Οι τράπεζες μεγάλοι κερδισμένοι – Δανειακή σύμβαση υποτέλειας

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την πληρωμή των συμβολαίων ασφάλισης πιστωτικού κινδύνου (CDS) ύψους 2,5 δισ. ευρώ την Δευτέρα 19 Μαρτίου ολοκληρώθηκε επί τη ουσίας η ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων. Τυπικά το θέμα δεν έχει λήξει καθώς η διαδικασία ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί με τους κατόχους ελληνικών ομολόγων που διέπονται από διεθνές δίκαιο.

Συνέχεια →

Η ΡΑΤΣΑ ΤΟΥ ΑΝΥΤΟΥ:

Οι μεγάλες πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας, αντί να ασχολούνται με τις δυνατότητες εξόδου της χώρας από την παγίδα του δανεισμού, θέτουν διαρκώς εκβιαστικά εκλογικά διλήμματα στους Πολίτες, εκβιάζοντας τους εκβιαζόμενες – χωρίς κανένας να προβληματίζεται

 

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

 

"Αθηναίοι, σας παρακαλώ για ένα μόνο πράγμα: τους γιούς μου, όταν μεγαλώσουν, τιμωρείστε τους και βασανίστε τους, όπως σας βασάνιζα και εγώ – αν σας φανεί πως ενδιαφέρονται για τα χρήματα ή για οτιδήποτε άλλο, εκτός από την αρετή. Εάν δε νομίζουν πως είναι κάτι, χωρίς να είναι τίποτα, ντροπιάστε τους, όπως έκανα και εγώ με εσάς, γιατί δεν επιμελούνται εκείνα που πρέπει και νομίζουν πως είναι κάτι, όντας εντελώς ανάξιοι. Και αν κάνετε έτσι, θα έχετε σταθεί δίκαιοι και για μένα και για τους γιούς μου….Αλλά είναι καιρός να πηγαίνουμε – εγώ για να πεθάνω και εσείς για να ζήσετε. Ποιος από μας πηγαίνει στο καλύτερο, κανείς δεν το ξέρει παρά μόνο ο Θεός" (Σωκράτης)

"Στην Ελλάδα υπήρχαν πάντα οι δύο ράτσες – η ράτσα του Σωκράτη και η ράτσα του Άνυτου και της συντροφιάς του (Ο Άνυτος ήταν Αθηναίος πολιτικός** και πλούσιος βυρσοδέψης, ο οποίος κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, όπου διετέλεσε στρατηγός, κατηγορήθηκε για προδοσία – ενώ αθωώθηκε δωροδοκώντας τους δικαστές). Η πρώτη κάνει το μεγαλείο του τόπου – η δεύτερη κάνει ακριβώς το αντίθετο. Τώρα όμως μου φαίνεται πως απέμεινε μόνο η ράτσα του Άνυτου – η πρώτη χάθηκε και πάει" (Καβάφης).      

Άρθρο

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της, έχοντας μετατραπεί σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο – καθώς επίσης στο μήλο της έριδος των υπερδυνάμεων (τόσο των αγορών και του καρτέλ με την Πολιτική, όσο και της Γερμανίας με τις Η.Π.Α. – ενώ ενδεχομένως θα συμμετέχουν σύντομα η Ρωσία και η Κίνα).

Εν τούτοις η Πολιτική της, αντί να προσπαθήσει να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη των Πολιτών και τη συνοχή της χώρας (εκμεταλλευόμενη, μεταξύ άλλων, τα τεράστια γεωπολιτικά της πλεονεκτήματα τα οποία, ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της, είναι τόσο μεγάλα), θεωρεί σκόπιμο να τοποθετεί συνεχώς εκλογικά διλήμματα («ευρώ ή κυβέρνηση συνεργασίας», «αυτοδυναμία ή καταστροφή» κλπ.) και να εκβιάζει εκβιαζόμενη. Παράλληλα, τοποθετείται δυστυχώς η μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, κυρίως με τη βοήθεια των σκανδάλων διαφθοράς – με τα οποία, ξαφνικά και «τυχαία», βομβαρδιζόμαστε σχεδόν καθημερινά.  

Σύμφωνα όμως με αρκετά διεθνή ΜΜΕ, έχει ήδη αρχίσει το ξεπούλημα της Ελλάδας – αφού η δημόσια περιουσία της έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου μεταβιβαστεί σε μία εταιρεία ειδικού σκοπού (ΑΕ), την οποία συμβουλεύει (αναζητεί αγοραστές) η γερμανική «Germany Trade and Invest» (τα συμπεράσματα σε σχέση με το ρόλο της Γερμανίας και τις επισκέψεις των Ελλήνων υπουργών ανάπτυξης στο Βερολίνο, είναι αυτονόητα).   

Στα πλαίσια αυτά προωθείται με γρήγορους ρυθμούς η πώληση μεγάλων εδαφικών εκτάσεων στην Κέρκυρα και στη Ρόδο, καθώς επίσης του κέντρου Τύπου των Ολυμπιακών αγώνων, του παλαιού αεροδρομίου της Αθήνας, της διαχείρισης των εθνικών οδών, της ΔΕΠΑ, δεκαέξι κτιρίων στα οποία στεγάζονται υπουργεία και εφορίες, του ΟΠΑΠ, των ΕΛΠΕ, της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ, του ΤΤ, λιμανιών, μαρίνων, αεροδρομίων κλπ. Λέγεται δε ότι έχει «εξασφαλιστεί» η ανοχή τόσο των Ελληνικών ΜΜΕ, όσο και των ηγετών των εργατικών συνδικάτων – κάποιοι εκ των οποίων «αναφέρονται» επίσης στο Βερολίνο.     

Εν τούτοις, φαίνεται να αντιδρούν ακόμη και οι νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι, φανατικοί υπερασπιστές των αποκρατικοποιήσεων, οι οποίοι υποδεικνύουν τις οδυνηρές εμπειρίες της Βρετανίας από τις εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, λέγοντας ότι:

«Οι μαζικές πωλήσεις σε μία φθίνουσα αγορά, εν μέσω ύφεσης, οδηγούν συνήθως στην κατάρρευση των τιμών των ακινήτων, όπως επίσης όλων των υπολοίπων αξιών. Η διαδικασία αυτή συνοδεύεται από πολύ επικίνδυνες παράπλευρες επιπτώσεις – ειδικά επειδή η πτώση των τιμών της ακίνητης περιουσίας, θα περιόριζε ακόμη περισσότερο την αγοραστική δυνατότητα και την κατανάλωση των Ελλήνων, δημιουργώντας παράλληλα τεράστια προβλήματα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα».    

Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, το ξεπούλημα θα πραγματοποιηθεί όταν (και εάν) τα κόμματα συνεργασίας στις επόμενες εκλογές εξασφαλίσουν 180 έδρες στη Βουλή – γεγονός που μάλλον θα τους επιτρέπει τα πάντα. Ακριβώς για το λόγο αυτό τηρείται «σιγή ιχθύος» στην τευτονοκρατούμενη Ευρωζώνη – ενώ προωθείται το «σενάριο συνεργασίας» από την ευρωπαϊκή ελίτ, υπό την ηγεσία της καγκελαρίου.

Παράλληλα αξιοποιείται η εμπειρία της αντίστοιχης γερμανικής εταιρείας ειδικού σκοπού (Treuhand), με την οποία λεηλατήθηκε στην κυριολεξία η Α. Γερμανία από τη Δυτική (οι ανατολικογερμανοί περπατούν ακόμη με σκυφτό κεφάλι, έχοντας υποφέρει τα πάνδεινα μετά την ένωση).    

Δυστυχώς όμως, η συντριπτική πλειοψηφία των αγανακτισμένων, αποφασισμένων, εξοργισμένων ή άλλων πολιτών, εξακολουθούν να φαντασιώνονται μία εκ του ασφαλούς αντίδραση, μία εξέγερση και μία επανάσταση, την οποία θα προκαλέσει ένας απροσδιόριστος «από μηχανής Θεός» – ο οποίος θα τους επιτρέψει να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους. Δεν είναι όμως ξεκάθαρο ότι η εποχή των Θεών, όπως και των χαρισματικών ηγετών, έχει προ πολλού παρέλθει;

 

*Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright), Αθήνα, 26. Μαρτίου 2012, viliardos@kbanalysis.com. Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.

 

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑ

 

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

 

            Πολύς ο λόγος γύρω από την έξαρση της εγκληματικότητας σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας της χώρας. Τα ΜΜΕ βρήκαν επίκαιρο θέμα προς σχολιασμό, καθώς το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας έχει μετατραπεί σε γκέτο. Οι καλεσμένοι επιλέγονται, κατά κανόνα, ώστε να σχηματίζεται «εκρηκτικό μείγμα» με την προσδοκία αύξησης της τηλεθέασης. Οι πασίγνωστες πλέον θέσεις επαναλαμβάνονται όπως και οι καυγάδες, αληθείς ή «στημένοι», και η χώρα πορεύεται προς το χάος όχι πλέον μόνο οικονομικό.

             Οι εθναμύντορες του παρελθόντος και πατριώτες του δεξιού και κεντρώου χώρου έχουν από την μεταπολίτευση ενδυθεί τον μανδύα του κοσμοπολίτικου διεθνισμού αστικού τύπου. Αυτοί επέτυχαν, επικουρούμενοι από την αστίζουσα αριστερά, να ποινικοποιηθεί η αγάπη προς την πατρίδα και να ταυτιστεί το περιεχόμενο των όρων πατριώτης και εθνικιστής. Αυτοί σε σειρά συνεδρίων υποστήριξαν τις θέσεις της «νέας τάξης πραγμάτων» θεωρώντας ότι με την μετανάστευση επιλύεται κατά τρόπο ικανοποιητικό το οξύ δημογραφικό πρόβλημα των γηρασμένων δυτικών κοινωνιών. Αυτοί πρόβαλαν σε συγχορδία με το φάσμα της αριστεράς το ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Αυτοί ασκούντες την εξουσία εξασφάλισαν υπερκέρδη στους «ημετέρους» απασχολούντες μετανάστες χωρίς άδεια εργασίας στη χώρα μας, στηρίζοντας τις ελπίδες προς διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των εγχωρίων επιχειρήσεων στην εκμετάλλευση των «ξένων».

Σήμερα δρέπουμε τους καρπούς της αφροσύνης να στηρίζουμε το δόγμα του «πολιτικά ορθού». Η οικονομία μας καταρρέει διασωληνωμένη στο σύστημα παροχής βοήθειας των δημίων μας, που με χαρά θα τερματίσουν την τεχνική υποστήριξη, όταν θα τους έχουμε παραδώσει τα πάντα. Η ανεργία ορθώνεται ως τέρας απειλώντας γηγενείς και μετανάστες, που δεν έχουν ακόμη λόγους να επιστρέψουν στις χώρες τους, αφού εδώ επιβιώνουν, έστω και αν αναζητούν τον επιούσιο άρτο στα δοχεία απορριμμάτων! Υπό τις συνθήκες αυτές η αύξηση της εγκληματικότητας είναι αναμενόμενη κατάληξη. Θύματα της έξαρσης της παραβατικότητας είναι τα λαϊκά και μεσοαστικά στρώματα που κατοικούν σε περιοχές που έχουν κατακλυσθεί από μετανάστες. Η διάπραξη κλοπής ή ληστείας εκεί είναι κατά πολύ πιο εύκολη λόγω γειτνίασης θύτη και θύματος και πλημμελούς αστυνομικής επιτήρησης. Μείζον θέμα θα καταστεί συν τω χρόνω η σύγκρουση των πολιτισμών, την οποία δεν ανέμεναν οι άφρονες και αλαζόνες δυτικοί. Θεωρούσαν δεδομένη την αφομοίωση των μεταναστών το αργότερο κατά την τρίτη γενιά αυτών! Η δυναμική παρέμβαση, ιδιαίτερα πιστών του ισλάμ, αναγκάζει τους «νεοεποχίτες» να «μασούν» πλέον τα λόγια τους για τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

            Η αριστερά των ποικίλων αποχρώσεων σταθερά προσκολλημένη στο διεθνιστικό δόγμα, που θέλει τους λαούς ενωμένους υπό τον προλεταριακό διεθνισμό, θεωρούσε και θεωρεί ακόμη τις πατρίδες εμπόδιο για την πραγματοποίηση αυτού του «φιλοδόξου» οράματος. Οι οπαδοί της λαμβάνουν άκριτα θέση σε κάθε περίπτωση υπέρ των μεταναστών, καταγγέλλουν όλους τους εκφράζοντες διαμαρτυρία ή, έστω, ανησυχία για τα συμβαίνοντα ως ρατσιστές και αδιαφορούν για τις όποιες επιπτώσεις από την αθρόα είσοδο νέων μεταναστών στη χώρα μας (10.000 κατά μήνα). Παράλληλα εκδηλώνουν την ανησυχία τους για τα οφέλη που αποκομίζουν πολιτικά σχήματα που εμφορούνται από ολοκληρωτικές ιδεολογίες στις περιοχές που οι γηγενείς αισθάνονται πλέον έντονη την ανασφάλεια. Δεν θα γράψω ότι οι οπαδοί αυτών υποκατέστησαν τους καπηλευθέντες κατά το παρελθόν τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Αυτοί μπορεί πράγματι να αγαπούν την πατρίδα τους, όπως πολλοί που τυφλά υπηρέτησαν το παρανοϊκό όραμα του Χίτλερ! Το πρόβλημά τους είναι ότι αγνοούν τι είναι η αγάπη, γι' αυτό και μίσος μόνο μπορούν να εκδηλώσουν κατά των θυμάτων της απληστίας των ισχυρών του πλανήτη. Ούτε οι ασκούντες την εξουσία αστοί κατήγοροι, που μετρούν τις απώλειες σε ψήφους, ούτε οι μαρξιστές κατήγοροι που ρίχνουν τη μομφή στους απλούς υποστηρικτές των σχημάτων αυτών δικαιούνται να εμφανίζονται ως τιμητές, διότι είναι υπεύθυνοι για το δράμα που βιώνουμε ως λαός. Ας δούμε το όλο θέμα από άλλη σκοπιά.

            Το φαινόμενο μετανάστευση είναι σύμφυτο με τον άνθρωπο. Σε προγενέστερες εποχές μετανάστευαν φύλα ομαδικά υπό ισχυρό ηγεμόνα προς κατάκτηση ζωτικού χώρου. Αυτούς οι δυτικοί, που έγραψαν την ιστορία, τους αποκάλεσαν βαρβάρους, γιατί λεηλάτησαν και ρήμαξαν τις κατακτηθείσες περιοχές. Ο δικός μας Καβάφης είδε το θέμα κάπως διαφορετικά στο γνωστό του ποίημα «Οι βάρβαροι», του οποίου οι τελευταίοι στίχοι είναι:

«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
 Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»

            Σε νεότερες εποχές η μετανάστευση έλαβε πολύ διαφορετική μορφή. Οι «βάρβαροι» υποχώρησαν μπροστά στην «εκπολιτιστική ορμή» των δυτικών, οποίοι κατέκτησαν ολόκληρο τον πλανήτη θεωρώντας ανεπαρκή τον ζωτικό χώρο που διέθεταν κατά το τέλος του φεουδαλικού Μεσαίωνα. Αφάνισαν τους Ινδιάνους της Αμερικής, εξανδραπόδισαν τους ιθαγενείς της Αφρικής και τους κατατυράννισαν ως δούλους στις φυτείες, πριν διαπιστώσουν ότι ήσαν πιο χρήσιμοι στις βιομηχανίες τους. Τότε βρέθηκαν σε αμηχανία, καθώς οι πρώην δούλοι δεν έφθαναν. Οι βιομήχανοι εξασφάλισαν εργατικά χέρια από τις φτωχές ή τις τυχοδιωκτικές περιοχές της Ευρώπης. Έτσι σχηματίστηκε το πολυεθνικό μωσαϊκό των ΗΠΑ, μέσω του οποίου οι ισχυροί του χρήματος καταδυναστεύουν σήμερα τον πλανήτη. Το ίδιο επαναλήφθηκε αργότερα στην Αυστραλία. Τέλος ήρθε και η σειρά της Ευρώπης, τόσο της Γερμανίας, όσο και των πρώην αποικιοκρατικών χωρών. Η άφρων πολιτική των χωρών αυτών στην υπηρεσία του κεφαλαίου είχε οδηγήσει σε αιματηρούς πολέμους και σε τρομακτική έλλειψη εργατικών χεριών μετά τον τερματισμό αυτών. Σ' όλες αυτές τις μεταναστεύσεις λάβαμε μέρος μαζί με άλλους συμφοριασμένους, των οποίων οι χώρες λεηλατήθηκαν. Και έρχονται οι τυφλωμένοι υπέρμαχοι δήθεν των μεταναστών να καταγγείλουν τον ελληνικό λαό για τη συμπεριφορά του, καθώς λησμόνησε ότι έφαγαν ψωμί οι πρόγονοί του μετανάστες. Ναι όντως έφαγαν ψωμί. Ποιος όμως θα γράψει πόσο πικρό ήταν το ψωμί εκείνο; Ποιος θα παρουσιάσει πέρα από τις νύφες, που θεωρήσαμε σημαντικό θέμα, την άθλια υποδοχή στις χώρες προορισμού, την φρικτή εκμετάλλευση, τον έκδηλο ρατσισμό;

            Όταν η αποικιοκρατία τερματίστηκε με την παραχώρηση ανεξαρτησίας στις πρώην αποικίες, άρχισε νέα περίοδος εκμετάλλευσης των λαών. Καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών μέσω δοτών κυβερνήσεων, εκλεγμένων ή μη, εξαναγκασμός σε εξοπλισμούς για να παχύνεται η βιομηχανία όπλων και πολεμικές συρράξεις για να μη μένουν «αναξιοποίητοι» οι εξοπλισμοί έχουν σημαδέψει την εποχή της μεγαλύτερης βαρβαρότητας που γνώρισε ο πλανήτης. Το θλιβερό, μάλλον τραγικό, είναι ότι ανήκουμε πλέον και εμείς στη χωρία των εγκληματικών χωρών που σπέρνουν τον όλεθρο στους καταφρονεμένους λαούς. Ουδείς, μένων αδιάφορος για το δράμα των λαών, έχει το δικαίωμα να θέτει το ερώτημα: «Τι θέλουν οι ξένοι στη χώρα μας;». Πόσοι θέσαμε το ερώτημα: «Τι θέλουν άνδρες του ελληνικού στρατού στο Αφγανιστάν, έστω και σε βοηθητικές υπηρεσίες;». Πόσοι γνωρίζουμε το δράμα των λαών και πόσοι καταγγείλαμε επεμβάσεις νατοϊκών στρατευμάτων απανταχού της γης; Σήμερα τη αθρόα μετανάστευση επιβάλλει η ερήμωση πλείστων όσων χωρών από την εκμετάλλευση και τη βία που οι ισχυροί ασκούν άπληστοι για κέρδη. Ο μετανάστης δεν αναζητεί πλέον τον «παράδεισο», που ενδεχομένως και να του τάζουν τα οργανωμένα κέντρα προώθησης λαθρομεταναστών. Από την «κόλαση» της πατρίδας του, θέλει να ξεφύγει. Και εμείς αντί να καταγγείλουμε τον νεοβαρβαρισμό συνοδοιπορούμε με τους ολετήρες του πλανήτη και αντιμαχόμαστε για την τύχη των αποκλήρων που χτυπούν τη θύρα μας. Τη θύρα, στην οποία τους οδηγούν οι οικονομικά ισχυροί εφοδιάζοντας πολλούς από αυτούς με τα υπέρογκα ναύλα του λαθροταξιδίου. Και εδώ όλοι αυτοί παγιδεύονται, καθώς οι «εταίροι» μας φρόντισαν με συμφωνία (του Δουβλίνου) να μη παραχωρείται σ' αυτούς το ευρωπαϊκό κεκτημένο, να μένουν αυτοί μόνο στη χώρα υποδοχής τους! Και εμείς την αθλιότητα αυτή των βαρβάρων δεν τολμούμε να καταγγείλουμε. Ζητούμε μόνο να ενισχυθεί η Frontex, που μάλλον έχει αναλάβει το ρόλο στατιστκής υπηρεσίας, ή να στηθούν στον Έβρο τείχη! Άλλοι πάλι λέμε: Ελάτε, εδώ όλοι χωρούμε!  

            Επί τέλους θα σκεφθεί κανείς ελληνικά και συνάμα ανθρώπινα σ' αυτόν τον τόπο;

                                                                       

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ», 19-3-2012       

ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;

 

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

 

Η κρίση που ταλανίζει τη χώρα μας από διετίας την έφερε στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας. Στην αρχή έφθασαν κάποιοι κύκλοι να τονίσουν ότι η πτώση μας θα παρασύρει και άλλες χώρες με συνέπεια η οικονομία της Ευρώπης να βυθιστεί στο χάος. Με την πάροδο του χρόνου δείχθηκε ξεκάθαρα ότι δεν είμαστε ικανοί να επιφέρουμε τόσο μεγάλο κακό στους άλλους λαούς.

Άλλωστε δεν είμαστε μαθημένοι να το πράττουμε. Οι Έλληνες διαχρονικά προσπαθούσαν να διατηρήσουν άσβεστο το φώς της γνώσης, της φιλοσοφίας, της πίστης. Κάποιοι όμως πολιτικοί για λόγους μικροκομματικούς μας έδειξαν με το δάκτυλό τους στους ανυποψίαστους και αδιάφορους πολίτες τους ως υπεύθυνους για την κακοδαιμονία της αγοράς. Δεν ήταν δύσκολο στη συνέχεια για τους αρμόδιους της πληροφόρησης να επαναφέρουν στο προσκήνιο την από αιώνες κακοσχεδιασμένη εικόνα του Έλληνα.

Ίσως έχουμε την εντύπωση ότι υπάρχει μεταξύ των λαών της δυτικής και βόρειας Ευρώπης ανθελληνικό πνεύμα, το οποίο είναι πολύ εύκολο να εκδηλωθεί ακόμη και με ασήμαντες αφορμές. Η εντύπωση αυτή είναι εσφαλμένη. Οι λαοί της οικονομικής ευμάρειας κατά κανόνα αγνοούν τα συμβαίνοντα και εκδηλώνουν ελάχιστο ενδιαφέρον για ενημέρωση. Γι’ αυτό και είναι εύκολη λεία της παραπληροφόρησης. Αντιδρούν με αγανάκτηση εκδηλώνοντας την εγωπάθειά τους με ακραίες ενέργειες, όταν κάποιοι τους προβάλλουν την απειλή ότι ενδέχεται να μειωθεί εξ αιτίας άλλων η αγοραστική τους δύναμη. Είναι άνθρωποι καταναλωτές και μόνο, δεν διακατέχονται από το πάθος των εθνικών αντιθέσεων.

Στο μέτρο που οι πολίτες αισθάνονται να βιώνουν σε ευνομούμενη Πολιτεία, στην οποία οι νόμοι λειτουργούν, η κρατική μηχανή είναι καλοκουρδισμένη, η παραγωγή αγαθών και η εξαγωγή σημαντικού μέρους αυτών καλά κρατεί, είναι πολύ εύκολο να πεισθούν ότι, αν σε μία χώρα δεν συμβαίνουν αυτά, η ευθύνη βαρύνει τους πολίτες της. Φυσικά δεν λείπουν οι εργασίες αξίων και εντίμων αναλυτών της Δύσης, μέσω των οποίων αποκαθίσταται η αλήθεια. Ποιος όμως ενδιαφέρεται στον καιρό μας για την αλήθεια; Και σε τελευταία ανάλυση «τι εστίν αλήθεια;». Το ερώτημα τίθεται με περισσή αδιαφορία και σήμερα, όπως τότε από τον Πιλάτο.

Οι χώρες της Δύσης υπήρξαν κατά το πλείστον αποικιοκρατικές. Μόνο οι Σκανδιναβικές δεν υπέκυψαν στο δέλεαρ του πλουτισμού από την εκμετάλλευση των φτωχών και καταφρονεμένων της γης. Ούτε όμως και μάτωσαν, όπως εμείς, στην αρχή για να ανακτήσουμε την ελευθερία μας και στη συνέχεια ευρισκόμενοι στη δίνη της αντιθέσεως συμφερόντων των ισχυρών δυτικών χωρών. Βέβαια κάποιος θα μπορούσε να προβάλει ως παράδειγμα προς μίμηση την Αυστρία και, ίδίως, την ολοσχερώς κατεστραμμένη μετά τον Β΄ μεγάλο πόλεμο Γερμανία. Για την πρώτη υπενθυμίζουμε ότι οι Αψβούργοι φρόντιζαν να σωρεύουν τους θησαυρούς των δυναστευομένων γειτονικών λαών σε αυστριακό έδαφος. Η ενσωμάτωση της χώρας στη Γερμανία, παρά τη αντίθεση μεγάλου μέρους των πολιτών της, ευτυχώς για την Αυστρία δεν είχε καταστρεπτικές συνέπειες. Η Γερμανία ανορθώθηκε χάρη στις αρετές του λαού της αλλά και στα άφθονα χρήματα, τα οποία διέθεσαν οι ΗΠΑ, ώστε να εξασφαλίσουν πιστό σύμμαχο κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Αυτά πού διέθεσαν σε μας είναι ψίχουλα συγκρινόμενα με τα διατεθέντα για την οικονομική ανόρθωση της Γερμανίας. Στην ανόρθωσή της συμβάλαμε και εμείς, αφού αποδεχθήκαμε την εντολή των «προστατών» μας Αμερικανών να μη διεκδικήσουμε πολεμικές αποζημιώσεις από τους καταστροφείς μας!

Η Ελλάδα βγήκε ολοσχερώς κατεστραμμένη από τον εμφύλιο, που μας προσέφεραν ως δώρο οι «σύμμαχοί» μας και το δεχθήκαμε λόγω της δουλοπρέπειας προς τους ξένους ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος της χώρας μας. Παρ’ αυτό, καταπληγωμένη και αποδιώχνοντας τα παιδιά της για εργασία στο εξωτερικό, κατάφερε η χώρα μας να ορθοποδήσει και να σημειώνει διόλου ευκαταφρόνητη οικονομική άνθιση περί τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Κι ας μας τρόμαζαν οι «σύμμαχοι» και οι ασκούντες την εξουσία με τον κίνδυνο της εκ βορρά απειλής, κίνδυνο που δεν πολυπιστεύαμε. Κι ας νιώθαμε μεγαλύτερο τον εξ Ανατολών κίνδυνο, καθώς την «σύμμαχο» Τουρκία ερέθιζαν διαρκώς οι «προστάτες» μας, ώστε να μην μπορεί να πάρει ανάσα η χώρα μας (Σεπτεμβριανά 1955 στην Κωνσταντινούπολη, Κυπριακό, παραβιάσεις στο Αιγαίο).

Πόσο μπορούσε να αντέξει ένας λαός χωρίς πολιτικούς και πνευματικούς ηγέτες; Η αστική πολιτική ηγεσία παραδομένη άνευ όρων στους ισχυρούς της σφαίρας επιρροής, στους οποίους δοθήκαμε κατά τη μοιρασιά. Από υποστηρικτής του εντοπίου κεφαλαίου αρχικά μετατράπηκε σε θεραπαινίδα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου στη συνέχεια. Η μαρξιστική κολλημένη σαν στρείδι στον κομμουνιστικό διεθνισμό κατάφερνε να καλύπτει όλες τις προδοσίες του παρασκηνίου της πρώτης. Η διανόηση, αστική και μαρξιστική, εκδήλωνε σαφή την περιφρόνησή της προς την παράδοση της Ρωμηοσύνης. Ο Παπαδιαμάντης της ήταν (και είναι) ανυπόφορος! Τέλος η Διοικούσα Εκκλησία, η οποία ακόμη δεν έχει συνειδητοποιήσει τις ευθύνες της από τη μη αποσόβηση του εμφυλίου πολέμου, παρακολουθούσε ως απλός θεατής τον κοινωνικό μετασχηματισμό που ως στόχο είχε την περιθωριοποίησή της και την υποβάθμιση της εκκλησιαστικής ζωής σε ιδιωτική υπόθεση από επίκεντρο του βίου των Νεοελλήνων. Τη χαριστική βολή έδωσε η χωρίς επιφυλάξεις στήριξη της ξενοκίνητης δικτατορίας από πλείστα όσα μέλη της.

Ήταν αναμενόμενο ο ακαλλιέργητος λαός, να υποκύψει στη λαγνεία της οικονομικής ευμάρειας, όταν, μετά την ένταξή μας στην ευρωπαϊκή Ένωση των οικονομικών μονοπωλίων αρχίσαμε να καταβροχθίζουμε, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, τις σάρκες μας. Και τώρα που βρισκόμαστε στην παγίδα των θηρευτών μας, οι οποίοι ζητούν από μας τον έσχατον κοδράντην, σιωπούμε αποδεχόμενοι εν πολλοίς την ενοχή μας, την συλλογική ενοχή. Αλλά δεν πρέπει να διακατεχόμαστε όλοι από την ίδια μορφή ενοχής. Άλλη είναι η ενοχή εκείνων, οι οποίοι εγκατέλειψαν πίστη και φιλοπατρία των προγόνων μας και αποδέχθηκαν να συμπορευθούν με τους δημίους μας εν γνώσει (ναι εν γνώσει!) ότι οδηγούν τη χώρα σε οικονομική αιχμαλωσία και, κατά συνέπεια, σε εθνική υποτέλεια. Άλλη είναι η ενοχή του λαού, που παρασύρθηκε από το δελεαστικό όραμα ενός βίου χωρίς τον κόπο, με τον οποίο μεγάλωναν οι γενιές που έζησαν πριν από μας. Ο λαός δεν δημιουργεί την ιστορία. Ο λαός ακολουθεί τους ηγέτες του. Αν εκείνοι έχουν ευγενή οράματα, τότε και ο λαός μεγαλουργεί. Αν οι ηγέτες είναι πρόθυμοι να ξεπουλήσουν τον λαό, τότε αυτός γεύεται συμφορές.

Πρέπει να παραδεχθούμε ότι έχουμε αλλοτριωθεί. Δεν «έχουμε μούτρα» να αντικρύσουμε τους επαναστάτες του 21, τους Μακεδονομάχους, τους πολεμιστές του 40, τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Και όλα αυτά γιατί; Επειδή γίναμε σας και αυτούς που δεν παύουν να μας χλευάζουν, επειδή καταντήσαμε, χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει, σαν κι αυτούς: Ανάλγητοι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, λάτρεις του καταναλωτισμού, εγωπαθείς στο έπακρο ολοπρόθυμοι να εξαπατήσουμε τον συνάνθρωπό μας και συμπολίτη μας. Γι’ αυτό μας χλευάζουν. Και εμείς χωρίς ρίζες, αφού τις δικές μας φροντίσαμε να ξερριζώσουμε χωρίς να κεντριστούμε ακόμη στον δυτικό κορμό, φαντάζουμε φύλλα που τα φέρνει εδώ και κει ο άνεμος. Τι, επί τέλους, είμαστε Συνέλληνες;

Ακούγεται τελευταία να εκδηλώνεται κάποιο φιλελληνικό κίνημα στη Δύση. Μας θυμίζει αυτό το ανάλογο του 1821. Αλλά τότε ήταν έντονη η επίδραση του ρομαντισμού και η επιθυμία της περιπέτειας. Όλοι εκείνοι, μέτοχοι ανθρωπιστικής παιδείας, που είχε ως βάση την αρχαιοελληνική γραμματεία, σχημάτιζαν για τον Νεοέλληνα ιδανική και τραγικά εσφαλμένη εικόνα, με συνέπεια την πλήρη απογοήτευση τους μετά την πρώτη επαφή μ’ εκείνον. Ο Ρωμηός – Νεοέλληνας είχε αλλάξει ταυτότητα. Δεν ήταν όμως χωρίς ταυτότητα. Σήμερα έχουμε ταυτότητα;

 

Μια σκανδαλώδης Ηλίαση

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

 

Και ξαφνικά η Ελλάδα γέμισε με μη κερδοσκοπικές εταιρείες που μαζεύουν σκουπίδια, με κανάλια που δεντροφυτεύουν και σκαλίζουν σχεδόν ευλαβικά κόπρανα σκύλων, και επιχειρηματίες που ανακάλυψαν ξαφνικά πως πρέπει να σώσουν τον πλανήτη.

Στους κεντρικούς δρόμους, ανάμεσα στα κόκκινα «ενοικιάζεται» που κυριαρχούν πια, πινακίδες με παλ πράσινα χρώματα, περιγράφουν το νέο μέλλον της Ελλάδας. «Φτηνή, οικολογική ενέργεια».

Στις ομιλίες του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ο όρος «πράσινη ανάπτυξη», έχει μεγαλύτερη συχνότητα και από τα «θα» που κυριαρχούν στις ομιλίες πολιτικών. Πρόκειται για ένα όραμα κοντά στα άλλα που συνέθεταν τον ζεν χαρακτήρα του; Ο πρώην πρωθυπουργός προσέφερε επίσης το κύρος του στο συνέδριο του Ινστιτούτου για το Κλίμα και την Ενεργειακή Ασφάλεια (i4scence) στο οποίο μετέχει ο αδελφός του Αντρίκος Παπανδρέου. Έναν οργανισμό που προωθεί την ιδέα της πράσινη ανάπτυξης. Την ίδια περίοδο οι Τράπεζες, οι οποίες έχουν σταματήσει να δίνουν οποιοδήποτε επιχειρηματικό δάνειο, δίνουν δάνεια για πράσινη ενέργεια.

Εν ολίγοις τα χρόνια της κρίσης, η Ελλάδα έμελε να ζήσει στον παροξυσμό των πράσινων επενδύσεων. Τι συμβαίνει; Μέσα σε αυτό το νέο πολιτικό κλίμα της οικολογικής αθωότητας αναλαμβάνει το υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Μετά την «πετυχημένη»|του πορεία στο υπουργείο Οικονομίας, ο κύριος Παπακωνσταντίνου έχει στρατηγικό στόχο την υλοποίηση του προγράμματος «Ήλιος» από το υπουργείο του.

Το πρόγραμμα «Ήλιος» έχει παρουσιαστεί ως ένα πρόγραμμα παραγωγής ηλιακής ενέργειας από την Ελλάδα, την οποία θα αγοράζει η Γερμανία και τα έσοδα, γύρω στα 25 δις, θα ξεχρεώνουν τμήμα του χρέους. Μια έκταση όσο η Χίος, θα στρωθεί με κάτοπτρα για να παραχθεί ενέργεια που θα μας σώσει. Πράσινη ανάπτυξη; Όχι, ένα αναπτυξιακό τρυκ που χρεώνει την Ελλάδα με ένα ακόμη δάνειο.

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να παραχωρήσει δωρεάν τη γη για αυτήν τη δραστηριότητα για δεκαετίες. Στη συνέχεια να αγοράσει τη γερμανική βεβαίως τεχνολογία ύψους αρκετών δις. Αν υποθέσουμε πως θα μεταφερθεί η ενέργεια στην Γερμανία πρέπει να δημιουργηθούν πανευρωπαϊκά δίκτυα που στοιχίζουν πολύ περισσότερο από το κέρδος της επένδυσης. Επίσης αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τεχνολογία που να επιτρέπει την μεταφορά της ενέργειας στη Γερμανία, δηλαδή σε τόσο μεγάλη απόσταση και χωρίς απώλειες. Άρα ή Ελλάδα αγοράζει την γερμανική υποδομή, χρεώνεται και δεν μπορεί να δώσει ενέργεια στην Γερμανία. Ένα project που θα ματαιωθεί με ευθύνη των «κακών και τεμπέληδων» ελλήνων, αλλά οι Γερμανοί θα έχουν εισπράξει το καλό χρήμα.

Το επικρατέστερο σενάριο όμως δεν είναι αυτό. Η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια για την Γερμανία, αλλά αυτή η ενέργεια θα προωθείται στην Ελλάδα. Θα αγοράζουμε ηλεκτρική ενέργεια, που παράγεται στην Ελλάδα από την Γερμανία. Σε τιμές μάλιστα που δεν θα είναι αυτές της ΔΕΗ, αλλά των επιδοτούμενων φωτοβολταικών. Θα αγοράζει δηλαδή από την Ελλάδα 0,22 ευρώ ανά κιλοβατώρα και θα μεταπουλάει στην ίδια την Ελλάδα 0,35 ευρώ την κιλοβατώρα. Επίσης θα έχει τη δυνατότητα να προσαρμόσει την τιμολογιακή πολιτική μονομερώς. Να καθορίζει δηλαδή πόσο θα αγοράζουμε το ρεύμα το οποίο όμως θα πουλάμε στη σταθερή τιμή των 0,22 ευρώ ανά κιλοβατώρα.

Η Ελλάδα υλοποιεί το πρόγραμμα μετά την άρνηση της Ισπανίας να προχωρήσει σε μια τέτοια επένδυση ασύμφορη και σε καιρό κρίσης.

Όλα αυτά τα σπουδαία και οικολογικά βρίσκονται σε εξέλιξη και θα ψηφιστούν σύντομα στην ελληνική Βουλή. Ο κ. Παπακωνσταντίνου θα φέρει σε πέρας μία ακόμη ευρωπαϊκή πολιτική, για να «σώσει» την χώρα. Η Ελλάδα θα υπογράψει ένα ακόμη ασύμφορο δάνειο, και κάποιοι βεβαίως θα πλουτίσουν. Εγχώριοι κατασκευαστές, αντιπρόσωποι, dealers της πράσινης ανάπτυξης κλπ.

Όλα αυτά σύντομα και ταυτόχρονα με μία μεγάλη επικοινωνιακή καμπάνια για την πράσινη σωτηρία που θα τρέχει καβάλα στα πράσινα άλογα της πολιτικής. Την Ηλίαση βεβαίως θα την πληρώσουμε εμείς.

 

ΠΗΓΗ: 24 Φεβ 2012, http://www.koutipandoras.gr/?p=16157

«Θέατρο μακελειών», θέατρο παραλόγου*

 

Του Γιάννη Στρούμπα

 

Επιχειρώντας κανείς να επιστρέψει στο σημείο απ’ το οποίο δόθηκε η αφορμή για το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης, έρχεται αντιμέτωπος με την υπόθεση του ελληνικού ελλείμματος και το πραγματικό του μέγεθος. Καταγγελίες στελεχών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος οδήγησαν τον οικονομικό εισαγγελέα κ. Γρηγόρη Πεπόνη σε έρευνα της υπόθεσης.

Ο κ. Πεπόνης ενημέρωσε τον προϊστάμενό του εισαγγελέα στον Άρειο Πάγο κ. Νικόλαο Παντελή ότι οι μαρτυρικές καταθέσεις αποδίδουν στοιχεία σχετικά με αξιόποινες πράξεις «του τότε πρωθυπουργού, μελών της τότε κυβερνήσεως και τότε αρμοδίων υπουργών Οικονομικών» («Newsbomb», http://www.newsbomb.gr/politikh/story/111417/erhetai-exetastiki-gia-papandreoy—papakonstantinoy, 2/2/2012).

Μεταξύ των προσώπων που εμπλέκονται συνεπώς συγκαταλέγονται ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου κι ο πρώην υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Η μαρτυρία της κ. Ζωής Γεωργαντά, πρώην στελέχους της ΕΛ.ΣΤΑΤ., πως το έλλειμμα το 2009, σύμφωνα με τις δικές αναλύσεις, ανερχόταν περίπου στο 12% κι όχι στο 15%, είναι εύγλωττη.

Η παραποίηση από τις ελληνικές κυβερνήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας είναι πραγματικότητα συνδεμένη με μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Ήδη από τον Νοέμβριο του 2009 σημειώναμε: «Τα κριτήρια με τα οποία επιχειρείται ο υπολογισμός των ελληνικών δημοσιονομικών στοιχείων δεν είναι αυστηρά καθορισμένα και μεταβάλλονται ανάλογα με τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούν το κάθε κόμμα.» («Η “καμένη γη”, το διπλάσιο αμμωνιαζόλ και το επίδομα πυροπλήκτων!», εφημερίδα «Αντιφωνητής», αρ. φύλλου 282, 1/11/2009.) Μα αν η εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων διαφαινόταν ως πρωταρχικός στόχος των ελληνικών κομμάτων εξουσίας στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους αναφορικά με το ποιο παρέλαβε τη μεγαλύτερης έκτασης «καμένη γη» από το προηγούμενο, οι μετέπειτα εξελίξεις εκτρέφουν πολύ πιο δυσάρεστες υποψίες. Αναρωτιέται δηλαδή κανείς μήπως το σημερινό ελληνικό αδιέξοδο υπήρξε όντως απλό προϊόν «κακού υπολογισμού», απλό προϊόν της κουτοπονηριάς ενός «ανυποψίαστου» ΠΑ.ΣΟ.Κ. ότι οι ξένοι παράγοντες δεν πρόκειται ποτέ να αντιδράσουν στα πολιτικάντικα παιχνίδια των ελληνικών κομμάτων που αυξομειώνουν το έλλειμμα αναλόγως με τα συμφέροντά τους, ή μήπως υπήρξε προϊόν μεθόδευσης από πολιτικούς που υπηρετούσαν ξένα κέντρα. Η κ. Γεωργαντά καταθέτει χωρίς υπονοούμενα τη συγκεκριμένη της πεποίθηση: «Και θεωρώ ακόμη ότι αυτές οι παρεμβάσεις ήταν το αποτέλεσμα πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία –τη Eurostat– και την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και τον Όλι Ρεν.» («news247», http://news247.gr/oikonomia/oikonomika/vomves_gewrganta_kata_papakwnstantinoy.1587253.html, 23/1/2012)

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έχει αντιδράσει και στο παρελθόν με ένταση στη συγκεκριμένη κατηγορία που προσάπτεται στον ίδιο και στο κόμμα του. Στην παρούσα φάση μάλιστα επέλεξε να ζητήσει στη Βουλή τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση του δημοσιονομικού ελλείμματος το 2009 (9/2/2012, http://www.skai.gr/news/politics/article/194091/exetastiki-gia-tin-elstat-zitoun-112-vouleutes-tou-pasok-kai-o-g-papandreou/). Με την κίνηση αυτή ο κ. Παπανδρέου και άλλοι 112 βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που την υποστηρίζουν, επιδιώκουν, όπως ισχυρίζονται, την άρση της καχυποψίας απέναντι στα ελληνικά στατιστικά δεδομένα, καθώς αυτή βλάπτει τις προσπάθειες της χώρας προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Παράλληλα, φυσικά, επιχειρούν και την αντίστοιχη άρση της καχυποψίας προς το ίδιο τους το κόμμα, θέλοντας με την ενέργειά τους να δηλώσουν προφανώς πως «καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται». Ενώ όμως με την κίνηση τούτη φαίνεται να γίνεται ανεπιφύλακτα αποδεκτός ο ρόλος της Δικαιοσύνης, ηγετικά στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επιστρέφουν με την πρώτη ευκαιρία στις γνωστές πολιτικές άκομψες παρεμβάσεις που στοχεύουν απροκάλυπτα στη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, κι όχι στην απρόσκοπτη λειτουργία της.

Πρώτος ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου επιχείρησε να ανακόψει τις έρευνες των οικονομικών εισαγγελέων κ. Γρηγόρη Πεπόνη και κ. Σπύρου Μουζακίτη, δηλώνοντας ότι εκείνοι «έπληξαν το κύρος της Δικαιοσύνης με τις συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές τους» («Σκάι», http://www.skai.gr/news/greece/article/192273/tin-peitharhiki-dioxi-peponi-mouzakiti-exetazei-o-up-dikaiosunis/, 20/1/2012). Μάλιστα, επειδή οι δύο εισαγγελείς προέβησαν σε καταγγελία για πολιτικές επεμβάσεις στο έργο τους, κι ο Άρειος Πάγος έκρινε πως η καταγγελία τους ήταν αβάσιμη, ο κ. Παπαϊωάννου απείλησε να τους αντικαταστήσει. Τελικά, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης του Αρείου Πάγου αποφάσισε πως οι δύο εισαγγελείς θα έπρεπε να παραμείνουν στη θέση τους (9/2/2012). Η αμετροεπής παρέμβαση του κ. Παπαϊωάννου αποκάλυψε για μία ακόμη φορά πόσο «ανεξάρτητη» είναι η λειτουργία της Δικαιοσύνης, πέρα – υποτίθεται – από πολιτικά καπελώματα.

Η παρέμβαση του κ. Παπαϊωάννου υπήρξε αναμφίβολα επίδειξη πυγμής ενός πολιτικού κατεστημένου, το οποίο δεν διστάζει να μεταχειριστεί απειλές που προσιδιάζουν σε νονούς της νύχτας, σε μέλη μαφιόζικων οργανώσεων, προκειμένου να επιβάλουν τη θέλησή τους. Ο κυνισμός του κ. Παπαϊωάννου βρήκε «άξιο» συντροφικό συμπαραστάτη το θράσος του υπουργού Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδου. «Όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου θα μετατρέψει τη χώρα σε μία χώρα στην υπάρχει μακελειό», δήλωσε ο κ. Λοβέρδος («Σκάι», http://www.skai.gr/news/politics/article/192418/loverdos-gia-elstat-an-peirahthei-o-papandreou-tha-ginei-makeleio/, 22/1/2012). Μία απειλή εναντίον του κομματικού κατεστημένου ήταν αρκετή για τους εκπροσώπους του, ώστε να ξεχάσουν όλες τους τις θεωρητικές διακηρύξεις περί ανεξάρτητων θεσμών και περί ελέγχου από την πολιτεία οποιασδήποτε παρατυπίας στην οποία τυχόν θα διολίσθαινε η πολιτική εξουσία.

Σε μία κοινωνία που κοχλάζει από αγανάκτηση εναντίον του διεφθαρμένου πολιτικού κατεστημένου, που προπηλακίζει τους εκπροσώπους του με αφορμή τις δημόσιες εμφανίσεις τους, επιχειρώντας να εγκαθιδρύσει μια ιδιότυπη δικαιοσύνη στη θέση του απόντος και παροπλισμένου από την πολιτική λαθροχειρία δικαιικού συστήματος, είναι απορίας άξιο σε ποια κοινότητα πολιτών σκέφτεται πως μπορεί να υπολογίζει ο κ. Λοβέρδος, ώστε να την εξωθήσει στο «μακελειό» που οραματίζεται· εκτός κι αν έχει στο μυαλό του τις παρακρατικές οργανώσεις που υπονομεύουν τις λαϊκές πορείες διαμαρτυρίας. Η απειλή για πρόκληση πολιτικής ανωμαλίας, αναβιώνοντας συνθήκες παλαιοκομματικών μεθοδεύσεων παρελθουσών δεκαετιών, αποδεικνύει πως οι πολιτικές υποσχέσεις εκσυγχρονισμού κι εκδημοκρατισμού της χώρας είναι δυνατόν να εφαρμοστούν μόνο σε θεωρητικά περιβάλλοντα.

Βέβαια, το παρελθόν του δικαστικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από τη διαπλοκή του με το πολιτικό, θα καθιστούσε κατανοητή την οποιαδήποτε δυσπιστία απέναντί του. Ακόμη και οι απεργίες που προκηρύχθηκαν ενόψει της συνεδρίασης στη Βουλή στις 12/2/2012 για την ψήφιση του λεγόμενου «Μνημονίου 2» κρίθηκαν εν ριπή οφθαλμού παράνομες και καταχρηστικές. Είναι ωστόσο προκλητικό από ένα κόμμα που κατέχει την εξουσία, και το οποίο κατά τα ελληνικά ειωθότα διορίζει στα ανώτατα διοικητικά, άρα και δικαστικά, αξιώματα τους κομματικούς αυλικούς, να υπονοείται ότι «διώκεται» από δικαστικούς αλλότριων πολιτικών φρονημάτων. Κι είναι ακόμη προκλητικότερο η κουτσαβάκικη πολιτική στην τοποθέτηση διοικητικών στελεχών να μεταφέρεται στο πεδίο ενός υποτιθέμενου κοινωνικού ξεσηκωμού που υπηρετεί τις «σοσιαλιστικές» ιδέες, κι απειλεί να «μακελέψει» το σύμπαν αντιδρώντας στην «αδικία»! Το θέατρο του παραλόγου σε μια χώρα όπου η δημοκρατία παραπαίει ανήμπορη, έχει οδηγήσει την Ελλάδα στις συνειδήσεις των πολιτών της σε πλήρη ανυποληψία. Και, δυστυχώς, η ίδια κατάσταση μετατρέπεται πλέον στον δούρειο ίππο που αλώνει τη χώρα, επιτρέποντας στους ξένους «εταίρους» της να της συμπεριφέρονται ταπεινωτικά, επικαλούμενοι ακριβώς την πολιτική ανυποληψία.

Ποιος κατέστρεψε την Αθήνα;  Ποιοί είναι αυτοί που κλαψουρίζουν;

 

Του Γιώργου Σαρρή

 

Η Αθήνα καταστράφηκε από την αντιπαροχή του εθνάρχη Καραμανλή λόγω του κομμουνιστικού κινδύνου στην επαρχία!

Όλοι είδαμε την Κυριακή τις συμμορίες των κουκουλοφόρων να καίνε με σχέδιο ό,τι μπορούν, παλεύοντας απεγνωσμένα να κρύψουν την τεράστια διαδήλωση που σόκαρε ΕΕ και ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα εξουσίας. Δε μιλάω βέβαια για τους απλούς διαδηλωτές που εξαγριωμένοι από τον ψεκασμό και το απρόκλητο κυνηγητό από τα ΜΑΤ αμύνθηκαν με όποιο τρόπο είχαν εκείνη τη στιγμή. Όποιος δεν είδε το βίντεο με τις μηχανές των ΔΙΑΣ να πέφτουν πάνω σε κόσμο και μετά να σκορπίζουν τον τρόμο με δακρυγόνα και κρότου λάμψης, ας του ρίξει μια ματιά και θα καταλάβει.

Αυτοί όμως που αμύνθηκαν, δεν κουβάλαγαν μαζί τους πετρέλαιο ούτε είχαν στο μυαλό τους να κάψουν νεοκλασικά κτίρια. Κανένας δεν καίει το ίδιο του το σπίτι για να εκδικηθεί άλλους. Ας μην τρελαθούμε, απλά είναι τα πράγματα.

Αυτοί όμως που κλαψουρίζουν επισήμως εδώ και δυό μέρες για τις «ομορφιές της Αθήνας» που χάθηκαν, ας σκεφτούν λίγο κι ας βγάλουν τη μάσκα. Όσο για τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν έναντι αντιπαροχής στο παιχνίδι τι να πώ… κρίμα.

Ποιος κατέστρεψε την εικόνα της νεοκλασσικής Αθήνας, πότε και γιατί;

Η Αθήνα καταστράφηκε ουσιαστικά όταν ή χωρίς όρια εφαρμογή της αντιπαροχής ξέφυγε εντελώς μετά τα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Ποιος ήταν ο υπεύθυνος της Αντιπαροχής; Ο εθνάρχης Κων. Καραμανλής κι αυτό είναι γνωστό. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ο πραγματικός λόγος. Κι αυτός ήταν η προσπάθεια να αδειάσει η επαρχία για το φόβο νέου ξεσηκωμού αφού το 2ο αντάρτικο και ο εμφύλιος ήταν μόλις λίγα χρόνια πίσω.

Όχι κύριοι, η αιτία δεν ήταν η επίλυση της εκρηκτικής αύξησης του πληθυσμού στην Αθήνα λόγω των καταστροφών του εμφυλίου και του πολέμου. Αν ήταν έτσι θα είχαν προχωρήσει σε ανασυγκρότηση των επαρχιακών πόλεων με σχέδιο ανθρώπινο όπως έγινε και αλλού. Αντί γι αυτό όμως «άφησαν» τον πληθυσμό στην Αθήνα να αυξηθεί κατά 200% μέσα σε 20 χρόνια και μάλιστα αφήνοντας τους κατασκευαστές και τους δικούς τους να καταστρέψουν την Αθήνα για να κερδοσκοπήσουν, παίρνοντας κι αυτοί βέβαια το κάτι τίς τους. Τα όρια της Αθήνας δεν ήταν και δεν είναι βέβαια τέτοια που να δεχτούν 5εκ. κόσμο.

Τότε λοιπόν από τη δεκαετία του ‘50 και μετά κατεδαφίστηκε άγρια το μεγαλύτερο μέρος των υπέροχων νεοκλασσικών ή εν πάσει περιπτώσει δεν ανακατασκευάστηκε μετά τις καταστροφές όπως έγινε σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Για ποιο λόγο ας πούμε τα κτίρια γύρω από το Σύνταγμα δεν ανακατασκευάστηκαν κατά τα πρότυπα Τσίλερ; Τόσα λεφτά έγιναν χαρτοπόλεμος, αυτό δεν άξιζε τον κόπο;

 Φυσικά για τους ίδιους λόγους δεν πάρθηκαν ποτέ μέτρα για την ανάπτυξη της Ελλ. επαρχίας και την άφησαν να μαραζώσει γιατί κατά τη γνώμη τους βρώμαγε ακόμα μπαρούτι.

Αλλά ακόμη και οι πολυκατοικίες που χτίστηκαν θα μπορούσαν φυσικά να είναι αλλιώς. Υπάρχουν και αλλού πολυκατοικίες και δεν είναι στο χάλι των δικών μας. Υπάρχουν και στην Αθήνα ακόμη κάποιες λίγες. Αντί όμως να ακολουθηθεί η γραμμή των πολυκατοικιών Μπαουχάους ή άλλων που είχαν μια ανθρώπινη αισθητική(τέτοιες είχαν αρχίσει να χτίζονται από το ‘30 και στην Αθήνα, π.χ. Μπλέ Πολυκατοικία στα Εξάρχεια κ.α.)) άφησαν με τις λαμογιές και τις γνωστές συνδιαλλαγές που σφράγισαν τόσα χρόνια την αηδιαστική συμπεριφορά των 2 αστικών πολιτικών δυνάμεων(ΕΡΕ, ΕΚ που έγιναν μετά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) να καταστραφεί πραγματικά η Αθήνα χωρίς να χύνουν τόσα χρόνια ούτε ένα δάκρυ.

Ίσα ίσα το έκαναν «σώζοντας» και τότε την Ελλάδα από το «πρόβλημα της αστυφιλίας» και στο βάθος από τον κίνδυνο του κομμουνισμού, καταστρέφοντας και την αισθητική, και την ανθρωπιά των πόλεων και την οικονομία!

Ας μην παριστάνουν λοιπόν τις θλιμμένες χήρες οι διάφοροι κλαίοντες στα κανάλια και στα πεζοδρόμια με κεράκια. Ας πάνε λίγο πίσω, ας ρίξουν μια ματιά στην ιστορία και σε φωτογραφίες και θα δούν πότε. Ποιός και πως κατέστρεψε την μια φορά κι ένα καιρό όμορφη Αθήνα. Ήταν αυτοί οι ίδιοι και μάλιστα το έκαναν ανοίγοντας σαμπάνιες και χωρίς κουκούλες.

 Όπως και να έχει πάντως, δυστυχώς θα είμασταν πολύ ευτυχισμένοι αν το πρόβλημα μας ήταν κυρίως αυτό. Η πραγματική καταστροφή έχει αρχίσει να πατάει επικίνδυνο γκάζι. Η ΕΕ και η τρόικα με την ανοιχτή συνεργασία των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης προχωράει σε προδοσία και ξεπούλημα της χώρας, σε προδοσία του λαού και άγριο κυνηγητό της εργασίας.

Και για να το πετύχει ετοιμάζεται άμεσα για παραπάνω απίστευτη εκτροπή της δημοκρατίας και σοβαρή πολιτική ανωμαλία. Ο λαός πρέπει να αμυνθεί οργανωμένα και με κάθε τρόπο.

 

ΠΗΓΗ: Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012, http://giorgossarris.blogspot.com/2012/02/blog-post_15.html

Η Πόλις Εάλω

 

Του Ηλία Σταμπολιάδη* 

 

Ο κ. Παπαδήμος στην  ομιλία του το βράδυ της Κυριακής, πριν την εθνομηδενιστική ψηφοφορία, τόνισε  ότι το χρέος είναι αποτέλεσμα της κακής δημοσιονομικής πολιτικής ΜΑΣ κατά το παρελθόν, ενώ ο άπατρις κ Παπανδρέου παραδέχτηκε και εξειδίκευσε τα αίτια καταγγέλλοντας τις προηγούμενες κυβερνήσεις για ρουσφέτια,  λαϊκισμό και διαφθορά. Αντί και οι δύο να στιγματίσουν τους υπαιτίους της παρακμής και να απαιτήσουν τη παραδειγματική τους τιμωρία, την οποία θα πρέπει να υποστούν και οι ίδιοι ως συμμετέχοντες στην καταστροφή, ο μεν πρώτος ως Σύμβουλος πολλών  κυβερνήσεων ο δε δεύτερος ως  Πρωθυπουργός και ως Υπουργός των περισσοτέρων εξ αυτών, ρίχνουν τα βάρη στο λαό και θεωρούν αυτονόητο ότι πρέπει να τα επωμιστεί. Τολμούν δε να τον φοβερίζουν, με προκλητικό τρόπο, για τις χειρότερες δήθεν συνέπειες που θα υποστεί εάν δεν αποδεχθεί την υποτέλεια στους  «Σωτήρες» μας.

Μας απειλούν ότι θα αναγκαστούμε να επιστρέψουμε στη δραχμή και δεν θα έχουμε συνάλλαγμα να αγοράσουμε τρόφιμα διότι εισάγουμε κρέας από την Ολλανδία, ντομάτες από το Βέλγιο, τυρί απόν τη Γερμανία, ψάρια από την Τουρκία,  ρούχα από την Κίνα και παπούτσια από την Ιταλία. Θα διερωτόταν  κανείς ποίοι είναι αυτοί που μας απειλούν, αλλά εμείς ξέρουμε ότι είναι αυτοί που επιδοτούσαν τους αγρότες να αλλάξουν καλλιέργειες, επιδοτούσαν ψαράδες να κόψουν τα καΐκια τους, αποβιομηχάνισαν τη χώρα στέλνοντας τις βιομηχανίες μας στα Σκόπια και τη Βουλγαρία, έκλεισαν τα μεταλλεία λευκολίθου στο Μαντούδι και τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, ενώ μετέτρεψαν τον ειδικευμένο επιστήμονα και τον ανειδίκευτο εργάτη σε υπαλλήλους του Δημοσίου αμειβόμενους με δανεικά χρήματα που ψεύδονταν ότι προήρχοντο από ανακατανομή του πλούτου και την οικονομική ευρωστία του τόπου (βλέπε ψεύδη Α. Παπανδρέου και Κ. Σημίτη).

Μας απειλούν ότι δεν έχουμε πολεμοφόδια να αντιμετωπίσουμε τους Τούρκους που καραδοκούν, ενώ τώρα τυγχάνουμε δήθεν της προστασίας της FRONTEX. Εδώ να πούμε ότι η συμφωνία είναι πως  εάν δεχθούμε επίθεση οι άνθρωποι της FRONTEX θα κάθονται να μας κοιτάνε που θα σκοτωνόμαστε. Ο μόνος ρόλος που έχουν είναι να κατασκοπεύουν τον Ελληνικό Στρατό και να αποτρέπουν όχι τους εισβολείς αλλά. τους εξερχόμενους προς τις άλλες χώρες της ΕΕ.  Ας μάθουν ότι η Ελλάδα στηρίζεται στα παιδιά της, νέους αξιωματικούς και οπλίτες.

Μας απειλούν ότι θα χάσουμε την ευκαιρία να γίνει κούρεμα του χρέους κατά 100 δις ευρώ, που θα μας επιφέρει ετήσιο όφελος 5 δις ευρώ από τους τόκους.  Θα χάσουμε την ευκαιρία να επεκταθεί ο χρόνος αποπληρωμής των υπολοίπων δανείων,  που τώρα είναι χωρίς ενέχυρο για να πάρουμε δανεικά  να τα δώσουμε στους ίδιους δανειστές μας βάζοντας τη χώρα υποθήκη μεταφέροντας το χρέος στο μέλλον. Με αυτό τον τρόπο  θα ζήσουμε εμείς καλά και θα φορτώσουμε τα χρέη στα παιδιά μας.

Με  το πρόσχημα της ανταποδοτικότητας μας απειλούν ότι θα χάσουμε τη διεθνή μας φερεγγυότητα  και θεωρούν ως φυσική μας  υποχρέωση  να εξοφλήσουμε τα δάνεια που πήραμε. Μα, μήπως με το ίδιο αίτημα και ο συνταξιούχος που πλήρωνε επί μία ζωή τις εισφορές του,  δεν δικαιούται να απαιτήσει πλήρη τη σύνταξη και το εφάπαξ του; Γιατί αυτή η μεροληψία έναντι των δανειστών που πήραν στην τιμή του 30% Ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας 100% και τώρα διαμαρτύρονται ότι με το κούρεμα θα χάσουν μέρος από το τοκογλυφικό κέρδος τους, όχι το κεφάλαιο, που έτσι και αλλιώς ρισκάρισαν έναντι υψηλού επιτοκίου; Ή μήπως ο Έλληνας πολίτης ξεγέλασε τα τζίνια των οίκων αξιολόγησης που αγόρασαν τα ομόλογα διότι δεν ήξεραν τι παίζεται στην πλάτη του Ελληνικού λαού;

Ας δούμε όμως τα πράγματα από πιο κοντά. Ο προϋπολογισμός του 2012 είναι περίπου 170 δις € εκ των οποίων το κράτος θα εισπράξει από φόρους γύρω στα 50 δις ενώ οι δημοσιονομικές δαπάνες  για  μισθούς, συντάξεις, υγεία, παιδεία και άμυνα είναι γύρω στα 53-54 δηλαδή υπάρχει ένα μικρό έλλειμμα που θα μπορούσε να καλυφθεί από την πάταξη της φοροδιαφυγής. Τα υπόλοιπα 120 δις για τα οποία βάζουν υποθήκη τη χώρα και μας φοβερίζουν είναι, για να πληρώσουν 42 δις τοκοχρεολύσια, 32δις ζημιές των τραπεζών που τις φορτώνουν στις πλάτες μας, 25 δις βραχυπρόθεσμα κερδοσκοπικά δάνεια , 16 δις τόκους, όσο περίπου οι δαπάνες για   υγεία, παιδεία και άμυνα, και 5 δις για εκκρεμείς λογαριασμούς (Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος). Ούτε δραχμή δεν θα μπει μέσα και επιπλέον  θα έχουμε και την υποθήκη. Αυτός ο προϋπολογισμός είναι σωστή ασωτία.

Αν και οι τρομοκράτες και εκβιαστές του λαού ομολογούν ότι η Ελλάδα είναι ελλειμματική στο εμπορικό ισοζύγιο και επομένως  χρειάζεται δική της νομισματική πολιτική, εξακολουθούν να υποστηρίζουν την παραμονή σε ένα νόμισμα με αμετάκλητη ισοτιμία  που αποθαρρύνει τις εξαγωγές της. Είναι προτιμότερη μία εξωτερική υποβάθμιση του νομίσματος με αναπτυξιακή προοπτική παρά μία εσωτερική υποβάθμιση που οδηγεί στην ύφεση. Τα περί υποβάθμισης του εθνικού νομίσματος κατά 6 φορές και τα περί κερδοσκόπων που καραδοκούν να αρπάξουν είναι φαυλότητες διότι η επιτυχής έκβαση της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα είναι αποτέλεσμα της καλής διαχείρισης του εγχειρήματος, το οποίο έτσι και αλλιώς είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε. Αλλοίμονο εάν ένα τέτοιο εγχείρημα αφεθεί στα χέρια αυτών που ήταν ανίκανοι να χειριστούν την οικονομία ακόμη και σε ευνοϊκούς καιρούς.

Οι ανθέλληνες διαβάλλουν όσους προσπαθούν να στηρίξουν την Ελλάδα στα πόδια της  ότι θέλουν να ξαναβάλουν τη χώρα σε ένα πολύ μακρύ σκοταδιστικό Μεσαίωνα αποκόπτοντάς την από όλες τις διεργασίες που γίνονταν, γίνονται και θα εξακολουθήσουν να γίνονται από τους ευρωπαϊκούς λαούς, που εμπνέονται από το Διαφωτισμό, για τη βελτίωση της μοίρας τους. Έχοντας άγνοια της ιστορικής αληθείας παρομοιάζουν την αντίσταση στην υποτέλεια  με το λεχθέν τάχα το  1453 από  φανατικούς   πως «κάλλιον τουρκικὸν φακιόλιον παρά παπική τιάρα».

Ας μάθουν όμως οι σύγχρονοι  Ευρωλάγνοι ότι το «κάλλιον τούρκικον φακιόλιον παρά παπική τιάρα» αποδίδεται μεν στον Λουκά Νοταρά, οι δύο υιοί του οποίου πέθαναν αγωνιζόμενοι στο πλευρό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, στην ουσία όμως το είπε ο Μιχαήλ Γ’ ο από Αγχιάλου, όταν το 1177 την Αυτοκρατορία  απειλούσαν από Ανατολάς οι Τούρκοι και από Δυσμάς οι παπικοί, για να δείξει όχι τα φιλοτουρκικά του αισθήματα αλλά για να πει στην ουσία  «το μη χείρον βέλτιστο». (π. Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών). Αυτό αποδείχθηκε και ιστορικά διότι οι μεν Έλληνες που υποτάχθηκαν στους Τούρκους παρά τις βαρβαρότητες διατήρησαν την εθνικότητα, τη θρησκεία και τη γλώσσα τους μέχρι που εκδιώχθηκαν από τη Μικρά Ασία, όπως και ο πατέρας μου, ενώ  αυτοί της κάτω Ιταλίας και Σικελίας που κατακτήθηκαν από τους παπικούς έχασαν την εθνικότητα τους και έγιναν Ιταλοί. Εάν είχαμε ακολουθήσει τις «Διαφωτιστικές» προτροπές του Βησσαρίωνα δεν θα υπήρχαμε καν σαν έθνος και θα ήμασταν κάτι σαν τους Ίνκας και τους Ινδιάνους της Αμερικής.

Ένα μας απομένει,  να αποτινάξουμε το διεφθαρμένο καθεστώς της μεταπολίτευσης που λυμαίνεται τη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια και να δώσουμε την εξουσία σε χέρια Ελληνικά. Ή τώρα ή ποτέ, οι καιροί ου μενετοί.

 

15-02-2012

 

* O Ηλίας Σταμπολιάδης είναι Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης, Διευθυντής Πολιτικού Σχεδιασμού της Δημοκρατικής Αναγέννησης.

Τρομοκρατήστε τους εκβιαστές, σαρώστε τους τρομοκράτες!

 

Του Νίκου Μπογιόπουλου

 

Δεν θα υπάρχουν μισθοί και συντάξεις. Δεν θα υπάρχουν τρόφιμα. Τα ράφια θα είναι άδεια. Θα μπει δελτίο στο ψωμί. Δεν θα υπάρχουν φάρμακα. Δεν θα υπάρχει πετρέλαιο.

Ίσως να μην ξαναβγεί και ο Ηλιος…

*

 

Ζούμε τον πιο χυδαίο εκβιασμό στη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας. Βιώνουμε την πιο αδίστακτη τρομοκρατία από την εποχή του «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω».

Οι Παπαδήμος, Σαμαράς, Παπανδρέου, Βενιζέλος, οι Καρατζαφυρερ-αρουραίοι, όλοι όσοι μας είπαν πριν από δυο χρόνια «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» και μας έφεραν την πτώχευση, τη χρεοκοπία και τη λαϊκή συμφορά, όλοι όσοι μας είπαν εκείνο το «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» και μας έφεραν τον δοτό τραπεζίτη – πρωθυπουργό, τώρα δίνουν τα ρέστα τους:

«`Η θα αποδεχτείτε το "Μνημόνιο 2" ή θα πεθάνετε από την πείνα»!

 

*

 

Ας το σκεφτούμε:

 

*

 

1) Θέλουν, λένε, να μας εξασφαλίσουν μισθούς και συντάξεις αυτοί που έκοψαν και τους μισθούς και τις συντάξεις!

Αυτοί που με το πρώτο μνημόνιο πήραν δάνειο 65 δισ. ευρώ και το ίδιο διάστημα λεηλάτησαν τους μισθούς για να καταβάλουν στους «δανειστές» τοκογλυφικά ύψους 73 δισ. ευρώ!

Αυτοί που τώρα μιλούν για δάνειο 130 δισ. ευρώ, από το οποίο τα 100 δισ. θα πάνε πάλι στους δανειστές και που ό,τι «περισσέψει» θα παραμείνει στον ειδικό λογαριασμό, περιμένοντας εκεί για να προστεθούν και τα νέα ληστρικά από τους μισθούς και από τις συντάξεις, ώστε να συμπληρωθούν – από το αίμα του λαού – τα ακόμα 90 δισ. ευρώ που (μόνο μέσα στο 2012) θα πάνε και πάλι στους τοκογλύφους!

 

*

 

2) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν πετρέλαιο. Ποιοι;

Αυτοί που έχουν χαρίσει τους υδρογονάνθρακες και την ενέργεια αυτής της χώρας στα μονοπώλια, αυτοί που διπλασίασαν την τιμή του πετρελαίου και το έχουν στερήσει μέσα στο χιονιά από τον ελληνικό λαό, αυτοί που από το Μάαστριχτ και μετά έχουν αυξήσει την τιμή της βενζίνης κατά 1.500%!

*

3) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν φάρμακα. Ποιοι;

Αυτοί που διέλυσαν ακόμα και την έννοια «κρατική φαρμακοβιομηχανία» και έκοψαν – ήδη με το πρώτο μνημόνιο – τα φάρμακα από συνταξιούχους και ασθενείς!

 

*

 

4) Θέλουν να έχουμε «γεμάτα ράφια». Ποιοι;

Αυτοί που οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και στον κοινωνικό αποκλεισμό ανάγοντας σε δόγμα της πολιτικής τους το «φάτε μάτια ψάρια»!

 

*

 

5) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν τρόφιμα. Ποιοι;

Αυτοί που από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ μετέτρεψαν από θετικό σε αρνητικό το αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο και στα τριάντα χρόνια που πέρασαν ξεκλήρισαν την αγροτιά και κατάντησαν την Ελλάδα να εισάγει μαϊντανό από τη χρεοκοπημένη Αργεντινή!

Αυτοί, αυτοί που έφτασαν τα παιδιά να λιποθυμούν από υποσιτισμό στα σχολεία!

Αυτοί που έφεραν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τις ουρές πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων!

 

*

Θέλουν, λοιπόν, να μας εξασφαλίσουν το φαΐ. Ποιοι;

«Αυτοί που κλέβουν το ψωμί από το τραπέζι»!

 

*

 

Ναι, η Ελλάδα απειλείται με πείνα, με καταστροφή, με αφανισμό. Κι ένας τρόπος μόνο υπάρχει για να σωθεί ο λαός από αυτή την απειλή:

Να σαρωθούν οι ιταμοί εκβιαστές του!

Να κατεδαφιστεί η κανιβαλική πολιτική τους!

Να ανατραπεί η εξουσία τους!

Που σημαίνει: Ό,τι εξασφαλίζει το φαγητό, τα τρόφιμα, τα φάρμακα, το πετρέλαιο, την ενέργεια, ό,τι συνθέτει το φυσικό και παραγωγικό πλούτο αυτής της χώρας, να πάψει να αποτελεί «ιδιοκτησία» των μονοπωλίων και να μετατραπεί σε περιουσία του λαού της!

 

ΠΗΓΗ: Δευτέρα 13 Φλεβάρη 2012, http://www1.rizospastis.gr/storyTextOnly.do?id=6691339&publDate=13%2F2%2F2012&textOnly=true

Φαρισαϊσμός και δοσιλογισμός

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

O παπα-Γιάννης, όπως το ξανά ’χουμε πει, συνηθίζει να επικαιροποιεί τα κηρύγματά του.  Στο κήρυγμα της περασμένης Κυριακής (5-2-12) του Τελώνη και του Φαρισαίου, είπε, μεταξύ άλλων:

Ας έρθουμε τώρα να ιδούμε πού και πώς συναντάμε τους δύο τύπους της ευαγγελικής παραβολής στη σημερινή κοινωνική μας πραγματικότητα.

Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, που ταλανίζουν τα «γουρούνια» της Νότιας Ευρώπης και ιδιαίτερα εμάς τους τελώνες Έλληνες, τους διεφθαρμένους και τεμπέληδες, δεν είναι ολόιδιοι με το φαρισαίο της παραβολής;

Και να σκεφθεί κανείς ότι οι Γερμαναράδες, που μας εξευτελίζουν, υπήρξαν ο κακουργότερος, μεταξύ των ευρωπαίων, λαός, στον εικοστό αιώνα: Με τους δυο παγκοσμίους πολέμους, με τους οποίους κατέστρεψαν την Ευρώπη, θυσιάζοντας εκατομμύρια αθώων ανθρώπων.

Οι νεώτεροι δεν μπορούν να διανοηθούν το μέγεθος της γερμανικής κακουργίας. Αλλά εμείς οι μεγαλύτεροι, που ζήσαμε τη θηριωδία τους, απορούμε πώς οι λαοί του Νότου και ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες ανεχόμαστε το απύθμενο θράσος τους.

Πώς ανεχόμαστε τους φονιάδες αυτούς των λαών να μας δίνουν μαθήματα δεοντολογίας; Και να θέλουν να πετύχουν δια μέσου του δολοφονικού μαμωνά ο, τι τότε με τα πολεμικά μέσα δεν κατάφεραν!…

Κάποιοι λένε ότι πίσω από τους Γερμανούς είναι οι “φονιάδες των λαών”, οι Αμερικάνοι. Κι ακόμη παραπίσω ο σιωνιστικός μαμωνάς. Στο όνομα του οποίου διαπράττονται σε βάρος της ανθρωπότητας τα μεγαλύτερα κακουργήματα.

Αφού, πέραν των πολέμων, εξαιτίας της ληστρικής τοκογλυφίας και της οικονομικής αφαίμαξης, εκ μέρους τους, εκατομμύρια ανθρώπων δεινοπαθούν και πεθαίνουν.

Και δεδομένου ότι, όπως λέγεται, απ’ τον σιωνιστικό μαμωνά εξαρτάται το 90% των ΜΜΕ, γίνεται κατανοητό, πώς έχει ενορχηστρωθεί η παγκόσμια κατακραυγή και η ψυχολογική τρομοκρατία εναντίον των «διεφθαρμένων» Ελλήνων.

Και έχουν. λέει, και δικαστήρια οι λήσταρχοι και δολοφόνοι αυτοί των λαών. Τα οποία βλέπουν τα εγκλήματα πολέμου του Μιλόσεβιτς και του Κάρατζιτς, του Σαντάμ Χουσεΐν, του Καντάφι, κλπ.

Αλλά δεν ξέρουν τίποτε για τα απείρως μεγαλύτερα και με κατασκευασμένες αφορμές εγκλήματα πολέμου των Μπους(πατέρα και γιου), του Κλίντον, του Μπλαιρ. Και τόσων άλλων διαπρεπών εκπροσώπων του καλού υπόκοσμου του τσογλαΝΑΤΟ.

Και, μάλλον, βρίσκουν ότι δικαίως εξόντωσαν οι έντιμοι Γερμαναράδες τους Έλληνες στο Δίστομο και σε τόσες άλλες περιπτώσεις. Που όχι μόνο ποικιλοτρόπως μας λήστεψαν, αλλά και άλλοτε προσχηματικά και άλλοτε απροσχημάτιστα χιλιάδες λαού δολοφόνησαν.

Και να, που τώρα μας κουνάνε και επιτιμητικά το δάχτυλο. Και μας καλούν να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας. Ενώ για τις αντίστοιχες δικές τους υποχρεώσεις δεν θέλουν να θυμηθούν, απολύτως, τίποτε. Οι αμετανόητοι κακούργοι!

Αλλά κοντά στους φαρισαίους υπάρχουν και οι τελώνες.

Οι τελώνες, της εποχής του Χριστού, είχαν ως έργο τους να μαζεύουν τους φόρους για λογαριασμό των κατακτητών Ρωμαίων. Και, εκμεταλλευόμενοι τη θέση τους, να εκβιάζουν το λαό και να του παίρνουν όσα ήθελαν. Με αποτέλεσμα να πλουτίζουν αυτοί και ο λαός να δεινοπαθεί.

Ο, τι, δηλαδή, κάνουν και οι δικές μας δοσίλογες κυβερνήσεις και τα δοσίλογα κόμματα σήμερα. Που ληστεύουν το λαό, για να δίνουν στους επικυρίαρχους τοκογλύφους όσα εκείνοι «αποφασίζουν και διατάσσουν»!

Και βέβαια δεν έχουν καμιά σχέση με τον τελώνη της παραβολής. Που, μετανοιωμένος, χτυπούσε τα στήθη του και παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρήσει.

Κι αν κάποιοι παρουσιάζονται μετανοημένοι, απλά και μόνο υποκρίνονται αναίσχυντα, καταβάλλοντας ύστατη προσπάθεια να εξαπατήσουν για μια κόμη φορά το λαό. Έτσι ώστε να τους ξαναψηφίσει! Για να συνεχίσουν να τον κατακλέβουν και να τον καταληστεύουν στο διηνεκές.

Και είναι απορίας άξιο, που οι σφυγμομετρήσεις δίνουν άνισα ποσοστά στα εξίσου υπεύθυνα για την προδοσία σε βάρος της πατρίδας κόμματα. Τη στιγμή, που όλοι τους θα έπρεπε να έχουν κοινό παράγοντα το μηδέν. Ακόμη και κάτω του μηδενός.

Αλλά τα ήθη των μεταλλαγμένων ανθρωποειδών μεταλλάχτηκαν κι αυτά μαζί τους. Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι ένα παραδοσιακό γνωμικό έλεγε πως «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, αλλά τον προδότη κανείς».

Κι όμως στις μέρες μας, το 30% και περισσότερο των ψηφοφόρων αγαπούν, όχι μόνο την προδοσία, αλλά και τους προδότες. Που σημαίνει ότι όχι μόνο ο φαρισαϊσμός άλλα και ο δοσιλογισμός έχει καταντήσει να είναι κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής μας…

παπα-Ηλίας,  Φεβρουαρίου 8, 2012, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2012/02/08/….82/