Αρχείο ετικέτας Στάθης Σταυρόπουλος

Δυστυχώς Survivor

Δυστυχώς Survivor

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Και βεβαίως το Survivor είναι μια βαθιά πολιτική υπόθεση. Συνιστά μια προσομοίωση της κοινωνίας, έτσι όπως τη θέλει η εξουσία. Μιας κοινωνίας «ναυαγών» που αθλούνται στην πείνα.

Δύο ομάδες, που εναλλάξ η μία φυτοζωεί, η άλλη πεινάει. Δυο ομάδες ομοιότροπες, που δεν τις χωρίζει καμιά ιδεολογική ή πολιτική διαφορά (περίπου όπως τα κυρίαρχα κόμματα στη σημερινή Bουλή) και τις προσδιορίζει ο αγώνας για την καρύδα (όπως αντιστοίχως για την καρέκλα).

Συνέχεια

Πουτάνες όλου του Νότου, ενωθείτε

Πουτάνες όλου του Νότου, ενωθείτε

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Αν ο κ. Ντάισελμπλουμ εκφράσθηκε σε άθλιο επίπεδο, εμείς που είμαστε καλύτεροι, μπορούμε να εκφρασθούμε σε ένα αθλιότερο.

Το έργο ανέλαβε η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία με έναν αριμάνειο ελιγμό πέρασε μέσα από τις «διεμφυλικές ταυτότητες»(;!) και αναβάθμισε την εθνική Ελλάδος, Μπουμπουλίνα και  Μαυρογέννους, σε ένα πουταναριό που δεν χαρίζει κάστανα. Ορθώθηκε ως άλλη Μελίνα Μερκούρη η κυρία Αναγνωστοπούλου, ως άλλη Αθηνά Πρόμαχος, κι έβαλε τους σεξιστές στη θέση τους – δηλαδή στην Κομαντατούρ που θα αρμέγει την Ελλάδα τα επόμενα 99 χρόνια.

Συνέχεια

Βερσαλλίες Βαστίλλης

Βερσαλλίες Βαστίλλης

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Η Ευρωπαϊκή Ενωση κάνει ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω. Η συνάντηση των Τεσσάρων προχθές στις Βερσαλλίες είχε κάτι από το Διευθυντήριο, εκείνο που στην εποχή του Μάαστριχτ άρχισε τη μετάλλαξη της Ενωσης από Ευρώπη των Εθνών σε Ευρώπη των Τραπεζών. Η Ευρώπη των Λαών ήταν πάντα ένα καρότο.

Δυο βήματα πίσω προς το τότε Διευθυντήριο (Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία κι ολίγον από Ιταλία) σημαίνουν ένα (ακόμα) βήμα εμπρός προς την Ηγεμονία της Γερμανίας σήμερα, προς την über alles Γερμανία, προς την Ευρώπη του Δ’ Ράιχ. Μια διαδικασία δύσκολη, που αν αποτύχει θα σμπαραλιάσει την Ενωση και αν πετύχει θα τη μετατρέψει σε έναν πολύμορφο μεν χώρο, αλλά εν τω συνόλω τους υπήκοο της Γερμανίας.

Συνέχεια

Λυκόφως

Λυκόφως

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Αν μας γδάρουν και βγάλουμε 3,5% πλεόνασμα («ματωμένο πλεόνασμα» το έλεγε ο Τσίπρας), δεν θα χρειασθεί να ενεργοποιηθεί ο Κόφτης (αφού θα μας έχουν ήδη γδάρει). Αριστα!

Πάμε τώρα παρακάτω. Αν αντί για 3,5% πλεόνασμα μας ξεκοιλιάσουν τόσον πολύ, ώστε να βγάλουμε 5% πλεόνασμα, τότε το 1,5% θα μπορεί να αναδιανεμηθεί σε ανακουφιστικά αντίμετρα! Όπως, επί παραδείγματι, για λουλούδια στους τάφους των νεκρών.

Συνέχεια

Σύγκρουση με την παράκρουση

Σύγκρουση με την παράκρουση

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

«Λεφτά υπάρχουν». Όντως. Μας τα μάζεψε ο Τσίπρας με το καντάρι. Και τα έκανε ένα πλεονασματάκι μούρλια. Πεσκέσι για τους κατακτητές. Όντως, σήμερα το Δ΄ Ράιχ βγάζει από τη χώρα μας περισσότερα φράγκα από όσα έβγαλε το Γ΄ Ράιχ στην Κατοχή.

Κατά τα άλλα, ρωτάει ο Τσίπρας τον Κυριάκο, αν ο Κυριάκος είναι με τον Σόιμπλε; Γιατί, ο Τσίπρας με ποιον είναι; Ποίου τις εντολές εκτελεί; του Φούφουτου ή του Σόιμπλε; Θεέ μου! πότε επιτέλους θα τρελαθούμε, να ησυχάσουμε;

Συνέχεια

Όταν πεθαίνω, κινδυνολογώ;

Όταν πεθαίνω, κινδυνολογώ;

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Χρόνια τώρα, σχεδόν από την πρώτη αρχή (κοινώς πρώιμη εποχή) των μνημονίων, η στήλη έχει φάει τη γλώσσα της, όπως η γάτα στη λίμα με το λάδι, λέγοντας ότι το χρέος ήταν (είναι) εργαλείο για να στηθεί η κρίση και ότι η κρίση ήταν (είναι) εργαλείο για να κατασκευασθεί μια χώρα προτεκτοράτο, μια ειδική οικονομική ζώνη και, εν τέλει, ένας ζωτικός χώρος για τη Γερμανία.

Στο τελευταίο του βιβλίο λοιπόν ο κ. Σημίτης, ένας από τους πρωτομάστορες εκείνους που εισήγαγαν τη χώρα στην τελική ευθεία για το φρενοκομείο των μνημονίων, λέει για το χρέος: «Οι Ευρωπαίοι δεν επιθυμούν άμεση περικοπή του χρέους για να μη δημιουργηθεί προηγούμενο το οποίο θα επικαλεσθούν κι άλλες οφειλέτριες χώρες».

Συνέχεια

Ο Ακάθιστος Ύμνος του Χατζατζάρη

Ο Ακάθιστος Ύμνος του Χατζατζάρη

Του Στάθη (Σταυρόπουλου)

Καλημέρα σας! Η στήλη έχει την υπερηφάνεια (η έννοια της λέξης είναι, στις μέρες μας, σχετική) να φέρει στη δημοσιότητα για χάρη σας ένα ευρύ φάσμα αλληλογραφίας με τις γερμανικές Αρχές, το οποίον λαμβάνει χώραν κατ’ αυτάς σε κλίμα μυστικότητας και συνωμοτικότητας. Στην γκάμα αυτής της αλληλογραφίας ανιχνεύονται πολλά από τα είδη του γραπτού λόγου:

η επιστολή, η προσευχή, ο όρκος, το ξόρκι, η εγκύκλιος, τα κάλαντα, η στιχοπλοκή, το εγκώμιον, το επίγραμμα, ο θρήνος, οι ψαλμοί, τα δοξαστικά, η ερωτική άμα τε και λυρική ποίηση, οι συνταγές μαγειρικής και άλλα, ενώ δι’ όλων αποτυπώνονται στάσεις και συμπεριφορές που αποδεικνύουν την αδιάσπαστη συνέχεια του έθνους μας από τους γραικύλους ως τους γενίτσαρους κι από τους γενίτσαρους ως τους μνημονιακούς, όπως:

Συνέχεια