητής κοινωνιολογίας Ζίγκμουντ Μπάουμαν μιλά για την κρίση, τον καταναλωτισμό, τις μορφές αντίστασης, την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και το πώς βλέπει το μέλλον.

Τη συνέντευξη πήραν η Ντίνα Δαβάκη και ο Δημήτρης Μπούκας για την εφημερίδα Η Εποχή.

– Η Ελλάδα και η Νότια Ευρώπη διέρχονται μια παρατεταμένη οικονομική κρίση και δέχονται συνέχεια σκληρά μέτρα λιτότητας. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά που συμβαίνουν;

Τα μέτρα συνδέονται με τα δάνεια που ζητούνται. Είναι σημαντικό όμως να δει κανείς για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα δάνεια που δίνονται στην Ελλάδα. Αν χρησιμοποιούνται για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε απλά τρέφεται η ρίζα του προβλήματος και οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν αμείωτες.

Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν πάντα κάποιοι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα σε βάρος των άλλων. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μετά την κρίση έχει παρατηρηθεί μια αργή ανάκαμψη, όμως το 93% του επιπλέον ΑΕΠ που δημιουργήθηκε, κατέληξε μόνο στο 1% του πληθυσμού.

Συνέχεια →

ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΑΥΡΩΤΕΣ 

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Στην παράδοση της Δύσης το πάθος του Κυρίου μας βιώνεται ως συναισθηματική μέθεξη με αναπαραστάσεις, μεταξύ των οποίων κεντρική είναι αυτή της σταύρωσης. Κάποιοι πιστοί έχουν τάμα να γευθούν έστω με τρόπο μετρίως οδυνηρό το μαρτύριο επί του σταυρού του Σωτήρα μας. Στα πλαίσια ίσως αυτής της παράδοσης εμφανίζονται στις ημέρες μας κατά τις παραμονές του Πάσχα εθελοντές σταυρωτές. Δεν πρόκειται για σιδηρουργούς που θα ετοιμάσουν τα καρφιά, αφού άλλωστε οι πάσχοντες καθ’ ομοίωση του Χριστού δεν καρφώνονται, ούτε για ξυλουργούς, που θα ετοιμάσουν τον σταυρό. Οι σταυρωτές αυτοί είναι μορφωμένοι, είναι στοχαστές, είναι διαπρεπείς επιστήμονες, που προβάλλουν στον κόσμο την «επιστημονική αλήθεια», για να τον βοηθήσουν να αποφύγει τις πλάνες! Το ερώτημα, που δεν τίθεται για να απαντηθεί είναι: Γιατί αυτοί δεν εμφανίζονται κάποια άλλη χρονική περίοδο του έτους παρά τις παραμονές του Πάσχα των δυτικών; Και γιατί όλα τα μαζικά μέσα ενημέρωσης (πολύ χαρακτηριστικός ό όρος μαζικά, ώστε να συνειδητοποιήσουμε πώς οι κρατούντες θεωρούν τους λαούς) ενορχηστρωμένα σπεύδουν να προβάλουν την είδηση, δηλαδή τη νέα σταύρωση του Σωτήρα μας με συκοφαντία, που δεν θα άντεχε αν οι λαοί δεν είχαν απολέσει πλήρως τα λογικό και ηθικό αισθητήρια;

Συνέχεια →

Ελλάδα, Πακιστάν, Ζάμπια, Σρι-Λάνκα, Μπουτάν, Παπούα-Γουϊνέα Μπαγκλαντές … Ξανά στις αγορές

(ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ…)

Του Ανδρέα Ζαφείρη*

Η  μεγάλη «επιτυχία» της κυβέρνησης Σαμαρά, μια «επιτυχία» που θα κοστίσει στον ελληνικό λαό 400 εκ. ευρώ επιπλέον χρέος,  δεν αποτελεί μόνο μια προεκλογικού, επικοινωνιακού τύπου κίνηση. Αυτή είναι  αναμφισβήτητα η κύρια πλευρά της. Όμως όχι και η μοναδική.

Την ίδια εβδομάδα με την Ελλάδα «επανήλθαν» στις αγορές το Πακιστάν, η Ζάμπια  και η Σρι-Λάνκα..

Συνέχεια →

Πορεία προς το Πάθος: Από τη Σαρακοστή στην Ανάσταση

Της Ανδριανής Στράνη

Τελευταία εβδομάδα, πριν από το Πάθος του Δασκάλου, και μικρές σαρακοστές διακοσμούν τις σχολικές τάξεις ακούγοντας αμίλητες και με σταυρωμένα χέρια το μάθημα. Κάθε εβδομάδα που έφευγε παρατηρούσα στην τάξη, έκοβαν κι από ένα πόδι της άφωνης σαρακοστής που με κοίταζε με απορία.

Σκεφτόμουν αν ήταν σύμπτωση ή τραγική ειρωνία το γεγονός ότι μέσα σ’ αυτή τη σαρακοστή, βδομάδα με τη βδομάδα, σιγά-σιγά και μεθοδικά έκοβαν οι Ρωμαίοι ιμπεριαλιστές κι από ένα δικαίωμα του καταπιεσμένου Λαού. Για τον Δάσκαλο σχεδίαζαν να του στερήσουν το δικαίωμα να διδάσκει ελεύθερα τον Λαό, φιμώνοντας και ακρωτηριάζοντας τη δημόσια εκπαίδευση.

Συνέχεια →